De libelle

libelle13

Schreef ik gisteren over Liefste en onze liefde voor elkaar… sloot ik af met Houten hart, inmiddels zingt hij eerder…

En ik smelt… Echt, er zijn momenten waarin ik hem aankijk, en tranen komen gewoon op, van geluk, dan noemt hij mij puber… alsof we terug gaan in de tijd, voel ik mij zo beschermd, zo veilig. Kortom, het is onbeschrijflijk mooi.

libelle12

Net zoals deze libellen die ik ook nog tegen kwam op de Merskenheide en waar Liefste mij had afgezet om zelf even in Ureterp op zijn werkplek even aan de gang te gaan. ‘Een uurtje!’ denk ik, ik app je als ik onderweg ben!

libelle11

En zo kwam het ook, dat ik even lekker alleen over de heide kon gaan, lopen waar ik wilde, stil staan waar ik dingen zag, het 1 worden met de natuur. Met alle tijd van de wereld, want zelfs als hij dan appt ik sta er, hoef ik echt niet direct klaar te staan.

libelle14

Blijft hij rustig in de auto wachten, doet zijn ding wel weer, zit wat door te nemen of is in zijn hoofd alweer wat aan het bouwen en noteren hoe dan…

merskenheide24

En ik.. maak op mijn gemak nog even deze 3 foto’s terwijl ik weet dat hij er al staat met auto en al… aan het begin van het wandelpad.

merskenheide25

Libelle –

beweeglijkheid, alertheid, toverkracht van het licht, illusie, communicatie via droom, kleurrijk, vertrouw op de kracht van licht.

merskenheide23

De libelle, al van kleins af aan, vliegt deze ‘dragonfly’ aan mijn zijde, elk jaar zie ik ze, kan ik ze volgen tot op vele meters afstand, zie ik ze al in mijn vizier wat niet eens meer zou kunnen, ik ben inmiddels ouder en draag een bril, maar de dragonfly, en zo ook vlinders, lijk ik altijd eerder te spotten dan een hond bijvoorbeeld of een andere fietser die mij tegemoet komt of loopt… Juist op de fiets zie ik ze het meest snel…

De libelle, blijft voor mij bijzonder, als een krachten totemdier.

Heb jij een specifiek dier die jou altijd aanspreekt? 

Advertenties

Friesland: De Merskenheide 3

merksenheide1

Deel 3 staat er in de titel, dat is ook zo, en misschien wel het mooiste deel van allemaal? Hier laat ik jullie zien mijn geduld en uiteindelijke eenwording met de natuur. Wil je eerst alle gewone info hebben over deze heide? Ja, in Friesland, ook daar kennen ze heide en bosgebied, al is dat minder bekend. ~klik dan hier voor deel 1~ En ~hier vind je de Merskenheide deel 2~

merskenheide2

En dit is deel 3, de vlinders vlogen mij om de oren en dan hoor je ineens, dat het dit jaar een slecht vlinderjaar was, het afgelopen jaar 2019… het zal wel, waar wij kwamen? Zagen we telkens weer vlinders, ook in Almere op de fiets, dat ze zelfs mee vlogen terwijl wij fietsten.

merskenheide3

Men koppelt vlinders vaak aan bezoek van hen die er niet meer zijn… Mensen die wij hebben verloren en afscheid van hebben moeten nemen ooit.

Vlinder –

Transformatie, balans, gratie, oude symbool voor de ziel, bezit de kracht van een wervelwind, reïncarnatie, mutatie, magie, verandering, schoonheid, vreugde, moed, liefde, creativiteit, overbrugging, vreugdedans, persoonlijke groei, ontwikkeling van de ziel, het kennen en begrijpen van jouw positie in het leven, nieuwe liefde en vreugde.

merskenheide4

Misschien is dat het wel dan, gezien Liefste al enige jaren terug van zijn ouders ook afscheid heeft moeten nemen, maar de as stond nog in huis… Ik vond het in een kast in de keuken, niet een keukenkast, maar een losse kast die er in gezet is. Waar ook boeken in stonden en nog zoveel meer. Van alles behalve keukenspullen zullen we maar zeggen.

merskenheide5

De ouders van Liefste hadden een specifieke wens… op een bepaalde plaats uitgestrooid te worden, en dat is deze zomer mede dankzij mij eindelijk ervan gekomen. Kinderen plus aanhang, dus ook ik waren erbij aanwezig. Het was een mooie avond, en nee, het was en is niet op deze heide gebeurd.

merskenheide6

Liefste wist rationeel, dat de zielen allang zijn vervlogen, zeker als je het hebt over 2003 en 2009… De tijd vliegt, hij schrok er zelf van, dat het alweer zolang is… Maar ik vertelde hem… ‘Je zult merken, je weet het, en toch, hou je het vast, je zult pas merken als je ze verstrooid hebt, dat je je dan vrij gaat voelen, alsof er een last van je af valt….’

merskenheide7

Sceptisch, hij gelooft veel, maar is bovenal sceptisch, ik vertel hem ook om zo te blijven en de dag dat het zou gaan gebeuren was hij al vroeg op pad, nog wat werk. In de avond pas zou het geschieden. Hij was de hele dag weg… ik voelde hem wel… het blijft moeilijk.

merskenheide8

Na het eten ergens, kwamen de kinderen, allemaal compleet in zijn huis, en ik mocht erbij zijn, hij wilde dat ik erbij was. Ondersteuning. Met liefde heb ik dat gedaan, voor allemaal.

merskenheide9

Na het hele gebeuren namen we afscheid van elkaar bij de auto’s en reed iedereen zijn of haar kant weer op. Emotioneel was het. Mooi was het, met een lach en een traan, zoals het hoort te zijn.

merskenheide10

En wij kwamen thuis aan, we liepen direct naar boven, in stilte. Ik voelde het gewoon en in bed, nam hij mij in zijn armen. Knuffelden wij elkaar. Ik gaf nog aan dat het oké was, kuste zijn tranen weg. En zei hem, ‘ga slapen liefste… morgen zien we verder, het is oke!’

Voor ik het wist, sliep hij gelukkig, en lag ik te genieten van zijn zachte geluidjes, ademhaling.

merskenheide15

Ik viel ook in slaap, vredig en de volgende ochtend, werd ik wakker omdat ik helemaal plat geknuffeld werd, keek ik in lachende ogen, pretogen. Ik moest er ook van glimlachen. Hij steunde op 1 arm en hield mij vast met de andere, en zei.. ‘Ik voel mij zo goed! Je had gelijk schat! Dank je wel, ben jou zo dankbaar! Ik ben zo blij dat ik jou heb!’

merskenheide18

Tsjah, ik zag zijn hoofd dichterbij het mijne komen, zijn lippen op de mijne…. En… nou goed, wat we de rest van die dag hebben gedaan? Rustig aan.. bedenk dat zelf maar 😉

merskenheide20

En zo zie ik Liefste veranderen, ja, ik mag over hem vertellen, waar ik hem zei, maar dat doe ik al, geen details, dat gaat niemand wat aan, zo nu en dan iets meer. Over ons vooral.

merskenheide21

Ik weet wel, dat Liefste ook graag vertelt aan mensen. Maar dan mensen die hij onderweg tegen komt, of hij  ze nu kent of niet. Hij deelt zijn gevoel, geeft credits waar credits are due… En andersom, zo doe ik hetzelfde.

merskenheide22

Mettertijd, zal ik misschien ook ene stukje over zijn gezondheid vertellen, hoe wars het kan gaan en zijn, maar nu nog niet. We zitten allebei midden in een proces. We helpen elkaar, maar onze zielen, gedachten, zijn als één.

merskenheide26

Begon Liefste ooit met; ‘Ik kan je liefde geven, tot je klaar bent…’ Hier bedoelde hij mee, dat hij er wilde zijn voor mij, omdat ik dit verdiende, om dan als ik er klaar mee was en zou zijn, het oke is om hem de laan uit te sturen?

Dit begreep ik even niet, ja ik geniet van elke dag, elke seconde samen… maar wel voor langere tijd, liefst tot de dood ons scheidt. Toen bleef hij sceptisch, maar nu weet ik inmiddels… Het houten hart… Past bij hem, en nu, ben ik er… Het houten hart, wordt weer van vlees en bloed.

Mensen, ik ben gezegend, voel mij zo gezegend, want ik ben er voor hem! Iets wat hij niet meer gewend was, misschien wel nooit. Nog steeds laat ik hem los, en hij mij, en dit maakt, dat wij juist zo naar elkaar toe trekken. De liefde, het gaat als vanzelf.

 

 

Eemnes: de tuin: natuurgeneeskunde Eemland

Eemnes2

Als dit online komt, op deze woensdag, dan is het  voor ons allebei alweer tijd om terug te gaan naar Eemnes, naar de praktijk. Natuurgeneeskunde Eemland, is een praktijk waar meerdere specialisten op alternatieve wijze werken en mensen helpen.

Ik kan een heel verhaal ophangen, over het waarom wij er zijn. Dat verhaal van Liefste zou echter te lang zijn om even kort samen te vatten. Daarbij is het niet aan mij om dat te vertellen hier. Mocht je hem ooit ontmoeten, dan mag je er altijd naar vragen, dan zal hij het zelf uit de doeken doen.

eemnes4

Ikzelf, is wel meer bekend natuurlijk, ik loop nog altijd bij Dr. Auwerda voor mijn B12 tekort, die injecties zijn ook voor lieve, en daarnaast Vitamine D tekort. En hier moet ik nog even over praten met Dr. Auwerda, voor mijn gevoel krijg ik nog steeds te weinig binnen. Maar dat komt in december wel 😉

eemnes5

Sinds ik getopt ben met roken, nu al bijna 9 maanden, 18 september is die datum… heb ik last van iets anders, namelijk jeukplekjes, en dat op een plek en plaats waar altijd kleding overheen zit tenzij ik in bed lig, maar ja, dan lig ik weer onder een dekbed minimaal… mijn buik… en ik ben heel wat kilo’s aangekomen. Waar ik echt weer last van heb met bewegen, slow, langzaam, voelt fout.

eemnes7

Echter, begon ik over Eemnes, om Liefste daar eens heen te krijgen, zelf had hij al eens een geweldig iemand gehad die hem hielp, maar deze man is overleden inmiddels. Kortom, Liefste miste iemand, en ik hoorde de verhalen en dacht meteen aan Driek vd Vet. Mijn acupuncturist en magnetiseur.

eemnes8

Aangezien er voor alles een tijd en plaats is, zijn wij pas dit jaar erheen geweest en wat was Liefste blij met mij, nog steeds natuurlijk. Vandaag is pas onze derde keer, maar ja, ook Driek vd Vet had even vakantie en wij kwamen er vlak voor en nu bij ons, moesten wij even schuiven, kortom, met enorme pauzes, en vanaf hier, hopelijk gewoon weer met regelmaat erheen. Samen.

eemnes9

Alles lijkt samen te komen, zijn dingen, mijn dingen, en we helen elkaar thuis, en hebben baat bij dezelfde alternatieve geneeswijze, hoe mooi is dat? Dat we het thuis door kunnen zetten waar en mits mogelijk en dit doen we dan ook absoluut. Vooral door onze liefde te tonen en genieten van elkaar.

eemnes10

Hoe bijzonder eigenlijk, een roos die zich in de appelboom heeft gewikkeld… En dit is hoe ik ons voel, zie… bijzonder, thuis komen tegelijk, alles klopt gewoon, telkens weer, zelfs als we even uit de bocht vliegen… dan gaat dit met humor, hahaha

eemnes12

Natuurlijk als er even iets niet loopt op andere vlakken, de auto, fabriek, werk… huishouding, dan heb ik het altijd gedaan, hahaha ja natuurlijk, krijg ik de wind van voren en zou ik vroeger het allemaal op mij hebben genomen? vlieg ik nu keihard terug met ja ja, natuurlijk, ik was er niet eens bij, maar ik heb het gedaan, kom maar op! Vertel het maar hoe fout ik ben! Zoiets dus… op dezelfde toon, zelfde grrrrrrrr level, kortom, ik ga tegen hem in… (andersom hetzelfde natuurlijk, ik ben ook maar een mens 😉 )

eemnes15

Maar dan krijg ik ook, natuurlijk heb jij het gedaan, jij bent nu hier en jij bent de enige tegen wie ik nu alles kwijt kan en grrrrrrrrrrrr, hahahaha om dan samen in een lachstuip te verdwijnen en in een innige omhelzing en heel eerlijk? Als ik dan diep in zijn ogen kijk en mijn armen om heen sla? Dan komen de tranen als vanzelf op en dan… nou goed, kusje en moet ik weer even loslaten, het blijft een man he 😉

eemnes19

Goed jullie hebben een idee nu, dat alles klopt, in voor en tegenspoed is het allang geworden, incluis het over en weer reizen, en ja, wij zijn gelukkig, vooral als we samen zijn! En zo ook nu, vandaag en de afgelopen dagen ook al, waren wij dus even samen, maar ja Picasso zit nu in Drachten en ik ben bang dat ik weer even zonder moet, tot mijn ouders thuis zijn.

eemnes21

Anyway, jullie zullen al gemerkt hebben dat ik misschien even weer meer afwezig was, maar dat komt weer even goed als Liefste weer naar Drachten is, inmiddels heb ik wel aardig in kunnen plannen om jullie ons verhaal van het afgelopen jaar te vertellen. En zo ook onze genezing, want het meest mooie aan Liefste is?

eemnes26

Dat hij oprecht, soms nog met sceptische knikken of het zal wel…. Is dat hij het toch maar mooie doet en uitprobeert om zich dan een heel stuk beter te voelen. Dat ik kook voor ons, dat hij mij mee neemt naar mooie mensen die ik inmiddels mijn vrienden ook mag noemen waar ik altijd welkom ben, op elk tijdstip van de dag als ik op de fiets voorbij kom en even wil stoppen…

eemnes24

Goed, ik ga nog even genieten van onze tijd samen, maar morgen, staat er gewoon weer een blogje.

Wil je meer weten over deze praktijk die ook vertelt: je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden, is ook echt zo!

Alle info vind je hier: KLIK!  

Doelloos fietsen?

beatrixpark-almere1

Ik heb nog een heleboel foto’s staan, die ik allang op blog had willen laten zien, maar ja, tijd vliegt en voor je het weet, maakt het eigenlijk niet zo heel veel meer uit, wanneer je iets plaatst. Op deze manier kun je nog zeker tijdreizen, dankzij foto’s van vroeger, of nog maar kort geleden en deze zijn van april ongeveer.

beatrixpark2

Of net mei, eind april in elk geval, na mijn Paasweekend trip op de Wadden, dat weet ik nog wel!

beatrixpark3

Hier waren Liefste en ik even uit elkaar, in de zin van, hij  was thuis bezig met werken, en ik dus hier mijn dingen aan het doen, maar ergens was er zo’n dag, dat ik in de avond even eruit moest. Ik moest even een stukje fietsen en dan fiets ik doelloos, zegt mijn dochter, daar ben ik goed in volgens haar.

beatrixpark4

Nu snap ik wel wat zij bedoeld hoor, zij is immers mijn dochter, maar ik moet er wel om lachen, want het is nooit doelloos en er is altijd een bestemming, of 2 misschien zelfs 3 in mijn hoofd, maar ja, onderweg bepaal ik, naar fysieke zijn en het weer, de wind en alles wat het gaat worden.

beatrixpark5

Daarnaast, kan het ook zijn, dat ik ergens naar toe fiets, eigenlijk meestal als ik niet hoef te werken of een afspraak heb ergens, dan stap ik ergens af of meerdere malen en loop ook nog eens, of zit ergens en geniet, en ja, soms pak ik mijn grote camera en soms, heb ik die helemaal niet bij mij, maar wel zoals de meesten, mijn telefoon, en dan… krijg je foto’s als deze, niet top, maar wel bijzonder.

En nu, ga ik even zien of ik nog wat blogs kan lezen, zo niet, dan zien jullie mij vanzelf weer verschijnen, Liefste komt vanmiddag, en ik wil nog even wat doen, soto maken alvast, kortom, lekker de kruiden laten trekken. Morgen gaan wij bij mijn ouders de dames kijken en blijven natuurlijk eten, een gezellig dagje voor de boeg. Genieten is het woord voor dit weekend!

Wat zijn jullie plannen dit weekend? 

Bij Vlieland: Droog vallen op het Wad 2

Wadden-droogvallen58 (1)

Deel 2 van het droog vallen op het wad, ~klik hier, voor het hele verhaal algemeen~.

Ik begin gewoon maar even met een naar mijn idee mooi plaatje, daar kunnen ze nog varen, wij dus niet meer zo ongeveer. Het enige wat ik nog ga vertellen, de regels. Toen we eenmaal vast zaten, kwam de groep aan dek en kregen we de regels mee.

Wadden-droogvallen58 (3)

Deze bal werd hoog gehangen zodat we vanaf het wad, als je het was op ging, dat hoefde niet, je kunt ook aan boord blijven. Zodat je van verre kunt zien waar ‘jouw’ schip zich bevind. Je mag niet verder dan een meter of 200 zo uit mijn hoofd van je schip af het wad op. Dit nu ivm de springtij en het opkomende water jou echt kan verrassen!

Wadden-droogvallen58 (9)

Je MOET iets aan je voeten hebben qua schoenen, omdat dit niet in de planning stond, werd het even schipperen met wat aan boord was en wat wijzelf bij ons hadden, ik had mijn croqs dus thuis gelaten, hier komt het water nog tot de kuiten, het kon een uurtje later wel eens helemaal droog zijn, maar zeker ben je nooit! het werd dus nog even een puntje of ik wel van boord kon gaan dan… gezien ik vooral mijn slippers bij mij had voor de nacht en ochtend, en overdag mijn golfschoenen droeg met name.

Wadden-droogvallen58 (10)

Hou elkaar in de gaten en blijf liefst ook bij elkaar, zie je zeehonden liggen? Dan ben je verplicht om een bepaalde afstand te houden, je mag er niet zomaar naar toe!!!! Anders krijgt de schipper eventueel bij controle op zijn of haar flikker… Kortom, luister echt naar deze regels! Je doet het samen, en het is bijzondere natuur waar jij op visite bent! Een stukje Unesco Erfgoed!

Wadden-droogvallen58 (8)

De schipper bleef aan boord, en houdt ons wel in de gaten en ook het water natuurlijk. Anderen bleven aan boord en lagen heerlijk in de zon aan dek. En ik, ja wat zou ik… Is het zo ook al niet mooi? Doch, de dame in de verte had waterschoenen van Harriët te leen gekregen en zij kwam terug later, toen was het droger rond het schip, ik hoefde niet zo heel ver en toen we ergens gingen kijken, zei ik nog, ze zijn wel erg ver met zijn allen….

Wadden-droogvallen58 (5)

Dat bleek dus ook, ze waren te ver, bijna op de andere zandbank, nu lagen daar de zeehonden dus te dichtbij maar ook te ver van ons schip af. Er werd dus een toeter los gelaten, en als die gaat, hadden wij te horen gekregen, waar je ook bent, dan moet je direct terug komen! En het maatje/matroos was nog aan boord, die ging hen maar even halen, om te vertellen dat ze iets te ver waren gegaan, dat kan gebeuren, in dit moois, ook al zie je dit nu nog niet… kun je al snel dwalen, echt heus waar!

Wadden-droogvallen58 (13)

De groep kwam terug, kinderen helemaal blij en toen zei Harriët mij dat ik haar waterschoenen kon dragen, toen besloot ik toch maar heel voorzichtig om ook af te dalen als laatste en eigenlijk alleen een rondje schip te doen. R. gaf nog tips mee, rondje schip moet kunnen Suus… maar pas op, daar zit de schroef dus…  moet je eventueel even omheen. Ik daalde af en liet mij betoveren… gewoon… kijk maar mee…

Wadden-droogvallen58 (11)

shadow.s109

wilhelmina.s61

wilhelmina.s62

Wadden-droogvallen58 (14)

Dit is het achtersteven dus… hier besloot ik, omdat ik het wel heb geprobeerd, om niet echt rond te gaan.. maar terug langs dezelfde kant en nog even… nou vooruit dan…

wilhelmina.s63

Wadden-droogvallen58 (16).jpg

Op het wad dus, zo mooi!

En dan deze, mensen echt, ik kwam niet meer bij, deze vloog met recht het beeld in toen ik klikte, per ongeluk… actie foto ten top in bijna macro!

Wadden-droogvallen58 (15)

En nog even…

wilhelmina.s65

wilhelmina.s68

Prachtig om te zien, en zo gek ook eigenlijk om zo te staan… Inmiddels kwam de vloed ook alweer op, iedereen aan boord, de andere gasten met name, de Duitse gasten, wilden al veel eerder dat ik terug zou komen, vloed kwam op! Maar ja, ik had de info van de schipper dus deed ik rustig aan, maar nu was ik wel klaar, ooit een volgende keer, beter voorbereid, met waterschoenen standaard mee eventueel! Ga ik dit zeker nog wel een keertje meemaken. I’m sure.

De tijd, was er inmiddels naar dat Harriët het voor gerecht wel bijna klaar had toen ik weer aan boord kwam, werd de tafel gedekt, we zaten net, toen schokten we even. De schipper stond op, we hadden net ons voorafje op, en ja hoor, vloed was sneller dan het schema aan gaf en we kwamen los! Dus konden we weer varen. In samenspraak besloten we de rest van het diner te bewaren tot we in de haven waren van Vlieland, ik bleef dacht ik gezellig beneden, maar echt hoor.. Harriët stuurde mij het dek op met camera, ‘je vaart maar 1x de eerste keer Vlieland binnen Suus!’ Ja, dat is waar… en wederom, zonsondergang zette in… maar dit stukje… is voor later…

Wil je meer weten, je kunt ook dagtochten met BBQ bijv. boeken of gewoon een dagtocht, voor families of … verzin het maar, en vraag het ze gewoon! ~wadgenieten.nl <—- klik~ volgens mij zag ik de eerste tochten voor 2020 ook al voorbij komen, ben niet zeker, gewoon even kijken, sparen en alvast boeken 😉