De Ganzen

gans9

Naast de vele Zwanen die je meer en eerder in de Stadskernen vindt en in de woonwijken zelf, hebben we ook heel veel ganzen. Hiervoor moet ik persoonlijk wel een stukje fietsen en vanmiddag zit ik er praktisch naast, als ze zich gaan ophouden bij mijn werk. Langs de Hoge Vaart.

gans1

Laatst ben ik daar langs gefietst op zoek naar de ganzen en ik kon er even gaan zitten. Natuurlijk keken ze eerst de kat uit de boom. Bovenstaande gans gakte dat het een lieve lust was om aan te geven, niet dichterbij. Grappig is het dan wel, dat zij juist langs een doorgaande route zitten voor fietsers, een enorm lang fietspad wat langs de vaart loopt helemaal naar het blocq van Kuffeler.

gans2

Ze zitten dus weleens in de weg, en je ziet fietsers vaak heel voorzichtig voorbij komen, bang dat… Eigenlijk doen ze weinig, maar ja, ze beschermen. Omdat ik er kon zitten, randje met verhoogd gazon zullen we maar zeggen langs de huizen in Waterwijk, en daar zat ik dan. Op mijn gemak en de ganzen werden al snel rustig toen ze door hadden dat ik niet dichterbij kwam. En zo heb ik echt ruim een half uur of langer bij hen gezeten en hen geobserveerd.

gans3

gans4

Ze gingen poetsen, anderen lagen al te slapen. Als je de tijd neemt om te kijken, echt te kijken, dan zie je heel veel.

gans5

Men zegt dan ook, dat ganzen de beste bewakers zijn, als je zelf een stuk grond hebt rond je huis, dat zij beter zijn dan een hond op je terrein.

gans6

gans7

Wat ik vooral mooi vind? Als ik merk dat ik 1 wordt met de natuur, dat ze mij vertrouwen omdat je de tijd neemt. En zij hun ding doen als altijd.

gans8

Er is natuurlijk de ganzenpas, maar deze gans, was volgens mij het Zwanenmeer aan het oefenen, hahaha πŸ˜‰

gans10

De ultieme waakgans, kreeg dorst, ze zijn hier aan het drinken, een aantal volgden en toen was het tijd voor mij om verder te gaan. Op zoek naar andere mooie plekjes en zien waar ik uit zou komen.

Ik wens jullie alvast een heel mooi weekend toe. Hier gaat het een leuk weekend worden, welke morgen al start, kortom, ik zie jullie ergens volgende week weer! Don’t you worry, i’m traveling!

 

Een dag met mijn dreumesnichtje

Wacht, en de hele familie was erbij πŸ˜‰

Goedemorgen iedereen! Wat heb ik een heerlijke dag beleefd gisteren, het was Vaderdag volgens de kalender maar die vieren wij niet. Wel gaat het meestal zo op, dat rond dit weekend een BBQ familiedag door mijn ouders wordt georganiseerd, en iedereen is welkom. En iedereen was er, zo heerlijk vind ik dit, ongedwongen en gezellig en mijn eerste wandeltochtje alleen met mijn nichtje zit erop!

dier2

Mijn nicht had een buggy op de kop getikt maar deze voldeed niet echt goed, en dus verkocht zijzelf de buggy weer om dan een nieuwe aan te schaffen en dat deed ze gisteren omdat de grote Prenatal bij mijn ouders om de hoek zit. De buggy kwam tevoorschijn en ze zette hem in elkaar, samen even geklooid met de kap en Fayenne kwam als vanzelf dat ze erin wilde. Dus vroeg ik haar, gaan wij zo wandelen dan, op zoek naar koeien? Β ~klik hier~Β 

dier3

Dat was natuurlijk de kat op het spek binden en daar gingen we samen, had mama even rust en tijd voor de rest van de familie, camera mee en een klein rondje was mijn planning, want het was heet, en ik wist dichtbij op loopafstand deze geit te vinden en later…

dier4

De koeien! Er stonden er twee in het weilandje wat nu tussen de huizen ligt, en nichtje is echt nergens bang voor. Fayenne vond het geweldig. Qua foto’s heb ik weer aardig pret in mijn eentje gehad omdat het nu beter ging zoals jullie zien, maar ja dat hek he, kreeg ze niet omhoog, want Fayenne was ook voor hen veel meer interressant, hahaha

dier6

Uiteindelijk kwamen ze bij haar staan, recht voor de buggy en staken hun kop opnieuw door het hek, de zwart witte deed niet echt veel, alleen snuffelen, maar die bruine koe kwam op het laatst. En toen?

dier7

Ze stak haar benen strak uit naar de koe, en als de koe dichterbij kwam, trok ze 1 beentje weer in…

dier8

Om dan weer met twee gestrekte benen de koe uit te dagen…

dier9

Ze staat niet dichterbij hoor, dat lijkt zo door mijn perspectief πŸ˜‰ De bruine koe kwam en ze deed nog een keer hetzelfde, maar die bruine koe had al geprobeerd mijn tuniek te eten, dus die was iets meer ‘gevaarlijk’. En die koe kwam bij haar, stak zijn kop erdoorheen. De koe kwam verder en verder naar haar toe, dit was toch wel erg dichtbij en ineens zie ik Fayenne nog voor ik haar weeg kon trekken meer naar achteren, BAM doen, met haar beentje… ze gaf de koe een schop, per ongeluk natuurlijk. Maar ja, die kwam tegen de onderkant van de kop aan, koe schrok toch wel nu, dus die trok kop terug, weg koe.. hahaha

We liepen samen terug, haar mama had haar zwembadje mee genomen, en ook daar was zij ontzettend happy. Ja, natuurlijk heb ik mij een beetje ontfermd over haar, de rest ook natuurlijk, Β het was heerlijk!

Kijk zelf maar πŸ˜‰

Fayenne1

Dit keer, zijn alle foto’s door mijzelf genomen. De dag is omgevlogen, natuurlijk, die gaat altijd snel als je heel veel fun en plezier hebt, en die had ik! In de avond reed ik mee terug met mijn dochter en schoonzoon, en sloot de avond af met een volgend haakproject denkend aan de afgelopen dag.

Hoe was jullie afgelopen zondag?

 

Het komt opzetten als poepen…

Zegt ze dan, had ik het gisteren nog over mijn moeder, ~klik hier~Β dan hangt ze ineens aan de telefoon. ‘Ben je thuis? Heb je plannen?’

‘Uhhh, nee niet echt, Eliza komt zo binnen (ik hoor de deur open en dicht gaan, Eliza is binnen), ze is er nu, even lunchen en dan ben ik vrij?

‘Ik wil even in dat winkeltje kijken bij jou om de hoek. Ik wil graag ‘catona‘ shoppen.’

Ondertussen mensen, als iemand dit zegt, of ‘merino‘ of ‘cake – whirl‘ Β of de Eliza, dan snap ik dat… Jij ook? Β hahahaha

spreeuw2

Nou goed, ik had weinig in de planning qua dat ik visite krijg of dat ik weg moet, dus is goed mam! zie ik je zo! ‘Ik ga nu rijden, denk 3 kwartier…’ Β (A1-A6 mensen, puinhoop, nog steeds). We hangen op en ik eet mijn broodje, mijn kind zit met een pruillip, ze is namelijk wel vrij die middag maar ze gaat haar lief helpen en heeft afgesproken, ze loopt oma dus mis. Zij ziet oma zondag, plus dat ik haar zeg, “je kent oma toch? Oma komt, we gaan even shoppen, oma drinkt misschien even wat, en Zoefffffffffff oma is weer weg!”

Ja, dat is oma, hahaha niks mis mee hoor mensen, zo zijn wij, doelgericht, halen, en even bij kletsen en weer over tot de orde van de dag πŸ˜‰

Alleen nu, had ik ineens een plan, en als ik dat goed uitvoer in mijn vraag, dan lukt dat meestal wel, want misschien heeft zij nog plannen, een emmer Latex mam.. bij de Praxis, weet je nog dat ik niet eens kon fietsen vorige keer? Ja dat wist ze nog, maar nu kwam die vraag pas ten ze binnen kwam.

spreeuw3

Mijn dochter ging, lunch zat in mijn maag, mijn moeder kwam binnen. Hoi, kus, kus, kus, brillen tegen elkaar en even zitten. ‘Mahaaaaaaam? Mag ik misbruik van jou maken?’ (even ter info, het gaat niet om mijn moeder, maar om de auto, al moet zij die wel besturen dan natuurlijk, dus eigenlijk ook wel πŸ˜‰ )

Ik zie haar ogen al meer open gaan en het standaard antwoord komt eruit: ‘Hangt ervan af….’

Ja mensen, je kent je moeder of niet, zoals zij mij ook kent, en eigenlijk weet ze al, dat wat ik zal vragen past eventueel, anders vraag ik het niet, wij houden van combineren namelijk, op de route zeg maar.

spreeuw4

Nu wonen mijn ouders zelf praktisch om de hoek van een Praxis, en mijn moeder zegt mij, ja maar ja… is het in de aanbieding dan? Pfffffffff heb het wel gezien, maar weet niet of dat nu nog is, ik kijk even op de site…’Ja, want anders wacht je maar even, tot ze in de aanbieding zijn en dan halen wij het wel, en brengen we het ergens even zodra het kan!’

Ook prima eventueel en ik ging kijken, wij gingen kijken, laat nu net ons merk en kleur in de aanbieding zijn, no questions asked… ‘Kom op we gaan!’

Geregeld!

spreeuw5

Ik stap in, voorin in de nieuwe autoΒ en dat zit net zo lekker als achterin. We gaan op pad, eerst de Praxis, die is het verste en zijn we het snelste klaar. Nou ja, dat gesleep, 12 liter, wat is dat zwaar, met twee handen moest ik tillen en ik liep wel langzaam, maar dat mag de pret niet drukken, wat kun je blij zijn met een emmer latex!

spreeuw6

Om dan, met een gigantische omweg omdat de Hoge Ring afgesloten bleek te zijn, dwars door de Kruidenwijk weer een stuk terug te moeten, bijna beginpunt, en echt, nergens stond dit aangegeven, Het Kan in Almere!, zei mijn moeder hier ook, hahahaha

Om dan eindelijk uit te komen bij Ria, Ria heeft een winkeltje vol met Scheepjes garen en nog veel meer hobby spullen, kralen, veters, benodigdheden en zit gewoon bij mij om de hoek, sterker nog, ik zeg tegen mijn moeder; ‘Kijk mam, hier zat Eliza op peuterzaal…’ ‘Verrek!’ kwam eruit, we doken het winkeltje in, Ria staat mij aan te gapen, hey? ‘Jij was toch al geweest? Ben je er weer?’

Ik moest lachen, want ik had haar al verteld, als mijn moeder dit ziet.. is ze verliefd, hahaha Dus mag ik je voorstellen Ria! Dit is mijn moeder… En samen gingen ze op zoek naar die ene specifieke kleur die mijn moeder zoekt… net niet in de kast, maar is nu besteld en ik mag deze volgende week weer komen halen, want deze ochtend… was ik er zelf al geweest om mijn eigen bestelling op te halen, vandaar haar reactie ‘ben je er weer?’

Samen gingen we tevreden naar mijn huis, ik sjouwde de grote emmer latex de trap op, gaf mijn moeder de sleutel en samen nog even een bakkie, dat wilde ze nog, om dan nog samen te bomen over haken, weer voor Yvette… en zij is weer van Droomstoffen, dat komt ook nog wel goed. En natuurlijk nog wat ik zelf in de planning heb staan om te maken en waar ik eventueel in de toekomst hulp bij nodig heb, voorlopig kan ik voort, mijn moeder had even niets meer liggen om te haken, en zo gaf ik haar weer wat mee waar ze zich op uit kan leven.

Haken, ook daar kun je humor in vinden. πŸ˜‰

Wat is jouw ultieme hobby qua handwerken?Β 

PS, morgen ben ik even weg, straks ook denk ik, dus ik zie jullie ergens na het weekend weer, ik wens jullie allemaal een zeer fijn weekend toe!

Het koeienverhaal

witte-koe2

Mijn ouders zoeken een poster of een goede foto die ze zelf af kunnen laten drukken in een bepaalde maat. Voor in de keuken een raampje waar zij een koeienkop al dan met andere koeien op de achtergrond, waarvan het net lijkt of deze naar binnen kijkt de keuken in.

Die zijn er dus zeker wel, als poster, maar dan kloppen de maten weer niet, vraag me niet wat de maat exact moet zijn, dat ben ik alweer vergeten. Het leuke van een eigen foto is natuurlijk dat je dat zo kunt af laten drukken zoals jij dat wilt.

witte-koe3

Nu vertel ik al zolang dat koeien IN de stad nooit te zien zijn, wel schapen, de schaapskooi kun je overal tegenkomen, en nu, fietste ik de route naar mijn werk vorige week en ik zag…. KOEIEN!

Camera mee, ruim op tijd weg gefietst, een anderhalf uur eerder dan dat ik op mijn werk hoef te zijn en hop ik stopte op exact het midden, omdat daar het weilandje nu wat koeien had staan. yeah!

witte-koe4

Ik stond daar een pot moeilijk te doen, de koeien lokken, proberen geen hekjes, of prikkeldraad op de foto te krijgen, maar ja als ze eenmaal je hand willen ruiken, willen ze die ook even likken, dat deed deze dan ook, maar met 1 hand fotograferen op exact het juiste moment dat de tong om mijn hand heen zit, is dan weer erg lastig.

witte-koe5

Die staan de verkeerde kant op, overigens kreeg ik later te lezen toen ik deze serie op FB zetten en mijn moeder tagte: ‘Het mag ook een paard zijn of een geit, schaap, giraffe of een olifant, als het maar naar binnen kijkt en geen hekjes en draadjes of handen op staan.’

Ja mam, die had ik al begrepen, maar er zaten wel al mooie tussen, hahaha

witte-koe6

Nou, nog een keer met hand proberen dan, maar ze waren best schrikachtig, het zijn nog pinken, en ineens kwam er een stel uit het niets bij mij staan, man en vrouw. De man duidelijk ook van de koeien, sprak Engels had ik al snel door. Ik begon een gesprek. Zij kwamen uit Amerika, met een zeilboot die nu even in de haven lag om na gekeken te worden, en daarna gingen ze door naar Noorwegen. Om ook nog te vertellen dat zij al 2 jaar vanaf de Carribean onderweg waren met hun zeilboot naar ons landje… uhm, duurt dat echt zo lang?

witte-koe7

Toen vroeg ik uit welke state hij kwam, en hij vertelde niet van zichzelf maar van zijn opa. Zijn opa kwam uit Oregon en had ene ranch… met koeien… Angus en Lakenvelders… Allright!

witte-koe8

Eindelijk had ik 1 van de koeien, die 4955 is dan toch wel haantje de voorste zo blijkt, goed in beeld en ik wilde mijn camera in positie brengen, en madame kwam Β nu te dichtbij… right? hahahaha ik kwam niet meer bij! Ik probeerde haar dus iets naar achteren te krijgen… Want dat neusgat was weer net iets te dichtbij zo.

witte-koe9

In feite is dit een vrij goede foto, dus zei ik op FB, “alleen de hand weg poetsen eigenlijk.” Dacht ik, mijn nicht die het mee had gelezen in stilte stuurde later via app, deze foto opnieuw, ze had mijn hand weg gepoetst…

Zegt mijn moeder heel droog…. ‘Het oor staat er niet op.’

Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr πŸ˜‰ (in stereo) hahahaha

Natuurlijk ben ik afgelopen zondag, nog terug geweest, het weer was perfect… maar nee… niet gelukt… gisteren naar mijn werk… stonden ze nog altijd aan de verkeerde kant van het weiland… er zijn maar 2 openingen aan de goede kant van het fietspad waar je dit kunt doen, de rest is omringd met bomen en brandnetels of een sloot of eigenlijk een zooi riet…

witte-koeien10

witte-koeien2

De thermiek boven dit weilandje was wel prachtig, dus dat moest ik even op de foto zetten. Om daarna te besluiten om in deze contreien verder te gaan verkennen. Het Bos der Onverzettelijken, <—- klik, ik kom er nu elke week als ik op de fiets naar mijn werk ga doorheen, maar stoppen of echt rond kijken had ik er nog nooit gedaan.

Kortom… het is weer zomer mensen! Ik fiets weer, misschien ook wel grappig. Vanaf half feb. gerekend, toen pas dacht ik eraan om mijn fietsmeter op 0 km. te zetten, tot 3 weken terug, heb ik net de 100 km gehaald, dat is dus echt woon/boodschappen verkeer, hahaha

Nu, 3 weken later, zit ik al op 82 kilometer… Ja, ik ben een mooi weer fietsster πŸ˜‰

Fotografeer jij weleens op thema?Β 

Veldbloemen in Almere

veldbloem5

Voor wie mij al langer kent of zelfs in het echt, weet dat ik een grote haat/liefde verhouding heb ondertussen met het wonen in Almere. Gezien ik pas 11 was toen mijn ouders deze kant op gingen en ik weinig keuze had om te kiezen, kwam ik dus hier terecht zo’n 34 jaar geleden. Er was bijna niets te vinden hier behalve koolzaadvelden zover je oog kon kijken om dan ergens een hijskraan te zien staan aan de horizon omdat er nog volop gebouwd werd. Stukje bij beetje groeide de stad met zijn drie kernen.

Wil je meer lezen over Almere? ~klik hier~ dit is mijn eigen category en vind je diverse blogs vanuit mijn ogen of die van mijn dochter gezien qua natuur en verhalen hoe ik er soms over denk πŸ˜‰

veldbloem3

Gekscherend zeg ik ondertussen dat koolzaad mijn trauma is/was. Omdat vroeger, toen wij ook nog eens een anderhalf jaar lang heen en weer pendelden voor ons huis klaar was, ik elke vrijdag op de bus moest stappen na school. Vanuit Amsterdam met lijn 150. Bij de Nederlandse Bank stapte ik op, dat was het eind of begin punt toen voor Almere, de trein was er nog niet, die moest nog aangelegd worden, het spoor dus.

Iveldbloem2

Een kwart rondje Amsterdam om dan bij het Amstelstation nog een langere stop te maken, ik zie het nog voor mij. Dan draaiden wij richting Diemen en gingen daar voorbij, ik zat dan met mijn neus tegen het raam aan geplakt en bleef kijken naar het oude land wat al was, bij Diemen, de weilanden met koeien of paarden en af en toe een knotwilg om dan de zandbak in te rijden. De Bijlmer nog niet klaar.. en daarna… koolzaad, koolzaad, koolzaad, en nog eens koolzaad… het niets in.

Dat kun je je nu niet meer voorstellen voor wie hier woont en werkt.

veldbloem1

Wat miste ik het meeste?

De natuur, omdat ik ook voor de helft zou je kunnen zeggen op het dorp van mijn opa en oma ben opgegroeid, Haarlemmerliede, miste ik direct alle vogels, natuur, en vooral de veldbloemen, in de maand mei kwamen we hier echt wonen permanent en er stond niets! De hele wijk waar wij kwamen, klei… en nog eens klei… en bomen tussen riempjes en 2 palen om te zorgen dat ze rechtop bleven staan. Jammer dat er toen nog geen digitale fotografie was, en ik wel een camera had, maar dat was natuurlijk voor alleen tochtjes en weg gaan dat ik deze mocht pakken. Ook al was de camera van mij, ik moest het vragen, rolletjes kostten geld, afdrukken kostten geld, heel logisch dus, maar wel frustrerend als het dan al je hobby is, hahaha

veldbloem6

Jarenlang, tot dit jaar, zag ik amper een veldbloem of een wildflower, zo wel, dan kwam de gemeente even voorbij en hoppa, weg was alles weer. Om dan weer wel in het Beatrixpark beschermde soorten wilde bloemen aan te leggen, welke ook weer weg gemaaid zijn een aantal jaren terug, dat snap je toch niet? Kortom, kunnen jullie je voorstellen hoe blij ik dit jaar ben, met zo hier en daar een strook om overal of zo hier en daar ineens klaprozen en bovenal ook korenbloemen tegen kom gewoon in eigen stad? Praktisch naast de deur ook nog! Langs de busbaan en het spoor!

veldbloem18

Ik zou zeggen, geniet met mij mee, de foto’s zijn gemaakt met de telefoon maar ook met de grote camera, en ik gooi ze even in een slideshow lekker bij elkaar πŸ˜‰

~klik op 1 foto om ze groter en in slideshow te zien~

Ik wens, dat deze tendens doorzet, ik snap dat het op sommige plekken en plaatsen kort gehouden moet worden, maar toch niet midden in parken of waar slechts fietsers voorbij komen, of gewoon hier achter de flat πŸ˜‰

Hoe vaak ben jij in jouw leven verhuisd?Β