Amersfoort: Het oude klooster Mariënhof

marienhof1

Dit jaar toen ik naar Amersfoort ging, besefte ik pas, dat ik nog langer niet alles heb laten zien van wat ik vorig jaar heb gedaan en heb bezocht. Dit jaar heb ik dit dan ook allemaal over geslagen, ben er wel langs gefietst om de stad in te gaan, of nieuwe straatjes te ontdekken, welke dan hier weer uitkwamen.

Het Mariënhof, kwam ik achter dankzij het ‘Hofje de Poth’ dat ik deze nog lang niet had laten zien.

marienhof2

Het ligt nu langs de enorme drukke stadsring zelfs, je kunt het bijna niet missen. Een jaar geleden, nu exact een jaar geleden, was ik nu pas in Amersfoort en toen, kregen we bijna het onmogelijke over ons heen. Een echte Indian Summer met dagen die nog makkelijk de 25 graden haalden overdag.

marienhof3

Wat ik niet echt wist toen, is dat het nu een restaurant is oa, maar je kunt er ook huwen, die had ik wel al bedacht, historische panden lenen zich daar uitstekend voor natuurlijk. En dit keer, bleek er ook een expositie te zijn welke vrij en gratis te bezoeken was, daarom, ging ik maar eens naar binnen en zoog de oudheid op.

marienhof3

De Mariënhof is ruim 500  jaar oud en kent een rijke historie. Wandelend door het monumentale pand proeft u nog de sfeer van vervlogen tijden. Deze authentieke sfeer kenmerkt de Mariënhof en maakt haar uniek.

In deze jaren heeft de Mariënhof vele doelen gediend en veel meegemaakt. Hieronder vindt u een beknopt overzicht van haar geschiedenis.

1479-1547 Celzusteren  Sint Ursela
Toen rond 1450 een nieuwe stadsmuur werd gebouwd in Amersfoort, kwam het terrein van de Mariënhof binnen de stadsmuren te liggen. Op deze plek bouwden de Celzusteren van Sint Ursela in 1478 een klein klooster, de Mariënhof, en enkele jaren daarna een kapel.

marienhof5

Alle foto’s zijn genomen begin oktober 2016… onthoud dat!

1547- 1611 Huisvesting voor de Monniken 
In 1547 werden Augustijner monniken uit Soest medebewoners van het klooster. Vier jaar lang woonden de monniken en de Celzusteren samen in het klooster. Daarna sloten de monniken een overeenkomst met de nog zeven overgebleven zusters. De zusters verhuisden en de monniken kregen de volledige beschikking over het klooster aan de Haag.

marienhof6

marienhof7

Wat opvalt is de kunst ook overal, alles met een symboliek, ik ben nog steeds alleen in de tuin.

1611 – 1932 Burgerweeshuis
In 1611 overleed de laatste monnik en werd de Mariënhof door de stedelijke overheid ter beschikking gesteld aan het Burgerweeshuis. Het weeshuis voor burgerwezen was door enkele Amersfoorters opgericht en was voor wezen waarvan de ouders het burgerrecht van Amersfoort hadden. In de Mariënhof werd een lint- en bombazijn weverij ondergebracht, zodat de wezen een ambacht leerden. Het Burgerweeshuis fuseerde in 1804 met het Stadkinderhuis voor wezen en bleef tot 1932 in het klooster. De regentenkamer is nog steeds aanwezig en het weeshuis, als stichting, bestaat nog steeds.

marienhof8

1949 – 1988 Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek
Na een grondige restauratie van 1949 tot 1951 diende het klooster als locatie voor de Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek. De Rijksdienst heeft hier tot 1988, bijna 40 jaar, hun vestiging gehad.

marienhof9

marienhof10

marienhof11

2014 – heden The Attention Group
Vanaf 1 juni 2014 wordt de Mariënhof geëxploiteerd door The Attention Group. De Mariënhof is met haar rijke historie een unieke vergader- congres- en evenementenlocatie. De pandbewaarders, Adriaan Derksen en Pieter Aalbers, zijn trots een nieuw hoofdstuk aan de geschiedenis van de Mariënhof toe te mogen voegen.

Wil je nu meer weten, over huwen, congressen of gewoon het restaurant?

~klik dan hier~

het is tevens de bron van alle historie die hier staat.

Dit is nog lang niet alles natuurlijk van wat ik gezien heb, ik sta nog altijd buiten, kun je nagaan, een volgende keer meer 😉

Advertenties

Bunschoten – Spakenburg 3

bootje1

Mocht je nu  de history gemist hebben die ik vond in dit kleine stadje/dorpje, ~klik dan hier~ anders kun je gewoon doorlezen.

Een week geleden was ik nog in Amersfoort, en ben ik bijna een week thuis. Een rare week, een gekke week, en zo lees ik ook dat mijn moeder, gisteren nog, ook nog niet gewend is, dat het ritme er niet in lijkt te komen.

bootje2

Een schuilkelder lijkt ons ideaal, nee grapje 😉 Dit kwam ik dus ook tegen, en ja nieuwsgierigheid gewekt hoe dat er dan eigenlijk van binnen uit ziet, wat je ermee kunt, zo’n ruimte.

Goed, we wennen nog niet helemaal, voor mij, omdat mijn fietst nog in Amersfoort staat natuurlijk, volgende week komt dit zeker goed! Als B. dinsdag weer thuis is, al weet ik nog niet exact wanneer, dat bespreek ik wel als hij thuis is.

bootje3

Vandaag is mijn schoonzoon jarig, maar hij viert het niet. Ik heb gisteren een kaartje mee gegeven aan mijn dochter, ja het gaat goed met haar, later meer. 😉

bootje4

Te Koop, de hond geniet van de zon buiten. Soms vraag ik mij weleens af hoe het zou zijn om in zo’n pandje te wonen, in zo’n kleine hechte community. Zou ik dat kunnen? Stiekem vraag ik mij dat af.

bootje5

En dan komt je een half rottend schip tegen, het is bijna alsof het er niet hoort, dit is geen visitekaartje voor Bunschoten Spakenburg, maar ik vind het weer apart en bijzonder, vele vragen komen in mij op. Ga jij weer heel worden? Gesloopt? Kun je nog varen met jou? Of is dat een gevaar op zich… geen idee.

bootje6

bootje7

Vaart dit nog op kolen? Of is dat weer te ouderwets, ik heb geen idee.

bootje8

Touw ketting, het spreekt allemaal, ik ga maar eens voor anker, ergens, wens ik dat ik toch weer zal wennen thuis. Home is where the heart is, en mijn hart? Op dit moment? Ligt zeker bij Picasso, alleen staat ons huisje op verkeerde grond? 😉

bootje9

In dit dorp hoef ik niet hoor, maar wel, mijn hart is verpand zomaar ineens… Ik heb geen idee waarom, voorgaande jaren was ik toch altijd weer blij om naar huis te gaan, vorig jaar stond ik eerder klaar dan mijn ouders hadden gepland, ik moest en zou naar huis. Nu, zat ik heerlijk in de tuin, te genieten nog, hoe laat wil je weg? Uhhhh nou eigenlijk niet? 😉 Dacht ik, kunnen we Picasso niet ophalen? hahaha

bootje10

Nu weet ik als geen ander, als je verhuisd, of ander nieuwe dingen gaat doen, dat dit meestal in het begin allemaal nieuw is, leuk is eventueel, maar na enige tijd, soms kort, soms langere tijd, het ook weer als normaal aan doet.

bootje11

Ik heb nu eens een onbestemd gevoel, ook dat kan, het kan zelfs positief zijn, want mijn gedachten zijn bezig met verandering. In mijn eigen huis, al enige tijd ben ik aan het nadenken over materialen die ik hier heb… Ga ik er nog wat mee doen? Ik heb al een paar jaar nu, nul penselen aan geraakt bijv. Noch de houtskool… Het raakt vol ook. Waar moet ik er mee heen.

De kast in de kamer, zal ik deze verhuizen? Het logeerbed, waar dit jaar nog wel iemand in gelegen heeft even, maar verder, meer rotzooi op staat dan dat er iemand komt slapen. Verandering, het lijkt in de lucht te hangen.

Ik denk nog even verder na, misschien moet ik het maar gewoon eens doen, leegruimen opnieuw… en weer op ouderwetse wijze verder gaan zoals vroeger. En dan doel ik echt op mijn hobbyspullen, de verf staat uit te drogen en dat is zonde!

Ik denk nog even verder, en wens jullie allemaal een prettig weekend toe!

Dr. Auwerda en even op bezoek bij… Terrebel

Clerqstraat1

Gisteren was het zover, na 3 maanden 2x per week injecties met B12 zetten, had ik mijn vervolgafspraak en dit keer wel bij Dr. Auwerda zelf. ~klik hier~ voor het lezen van mijn eerste bezoek.

Ik kreeg vrijwel direct een heleboel excuses voor het feit dat het eerste bezoek dus niet zo denderend was, dit heb ik ook eerlijk en open gezegd. Dr. Auwerda vertelde dan ook dat de arts waar ik toen zat, alweer vertrokken is, een andere betrekking heeft genomen, lijkt mij heel erg verstandig. Opgelost, echter kreeg ik nu mijn platform? Wel iets meer, maar nog mijn verhaal niet echt kunnen doen, gezien ik wel al deze 3 maanden had geprikt dus.. gaat het beter? JA, het gaat heel wat beter, natuurlijk zijn er nog issues fysiek, maar ja, fibromyalgie samen met deze B12 tekort, het blijft schipperen.

Clerqstraat2

Hij vroeg aan mij, of ik denk dat ik terug kan naar 1x per week ene injectie, ja dat kunnen we proberen maar wat als dat niet werkt? Of ik achteruit ga? ‘Dan ga je terug naar twee keer per week, dat bepaal jij zelf!’ En mijn huisarts dan? ‘Dat ga ik voor jou opschrijven en voor de huisarts!’

Die papieren heb ik nu en zo ook het nieuwe recept heb ik direct daar gehaald, langere naalden, meer B12 en gewoon in 1x, waar ze hier in de apotheek moeilijk hebben gedaan door het in meerdere keren met herhaling recepten uit te geven. Nu heb ik gewoon voorraad en met herhaling als ik toch terug wil naar 2x per week.

Clerqstraat3

Nadat ik daar alles uit de apotheek had mee gekregen, wat ook erg gezellig was overigens, welke naalden wil je mee, een lach en nou ja, doe maar, laat ik een grote meid zijn dan 😉 Stapte ik op de metro en ging op weg naar mijn oude buurtje, daar waar ik het laatst gewoond heb zelfs voor ik naar Almere kwam met mijn ouders. Op naar de Clerqstraat.

Clerqstraat4

Het weer was helaas al zo grijs dat ik amper foto’s heb genomen op mijn weg naar… Terrence! Ja, daar ging ik heen, hij was thuis deze dag en ik vond het wel tijd om hem even op te zoeken dan. Die knuffel nu eens in het echt te gaan brengen.

Ik kwam aan, zag hem al staan en ik kwam binnen, een dikke knuffel en mensen wat heeft hij een gezellig huisje daar! Ik voelde mij direct thuis en dat zegt genoeg. We zagen elkaar voor de eerste keer maar zo voelde het voor mij niet, alsof ik hem al jaren kende, en dat is eigenlijk ook zo, we vonden uit dat we elkaar al zeker 10 jaar volgen op blog, kortom het is echt zo, bloggers onder elkaar, als je elkaar gaat ontmoeten is het vaak alsof je elkaar al heel goed kent.

Dit is altijd mijn ervaring overigens al geweest. Bij ontmoetingen met bloggers.

Clerqstraat5

Natuurlijk hebben we het heel even over onze blogs gehad, de manier waarvoor wij gekozen hebben hoe en wat te bloggen. Het leven is soms leuk, soms minder leuk, hij kiest ervoor om dat met ons te delen, de spiralen die hij doormaakt. En ik kies ervoor om altijd positief te zijn, verwerkt is verwerkt, of een plek gegeven en voor het eerst hoorde hij nu de ellende aan, die ik ooit heb mee gemaakt.

Het begrip van zijn kant waarom ik hem zo begrijp, wist hij nu. De ervaringen waar ik hem eventueel al mee geholpen heb, raad advies, als hij erom vraagt. Echter blijft het schipperen, altijd, want ik ben ik, hij is hij, en wat ooit voor mij heeft gewerkt, hoeft voor hem niet te werken. Dat zeg ik altijd. En, ik vertel het 1x aan iemand, daarna is het klaar.

Terrence wilde samen met mij nog indische balletjes maken, maar de tijd was voorbij gevlogen en het was hijzelf die bij een vriend ging eten ook nog. Dus gingen we samen op pad aan het begin van de avond, hij op weg naar een vriend en ik op weg naar de trein, omdat het nu wel na 18.30 zou zijn om weer met korting te kunnen reizen.

Even voor 20.00 uur kwam ik aan op het station hier en kon nog net even het boodschapje doen wat ik nodig had. En ik vergeet nog suiker 😉

De dag is gewoonweg voorbij gevlogen en nieuwe plannen zitten er ook al in, natuurlijk komt hij een keertje bij mij thuis kijken, en ook nog wel evenementen waar we het over gehad hebben waar ik het bestaan niet van wist. Mocht het zover zijn, dan komt het vanzelf op blog.

Donderdag! time flies, de eerste week zit er bijna op, en ik ga weer even verdwijnen, vandaag weer naar mijn cliënten toe, fysiek geen zin, geestelijk zit ik al te gniffelen, als ik straks binnen kom en dat ik plat geknuffeld zal worden na 3 weken weg.

Morgen komt Roos de Picasso Sleutels brengen en ook deze twee dagen zullen naar mijn idee voorbij gaan alsof het een lichtjaar is.

B. Geniet nog even van zijn kleindochter om dit weekend ergens ook weer thuis aan te komen. En ja, natuurlijk krijg ik zo nu en dan lieve foto’s, een glunderende man met zijn kleinkind, hij straalt! En als hij straalt, dan straal ik ook.

Voor nu zeg ik alvast, een heel prettig weekend allemaal!

 

 

Thijs: van de wal in de sloot?

Thijs7

De foto’s zijn van mindere kwaliteit omdat ze met mijn oude Samsung S2 zijn gemaakt. Echter wil ik jullie dit niet onthouden, deze kater van mijn ouders. Mijn ouders zijn weer thuis! Veilig en wel, en op een tijdstip die zijzelf hadden uitgerekend kwam ik ze nog even tegen midden in de nacht vlak voor zijzelf weer in hun eigen bed stapten.

Thijs6

Dit is nu het grote luxe bed van mijn ouders, je ziet het niet, maar loodzware matrassen liggen erin, elektrische lattenbodem en dus in je eentje dit opmaken is best een crime. Trust me. Natuurlijk als zij weg zijn, mag ik in hun bed slapen. Natuurlijk moet ik er wel voor zorgen dat de nacht dat zij thuis komen ik weer verhuisd ben, het bed lekker schoon en fris is en met hun eigen dekbedden is opgemaakt.

Thijs5

2x en 1 persoonsdekbed hebben zij tegenwoordig en elk jaar probeer ik het weer! Te slapen onder die 2 posse dekbedden, maar ik vecht en wordt wakker met het dekbed hangend over de grond en mijzelf alleen onder het sprei te vinden, waar is mijn dekbed! Grrrrrr, om die reden, hebben mijn ouders nog 1 2 persoonsdekbed liggen op zolder, speciaal voor mij, hahaha. Dus de vliering op om deze op te zoeken en het bed op te maken naar mijn mojo, hun dekbedden veilig opgeborgen, lekker makkelijk.

Thijs8

Dan heb ik het nog niet over dat enorme sprei, wat ook loodzwaar is, welke ik er dan meestal afhaal en pas weer opmaak als ze terug komen. Maar ja Thijs… die helpt graag. Mijn ouders doen dit altijd samen, en sluiten de deur, oh ja, dat was het, bed opmaken als Thijs dat in de gaten krijgt, waar hij ook is, komt aanrennen om hen dan te helpen en zo ook mij. Echt mensen, bijna 3 kwartier ben ik in mijn eentje bezig geweest. Vooral met het sprei, want hij springt, duikt eronder en nou ja, jullie zien het nu op de foto’s.

Thijs9

Kijk de vermoorde onschuld, het is mij gelukt! het bed is redelijk opgemaakt, als ze maar kunnen slapen krijg ik altijd te lezen, hahaha En onderweg, ja natuurlijk tier en vloek ik lichtjes, tegelijk heb ik zoveel pret samen met Thijs, dat het gewoon ons dingetje is geworden aan het einde van de vakantie. Zo’n laatste pret momentje van samen zijn.

Ik heb hem de rest van de dag amper gezien, hij wilde niet eens beneden komen voor zijn melk en snoepjes, dat kwam die avond wel.

Thijs10

Ook deze foto kwam er nog uit, in 1 van zijn ren buien en gek doen, de hangkat over de trap. Ik ben weer thuis en ook Picasso was blij, ik ook natuurlijk. Nee, geen foto’s nog, niet echt van mijn Picasso. Ik heb weinig meer gedaan, internet ook gelaten voor wat het was tenzij ik er met mijn foon bij kon. Even met vriend B. ge-appt nog die nu in Amerika bij zijn kleindochter is. En echt ik zie glunderende foto’s, zo trots als een pauw met zijn eerste kleinkind. Om ook nog een foto te ontvangen van zijn kleindochter, op mijn gehaakte babydekentje…. Waar haar ouders heel blij mee zijn!

baby-deken5

Mensen, ik ben weer thuis, en ik ben met een grote glimlach gaan slapen. Heel stiekem? dit jaar, ben ik minder blij met thuis komen, qua omgeving, mijn huis is mijn huis, tegelijk, als ik Picasso op kon pakken nu om daar in Amersfoort te gaan wonen? Zeg ik, Ja 😉

Vandaag ben ik nog even vrij, vanaf morgen heb ik weer een drukke agenda, fietsloos ook nog even, want die haal ik pas op als B. weer thuis is, samen met hem.

Ik wens iedereen een hele mooie week toe!

Bunschoten – Spakenburg 2

burg1

Gisteren vertelde ik al ~klik hier~, dat ik die NAP meters aan de huizen op vele huizen zag, dit is een lange, er ware ook kortere met een rode streep, die later komt. De stormvloed van 1916 aangevend. Opmerkelijk ook, de tobbe aan de wand bij de voordeur, ook dit zag ik bij meerdere huizen hangen bij de voordeur. De reden ontgaat mij, het zal vast een betekenis kennen.

Ik heb google gebruikt maar kom er niet uit, wie het weet mag het zeggen!

burg2

Zo vertelde ik ook al eerder dat ik soms niet wist waar ik moest kijken, zoveel te ontdekken, de huisjes, de botters, bootjes, schepen, de werf, de bloembakken, gordijntjes, zoveel details waar ik in op kan gaan met camera, maar voor nu, zoog ik het gewoon in met af en toe een foto.

burg3

Ineens zie ik dit bootje uit Almere liggen, dan moet ik toch wel glimlachen, bij de werf lag deze tussen de grote botters in, ik vermoed dat ook deze opgeknapt gaat worden.

burg4

Men was dan ook druk aan het werk met 1 van de botters, je zou denken dat de botter op de helling aan de beurt was, maar nee, het was deze botter te water waar ze heel druk mee waren. Aan de overkant.

burg5

Fietsen, ook een aantrekkingskracht, toch wel, mits ze op een bijzondere plek staan of mooi in het beeld passen. Deze staat op de werkvloer.

burg6

Tijd om dit eerste stuk los te laten en de bocht om te gaan, de oude haven in. het ziet er veelbelovend uit, en zoals jullie zien, had ik mijn spijkerjasje ook al uit, want de zon was heerlijk! Nog even een paar laatste zonnestralen opgepikt tijdens het slenteren.

burg7

Hier dus, zo’n kleine NAP meter, ik nam ook een close up, en deze is er helaas wat scheel uit gekomen, en ja, maar 1 foto genomen dit keer natuurlijk…

burg8

In de rode streep, zo kwam ik erachter, staat dus stormvloed 1916… tot daar heeft het water hier gestaan.

burg9

NOg even omdraaien naar de werf, het is het rode huisje wat mij zo aantrekt, ik waan mij, ook al ken ik het alleen van tv of van foto’s, in het Hoge Noorden, Noorwegen en zo, het is zo rood en zo strak, dat het mij daar aan doet denken ipv gewoon hier in Nederland te zijn.

burg10

Touw, masten, botters, scheepjes, echt, ik heb mijn hart helemaal op kunnen halen hier 😀

burg11

Om voor nu te eindigen met deze kunstzinnige foto, hahaha. Ik heb nog veel meer natuurlijk, komt vanzelf.

Ik had een foutje gemaakt met de thuis komst van mijn ouders, ik dacht afgelopen nacht, maar ik kon nog een nacht in hun luxe bed slapen, ze komen aankomende nacht thuis. Ze vliegen pas laat vanavond, ze verwachten rond een uur of 4 thuis te komen. Ik heb in feite deze dag nog, heb gisteren al veel gedaan, nu nog de laatste puntjes op de i, en dan ben ik nog even vrij. Echter is het weer grijs, wat nattig, kortom… ik denk dat ik het meer hakend door zal brengen, wel lekker in de tuin nog omdat het kan!