The Secret Path

secret-path3

Deze prachtige omslagdoek met patroonnaam: The Secret Path, heb ik voor mijn dochter gehaakt al een tijdje terug. Voor vaderdag was deze al klaar maar nog geen tijd gehad om hier te laten zien. Het is een heerlijk patroon om te haken welke gratis te vinden is op zowel FB in de groep: Annyone’s shawl groepEen Nederlandse groep met heel veel mooie patronen in de bestanden te vinden. Vaak ook vertaald.

Zit je niet op FB dan kun je het patron ~hier downloaden gratis bij ravelry~

secret-path1

Ik heb gehaakt met een Whirl van Scheepjes, de Tutty o Fruity heet deze ‘cake’. Wat meer katoen is dan acryl is, op haaknaald 4 voor mij, maar als je heel los haakt dan wordt het 3.5 vaak lees ik. Kan tot haaknaald 5 of als je heel vast haakt nog groter natuurlijk. Dat is even uitproberen. De collectie is aan het veranderen en of deze nog verkrijgbaar is bij Scheepjes weet ik niet. Daarvoor zou je contact op kunnen nemen met Yvette van ~Droomstoffen~ Ook al staat het niet op de site, ze kan alles voor je bestellen en zorgen dat je het in de winkel kunt komen halen of nu nog wordt opgestuurd. De service is uitmuntend!

secret-path4

Het kleurverloop van deze whrils zijn gewoon fantastisch! Kan niet anders zeggen, voor mijzelf heb ik nog de Pistachi oh so nice liggen, welke bij Yvette vandaan komt. Om te zien wat er aan ‘cake whirls’ is ~klik hier~.

secret-path2

Ik ben vandaag even een extra dagje weg, het regent lekker, maar beloofd is beloofd en ik vind het leuk om te doen, onderdeel te mogen zijn van een verbouwing, of in dit geval een uitbreiding van een hele leuke winkel die Droomstoffen heet met een geweldig lieve eigenaresse Yvette dus. Het is nu net het garengedeelte van Scheepjes wat bij haar wordt uitgebreid. Ze blogt ook, al is ze heel erg druk, ~klik hier~.

Nog even wakker worden nu, een bakkie koffie, douchen en hop ja… de fiets op… voor de verandering? Regent het hier nu ook, maar aan de balkonkant slaat het niet in de emmer, dus heb ik net alsnog alvast de plantjes buiten weer water gegeven.  😉

Geniet van de regen, hoe gek dit ook klinkt, als wij willen genieten van een mooie groene en uitbundige natuur? Dan is dit hard nodig!

Fijne woensdag iedereen!

 

Het verhaal achter de foto: review foto op canvas

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Weten jullie het nog? Het is alweer enige tijd geleden, 13 mei namelijk dat ik jullie vroeg, hoe jij 1 foto uit zou gaan kiezen om op canvas te zetten. ~klik hier~.

Stom, maar dan ook stom verbaasd was ik, toen ik een mailtje kreeg van Foto op Canvas en Fotocadeau met de vraag of ik met hen wilde samen werken? Ik vertrouwde het niet, is het namelijk niet zo, dat die blogs die veel samenwerkingen doen, het er soms juist voor doen ook vooral, dat zij dan een eigen domein moeten hebben? Dat je dan zoveel bezoekers moet hebben om überhaupt te kunnen samen werken? Ja, er zijn een paar blogsters die ik volg en met grote regelmaat bloggen over dit soort dingen, samenwerkingen, en die hebben een eigen domein, ik niet. Dus wat nou, een samenwerking? Ik liet het even staan, om vervolgens toch eens te kijken en terug te mailen.

foto-op-canvas1

Het bleek echt, en eerlijk als ik ben, waren mijn eerste woorden terug: Ik heb een gratis blog, dus ik kan niet alles, geen idee, iets mat affliatie links, ik weet niet eens wat dat is. Dat maakte in the end dan toch niet uit, en toen hadden we en deal. Waarom heeft het dan zolang geduurd?

foto-op-canvas6

Het ging even mis, mijn fout, ergens, al weet ik nog niet waar, ik had mijn foto uitgezocht en ik was de site van foto op canvas opgegaan, rustig aan gelezen en uiteindelijk het formaat uitgezocht zoals was aangegeven, dat is geen kattenpis, een 40×60 formaat. De bestelling liep vlak voor Pasen, het duurde even daarom, ja dat wist ik wel, drukte voor Pasen, maar binnen een week was het er. Het zag er niet uit…. de foto stond er verkeerd op! Teleurgesteld nam ik opnieuw contact op, hoe kan dit nu?

foto-op-canvas5

Schijnbaar, heb ik zelf iets gemist, ik had ergens aan moeten geven staand of liggend, en de foto was er staand op gekomen ipv liggend. My mistake! Ik heb het gewoon niet gezien! Het ging in de herkansing en ik hoefde het eerste doek niet terug te sturen, wat ik anders wel had gedaan natuurlijk. Dit keer ging het goed, en binnen no time vanaf het moment dat we het rond hadden, want ik kreeg het wat druk en was amper online, en zo ook aan hun kant even, kan gebeuren, dat kan gebeuren met samenwerkingen.

foto-op-canvas3

Uiteindelijk is het rond gekomen en binnen 3 dagen stond hier een nieuw pakket voor de deur te wachten. Goed ingepakt, en Eliza mocht het uitpakken, dat ging nog best lastig zo stevig en goed. Een karton erop om te beschermen. En een ophang systeem hangt er ook netjes aan. Kortom klaar om opgehangen te worden, alleen stond er hier een planning om de slaapkamer te gaan witten, en dat is nu net de plek waar ik deze wil gaan hangen nu. 😉

foto-op-canvas4

Ik weet het, het hangt nog niet goed, even voor het idee, ga hem straks goed ophangen, het hangt nu aan een spijker waar eerst mijn uil op kant geschilderd hing. Deze moet nu iets meer naar links, even een tweede spijker erin en het kan opschuiven 😉 Waterpas erbij, klaar!

De foto en de achtergrond: 

Mijn dochter op een brug in het Vondelpark, haar eerste keer in het Vondelpark, tijdens een dagtrip naar Amsterdam. In 2009. Ze had er zelf om gevraagd, om een dag in Amsterdam samen met mama te zijn. Die vraag was al speciaal, want niet zomaar in Amsterdam, maar daar waar mama is geboren en opgegroeid en dus, nam ik haar een hele dag mee en zijn we gestart in de Mecatorbuurt wat mijn 2de adres was destijds voor we naar Almere kwamen, om dan terug te gaan naar de Kinkerbuurt en het Vondelpark die dag.

Ik ben er heel erg blij mee! En ik dank Foto op Canvas en Fotocadeau voor deze unieke samenwerking, want zoveel lezers heb ik nu ook weer niet, en mijn vaste crew hebben hier weinig mee, daarom des te specialer! Dank jullie wel, en ik zal ervan genieten de komende jaren.

Heb jij weleens een samenwerkingsaanbieding gekregen, terwijl je gratis blogt? 

Loods 5 – Part 2

Er werd gezegd dat ik lyrisch was over mijn eerste blog die ik schreef over Loods 5.

~klik hier~

5loods1

Misschien was dat ook wel zo, ik vond het gewoon erg leuk om daar rond te hobbelen en ik wil zeker wel een keertje terug om het eens alleen te doen en nog een keertje te kijken, misschien. In september ben ik weer in Amersfoort voor een paar weken, en bij mijn vraag of ik het op de fiets kon doen deze route, gaf mijn moeder aan dat dit toch wel een stukje fietsen is, vooral als ik dan ook nog spullen mee terug zou nemen, dat het dan best ver is. Ik zie wel tegen die tijd. Over het algemeen luister ik naar mijn moeder omdat zij mij echt nog steeds het allerbeste kent in wat ik eventueel wil ondernemen en doen, het komt maar heel weinig voor dat ik precies contra zal doen. 😉

5loods2

In dit blog, ga ik jullie niet zo vervelen met verhalen, ~hier kun je alle info vinden over deze Loods 5~  <—- klik

Ik ga jullie nu de kunstzinnige afdeling laten zien die er ook is, ik zag het, maar mijn brein maakte ook al de stap, als je echt zou willen, nu je het gezien hebt, kun je het ook zelf fabriceren, vooral deze typemachine, je moet er alleen wel opkomen om zoiets te maken!

5loods4

5loods5

5loods6

5loods7

Zoals gezegd  je moet er maar opkomen, de volgende hoofdjes, hetzelfde, mijn moeder heeft met boeken gewerkt ook, oude boeken en dan vouwen, plakken, knippen, lijsten van gemaakt, dat was ooit in de mode als hobby.

5loods9

5loods10

5loods21

5loods22

Dit soort hoofdjes? Waar haal je die vandaan dan? Vanaf een goede Brocante markt bijvoorbeeld, heb ze op zo’n markt zelfs hier wel gezien, als los item dus ook, alleen de kop van een oude pop, de boeken? Kringloop.. boeken genoeg… denk ik zo.

5loods26

5loods23

Vogelkooitjes, heb ik ook ooit versierd, dan van riet, met kralenbomen takken en bloemen 😉 Misschien moet ik hier ook maar eens gaan zitten met alle oude hobby’s waar ik de spullen nog genoeg voor in huis heb liggen en dan daar gaan zitten…

Nu ga ik weer even op gewoon? Want ik kwam ook Blond Amsterdam tegen, het is dat ik heel nuchter opgevoed ben en opgegroeid ben, dat ik mijzelf eerst 10 vragen stel voor ik iets zou kopen maar echt, als iemand het mij cadeau wil doen? Of eigenlijk Picasso? Dan hou ik mij aanbevolen, hahaha

5loods24

5loods25

Wel die bovenste dan, met de zwarte kat erop 😉 Foto twee is de binnenkant, doe mij weer aan mijn oude kat Binkie denken 😀

5loods3

En ik sluit af, waar ik ergens mee gestart ben, Johny Loco verkoopt dus fietsen, oa deze, maar ook gewoon tweewielers… plus zonnebrillen, en echt, ik heb amper naar prijzen gekeken, bij deze, behalve bij wat ik echt leuk vond, of wat echt opviel…

Loods 5 dus, in Amersfoort was ik. 

Is het iets voor jou? Deze winkel? 

 

 

Scherpenheuvel – Zichem: de waterput

zichem25

Het is alweer anderhalve week geleden dat ik een weekendje bij mijn ouders door bracht met exact in het midden een dagje België voor de boeg mocht mee beleven, wat een heerlijke geweldig dag op het weer na, welke helaas, na al die mooie blauwe dagen met witte wolken nu toch echt grijs bleef.

~klik hier~ voor het eerste deel mocht je alle foto’s in elk geval nog willen zien en meer willen lezen over dit bedevaartsoord. 

zichem26

Wat ik nu jullie ga laten zien is een huisje met een waterput erin, deze is maar liefst 62 meter diep en er staan emmers om zelf te kunnen vullen met wat water en dan kun je luisteren hoelang het duurt voor het water de bodem bereikt, en dat duurt echt best lang!

zichem27.jpg

De waterput, opgetrokken in rode baksteen, dateert van 1682 en was oorspronkelijk 62 meter diep. In het begin van de 19de eeuw was het metselwerk grotendeels ingestort en drong een herstelling zich op. In 1819 was de herstelling afgerond en moest men niet meer naar Zichem om water te halen. Tot in 1910 betaalde de bevolking voor het water dat al trappend in een wiel van 3 m diameter werd opgehaald. Voor water, dat men niet zelf putte, moest uiteraard meer betaald worden. De waterput is vandaag nog steeds een veelbezochte toeristische attractie. Er wordt evenwel geen water meer bovengehaald.

Bron: klik

zichem28

Tot mijn super grote verrassing kwamen deze twee foto’s eruit, eerste is zonder water, de tweede is ‘staged’ met water on the side, en ja, zonder flitser genomen, dit was echt een op hoop van wensen foto, we zullen zien wat eruit komt.

zichem29

Iets bewogen, maar je ziet het water duidelijk gaan… best wel bijzonder, bij navraag of mensen hier ook muntjes in gooien, dat doet men dus absoluut niet!

zichem30

Voor de liefhebbers, en nee er is gene molen of zo, het is echt alleen een waterput… Dus dit verraste mij ook, deze stellage erachter.

zichem31

zichem33

Verder was er niet veel te zien hier of te beleven, wederom erg donker, ik heb echt in alle foto’s heel veel kleur weer zelf moeten terug brengen om er iets van te maken. Maar dat mag de pret niet drukken. We gingen verder, op zoek naar een terras.

zichem34

Mjah, als je familie leden hebt met dit als voornaam… kun je er niet omheen natuurlijk 😉

zichem36

ja, die molentjes, die zagen we dus overal, van die houten keten, of kraampjes, altijd open en echt overal van die windmolens te vinden, mijn pa vroeg of ik er ook eentje wilde, eerst was het nee, maar toen leerde ik iets, later op een terras, het viel op!

Ik heb er geen foto’s van, maar alle mensen die op een fiets voorbij kwamen, hadden een windmolentje voorop de fiets staan… jong en oud, maakte niets uit! Toen leerde ik, reden onbekend, dat iedereen in Zichem dat doet, zo ook op balkons of in tuinen dus, een ja, toen ik dat leerde, moest en zou ik op de terugweg alsnog een molentje mee, maar nu trok mijn pa zich terug 😉 Dus kocht ik er zelf eentje, nee die zit nog niet op mijn fiets, nog geen tijd gehad om die erop te zetten.

zichem41

Hier kwamen we op uit, kon je niet missen.

Isabella Clara Eugenia (Segovia, 12 augustus 1566 – Brussel, 1 december 1633) was van 1598 tot 1621 vorstin en na het overlijden van haar echtgenoot Albrecht van Oostenrijk van 1621 tot haar dood in 1633 landvoogdes van de Zuidelijke Nederlanden.

zichem42

Albrecht VII van Oostenrijk (Wiener Neustadt, 15 november 1559 — Brussel, 13 juli 1621), ook Albert of Albertus genoemd, was landvoogd van de Zuidelijke Nederlanden van 1595 tot 1598. Na zijn huwelijk met de Infante Isabella regeerde hij in haar naam de Habsburgse Nederlanden als soeverein van 1598 tot zijn dood in 1621.

zichem37

Dit is het hele huis van Albrecht en Isabella dus, en werkelijk waar, vanaf deze afstand, spotte ik iets in mijn camera op de bovenste verdieping…

zichem38

Donald Duck is een fictieve eend uit de strips en tekenfilms van Walt Disney. Zijn volledige naam is Donald Fauntleroy Duck.

Donald is een antropomorfe eend met oranje-gele benen, voeten en snavel. Hij draagt altijd een matrozenpak, bestaand uit een shirt (in de stripverhalen is dit meestal zwart en op (voor)platen blauw) een rode strik en een blauwe pet. Hij draagt geen broek en hij heeft wel tanden, maar dit is alleen te zien als hij ze poetst of als hij razend is. Donald staat bekend om zijn temperament en onhandigheid.

~proest~ dit vind ik dan humor, ik hoop jij ook 😉

het werd hoog tijd voor een terras in elk geval.

zichem43

Nee, geen koffie, het was tijd voor de bijzondere biertjes natuurlijk, voor de mannen althans, ik bestelde natuurlijk weer gewoon een colaatje, ik denk er gewoon niet aan om verder te kijken, nou goed, later zou ik een Sangria bestellen op basis van Cava… even een goedmakertje op deze bijzondere dag, natuurlijk vergat ik een foto te nemen.

zichem44

Dit werd hem, alleen bleven de mannen ook, hahaha

zichem45

Nu kan ik nog hele verhalen vertellen hoe mijn Pa een portie bitterballen wilde bestellen hier. Om daarna vooral te bomen over een Hollandse Frituur op te zetten daar, kortom, never mind 😉 Jullie hebben een idee hoe deze dag is afgesloten, hahaha

Ik heb vanaf hier, eigenlijk geen foto’s meer gemaakt, niet veel, niet noemenswaardig.

zichem71

België, ik ben er zeker meerdere malen geweest, vooral toen ik jonger was, met mijn opa en oma, hele familie, dagjes uit, in Brussel ooit Manneke Pis gezien, wat viel dat tegen, hoe klein dat beeldje was, en waar het ook stond, ik had een heel groot beeld verwacht op een plein of zo. (Ik was een jaar of 8 a 9).

zichem68

Antwerpen, jaren later, mijn moeder had net haar rijbewijs gehaald, eerste ritje was naar mijn opa en oma, direct uit de garage ook nog even een toertje Ermelo, en de derde dag zullen we maar zeggen, hop even naar België. Het Rubenshuis heb ik daar in elk geval gezien en dat is dan ook het enige wat ik mij nog kan herinneren. Was ook een grijze dag, ik had mijn camera kodak uitklap ding met automatische flitser wel bij mij.

De vogeltjesmarkt? Ik vergeet altijd in welke stad dit nu is, heel vaag, want ik was nog jonger, 6 of 7? Dat we daar gelopen hebben?

zichem59

Houfalize, is dat 1 f of twee, met School, Tweede brugklas, eindkamp, overlevingskamp en hier, pfffffff niet echt goede herinneringen aan, het was spannend vooraf, maar er eenmaal zijn en gedropt worden niet in de stad zelf maar ergens in een weiland? met drie klassen en dan rouleren, 3 dagen ook… je kwam aan, liep met een bepakking van 20 kilo op je rug, we hadden lijsten mee naar huis gekregen met artikelen die we mee moesten nemen, de tenten nog net niet… of wel, maar door school geleverd dan. Blikvoer vooral, we waren net van die kindersoldaatjes, de rugzakken waren ook door school geleverd en waren ook echt groen. Tentenkamp opbouwen langs een rivier, toileteren moesten we dus echt in het bos. Ik weet nog dat we ’s morgens 1 van de jongens kwijt waren geraakt, die was gaan slaapwandelen en vonden we bijna onderkoeld terug in het bos…

zichem57

Vervolgens een tig km lopen op 1 dag om dan ook aan een katrol de rivier terug te steken naar de overkant, man of vrouw, wat was ik bang! Ik dorst niet! Maar ben toch gegaan, gillend in tranen… Kamp twee, daar stonden de tenten dan al en op de laatste dag, gingen wij de kano in, om zo weer bij de bus uit te komen, afbreken hoefden we niet, ook onze rugtassen waren al verzameld omdat wij in de kano’s eindigden en wat wij de dag ervoor hadden gedaan, deden de andere twee groepen dus vandaag.

zichem73

We kregen nog een patatje voor we de bus in gingen met wat te drinken, de terugweg is een blur… op de fiets kwam ik thuis aan, mijn moeder deed de deur open, mijn sleutels lagen uit veiligheid gewoon thuis, mijn moeder zag mij, en ving mij op als of ik echt in een war zone was geweest. Ze heeft mij, ik was 13 jaar, onder de douche gezet, mijn spullen aangepakt, normaal moest ik dat na kamp zelf opruimen, maar nu zag ze echt… love is needed, hahaha Ze heeft mij midden op de dag in bed gestopt, een heerlijk schoon bed, en ik heb volgens mij klokje rond geslapen. Crisis was dit geweest 😉

zichem49

De vraag van vandaag, als je Nederlander bent, heb jij een favo plek in België? Ben je er ooit geweest?

Ben jij een Belg? Heb jij een favo plek in Nederland? Ben je hier ooit geweest? 

 

Wat een vrijheid!

Gisteren (dinsdag), was het dan zover, ik zou thuis voor het eerst nu echt 100% alleen een injectie gaan zetten, van de week ~klik hier~ heeft de dr. assistent D. de injectie gevuld om te laten zien hoe dat moest, dat vertelde ik al, dus dat vullen en naalden wisselen had ik nog niet gedaan en deze ochtend was the moment of truth… dorst ik het nog? Nu met echt niemand erbij? Zou het mij lukken? De injectie te vullen? De naalden te wisselen? pfffffffff

waterjuffer1

Ik ging er rustig voor zitten, gewoon op de bank, en ik deed wat ik had gezien en geleerd in die paar minuten afgelopen vrijdag. En het ging goed, de spuit was perfect gevuld, nul luchtbellen! Wauw, en dat voor een eerste keer zelf vullen. Dat was 1, nu deel 2, mijn andere been, je moet namelijk elke keer liefst van been wisselen (of van bilzijde), om te voorkomen dat je te vaak op dezelfde prikt, het worden toch ienie mienie wondjes.

Ik pakte mijn been spier vast en even twijfelde ik nog, maar toen dacht ik, vrijheid blijheid, als ik straks in Amersfoort zit, wil ik daar dan ook 2x per week mijn dag laten doorbreken omdat ik daar telkens pas na half 2 naar de assistent kan? (Zij prikken niet meer in de ochtend, vorig jaar al niet). NEE. dus moest ik nu doorzetten, en het ging!

Met mijn ogen open zelfs, wauw. Wat voelde dit goed, het feit dat ik dit nu echt zonder begeleiding had gedaan, mij totaal vrij voelde, voortaan, kan ik het zelf en daarmee ook bepalen hoe laat, wanneer en ga zo maar door, zolang het maar op de dinsdag en de vrijdag is, en liefst dat ik daarna ook in beweging ga, om stijfheid te voorkomen, want dat kan gebeuren.

zichem56

Het enige minpuntje wat ik over heb gehouden aan mijn vorige blog over mijn eerste injectie? Ik zit eigenlijk nooit op twitter, maar ik twitter wel mijn blogs bijna elke dag. En zo ook dat blog over mijn eerste injectie die ik zelf had gezet. Om vervolgens mail te zien van twitter dat er mensen hadden gereageerd, echt hoor… dit is een irritatie factor, dat men niet goed leest en denkt dat je hulp nodig hebt of zo waar je juist vertelt hoe trots je bent op jezelf.

lezen1

Want wat schreef ik in dat stuk?  Dat ik de naald in mijn been had gestoken maar niet helemaal tot het einde nog, ik bedoel, een eerste keer en er was mij nog niet gezegd of vertelt hoe diep ik moest gaan met die naald, eerste keer namelijk. Dan krijg je bovenstaande.. ik bedoel, lezen is echt een kunst niet? (ik was al blij dat ik hem in mijn been had zitten, om DAN te vragen, hoe diep moet ik? Om DAN dus te horen, helemaal!)

In dit soort gevallen negeer ik dus ook verder, laat maar gaan. Het is mij al eerder opgevallen zodra je iets ergens neer zet, vooral op twitter over B12, dat je dan ineens van die vreemde vogels krijgt die het dus schijnbaar zelfs beter weten dan de specialist van de B12 kliniek. Ik vind dat altijd zo knap, maar dat ben ik 😉

Dit blog zal ik dan ook maar even niet twitteren vandaag.

Blog jij weleens over bepaalde onderwerpen waar de meest vreemde vogels dan ineens op gaan reageren? Dat je, jezelf afvraagt, waar komen die vandaan?