Fietstocht: foto’s die ik normaal niet zo snel laat zien.

bun1

Gisteren brak de lucht en kwam de zon vaag door. Ik was al gekleed en had zin om nog zeker 1 dagjes te gaan fietsen en ergens heen te gaan waar ik nog niet was geweest. Al jaren staat Bunschoten – Spakenburg op mijn lijst. Mijn ouders wonen praktisch aan de N199 en dat is 1 rechte lijn wist ik al jaren op de fiets ook. Het was de afstand die mij tegenhield. Inn de auto lijkt het een kort stukje, de bordjes van de ANWB geven echter aan exact 10 km zodra ik op het kruispunt sta naar de N199 toe.

bun2

Helemaal naar de A1 en daar nog onderdoor. Ik twijfelde, echter wist ik ook dat ik altijd nog om kon keren of Hoogland in kon duiken, daarvoor Vathorst nog, of andersom, whatever, maar eenmaal die A1 voorbij? Geen idee wat ik moest en kon verwachten.

bun3

Toch, wilde ik dit keer langs de weilanden of er tussendoor fietsen, change of scenery. Ik besloot na appen met mijn familie nog even, ik ga ervoor! En daar ging ik, ik sprokkelde eten en drinken bij elkaar voor onderweg, altijd zorgen dat je van alles bij je hebt, wat zouts, crackers in dit geval, zoet, druiven, altijd goed, water, en zelfs een iced coffee van de AH.

bun4

Ik ging ervoor, want Soest en Baarn heb ik nu wel even gezien, dat heb ik twee jaar achter elkaar gefietst, en zoals Sjoerd al aangaf, ook ik hou van variatie in foto’s en dus ook qua fietsen, ontdek ik graag nieuwe dingen om te zien onderweg.

bun5

Ik pakte mijn fiets, zette mij schrap en had er zin in, de zon begon zich telkens meer te laten zien, dus een perfecte dag voor fotografie. Ik fietste de grote brug over de Eem, en merkte dat dit eigenlijk best makkelijk ging? Wauw, dat voelde goed!

bun6

Na die brug dorst ik eerst nog niet te stoppen, normaal gezien de laatste jaren pak ik slechts 1 doel om te stoppen zodat ik mijn energie bij het fietsen kan houden met 1 grote pauze en dan weer terug. Slechts heel soms stop ik onderweg, en zo ook nu, bij foto 1, stond ik even te genieten van de trekker op het land. Ik stopte al vrij snel eigenlijk tussendoor en merkte dat opstappen en door fietsen ook heel makkelijk ging.

bun7

De foto van de eend, ik ben al in Bunschoten – Spakenburg, maar de voorstad zullen we maar zeggen, nog niet in het oude centrum waar het voor een toerist om draait. Ik zag KROOS, en dat, zie je dus niet in Almere! Ik begon mij al af te vragen of het nog wel bestaat 😉

bun8

De zon was echt heel fel, je merkt gewoon al de verandering met foto’s maken ook, fletser. Daarmee zou ik een foto als deze overslaan, net zoals het bordje, en alle voorgaande foto’s.

bun9

Ik ben er, maar ik weet nog niet of ik goed zit, exact, dat zou snel blijken dat het wel zo is, ik stond aan het begin van het Spui en de oude haven.

bun10

Het beeld staat verkeerd, ik kan niet anders dan tegen de zon in een foto maken, nou ja, het geeft een beeld van een beeld. Normaal… bewaar ik dit zeker wel, maar laten zien? Nou goed, nog een close up dan… trying…

bun11

Vanaf de zijkant en dan maar een close up, dan maar niet de hele klederdracht op de foto, je ziet iets meer, maar nog steeds.

Dit zijn allemaal foto’s die ik normaal over zou slaan om te laten zien, direct naar het mooie gaan, tenminste wat ik mooi vind 😉

Natuurlijk later meer, want ik sta nog maar aan het begin van mijn exploring wandeltocht. Als ik hier ooit al een keer geweest ben? Vast wel, dan was ik nog erg klein en weet er niets meer van.

Voorlopig heb ik weer materiaal genoeg, voor wie mij op Fb heeft, kan dat zien, hahaha 😛

Het meest fijne van deze tocht? Dat het altijd weer spannend is hoe de avond en de nacht zich zullen vorderen. Ga ik kreunend of zelfs gillend mijn bed uit omdat de krampen mij achtervolgen? Of slaap ik door? Ik ben vooral het eerste gewend na zo’n prachtige dag, heb ik ervoor over. Echter ook hier, het gaat echt goed mensen! Heb ik en zeer goed geslapen, wel 7 uurtjes achter elkaar (normaal 6), en nul krampen in de benen gehad.

Hier ben ik heel erg dankbaar voor!

Helaas regent het nu echt met grote druppels, dus zal het hooguit bij een boodschapje doen blijven. Maar ja, dit weekend komen mijn ouders thuis, dus kan ik ook alvast weer wat inpakken.

Advertenties

Amersfoort: het Bosch in

bosch1

Wat hier opvalt voor mij is deze plant met bloemen, ze zien er zo leuk uit, staan vrij hoog ook en je vind ze met regelmaat in best aardige oppervlakte langs de paden. De springbalsemien, een plant die men eigenlijk toch liever ziet gaan of zo, als ik het ~hier zo lees~

bosch2

Links en rechts van het pad, nee ik heb geen zaden laten springen 😉 Ik heb ze op de foto dat vond ik genoeg, tijd om door te gaan. Ik besloot om eens 1 van de paden te nemen naast de Korte Duinen, die zag ik ook al vaak, een dit keer nam ik 1 van die paden, zien waar ik uit kwam en tegen zou gaan komen.

bosch3

bosch4

Hoogten… Diepten…

bosch5

bosch6

Erica heide, ik zeg express even bij de volledige naam: ~klik hier~ . Heerlijk in de zon welke ook ineens begon te schijnen zo tussendoor.

bosch7

Prachtige vormen in de stammen der bomen.

bosch8

Onrijpe bramen nog overal te vinden en zo in combi met de Erica heide is het zooo prachtig mooi in de zon, jammer dat ik die kleuren niet exact mee kan nemen op de foto.

bosch9

~genieten~

bosch10

Een oud stammetje met een Bob Ross kapsel…

bosch11

Open gespleten oud stammetje.

bosch12

Zo mooi altijd, de lichtval tussen de bomen.

bosch13

Het gras waar ik eerder vorige week overheen uit gleed dus, waar je denkt, dit is steviger, not 😉

bosch14

bosch15

En de dopheide, nu ondertussen weet ik, dat beiden dopheides zijn, alleen is dit de gewone dopheide en die zie je minder dan de Erica heide. De gewone dopheide in het wit was altijd mijn favoriet, ze vallen op door de kleur van hun blad, die is meer zilverachtig ipv groen.

Dophei is een groot geslacht uit de Heifamilie. Gewone dophei, Erica tetralix L. uit de Heifamilie of Ericaceae. De dwergstruiken hebben grijsgroene opstijgende twijgen waaraan de bloemen staan en ook liggende takken die tussen het mos matten vormen.

De stengels en twijgen zijn behaard en de kransstandige lancetvormige bladeren zijn niet alleen behaard, maar ook nog lang en klierachtig bewimperd. Er staan vier van deze fijne bladeren bij elkaar. Ze lijken op naalden wat komt doordat de randen naar beneden zijn omgerold.

Aan de toppen van de stengels staan zo’n twaalf of meer bloemen bijeen in een schermvormige tros. De roze, zelden witte bloemen hebben vergroeide kroonbladen, die 3-4 maal zo lang zijn als de vierdelige kelk. Je kunt aan de vier lobjes zien dat de kroon viertallig is. De lancetvormige kelkslippen zijn kort grijskleurig behaard en hebben klierwimpers. Er zijn acht meeldraden die een mechanisme met hoorntjes hebben waarmee het stuifmeel of pollen uit de poriën aan de top van de helmhokken wordt geperst. Bijen of Hommels nemen dit pollen mee en zorgen voor kruisbestuiving. Het pollen wordt gewreven tegen het stempel van het bovenstandig vruchtbeginsel, dat later uitgroeit tot een bes. De verwelkende kroon- en kelkbladen blijven nog lang aan de doosvruchten zitten en vallen pas heel laat af. Uit de doosvrucht komen veel fijne zaden, die door de wind worden verspreid.

Gewone dophei vind je op natte tot vrij droge, zure grond; het is een soort van de natte heide en staat dus tegenover Struikhei als soort van de droge heide, die daar in feite de gewone dophei overvleugelt en verdringt. Na afbranden van de Struikhei, zie je vaak eerst de Gewone dophei die dan later verdrongen wordt. In gradiëntsituaties is dat vaak goed te zien. De soort is in de Benelux algemeen, hoewel veel van de nattere heides in de afgelopen 150 jaar ontgonnen zijn.

Bron: ~klik~

bosch16

bosch17

bosch20

Ik loop verder en verder, geniet, zoek een plekje zelfs waar ik even kan liggen/zitten om te genieten van dit alles.

bosch19

En ik speel wat met de schaduwen, om het voor nu hier bij te laten. Ik kwam namelijk met 491 foto’s thuis van dit tripje, dus deze 20 is nog peanuts wat ik jullie in dit blog heb laten zien.  😉

Later meer.

Natuur: Wandelen in De Korte Duinen/Soest

duinen16

Vorig jaar ontdekte ik de Lange Duinen ook wel de Soesterduinen genoemd in de volksmond. Op de fiets en eenmaal daar dorst ik niet ver het zand in te gaan. Omdat het toen namelijk nog over de 25 graden was, het zand dus erg droog en ik zakte te diep weg als ik een stap deed. Ik bleef dus voorzichtig en langs de rand terwijl ik mijn eerste B12 injecties ondertussen ook had gehad.

duinen13

Een klein jaar later, en het is nat en al kouder. Wat maakt dat het zand nu wel stevig is en het lukte mij zeer goed om dit keer verder de duinen in te struinen. Ja struinen want wandelen kun je het niet noemen. Van duin naar duin, wel veel geklommen! En dat is ook al een vooruitgang. Echter had ik nog steeds foute gympies aan van FILA, waardoor ik ergens bijna uitgleed over gras, lang gras wat je niet overal ziet. ~woops~ Heel voorzichtig dus en zien waar ik zand of stevigere ondergrond kon vinden.

Klik op een foto voor de grote en normale versie. Hier zit ik op het eerste duintje met een eik, meerdere eiken, ik zat lekker verstopt dacht ik. Toch niet zo.  Ik ga wat sneller door dit alles heen, want de foto’s vertellen het verhaal. Aan het einde vind je de info van het VVV Soest, ook al kom ik vanaf Amersfoort daar binnen, langs het dierenpark fiets ik achterlangs zo ernaar toe.

Mocht je nu denken wat is het hier en daar flets? Ja dat klopt, het bleef wat nevelig zo hier en daar om dan weer volle zon te zien voor even. Magisch als je het mij vraagt, en nu volgt er een serie van paddenstoelen die ik tegen kwam, kiezen is dan lastig, en ja ik heb heerlijk plat op mijn buik gelegen zelfs dit keer, omdat het kan!

duinen25

duinen30

duinen31

Waar ik ben, loopt dus ook een wandelroute van oranje paaltjes, deze is 10 km lang, en dan loop je oa ook hierlangs, ik kwam ineens een bord tegen met een heel verhaal over de jeneverbes. En ook dat moest ik natuurlijk van dichterbij onderzoeken en vond ik opnieuw een stekje waar het leek dat ik helemaal weg van de wereld was.

En dan nog twee foto’s uitgelicht:

duinen37

Heel gewoon hier, deze fietste alleen, maar met bosjes komen ze aan je voorbij, overal en nergens, soms best irritant zelfs 😉

duinen48

Ik ben weer de duinen en het bos uit, wil jij hier nu ook eens dwalen?

~klik dan hier voor de info van het VVV te Soest~ 

Het is ideaal voor een mooie zonnige dag, vooral met kinderen en ja honden zijn er ook welkom. Zorg dat je goede wandelschoenen aan hebt in elk geval 😉

 

De Korte Duinen: Zandverstuiving

duinen1

Vorig jaar ben ik hier ook geweest maar ontdekte het voor mijn idee te laat, nu heb ik het als eerste gedaan, de Korte Duinen weer opgezocht. Als je de echte info wilt lezen incluis de fietsknooppunten? ~klik hier~

Gisteren werd ik al om 4.47 uur wakker, en heden ochtend weer, ik snap er weinig van waarom dat zo is. Maar het is zo. En hier zit ik nu in het donker nog, lekker in de tuin, ja in de tuin 😉 En laat ik het begin zien van mijn fietstocht gisteren, het bleek mooi te worden, lichte mist en nevel ook zo hier en daar, en ineens ook zon! yessssss

duinen2

Zo prachtig mooi, de heide met al die webben, zo mysterieus, de zon stond hier nog net niet, dit lag nog in de schaduw.

duinen3

Ik vond een stekje, het leek stil te zijn, maar dat valt ook hier tegen eerlijk gezegd, mensen, honden, kleine kinderen, en telkens als ik dacht alleen te zijn, kwam er weer iemand uit het niets voorbij, en dan ook vlak bij, als ik dacht een plekje gevonden te hebben waar ik onzichtbaar was tussen bomen, op een verstuiving, liepen ze vlak langs mij heen.

duinen4

duinen5

duinen6

duinen7

duinen8

duinen9

duinen10

duinen12

Ik heb in het mos gelegen om dit soort foto’s te kunnen maken, er is natuurlijk nog veel meer, ik moet eerlijk zeggen dat ik nog niet helemaal mijn draai heb gevonden qua doen met de foto’s en klaar zetten, hahaha Dat komt helemaal goed!

Voor nu is dit een mooie start. Wat ik vandaag ga doen? Nog geen idee. In elk geval wat huishouding, ook dat draait door.

Ik wens iedereen in elk geval een hele fijne week toe!

 

Time flies

oranje-zon3

Zes dagen zijn we alweer verder sinds ik geschreven heb over mijn dagje Sauna samen met B. Time flies, en hoe? Really? Ik zit mijzelf af te vragen, hoe het kan dat ik sinds dat blog, zo stil ben gebleven, even zien, wat heb ik uitgespookt eigenlijk? Ik ben in elk geval t/m zondagmiddag ongeveer 100% pijnvrij geweest dankzij de sauna en meer nog de hot stone massage, de combi van deze dag.

Afgelopen vrijdag: Blur

Afgelopen zaterdag: de Datingvijver, ah dat was het denk ik, ik ben weer even de vijver in gestapt en kwam iemand tegen, hij reageerde terug en sindsdien appen we ook af en aan over de dagen heen. En er staat een datum… ja ja 😉 Als alles goed gaat, ontmoeten we elkaar 1 sept.

Zondag: Er was al een ander contact, ik zag allang dat we nul match hadden, maar ik ben ook voor sociale contacten uitbreiding in de buurt. Kortom, deze man vroeg of ik het leuk vond om elkaar te ontmoeten, hij gaf de indruk dat hij er hetzelfde over dacht van tevoren. Een paar uur gezien en gesproken en toen ging hij mij uitleggen waarom wij geen match zijn. Uh? Ja, dat wist ik al, dat was toch ook ver van de bedoeling? Gewoon vriendschap? Echter is het zo’n sukkel, echt waar, dat ik het prima vind zo, bye bye!

Maandag: Het is weer mijn zwem/werkdag en ik wist allang dat B. ‘morgen’ naar Noorwegen gaat om heilbot te gaan vissen met zijn maatje en beste vriend. Afgelopen donderdag had ik al gezegd, ‘ik kom maandag nog even een knuffel halen hoor!’ Dat was goed, hij moest de nacht in voor zijn werk en kwam de nachtdienst uit op maandagmorgen. Was perfect zelfs, want de volgende dag vliegen, dus moest hij wel op tijd op en dan de dag volhouden om die avond wel op tijd naar bed te kunnen. Ik had de planning om even te blijven… maar ja…

Het werd 22.30 uur, zijn dochter en schoonzoon kwamen ook af en aan voorbij en het was gezellig en hij vroeg mij, ‘hou mij wakker tot…’ Will do, dus viel mijn eigen rest planning voor die middag in het water, maar deze dag, is nu een feit en kan niemand ons weer afnemen. Time flies when you’re having fun!

Dinsdag: Ik weet niet wat er is, maar ik voel mij niet zo heel erg top, energieloos zelfs een beetje, maar ik zie mijn eigen dochter weer! zij heeft twee weken vakantie gehad en daarmee is zij niet komen lunchen. Nu vroeg zij afgelopen vrijdag al, mam, koffie? Ja natuurlijk schat! En ze had heel wat te vertellen en ik toch ook wel 😀

Ik maak klassiek een lunch voor haar, twee boterhammen met ham en ik had nog tomaat. ‘tomaatje?’ ‘Mayo?’ Om dan te horen: ‘Wat ken je mij toch goed!’ goh, je bent nu eenmaal mijn dochter, hahaha. Anyway, genoten van 2x dochter even over de vloer en de zonsondergang later.

B. Was onderweg met maatje naar Schiphol, ik wenste hem via app nog even een veilige vlucht toe om dan te lezen dat ze al een tijdje vast stonden op de A10. Huh? Why? Weten we niet, dus mijn laptop erbij, en ik heb even moeten zoeken maar vond de oorzaak. Bij Badhoevedorp op de A4 was iets gebeurt en maar liefst van de 4 rijstroken, 3 rijstroken dicht. ‘Kijkfile.’ En nu net opgeheven… Om dan te lezen, we rijden weer, nou zie? You’re on my used to be playground!’ Ik krijg een lachende smiley, en daarna, mag ik nog mee lezen hoe het gaat op Schiphol, crisis, maar ze hebben het gehaald, rond 0.30 uur kreeg ik een appje.. We zijn in Oslo! Nu snel slapen want morgen weer vroeg… volgende vlucht, ze zijn er nog niet!

Eindbestemming heb ik niet exact onthouden maar hemelsbreed zitten ze maar 35 km van de Noordkaap af, de poolcirkel. Het plaatsje waar de blokhut staat met de boten ervoor aangemeerd telt maar 1003 inwoners. En ik wens hen toe, dat hun doel, een grote heilbot vangen, uit zal komen.

Woensdag: Vandaag!

De dag net begonnen, ik voel mij al een stuk beter, tijd om de dingen weer op te pakken thuis. Picasso ligt hier heerlijk op het logeerbed, en ik kan zelf ook langzaam gaan plannen voor de komende week weer. Vandaag eerst maar even huisje aan kant, en misschien weer het haakwerk oppakken, want geloof het of niet? Dat ligt al een week stil, vorige week woensdag voor het laats gedaan, daarna… nihil 😉 Soms heb je dat even.

Ik wens jullie in elk geval een fijne woensdag toe, een halve week alweer voorbij, time flies!