Amersfoort het oude klooster: Mariënhof 2

mhof1

Gisteren ~klik hier~, heb ik al wat laten zien van dit prachtige oude klooster de Mariënhof. De buitenkant en de tuin zien er veel belovend uit. Hier wil je toch binnen kijken! Dat bleek te kunnen, gratis, omdat het ook restaurant is. Maar dit jaar, in oktober 2016, was er ook een expositie, een foto expo. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, twee voor de prijs van nul!

mhof2

Eenmaal binnen vond ik twee dames bij een tafel die beiden in eenzelfde outfit stonden, duidelijk aanwezig om alles te leiden vanaf beneden, de info en wel de vraag, toen ik vroeg of ik binnen foto’s mocht maken. ‘Ja, dat mag, alleen vragen wij U om het restaurant te mijden, want de burgemeester komt lunchen met de raad en daar zijn ze nu druk bezig met… de voorbereidingen, en als u ook stil kunt zijn, dan graag!’

Will do, was mijn antwoord. De expo, was ergens boven.

mhof3

mhof4

Ik nam wat folders mee, met evenementen die op dat moment al gepland waren voor later dat jaar, iets met kerst, maar ja, dat heeft weinig zin om nu te melden natuurlijk. 😉

mhof5

Ik kwam uit bij de Tuinkamer, waar met name dus huwelijken worden voltrokken..

mhof6

Met aangrenzend, de binnenplaats wat nu ook dicht was, het is nu een terras.

mhof7

Toen ik verder liep in deze gang, kwam ik dus uit bij de keuken en het restaurant, dus ging ik op zoek naar de trap om naar boven te gaan. Die vond ik…

mhof8

Uhhhhh….

mhof9

mhof10

Wat moet ik hier nu op zeggen, ineens dat paarse licht, wat dacht men, toen men dit verzon? Pffff, ik vind het zo misplaatst. En zo zei ik nog tegen GerdaYD van de week, die schitterende foto’s had staan hoor, dat het soms zo is, dat je ergens komt, een verwachting hebt om het te bezoeken en dat het dan tegen valt, en hier ben ik ook heel eerlijk in.

Ik vind dit dus 10x niets!

mhof11

mhof12

Sober, heel sober ingericht, en dat kleed op tafel? Had men dat toen ook? Ik denk het niet… maar wie ben ik. Dus ga ik voor wat ik wel mooi vindt, ik zoek en vind… lichtvallen.

mhof13

mhof14

Een oude kast met beeldjes uit Afrika, welke verkocht worden voor een goed doel. Of het er nu nog is, geen idee dus. Ik ga verder, op zoek naar de expositie. Ik kan nog een trap omhoog…

mhof15

mhof16

En ik kom uit in deze oude kamer, die stoelen, weer zo leeg, en zien jullie rechts de foto’s aan de muur?

Dat is DE expositie? Niet alles, want er hangt wel iets meer nog, dat zien jullie zo, waar… het was voor mij als een vlag op een modderschuit die stoelen overal zo, amper ingericht, echt, ik had het anders gedaan.

mhof17

Kijk, dit is dan weer wat ik juist mooi vind, de oude ramen, de zon, en dan die ene foto maken van de tuin…

Ik had het al snel gezien hier en ging weer naar beneden, let op! Nog meer expo…

mhof18

Juist, langs die ronde wenteltrap waar niet iedereen kan komen, overigens heb ik eigenlijk geen idee of er een lift zit, volgens mij niet, daar had ik nog naar gevraagd, omdat ik soms zelf slecht trappen kan lopen, dit zijn de kleine dingen waar ik aan denk.

Ik besloot het pand te verlaten, ik had het wel gezien, en als locatie om te huwen? Nee, ook dat laat ik maar varen mocht het ooit nog zover komen 😉

mhof19

Bye bye Mariënhof, je geschiedenis is mooi, het is jammer wat de huidige bewoners ermee hebben gedaan.. en dat meen ik serieus, zelfs het restaurant hoef ik niet te bezoeken, ik weet leukere plekjes dan hier.

Dit is denk ik dan ook een reden waarom ik het vorig jaar nog niet heb laten zien, ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Natuurlijk als je er bent, ga het zelf zien, en mocht dat zo zijn, dan lees ik graag wat jij ervan vond.

Wil je toch meer weten? ~klik dan hier~

Nog in de wacht? De Sint Joriskerk op het Hof 😉

Advertenties

Amersfoort: Het oude klooster Mariënhof

marienhof1

Dit jaar toen ik naar Amersfoort ging, besefte ik pas, dat ik nog langer niet alles heb laten zien van wat ik vorig jaar heb gedaan en heb bezocht. Dit jaar heb ik dit dan ook allemaal over geslagen, ben er wel langs gefietst om de stad in te gaan, of nieuwe straatjes te ontdekken, welke dan hier weer uitkwamen.

Het Mariënhof, kwam ik achter dankzij het ‘Hofje de Poth’ dat ik deze nog lang niet had laten zien.

marienhof2

Het ligt nu langs de enorme drukke stadsring zelfs, je kunt het bijna niet missen. Een jaar geleden, nu exact een jaar geleden, was ik nu pas in Amersfoort en toen, kregen we bijna het onmogelijke over ons heen. Een echte Indian Summer met dagen die nog makkelijk de 25 graden haalden overdag.

marienhof3

Wat ik niet echt wist toen, is dat het nu een restaurant is oa, maar je kunt er ook huwen, die had ik wel al bedacht, historische panden lenen zich daar uitstekend voor natuurlijk. En dit keer, bleek er ook een expositie te zijn welke vrij en gratis te bezoeken was, daarom, ging ik maar eens naar binnen en zoog de oudheid op.

marienhof3

De Mariënhof is ruim 500  jaar oud en kent een rijke historie. Wandelend door het monumentale pand proeft u nog de sfeer van vervlogen tijden. Deze authentieke sfeer kenmerkt de Mariënhof en maakt haar uniek.

In deze jaren heeft de Mariënhof vele doelen gediend en veel meegemaakt. Hieronder vindt u een beknopt overzicht van haar geschiedenis.

1479-1547 Celzusteren  Sint Ursela
Toen rond 1450 een nieuwe stadsmuur werd gebouwd in Amersfoort, kwam het terrein van de Mariënhof binnen de stadsmuren te liggen. Op deze plek bouwden de Celzusteren van Sint Ursela in 1478 een klein klooster, de Mariënhof, en enkele jaren daarna een kapel.

marienhof5

Alle foto’s zijn genomen begin oktober 2016… onthoud dat!

1547- 1611 Huisvesting voor de Monniken 
In 1547 werden Augustijner monniken uit Soest medebewoners van het klooster. Vier jaar lang woonden de monniken en de Celzusteren samen in het klooster. Daarna sloten de monniken een overeenkomst met de nog zeven overgebleven zusters. De zusters verhuisden en de monniken kregen de volledige beschikking over het klooster aan de Haag.

marienhof6

marienhof7

Wat opvalt is de kunst ook overal, alles met een symboliek, ik ben nog steeds alleen in de tuin.

1611 – 1932 Burgerweeshuis
In 1611 overleed de laatste monnik en werd de Mariënhof door de stedelijke overheid ter beschikking gesteld aan het Burgerweeshuis. Het weeshuis voor burgerwezen was door enkele Amersfoorters opgericht en was voor wezen waarvan de ouders het burgerrecht van Amersfoort hadden. In de Mariënhof werd een lint- en bombazijn weverij ondergebracht, zodat de wezen een ambacht leerden. Het Burgerweeshuis fuseerde in 1804 met het Stadkinderhuis voor wezen en bleef tot 1932 in het klooster. De regentenkamer is nog steeds aanwezig en het weeshuis, als stichting, bestaat nog steeds.

marienhof8

1949 – 1988 Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek
Na een grondige restauratie van 1949 tot 1951 diende het klooster als locatie voor de Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek. De Rijksdienst heeft hier tot 1988, bijna 40 jaar, hun vestiging gehad.

marienhof9

marienhof10

marienhof11

2014 – heden The Attention Group
Vanaf 1 juni 2014 wordt de Mariënhof geëxploiteerd door The Attention Group. De Mariënhof is met haar rijke historie een unieke vergader- congres- en evenementenlocatie. De pandbewaarders, Adriaan Derksen en Pieter Aalbers, zijn trots een nieuw hoofdstuk aan de geschiedenis van de Mariënhof toe te mogen voegen.

Wil je nu meer weten, over huwen, congressen of gewoon het restaurant?

~klik dan hier~

het is tevens de bron van alle historie die hier staat.

Dit is nog lang niet alles natuurlijk van wat ik gezien heb, ik sta nog altijd buiten, kun je nagaan, een volgende keer meer 😉

Bunschoten – Spakenburg 3

bootje1

Mocht je nu  de history gemist hebben die ik vond in dit kleine stadje/dorpje, ~klik dan hier~ anders kun je gewoon doorlezen.

Een week geleden was ik nog in Amersfoort, en ben ik bijna een week thuis. Een rare week, een gekke week, en zo lees ik ook dat mijn moeder, gisteren nog, ook nog niet gewend is, dat het ritme er niet in lijkt te komen.

bootje2

Een schuilkelder lijkt ons ideaal, nee grapje 😉 Dit kwam ik dus ook tegen, en ja nieuwsgierigheid gewekt hoe dat er dan eigenlijk van binnen uit ziet, wat je ermee kunt, zo’n ruimte.

Goed, we wennen nog niet helemaal, voor mij, omdat mijn fietst nog in Amersfoort staat natuurlijk, volgende week komt dit zeker goed! Als B. dinsdag weer thuis is, al weet ik nog niet exact wanneer, dat bespreek ik wel als hij thuis is.

bootje3

Vandaag is mijn schoonzoon jarig, maar hij viert het niet. Ik heb gisteren een kaartje mee gegeven aan mijn dochter, ja het gaat goed met haar, later meer. 😉

bootje4

Te Koop, de hond geniet van de zon buiten. Soms vraag ik mij weleens af hoe het zou zijn om in zo’n pandje te wonen, in zo’n kleine hechte community. Zou ik dat kunnen? Stiekem vraag ik mij dat af.

bootje5

En dan komt je een half rottend schip tegen, het is bijna alsof het er niet hoort, dit is geen visitekaartje voor Bunschoten Spakenburg, maar ik vind het weer apart en bijzonder, vele vragen komen in mij op. Ga jij weer heel worden? Gesloopt? Kun je nog varen met jou? Of is dat een gevaar op zich… geen idee.

bootje6

bootje7

Vaart dit nog op kolen? Of is dat weer te ouderwets, ik heb geen idee.

bootje8

Touw ketting, het spreekt allemaal, ik ga maar eens voor anker, ergens, wens ik dat ik toch weer zal wennen thuis. Home is where the heart is, en mijn hart? Op dit moment? Ligt zeker bij Picasso, alleen staat ons huisje op verkeerde grond? 😉

bootje9

In dit dorp hoef ik niet hoor, maar wel, mijn hart is verpand zomaar ineens… Ik heb geen idee waarom, voorgaande jaren was ik toch altijd weer blij om naar huis te gaan, vorig jaar stond ik eerder klaar dan mijn ouders hadden gepland, ik moest en zou naar huis. Nu, zat ik heerlijk in de tuin, te genieten nog, hoe laat wil je weg? Uhhhh nou eigenlijk niet? 😉 Dacht ik, kunnen we Picasso niet ophalen? hahaha

bootje10

Nu weet ik als geen ander, als je verhuisd, of ander nieuwe dingen gaat doen, dat dit meestal in het begin allemaal nieuw is, leuk is eventueel, maar na enige tijd, soms kort, soms langere tijd, het ook weer als normaal aan doet.

bootje11

Ik heb nu eens een onbestemd gevoel, ook dat kan, het kan zelfs positief zijn, want mijn gedachten zijn bezig met verandering. In mijn eigen huis, al enige tijd ben ik aan het nadenken over materialen die ik hier heb… Ga ik er nog wat mee doen? Ik heb al een paar jaar nu, nul penselen aan geraakt bijv. Noch de houtskool… Het raakt vol ook. Waar moet ik er mee heen.

De kast in de kamer, zal ik deze verhuizen? Het logeerbed, waar dit jaar nog wel iemand in gelegen heeft even, maar verder, meer rotzooi op staat dan dat er iemand komt slapen. Verandering, het lijkt in de lucht te hangen.

Ik denk nog even verder na, misschien moet ik het maar gewoon eens doen, leegruimen opnieuw… en weer op ouderwetse wijze verder gaan zoals vroeger. En dan doel ik echt op mijn hobbyspullen, de verf staat uit te drogen en dat is zonde!

Ik denk nog even verder, en wens jullie allemaal een prettig weekend toe!

Dr. Auwerda en even op bezoek bij… Terrebel

Clerqstraat1

Gisteren was het zover, na 3 maanden 2x per week injecties met B12 zetten, had ik mijn vervolgafspraak en dit keer wel bij Dr. Auwerda zelf. ~klik hier~ voor het lezen van mijn eerste bezoek.

Ik kreeg vrijwel direct een heleboel excuses voor het feit dat het eerste bezoek dus niet zo denderend was, dit heb ik ook eerlijk en open gezegd. Dr. Auwerda vertelde dan ook dat de arts waar ik toen zat, alweer vertrokken is, een andere betrekking heeft genomen, lijkt mij heel erg verstandig. Opgelost, echter kreeg ik nu mijn platform? Wel iets meer, maar nog mijn verhaal niet echt kunnen doen, gezien ik wel al deze 3 maanden had geprikt dus.. gaat het beter? JA, het gaat heel wat beter, natuurlijk zijn er nog issues fysiek, maar ja, fibromyalgie samen met deze B12 tekort, het blijft schipperen.

Clerqstraat2

Hij vroeg aan mij, of ik denk dat ik terug kan naar 1x per week ene injectie, ja dat kunnen we proberen maar wat als dat niet werkt? Of ik achteruit ga? ‘Dan ga je terug naar twee keer per week, dat bepaal jij zelf!’ En mijn huisarts dan? ‘Dat ga ik voor jou opschrijven en voor de huisarts!’

Die papieren heb ik nu en zo ook het nieuwe recept heb ik direct daar gehaald, langere naalden, meer B12 en gewoon in 1x, waar ze hier in de apotheek moeilijk hebben gedaan door het in meerdere keren met herhaling recepten uit te geven. Nu heb ik gewoon voorraad en met herhaling als ik toch terug wil naar 2x per week.

Clerqstraat3

Nadat ik daar alles uit de apotheek had mee gekregen, wat ook erg gezellig was overigens, welke naalden wil je mee, een lach en nou ja, doe maar, laat ik een grote meid zijn dan 😉 Stapte ik op de metro en ging op weg naar mijn oude buurtje, daar waar ik het laatst gewoond heb zelfs voor ik naar Almere kwam met mijn ouders. Op naar de Clerqstraat.

Clerqstraat4

Het weer was helaas al zo grijs dat ik amper foto’s heb genomen op mijn weg naar… Terrence! Ja, daar ging ik heen, hij was thuis deze dag en ik vond het wel tijd om hem even op te zoeken dan. Die knuffel nu eens in het echt te gaan brengen.

Ik kwam aan, zag hem al staan en ik kwam binnen, een dikke knuffel en mensen wat heeft hij een gezellig huisje daar! Ik voelde mij direct thuis en dat zegt genoeg. We zagen elkaar voor de eerste keer maar zo voelde het voor mij niet, alsof ik hem al jaren kende, en dat is eigenlijk ook zo, we vonden uit dat we elkaar al zeker 10 jaar volgen op blog, kortom het is echt zo, bloggers onder elkaar, als je elkaar gaat ontmoeten is het vaak alsof je elkaar al heel goed kent.

Dit is altijd mijn ervaring overigens al geweest. Bij ontmoetingen met bloggers.

Clerqstraat5

Natuurlijk hebben we het heel even over onze blogs gehad, de manier waarvoor wij gekozen hebben hoe en wat te bloggen. Het leven is soms leuk, soms minder leuk, hij kiest ervoor om dat met ons te delen, de spiralen die hij doormaakt. En ik kies ervoor om altijd positief te zijn, verwerkt is verwerkt, of een plek gegeven en voor het eerst hoorde hij nu de ellende aan, die ik ooit heb mee gemaakt.

Het begrip van zijn kant waarom ik hem zo begrijp, wist hij nu. De ervaringen waar ik hem eventueel al mee geholpen heb, raad advies, als hij erom vraagt. Echter blijft het schipperen, altijd, want ik ben ik, hij is hij, en wat ooit voor mij heeft gewerkt, hoeft voor hem niet te werken. Dat zeg ik altijd. En, ik vertel het 1x aan iemand, daarna is het klaar.

Terrence wilde samen met mij nog indische balletjes maken, maar de tijd was voorbij gevlogen en het was hijzelf die bij een vriend ging eten ook nog. Dus gingen we samen op pad aan het begin van de avond, hij op weg naar een vriend en ik op weg naar de trein, omdat het nu wel na 18.30 zou zijn om weer met korting te kunnen reizen.

Even voor 20.00 uur kwam ik aan op het station hier en kon nog net even het boodschapje doen wat ik nodig had. En ik vergeet nog suiker 😉

De dag is gewoonweg voorbij gevlogen en nieuwe plannen zitten er ook al in, natuurlijk komt hij een keertje bij mij thuis kijken, en ook nog wel evenementen waar we het over gehad hebben waar ik het bestaan niet van wist. Mocht het zover zijn, dan komt het vanzelf op blog.

Donderdag! time flies, de eerste week zit er bijna op, en ik ga weer even verdwijnen, vandaag weer naar mijn cliënten toe, fysiek geen zin, geestelijk zit ik al te gniffelen, als ik straks binnen kom en dat ik plat geknuffeld zal worden na 3 weken weg.

Morgen komt Roos de Picasso Sleutels brengen en ook deze twee dagen zullen naar mijn idee voorbij gaan alsof het een lichtjaar is.

B. Geniet nog even van zijn kleindochter om dit weekend ergens ook weer thuis aan te komen. En ja, natuurlijk krijg ik zo nu en dan lieve foto’s, een glunderende man met zijn kleinkind, hij straalt! En als hij straalt, dan straal ik ook.

Voor nu zeg ik alvast, een heel prettig weekend allemaal!

 

 

Thijs: van de wal in de sloot?

Thijs7

De foto’s zijn van mindere kwaliteit omdat ze met mijn oude Samsung S2 zijn gemaakt. Echter wil ik jullie dit niet onthouden, deze kater van mijn ouders. Mijn ouders zijn weer thuis! Veilig en wel, en op een tijdstip die zijzelf hadden uitgerekend kwam ik ze nog even tegen midden in de nacht vlak voor zijzelf weer in hun eigen bed stapten.

Thijs6

Dit is nu het grote luxe bed van mijn ouders, je ziet het niet, maar loodzware matrassen liggen erin, elektrische lattenbodem en dus in je eentje dit opmaken is best een crime. Trust me. Natuurlijk als zij weg zijn, mag ik in hun bed slapen. Natuurlijk moet ik er wel voor zorgen dat de nacht dat zij thuis komen ik weer verhuisd ben, het bed lekker schoon en fris is en met hun eigen dekbedden is opgemaakt.

Thijs5

2x en 1 persoonsdekbed hebben zij tegenwoordig en elk jaar probeer ik het weer! Te slapen onder die 2 posse dekbedden, maar ik vecht en wordt wakker met het dekbed hangend over de grond en mijzelf alleen onder het sprei te vinden, waar is mijn dekbed! Grrrrrr, om die reden, hebben mijn ouders nog 1 2 persoonsdekbed liggen op zolder, speciaal voor mij, hahaha. Dus de vliering op om deze op te zoeken en het bed op te maken naar mijn mojo, hun dekbedden veilig opgeborgen, lekker makkelijk.

Thijs8

Dan heb ik het nog niet over dat enorme sprei, wat ook loodzwaar is, welke ik er dan meestal afhaal en pas weer opmaak als ze terug komen. Maar ja Thijs… die helpt graag. Mijn ouders doen dit altijd samen, en sluiten de deur, oh ja, dat was het, bed opmaken als Thijs dat in de gaten krijgt, waar hij ook is, komt aanrennen om hen dan te helpen en zo ook mij. Echt mensen, bijna 3 kwartier ben ik in mijn eentje bezig geweest. Vooral met het sprei, want hij springt, duikt eronder en nou ja, jullie zien het nu op de foto’s.

Thijs9

Kijk de vermoorde onschuld, het is mij gelukt! het bed is redelijk opgemaakt, als ze maar kunnen slapen krijg ik altijd te lezen, hahaha En onderweg, ja natuurlijk tier en vloek ik lichtjes, tegelijk heb ik zoveel pret samen met Thijs, dat het gewoon ons dingetje is geworden aan het einde van de vakantie. Zo’n laatste pret momentje van samen zijn.

Ik heb hem de rest van de dag amper gezien, hij wilde niet eens beneden komen voor zijn melk en snoepjes, dat kwam die avond wel.

Thijs10

Ook deze foto kwam er nog uit, in 1 van zijn ren buien en gek doen, de hangkat over de trap. Ik ben weer thuis en ook Picasso was blij, ik ook natuurlijk. Nee, geen foto’s nog, niet echt van mijn Picasso. Ik heb weinig meer gedaan, internet ook gelaten voor wat het was tenzij ik er met mijn foon bij kon. Even met vriend B. ge-appt nog die nu in Amerika bij zijn kleindochter is. En echt ik zie glunderende foto’s, zo trots als een pauw met zijn eerste kleinkind. Om ook nog een foto te ontvangen van zijn kleindochter, op mijn gehaakte babydekentje…. Waar haar ouders heel blij mee zijn!

baby-deken5

Mensen, ik ben weer thuis, en ik ben met een grote glimlach gaan slapen. Heel stiekem? dit jaar, ben ik minder blij met thuis komen, qua omgeving, mijn huis is mijn huis, tegelijk, als ik Picasso op kon pakken nu om daar in Amersfoort te gaan wonen? Zeg ik, Ja 😉

Vandaag ben ik nog even vrij, vanaf morgen heb ik weer een drukke agenda, fietsloos ook nog even, want die haal ik pas op als B. weer thuis is, samen met hem.

Ik wens iedereen een hele mooie week toe!