summertime, summertime, it’s sum, sum, summertime

Het is weer zover, de klokken gaan vooruit de komende nacht, nu doe ik dat vanavond al, als ik nog wakker ben en voor ik naar bed ga ergens. En ik haat het! De komende dagen zal ik mij nog dagenlang afvragen of ik alle klokken, wel goed heb gezet. Een dyscalculie dingetje denk ik maar. Gezien ik ooit eens ruim een uur te vroeg op mijn werk was, toen ik nog werkte, is dat niet leuk. Andersom is mij altijd bespaard gebleven, geloof ik.

Daarbij vind ik het zo’n grote onzin, de wintertijd is de natuurlijke tijd, maar alleen hier en een paar landen meer, moeten dit doen, van mij mag het stoppen, echt waar. Niets beter dan de natuurlijke tijd en het ritme van de natuur aan te houden als je het mij vraagt.

Gelukkig, ben ik 1 van die mensen die maar weinig op tijd op hoeft voor werk of andere zaken, kortom ik heb alle tijd om te wennen. Maar het is een crime als je nog kinderen hebt die naar school moeten, jonge kinderen met name, hun ritme wordt compleet verstoord, laat staan je eigen ritme. Het kost tijd om je bio ritme weer aan te passen, en als je dat dan gedaan hebt, is het alweer tijd om terug te draaien.

Nou ja, laat ik het maar een positieve wending geven, de lente is er al, de zomer komt eraan mettertijd en ooit schilderde ik een doek waarvan mijn beste vriend zei; “he he, eindelijk ga je echt schilderen.” Mjah, dit heeft een verhaal natuurlijk. Trots was ik wel. Want al heel vroeg haalde ik het in mijn hoofd als autodidact om voile en lingerie, kant te willen schilderen. Dat noemt men dan weer stofuitdrukking en ja, hoe maak je ‘onzichtbare stoffen en stofjes’ op je canvas en papier? Door weg te laten, ben ik nu achter.

Ontmoet mijn canvas doek Summertime, 40 x 60 cm, acryl en uit mijn begintijd. Het is nog altijd hier en in de zomer geef ik haar altijd weer een prominente plek ergens in huis tot zij het huisje vindt waar het thuis hoort. Bij interesse mag je altijd contact met mij opnemen, wat ook kan via Atelier Sutherland – Art from the Heart.

10426806_673571506063694_4426919033843983012_n

Advertenties

Losse gedachten met random foto’s

Ja, het doet wel iets met mij, dat ik een deel van de oude garde hier direct weer terug mag zien. En ik ben blij met jullie, dat jullie er weer zijn, of nog zijn. Net zoals ik blij ben met de nieuwe garde die ik nu al enige tijd volg, de één wat langer dan de ander, maar stuk voor stuk nu al in mijn hart in blogland.

Resting woman, canvas acryl. 115 x 75 cm ze is te koop!

Resting woman, canvas acryl. 115 x 75 cm ze is te koop!

Dankzij Jenn, van Gedachtenspinsels heb ik de tijdzone ook weer een beetje terug over hoe lang mijn blogpauze nu eigenlijk geduurd heeft. Nu had ik dat destijds ook weleens, maar het gekke was, juist als ik een pauze nam omdat ik dacht, ik weet het even niet meer, dan kwam het weer op als een gek, het ene verhaal na het andere of gekke en rare momenten die ik mee maakte. Dus eigenlijk, had ik nooit echt een pauze tenzij ik echt op vakantie was ver weg met mijn ouders en mijn dochter in 2008 bijv.

Houtskool, zelfportret toen ik 16 was van foto af.

Houtskool, zelfportret toen ik 16 was van foto af.

Het is dus sinds feb. 2012 ongeveer dat ik mijn laatste blog plaatste op web-log, ik schreef zoiets als, ik ben er even klaar mee, geen zin meer, wie weet kom ik nog terug. De eerste geruchten waren er al dat web-log over ging en ik voorzag al veranderingen waar ik even geen trek in had om dat allemaal uit te zoeken. Het is dan ook in dat jaar dat ik mijn diagnose kreeg, in mei 2012, de fibromyalgie. Daarmee werden er nieuwe deuren geopend voor mij en had ik de tijd nodig om van alles te regelen uit te zoeken en ga zo maar door en nieuwe plannen met mijn fysiotherapeut op te stellen. Waar ik ook nog even boos op ben geweest toen, want hij had dat vermoeden al. Het ging goed, en dan kwam ik weer terug met een lam been of zo, en lopend met mijn kruk. Nou ja, dat is verleden en ik heb mijn weg gevonden met heel veel hulp van familie en vrienden, en helaas ook een paar vriendschappen kwijt geraakt irl, maar dat hoort erbij!

Primary Vision, 3D canvas, acryl. 40 x 50 cm nog in atelier te vinden

Primary Vision, 3D canvas, acryl. 40 x 50 cm nog in atelier te vinden

En nu, nu ik terug ben sinds jan. 2015, lijkt het aan de ene kant nog zo kort geleden allemaal maar ik heb dus een blogpauze van 3 jaren achter de rug. Dan lees ik bij een aantal ook nog dat zij er nu weer eens eentje nemen, eigenlijk best gek, dat ik zolang weg ben geweest en het nu toch weer past als een handschoen; it fits like a glove.

Kanten handschoen/houtkool/papier/softpastel potlood

Kanten handschoen/houtkool/papier/softpastel potlood

Wat ik nu vooral geleerd heb in deze 3 jaren is te denken aan mijzelf, mijn weg te vinden met mijn chronische pijnen en dit ook vooral verwerkt. Gezien daar ook best negatieve momenten tussen zaten had ik niet de behoefte om dat online vast te leggen. Nee, ik las vele boeken van verschillende goeroe’s zullen we maar zeggen en was vooral bezig mijzelf te helen om er positief uit te komen. En mijn beste vriend die dus ook kapper is, met ooit een eigen zaak in weer een andere tijd (hij is ietsje ouder dan ik ben namelijk)  😉 Zei zelfs tegen mij in november van 2014, ik had hem maanden niet gezien of gesproken op dat moment; “Jij hebt happy hair!” Hij knipt mij al 9 jaar nu bijna, komende mei zo ongeveer, en dat had ik hem nog nooit horen zeggen. Ik wist ook niet dat je haren dit konden laten zien, dat je straalt en happy bent!

Dreaming, oliepastel op papier, ook nog te koop en in atelier te vinden.

Dreaming, oliepastel op papier, ook nog te koop en in atelier te vinden.

Nee leren zeggen en mijn eigen balans te vinden, nu is de tijd aangebroken dat ik mijzelf weer stukje bij beetje juist ga stretchen, zo nu en dan de grenzen opzoeken en een klein beetje eroverheen gaan. Dit betekent voor mij, nu toch eindelijk eens wat meer ritme en regelmaat aanbrengen op de dagen dat ik ‘vrij’ ben. Mijn schilderen een vast moment geven bijvoorbeeld. Zoveel werk wat jullie nog niet kennen van mij en wat zelfs te koop is en ik doe er amper iets mee nu, vind ik zelf dan.

Studie handen, houtskool. Ook te koop, gezien ik weet dat sommigen studies sparen.

Studie handen, houtskool. Ook te koop, gezien ik weet dat sommigen studies sparen.

Door weer te gaan bloggen na 3 jaren niet, ben ik daar al mee bezig eigenlijk, en zelfs hier zien jullie nog te weinig van mijn werken, mijn passie, 1 van mijn passies. Het klinkt misschien gek, maar mijn naambordje was ook al jaren stuk, deze is ooit vernield door onbekenden en ik liet het zo, nu ben ik weer zichtbaar en ja, als jullie zouden willen, zijn jullie van harte welkom op afspraak om een kijkje te komen nemen in mijn atelier.

Atelier Sutherland is een feit!

Atelier Sutherland is een feit!

Schroom niet om contact op te nemen met mij als je eens in het atelier wil komen kijken. Om vragen te stellen, en als je eens wat wil doen zelf, is dat ook mogelijk. Ik vraag daar niets voor, omdat ik kennis graag deel.

Blauw

Blauw ik hou van jou!

Blauw is mijn absolute favoriete kleur. In tegenstelling bij andere jonge dames, zeker als ze nog kind zijn, dan is dat vaak roze. Ik kan het weten dankzij mijn dochter. Maar ik, ben altijd van het blauw geweest, hemelsblauw, pastel blauw, maar ook grijsblauw, kobalt dan weer iets minder, soms als een touch om het superzachte iets te versterken.

Smurfenblauw is mij net iets te blauw. Wat vertelt de kleur nu over mij? Kan een kleur iets vertellen over mij of over jou? Ja, zeker als je een ultieme kleur hebt, ook al heb je het misschien amper om je heen, er zit een favo kleur in iedereen. Elke kleur kan iets vertellen over jou.

Hoe zit dat nu met blauw? Nou ja, lees maar:

Blauw:

Ruimtegevend – zuiverend – de ziel – de vrouw – intelligentie – leraar – communicatie –intuïtie – waarheid – stabiliteit

En dat, past wel bij mij, al zeg ik het zelf 😉

Dan de vraag, wat is jouw lievelingskleur?