Ik riep zijn naam en…

LO2

Omaaaaaaaaaaaaaaaaaa, ging het al in de gang toen we nog aan kwamen lopen en hij ons nog niet zag.

Iets was wij niet hadden verwacht, ik niet althans. Na zijn eenkennigheid, extreme eenkennigheid, werd het wel al iets beter, maar nu, kwam hij op mij af.

Dat maakt het natuurlijk extra leuk 😀

LO1

Foto’s zijn genomen door papa, mijn vraag was, schiet maar wat hier en daar, ik wil niet model zitten, hoeft hij ook niet 😉 Juist niet!

Nou bij deze… mijn nu al veel te grote kleine man! Ik heb het even aan de hand van mijn eigen foto bieb op de foon opgezocht. 25 feb. heb ik hem voor het laatst gezien!

Tot afgelopen maandag… 22 juni… Dat is dus gewoon 4 maanden.

Ook nu, zal ik hem pas over een maand ongeveer weer zien. Als ik weer naar fysio mag.

 

Het ouderpaar op bezoek

reidingpark1

Ik had het vertelt dat mijn ouders zouden komen naar Friesland. Dat is inmiddels gebeurt en het was super, maar dan ook super gezellig!

Ik wil alleen nog even vertellen ook, gezien de reacties op vorige blogjes over mijn ouders en deze kant op komen, ja, dat was voor het eerst in het huis van Liefste, dat was er nog niet van gekomen!

Zij kennen Liefste natuurlijk allang! Liefste bij mij thuis, Liefste komt graag bij hen thuis, kortom, voor de crisis, was het zeker zo eens per maand dat wij bij hen waren gezellig, soms 2  a 3 x, of even een maandje niet, dus het gemiddelde is anderhalf keer per maand, lees… hele dag, kwart dag of even in en uit.  😉 Liefste is zelfs mee geweest naar een familie reünie alweer anderhalf jaar geleden, mijn Friese kant reünie. (wat ook nog wel grappig was).

De reden is eigenlijk heel simpel, Liefste was veel bij mij en dan is het dichterbij allemaal, naar mijn ouders. En hier heen, lag ook zeker al in de planning, natuurlijk! maar ja, de crisis kwam, en als ik meer in mijn eigen huis ben, dan dat ik in Friesland ben, de LAT relatie, dan gaat de tijd snel!

Nu, omdat we de crisis hebben, (en Liefste mij mee hierheen heeft genomen, ben ik hier nu langere tijd), het versoepeld wordt en mijn moeder vooral, binnen heeft gezeten sinds het gestart is, slechts 1x per week even buiten kwam eigenlijk om de boodschappen te doen. Werd ze het nu even zat en had zin in een langere rit, en ja dan is het logisch om deze kant op te komen, hahaha

Het was een super gezellige dag, ze hebben nu een volledig idee waar ik zit als ik hier ben, en dat is altijd prettig. Een moeder blijft altijd een moeder, en wil weten of haar kind wel goed erbij zit 😉 Dat deel ik namelijk met haar natuurlijk, als het om mijn dochter gaat, zij heeft het dus dubbelop, hahaha

Geen knuffels, maar voor mijn moeder vooral, even blij eruit te zijn, ze was er echt aan toe, zolang thuis zitten is niets voor haar. Waarom heb ik het niet over mijn pa? Mijn pa is taxichauffeur voor kinderen nu met name, van en naar speciale scholen of dagopvang brengen, dus hij is sinds de scholen weer open zijn alweer aan het werk. Met alle maatregelen van dien. Hij is dus alweer de deur uit, en mijn moeder zit dan alleen overdag, ja… dat dus.

Koffie, koekje, en daarna even kletsen over onze hobby, de haakwerken, ringen bestellen, en een volledig technische rondleiding voor mijn pa, hahaha daarna, even eruit en een wandeling naar het Centrum, door het centrum en via het Reidingpark weer naar huis. tijd voor een snackje en wat te drinken. Kletsen, lachen en plezier hebben. Ik zag mijn moeder opbloeien.

We aten pasta met zelfgemaakte tomatensaus, 2,5 kg tomaten maar liefs in de pan, kruiden, specerijen en er is gesmuld! Koffie, nog een Fryske sûkerlatten, iets wat mijn moeder zelfs niet kende! en dat met een Friese vader 😉 Werd het tijd om naar huis te gaan.

het appje, vertelde alles de volgende dag, ze had genoten, en hier was ze aan toe. Komend weekend zullen we even bij hen langs gaan, om de ringen die ze besteld heeft in Rinsumageest te brengen, maar die moeten we eerst nog even ophalen dan, Liefste en ik.

Deze week is vol weer, met uitzicht dat ik even naar huis moet. Van mijn werk, nog niets gehoord! Natuurlijk ben ik dan blij dat ik mijn dochter weer even zal zien en mijn kleinzoon, daarna… ik heb geen idee hoe het gaat lopen. We maken even geen plannen, behalve dat ik maandag naar de B-12 kliniek toe moet, dat staat al een half jaar vast, en dinsdag volgende week, zie ik mijn fysio therapeut weer, ik ben benieuwd.

Bij wie zou jij als eerste op bezoek gaan als je dat nog niet gedaan hebt, als dat weer kan?

 

 

A Change of Plans

zonnehoed4

Zo kan het gaan, zo ben je bezig met het plannen en zorgen dat de boel aan kant is omdat je ouders komen. Zo kom je terug uit de supermarkt terwijl Liefste in de auto heeft gewacht en zegt… “Ik heb een probleem voor morgen….”

Wat dan?

“Ik ben net geboekt voor morgen, van 11 tot 18.00 uur.”

Uhhhhh ja… “Maar je ouders kunnen gewoon komen hoor, jij bent dan toch thuis!

Jawel, zeg ik, maar ik denk dat ze ook graag hebben dat jij er bent! Ze komen niet alleen voor mij, ook voor jou!

“Neeeheeeeeeeee, vast niet!

pimpelmees2

Echt hoor, mannen 😉 In de auto, ik bel mijn moeder die ik net nog even had gesproken, omdat ik weet dat ze iets specifieks drinkt, en dochterlief telkens de verkeerde mee neemt, had ik mijn moeder even gesproken net in de winkel.

Ze neemt op, ze staat op luidspreker. Ik vertel en zeg wat Liefste heeft gezegd, dat ze gewoon kunnen komen, alleen dat hij van 11 tot 6 draait dan, dan is hij nog niet thuis, dan moet het nog afgebouwd worden… vanaf een Skûtsje ook nog!

Inderdaad, ik had gelijk, ze komen ook voor Liefste, natuurlijk komen ze ook voor hem! Ze zijn allang blij dat ze zo’n lieve schoonzoon hebben die goed is voor mij 😉

pimpelmees3

Kortom, er is een change of plans, van druk zijn met je ouders, ineens plannen voor vandaag, vroeg ontbijt, vroeg eruit, ik ben er al uit, hij ligt nog even 😉 8 uur ontbijt, om 9 uur moet hij zijn flight cases laden en boxen, en alles wat hij nodig heeft voor het geluid. De horeca wordt weer wakker, fijn dat Liefste als 1 van de eersten wordt gebeld.

Zo heb ik even een dagje voor mijzelf, kan ik rustig aan nog wat dingen doen in huis, koken alvast, en ook hier, zal de dag vast en zeker weer omvliegen. Mijn ouders komen wel degelijk, maar dan morgen (zondag)!

Note: de vogel, ik heb geen idee eigenlijk of dit nu de koolmees is of de pimpelmees, foto’s zijn van 2019 in de oude opstelling van de tuin, en van verre achter glas geschoten.

Wordt er bij jullie weleens radicaal wat omgegooid in een planning? 

Jarig, alweer 28 jaar!

e1993

4 jaar  geleden maakte ik voor het laatst een collage van mijn dochter, ze werd toen 24 jaar. ~klik hier~ voor meer en andere foto’s. Op deze foto zie je mijn opa en oma nog samen met dochterlief. Het jaar is denk ik of nog 1992, of lente 1993, 6 mei 1992 is haar dag. Vandaag dus!

En ik vond terug, de schoolfoto’s tot de eerste foto dat zij op zichzelf was. Uitgegroeid tot een geweldige mama in het nu. 28 jaar oud, en trots ben ik op mijn dochter!

e2018

Hier was ze 34 weken zwanger van mijn kleinzoon. In afwachting van, inmiddels, al ruim 2 jaar mama en wat doet ze het goed!

family9

En een recente foto, vrij recent, die ook al eerder op blog heeft gestaan, herfst 2019.

Als we het dan over tijd hebben? Het is als de dag van gisteren, en ik denk dat velen met kinderen dit kunnen beamen inmiddels. Ik glimlach, als ik blogs lees waar de mama’s nog maar net mama’s zijn, net als mijn dochter nu, nog korter misschien en dan kan mijn reactie zijn: Voor je het weet ben je oma 😉

Waarom mijn oma ook een plaatsje krijgt samen met mijn opa? Omdat mijn oma, als ze er nog zou zijn, 8 mei jarig zou zijn. Ik weet nog dat mij werd vertelt, toen ik belde dat achterkleindochter was geboren met een deel van haar voornaam. Elizabeth – beth… Dat ze zo trots als een pauw was en direct de straat op is gegaan om de buren op het dorp te vertellen dat…

De eerste keer dat ik kwam met haar bij mijn opa en oma? De buurt was uitgelopen en zo ook mijn oudoom en tante, die niet meer zijn, waren er. Dat was per ongeluk, maar toch.  😉

We hebben samen heel veel mee gemaakt, en daarom ben ik zo trots op de persoon die zij vandaag de dag is geworden. Gelukkig blijven de mooiste herinneringen hangen.

 

Papa komt thuis!

kleinzoon-ziet-papa1

Een dikke vette lach als papa thuis komt van zijn werk.

Ik vind eigenlijk inmiddels, dat er te weinig wordt gezegd en vertelt over de andere beroepen dan in de zorg. Papa, is namelijk buschauffeur en moet gewoon werken, de schema’s zijn aangepast, er hangen linten in de bussen, men moet achterin instappen, maar het blijft een risico voor papa, om te gaan werken elke dag opnieuw!

Ik zeg hulde aan allen die op en met het OV werken en net zo open en bloot worden gesteld elke dag aan de shit van nu die rond gaat. Net als al het winkelpersoneel van supermarkten en drogisten en alle andere winkels die open zijn en waar mensen als gekken op afkomen omdat ze weer open zijn.

Wanneer gaan we een shirt of bord voor hen ophangen?

Al vanaf het begin, zeg ik elke dag dank je wel tegen al het winkel personeel wat ik tegen kom en mij helpt. Omdat ik zie, dat zij het lastig hebben ook, waar naar mijn idee niet zo bij stil wordt gestaan, tijd om hen ook dank je wel te zeggen.

Toch?