Ik word oma! 2: 12 weken zwanger

Op 13 september maakte ik bekend dat mijn dochter zwanger is ~klik hier~. 

En ik ga een dagboek bij houden voor mijzelf en natuurlijk voor mijn toekomstig kleinkind. Dat lijkt mij leuk om te doen. Toen ik ooit zelf zwanger was, schreef ik heel veel op, dagboek van een Ukkie heet dat. het zwerft nog ergens rond, natuurlijk.

Het is gek, heel gek, dat oma worden, ik ben er nog niet helemaal over uit dat het zo is. Ook in de familie is het nu nog lachwekkend dat ik nu al oma ga worden, ook al was mijn moeder zelfs nog 6 jaar jonger toen ik haar oma ging laten worden.

Mijn moeder heeft het al over ‘oma’, terwijl mijn nicht en ik naast elkaar zitten en dan eigenlijk voor ons uit blijven staren tot het kwartje valt, ‘oh dat ben ik straks!’

Vervolgens kijken nicht en ik elkaar aan, met vernieuwde ogen, en echt zo van, jeetje, jij bent net moeder als mijn nicht zijnde, en ik word al oma als jouw nicht zijnde. Om dan tegelijk te zeggen, ‘Dit is raar!’ Om dan ook in de lach te schieten. Ik bedoel, haar vader, mijn oom is net opa geworden en ik volg hem al in zijn voetsporen op, hahaha Hij ziet hier de lol wel van in overigens 😉

antiek

Met mijn dochter gaat het overigens heel erg goed, even tussendoor, er is al een echo gemaakt, het kindje sliep vooral en lag met de rug naar ons toe, ja ik heb het filmpje, hilarisch omdat ze het proberen wakker te maken, wat dus niet lukt. Deze echo was om te bepalen wat de uitgerekende datum kan zijn, deze staat nu op 24 april 2018.

De Koele Kikker

Wat doet het nu met mij op dit moment? Eigenlijk nog erg weinig, ja natuurlijk heb ik het in mijn achterhoofd, en ik weet als geen ander hoe snel de tijd kan gaan, zeker als je zwanger bent. Het gevoel, dat het nog zo lang duurt voor haarzelf straks, maar voor je het weet is je hele leven in 1 klap omgegooid en is het daar.

Ik ben een beetje de koele kikker van de familie, altijd al geweest overigens, als er iets gebeurt, ten goede of ten slechte, dan pak ik vaak de regie over zodat de rest zich waar mogelijk terug kan trekken, ik doe dat later wel.

Ook nu is dat zo, natuurlijk een glimlach als ik haar zie, en zie hoe haar buik nu al enorm is gegroeid, natuurlijk leef ik mee, maar nog nuchter, tranen komen niet op bij het zien van de eerste echo, ja ik heb dames in de familie die dat wel al hebben gehad, bij het horen van het nieuws al 😉

Mijn tranen zullen denk ik pas komen als het zover is, vermoed ik, of later, ik ga het meemaken. Voor nu, is het nog ergens onwerkelijk, de status van maagd voorbij, moeder voorbij op weg naar de crone, symbolisch gezien.

Haak ik al voor de baby?

NEE, volmondig, ik heb zover 1 dekentje gehaakt, en nu ligt dat stil. Waarom? Omdat we nog niet weten wat het wordt, en ja de kleurensymboliek blijft spreken, hoe we ook zeggen dat het geslacht er niet toe doet qua kleuren, laten we eerlijk zijn, het zal altijd blijven. Plus dat voor een jongen haken, minder leuk is, minder te vinden. Voor meisjes kun je eindeloos aan de slag wat voor kleur dan ook.

babydeken-square2

babydeken-square1

Nu heb ik dit dekentje natuurlijk al eerder gehaakt voor de kleindochter van B. met roze, omdat het een meisje is. Deze heb ik met stoer groen gedaan, omdat we nog niet weten wat het worden zal. Groen is overigens een hele mooie kleur, het trekt voorspoed en overvloed aan en wat veel mensen niet weten, het is een kleur die bij Venus hoort, dus ook bij de liefde, en de vrijdag is haar dag.

Het is de Shells blanket patroon en meer info ~vind je hier~ 

Pas als wij weten, vooral mijn moeder en ikzelf, zullen we gaan vechten wie wat zal gaan haken, hahaha Al is er genoeg, 1 verzoekje ligt er al, alleen zover, is dat dus een gebreid item, een soort van trappelzak voor in de box, of in de wagen met kabels, en ja dat kan ik ook 😉 Ik wacht nog even. 😉

Wat mij verder opvalt.

Als ik aan iemand die ik al ken vertel dat ik oma word, en zijzelf hebben al kleinkinderen, dat zij dan minder enthousiast reageren dan diegenen die het nog niet zijn. Mijn vriendinnen vinden het net zo gek, omdat zij met exact dezelfde leeftijd nog in de jonge kinderen zitten nu. En hier kom ik, even oud, zelfs de jongste van de drie, (mijzelf mee gerekend), dat ik nu echt een ouwe ga worden. Hilarisch inderdaad en echt heel gek!

Het zal allemaal groeien als het zover is. Wat ik nu al voor mij zie, is het feit omdat ik nog zo jong ben, dat mensen zullen denken dat het kindje van mij is straks, ja al ervaring mee toen mijn moeder oma werd en wij met zijn drietjes gingen winkelen. Komt nog bij dat ik voor geen meter op mijn moeder lijk, mijn dochter weer wel. Plus, als ik vertel dat ik de oma ben straks… dat men mij automatisch ouder zal gaan schatten weer, hier had ik al last van met mijn dochter in het verleden nameljjk, hahahaha

Nou goed, een nieuwe categorie is geboren! En mijn gedachten gang en hoe alles verloopt komt vanzelf op blog als ik er iets over wil melden 😉

Voor nu, it’s growing, en mijn nicht? Toen zij zwanger was? Had op app staan: is growing humans…

Nu doet mijn dochter dat 😀

And i love it!

Advertenties

Amersfoort het oude klooster: Mariënhof 2

mhof1

Gisteren ~klik hier~, heb ik al wat laten zien van dit prachtige oude klooster de Mariënhof. De buitenkant en de tuin zien er veel belovend uit. Hier wil je toch binnen kijken! Dat bleek te kunnen, gratis, omdat het ook restaurant is. Maar dit jaar, in oktober 2016, was er ook een expositie, een foto expo. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, twee voor de prijs van nul!

mhof2

Eenmaal binnen vond ik twee dames bij een tafel die beiden in eenzelfde outfit stonden, duidelijk aanwezig om alles te leiden vanaf beneden, de info en wel de vraag, toen ik vroeg of ik binnen foto’s mocht maken. ‘Ja, dat mag, alleen vragen wij U om het restaurant te mijden, want de burgemeester komt lunchen met de raad en daar zijn ze nu druk bezig met… de voorbereidingen, en als u ook stil kunt zijn, dan graag!’

Will do, was mijn antwoord. De expo, was ergens boven.

mhof3

mhof4

Ik nam wat folders mee, met evenementen die op dat moment al gepland waren voor later dat jaar, iets met kerst, maar ja, dat heeft weinig zin om nu te melden natuurlijk. 😉

mhof5

Ik kwam uit bij de Tuinkamer, waar met name dus huwelijken worden voltrokken..

mhof6

Met aangrenzend, de binnenplaats wat nu ook dicht was, het is nu een terras.

mhof7

Toen ik verder liep in deze gang, kwam ik dus uit bij de keuken en het restaurant, dus ging ik op zoek naar de trap om naar boven te gaan. Die vond ik…

mhof8

Uhhhhh….

mhof9

mhof10

Wat moet ik hier nu op zeggen, ineens dat paarse licht, wat dacht men, toen men dit verzon? Pffff, ik vind het zo misplaatst. En zo zei ik nog tegen GerdaYD van de week, die schitterende foto’s had staan hoor, dat het soms zo is, dat je ergens komt, een verwachting hebt om het te bezoeken en dat het dan tegen valt, en hier ben ik ook heel eerlijk in.

Ik vind dit dus 10x niets!

mhof11

mhof12

Sober, heel sober ingericht, en dat kleed op tafel? Had men dat toen ook? Ik denk het niet… maar wie ben ik. Dus ga ik voor wat ik wel mooi vindt, ik zoek en vind… lichtvallen.

mhof13

mhof14

Een oude kast met beeldjes uit Afrika, welke verkocht worden voor een goed doel. Of het er nu nog is, geen idee dus. Ik ga verder, op zoek naar de expositie. Ik kan nog een trap omhoog…

mhof15

mhof16

En ik kom uit in deze oude kamer, die stoelen, weer zo leeg, en zien jullie rechts de foto’s aan de muur?

Dat is DE expositie? Niet alles, want er hangt wel iets meer nog, dat zien jullie zo, waar… het was voor mij als een vlag op een modderschuit die stoelen overal zo, amper ingericht, echt, ik had het anders gedaan.

mhof17

Kijk, dit is dan weer wat ik juist mooi vind, de oude ramen, de zon, en dan die ene foto maken van de tuin…

Ik had het al snel gezien hier en ging weer naar beneden, let op! Nog meer expo…

mhof18

Juist, langs die ronde wenteltrap waar niet iedereen kan komen, overigens heb ik eigenlijk geen idee of er een lift zit, volgens mij niet, daar had ik nog naar gevraagd, omdat ik soms zelf slecht trappen kan lopen, dit zijn de kleine dingen waar ik aan denk.

Ik besloot het pand te verlaten, ik had het wel gezien, en als locatie om te huwen? Nee, ook dat laat ik maar varen mocht het ooit nog zover komen 😉

mhof19

Bye bye Mariënhof, je geschiedenis is mooi, het is jammer wat de huidige bewoners ermee hebben gedaan.. en dat meen ik serieus, zelfs het restaurant hoef ik niet te bezoeken, ik weet leukere plekjes dan hier.

Dit is denk ik dan ook een reden waarom ik het vorig jaar nog niet heb laten zien, ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Natuurlijk als je er bent, ga het zelf zien, en mocht dat zo zijn, dan lees ik graag wat jij ervan vond.

Wil je toch meer weten? ~klik dan hier~

Nog in de wacht? De Sint Joriskerk op het Hof 😉

Thijs: van de wal in de sloot?

Thijs7

De foto’s zijn van mindere kwaliteit omdat ze met mijn oude Samsung S2 zijn gemaakt. Echter wil ik jullie dit niet onthouden, deze kater van mijn ouders. Mijn ouders zijn weer thuis! Veilig en wel, en op een tijdstip die zijzelf hadden uitgerekend kwam ik ze nog even tegen midden in de nacht vlak voor zijzelf weer in hun eigen bed stapten.

Thijs6

Dit is nu het grote luxe bed van mijn ouders, je ziet het niet, maar loodzware matrassen liggen erin, elektrische lattenbodem en dus in je eentje dit opmaken is best een crime. Trust me. Natuurlijk als zij weg zijn, mag ik in hun bed slapen. Natuurlijk moet ik er wel voor zorgen dat de nacht dat zij thuis komen ik weer verhuisd ben, het bed lekker schoon en fris is en met hun eigen dekbedden is opgemaakt.

Thijs5

2x en 1 persoonsdekbed hebben zij tegenwoordig en elk jaar probeer ik het weer! Te slapen onder die 2 posse dekbedden, maar ik vecht en wordt wakker met het dekbed hangend over de grond en mijzelf alleen onder het sprei te vinden, waar is mijn dekbed! Grrrrrr, om die reden, hebben mijn ouders nog 1 2 persoonsdekbed liggen op zolder, speciaal voor mij, hahaha. Dus de vliering op om deze op te zoeken en het bed op te maken naar mijn mojo, hun dekbedden veilig opgeborgen, lekker makkelijk.

Thijs8

Dan heb ik het nog niet over dat enorme sprei, wat ook loodzwaar is, welke ik er dan meestal afhaal en pas weer opmaak als ze terug komen. Maar ja Thijs… die helpt graag. Mijn ouders doen dit altijd samen, en sluiten de deur, oh ja, dat was het, bed opmaken als Thijs dat in de gaten krijgt, waar hij ook is, komt aanrennen om hen dan te helpen en zo ook mij. Echt mensen, bijna 3 kwartier ben ik in mijn eentje bezig geweest. Vooral met het sprei, want hij springt, duikt eronder en nou ja, jullie zien het nu op de foto’s.

Thijs9

Kijk de vermoorde onschuld, het is mij gelukt! het bed is redelijk opgemaakt, als ze maar kunnen slapen krijg ik altijd te lezen, hahaha En onderweg, ja natuurlijk tier en vloek ik lichtjes, tegelijk heb ik zoveel pret samen met Thijs, dat het gewoon ons dingetje is geworden aan het einde van de vakantie. Zo’n laatste pret momentje van samen zijn.

Ik heb hem de rest van de dag amper gezien, hij wilde niet eens beneden komen voor zijn melk en snoepjes, dat kwam die avond wel.

Thijs10

Ook deze foto kwam er nog uit, in 1 van zijn ren buien en gek doen, de hangkat over de trap. Ik ben weer thuis en ook Picasso was blij, ik ook natuurlijk. Nee, geen foto’s nog, niet echt van mijn Picasso. Ik heb weinig meer gedaan, internet ook gelaten voor wat het was tenzij ik er met mijn foon bij kon. Even met vriend B. ge-appt nog die nu in Amerika bij zijn kleindochter is. En echt ik zie glunderende foto’s, zo trots als een pauw met zijn eerste kleinkind. Om ook nog een foto te ontvangen van zijn kleindochter, op mijn gehaakte babydekentje…. Waar haar ouders heel blij mee zijn!

baby-deken5

Mensen, ik ben weer thuis, en ik ben met een grote glimlach gaan slapen. Heel stiekem? dit jaar, ben ik minder blij met thuis komen, qua omgeving, mijn huis is mijn huis, tegelijk, als ik Picasso op kon pakken nu om daar in Amersfoort te gaan wonen? Zeg ik, Ja 😉

Vandaag ben ik nog even vrij, vanaf morgen heb ik weer een drukke agenda, fietsloos ook nog even, want die haal ik pas op als B. weer thuis is, samen met hem.

Ik wens iedereen een hele mooie week toe!

Pssssst… ik word oma…

opa-gezocht

Serieus? Lees ik het goed? Ja, jullie lezen het goed. Eigenlijk weet ik het al even, maar nog niet zo heel erg lang. ~klik hier~ De Song Secrets was een hint, maar ja, je kunt het dubbel vertalen natuurlijk.

Het Sociale buitenleven had alles te maken met mijn dochter en mijzelf en mijn moeder vooral. het nieuws kwam die zondag, diezelfde zondag dat ik de bloemen kreeg. Mijn ouders werden gebeld, nog voor ik het ook wist, plan van mijn dochter, mogen opa en oma ook langs komen als ze zin hebben? Ja, ze namen die fietsdrager mee en nog wat andere spullen uiteindelijk, ja mijn pa wilde de Formule 1 zien. Gewoon even gezellig, mijn moeder vond het allang best, die zag tegen die ene zondag op, F-1 en saaie middag.

Nou, ze hebben het geweten allebei, hahaha net als ik, maar ik mensen, ik ben best wel een koele kikker, ik ben ontzettend blij, maar tranen zoals mijn moeder, die nu overgrootmoeder wordt overigens met 66 jaar… dat net niet.

Ik kreeg een kaart, met sterkte erop, van dochter en schoonzoon voor (schoon)mama, met het nieuws erin geschreven, simpel doch doeltreffend. Mijn ouders zouden het over enige tijd horen en ik vertelde het als eerste via app aan B. Hij was er immers bij toen zij belde of ik wel thuis was die zondag. ‘Oma!’ kreeg ik te horen met een big smile.

Vervolgens kwam het volgende probleem, ja voor mijn moeder het meeste maar ik geef toe, voor mij net zo goed, maar iets minder, ietsje maar! Gezien mijn nicht en oom net zo belangrijk zijn voor ons en die wisten het nog niet. Dat zou pas veel later komen, dochter had voorlopig geen tijd vrij om die kant op te kunnen gaan.

En mijn moeder begon te appen… met mij, wanneer gaat ze daarheen dan? Hoelang moet ik dit voor mij houden binnen de familie? Geen idee mam… pas als jullie terug komen van vakantie ziet ze tijd heb ik begrepen.

DAT LUKT MIJ NIET! kreeg ik, kan ze morgen vrij nemen? Uhhhh en dan? Kom ik jullie halen en gaan we naar Ermelo… pffffffff echt hoor, maar ik snapte haar wel, ze dorst niet eens naar ons kleine nichtje te gaan, omdat ze bang was dat ze het zou verklappen aan grote nicht.. hahahaha en ik, kon mij best inhouden, nog wel, maar ja, heel eerlijk? bij groot nieuws, ga ik meestal ook eerst naar mijn nicht toe, en nu kon dat dus even niet.

Een halve dag lang was ik bezig met appen, mijn dochter en vrij vragen, kon niet ivm de uren, maar ze kon wel ruilen met de vrijdag, een halve dag kon dan… nou moet maar kwam mijn moeder aan. Maar ik, ik had al enige weken een date staan met Roos… ja van Roos Denkt, best belangrijk mam… ze komt de sleutels halen weet je wel? Oh ja.. wacht maar zei ik, ik kijk wel even, maar haar colleges zijn net gestart.

Hop een app naar Roos… zij wist het ook al overigens ;-)Natuurlijk, het moet maar, en we spraken een week later af, wel in ons nadeel qua samenzijn, maar goed, wat moet, dat moet.

Nu moest er nog 1 ding geregeld worden, mijn moeder moest peilen of grote nicht wel thuis was, en ja, ook dat nog! Plan: mijn moeder kwam nog even gedag zeggen voor haar eigen vakantie, even met kleine nicht knuffelen etc. Grote nicht wist niet, dat ze mij en mijn dochter mee zou nemen, surprise!

Kleine nicht, je had haar koppie moeten zien toen we met zijn drietjes tegelijk voor het raam stonden, hahaha gek op ons alle drie maar zelden zijn we er allemaal tegelijk. 😉

We zaten, koffie, thee, wat te drinken bij elkaar gezellig, en mijn dochter bracht op andere wijze het nieuws. Een dekentje wat mijn moeder had gehaakt met de naam van kleine nicht erop, nu was het al de bedoeling dat het die kant op zou gaan, maar mijn dochter zei…

‘Hier heb je het dekentje want ze moet een nieuwe haken met een andere naam erop, we weten alleen nog niet wat voor naam….’

Mijn nicht vouwt het dekentje, zegt ja? Uh? Ik snap het even niet. Ondertussen filmde ik de boel en zei tegen dochter, nu nog een keertje, rustig aan vertellen… Ik zie mijn nicht staan, mijn neef had het al door, die zei dat ook, en ineens… het dekentje werd aan de kant gegooid en de vraag was, ben je zwanger? Andersom, eerst de vraag daarna het dekentje aan de kant, hahaha

Het werd weer wat rustiger tot ik tegen mijn nicht zei die naast mij zat even… ‘hoe vind je dat nou? Ik word oma!’

Ze keek mij aan, OH JA… die klik was nog niet gemaakt in haar brein, want ja nichtjes, dat zijn we, hahahaha En dat vinden we allebei gek. Trust me.

De middag vloog voorbij, de eerste kleding die uitgeleend was, wat toevallig al bij elkaar gekomen in een tas, samen met wat kleding van kleine nicht uit de begin periode en die ging meteen mee. Mijn dochter en ikzelf aten bij mijn ouders en samen werden wij weer terug gebracht naar Almere.

Het waren geslaagde dagen, met het nieuws, dat ik dus oma ga worden in april 2018.

Sorry, als het verhaal wat onsamenhangend is, dit blijft moeilijk om te schetsen hoe groot nieuws wordt gegeven en hoe men reageert. Echter we zijn er allemaal heel erg blij mee! Ook mijn nicht barstte in tranen uit.

Ik ben dan toch meer praktisch, in mijn hoofd was ik namelijk al haakpatronen aan het uitzoeken, en de oude kamer van mijn kind aan het opruimen en ombouwen. Mijn dochter doet het vreselijk goed zover, ze eet, slaapt, en eet, werkt ook nog, maar komt nu elke dag eten halen in haar pauze, de koffie blijft staan 😉

Wel komen de vragen al, natuurlijk, en ook alle info van elke zwangerschap binnen de familie ooit. het hoort erbij!

Love
Devotion
Feeling
Emotion
Don’t be afraid to be weak
Don’t be too proud to be strong
Just look into your heart my friend
That will be the return to yourself
The return to innocence.
If you want, then start to laugh
If you must, then start to cry
Be yourself don’t hide
Just believe in destiny.

 

Sociaal buitenleven

Zoals jullie al begrepen hebben, ben ik wat vaker tussendoor weg of heb ik bezoek. Het bezoek van afgelopen zaterdagavond was uhhhh ja. Even leuk maar is niets geworden, zelfs niet in vriendschap, van zijn kant uit hoor. Maar ja, als je al innige gevoelens ontwikkelt voor iemand die je nog niet kent, en dat wordt bevestigd als je mij ziet?

Maar ik dus andersom dus niet, dan moet de andere partij een keuze maken, en zijn keuze is geworden, ik ga je vergeten, want… zelfs een traan in zijn  ooghoeken en nog wel een knuffel dan, maar wat hij wil, …. Wel op een goede manier dit keer, elkaar beter leren kennen en zien wat er gebeurd, helemaal goed, maar ja, het moet wel van twee kanten komen, en dat komt het dus niet.

Ik blijf toch kijken en zien of ik het kaliber Merlijn als man zijnde nog ergens uit kan vissen, en ik riep al jaren tegen hemzelf, heb je een jongere tweelingbroer? Zoiets 😉

Zondag!

Als het had geklikt was ik gaan wandelen met de date van zaterdag, maar nee, plus dat mijn dochter  mij zaterdag al belde toen ik bij B. was, om hem te helpen met klussen in zijn huis, behang afstomen namelijk en opruimen, orde op zaken stellen. Of ik zondag thuis was, want haar BFF (beste vriendin), wilde mij weer eens zien en ze had even tijd, en die had ik lang niet meer gezien of gesproken zelf. Natuurlijk was en ben ik op de hoogte waar ze uithangt en wat ze doet, maar uit eerste persoon is toch leuker en fijner als ik haar weer kan knuffelen ook. Echt hoor, ik mis de meiden echt wel bij tijd en wijle.

Ze brachten lunch mee, ik had gezegd, maak het niet te gek, het had meer alles te maken met het feit dat ik vanaf donderdag telkens bij B. uit kwam en daar at en mijn eigen boodschappen eigenlijk niet had gedaan, ik had wel iets in huis, maar niet genoeg, hahaha Nou, de dames hebben mijn koelkast gevuld en het ligt nog vol!

Een prachtige bos bloemen kreeg ik van beste vriendin van dochter, wie mij op FB heeft, heeft dit allang gezien, echt prachtig!

bloemen!

Mijn ouders kwamen ook langs, mijn pa wilde graag F1 zien, de dag ervoor heb ik een beetje les gehad van B. omdat ik bij hem was en die kijkt het ook als het kan. Helemaal prima, ze kwamen de fietsdrager brengen plus wat opgespaarde yoghurt emmers voor mijn werk, en het werd nog meer gezellig!

bloemen2

Koffie, wat lekkers hadden de meiden mee genomen, meer dan genoeg en de middag vloog helaas voorbij. Beste vriendin van dochter moest pas om 6 uur starten met werken (de zorg), mijn ouders bleven nog heel even en gingen rond half 4 ook weer de deur uit op weg naar huis. En ik? Ik wist dat B. nog vrij had en thuis was, weer bezig met klussen, dus pakte ik mijn fiets en bleef weer eten, lol. Moest van hem hoor 😉

Dit keer wel op tijd naar huis, werken de volgende dag, maar dit heb ik even afgezegd, ivm de menstruatie, zwemmen en heftige bloedingen zijn het niet, sorry 😉 als je nu zit te eten of zo 😛

Ik deed wat boodschappen, appen de hele dag met vriendinnen die weer schoolgaande kinderen hebben nu, en mijn moeder ook nog even tussendoor, nieuw haakwerkje op kunnen zetten en mijn dochter kwam gewoon weer lunchen en toen zij weg ging, stond er een buurTvrouw die ik al heel lang ken maar niet in deze straat woont even langs, waar was je zaterdag??????? hahaha nou bij B. 😛 Even gekletst, ze ging weer en toen aan de haak en gewoon rustig aan.

bloemen3

Vandaag, de maandag voorbij, dinsdag alweer mensen! En straks komt mijn moeder, ze wil weer wat garen hebben van de Wibra, fenna genaamd, en die hebben ze in Amersfoort niet, dus… ik ga douchen, naar fysiotherapie en dan zie ik mijn moeder ergens verschijnen, dochter komt ook vanmiddag, en dit wordt een oma/moeder/dochter dagje.

Ik ben er dus even niet, en mensen.. I LIKE IT!