Het Karmelklooster te Drachten

karmelklooster3

Het is al een tijdje geleden dat ik hier eens af stapte van de fiets en eens dichterbij ging kijken. Op weg naar de Tuindorado voor het eerst, op de fiets en alleen ook nog. Tegenwoordig is dat iets makkelijker dan vroeger.

karmelklooster2

Je voert een adres in op je telefoon, zet de fietsroute aan, klikt je telefoon op de fiets in de standaard. En fietsen maar! Voor mij is dat een uitkomst natuurlijk nu, en ik heb het veel gebruikt de afgelopen zomer. Inmiddels voor een aantal dingen hoeft dat al niet meer 😉

karmelklooster1

Als ik terug kijk, zie ik dat dit ongeveer begin juni was. Nog even wat zomerbloeiers halen en dit was mijn eerste lange tijd in Drachten. Vakantie tijd voor mij. En de eerste keer dat Picasso mee was.

karmelklooster5

De route leidde mij direct langs het Karmelklooster, waar ik besloot om eens even te stoppen en te zien wat ik kon bezichtigen, en vinden over de history.

karmelklooster6

Het hek stond open, ik keek naar binnen, er was een tuinman en toevallig kwam er een vrouw naar buiten die bij het pand hoorde schijnbaar. Ze vroeg wat ik wilde en ik gaf aan dat ik slechts even wilde rond kijken in de tuin, en wat foto’s wilde maken eventueel, ‘voor op blog.’

karmelklooster7

Normaal is het niet, maar ik mocht mee naar binnen, de tuin in. Even rond snuffelen. Zolang ik niet te dicht bij het pand kwam waar men een reĂźnie hield. Ik vond het prima, ik wilde slechts een rondje tuin doen, was nieuwsgierig.

karmelklooster8

Zo kwam het, dat ik per ongeluk zomaar in een enorme tuin stond achter het klooster. Naar binnen hoefde ik niet perse. Dit was al op en top genieten!

karmelklooster9

Wat ik zocht, vond ik er niet echt…

karmelklooster10

Het was enorm uitgestrekt, maar een kruidentuin in de vorm van een wiel, een ronde tuin, was er niet.

karmelklooster12

Het was er zelfs vrij open vond ik, voor een klooster, met tuin.

karmelklooster13

Hier draaide ik even in het rond, liet alles op mij inwerken en ineens zag ik het… er was nog iets…

karmelklooster14

Dus, en nieuwsgierig als ik dan ben, ging ik natuurlijk op nader onderzoek uit, wie weet was daar nog wel een kruidentuin te vinden.

karmelklooster15

Geen kruidentuin dus… wel oude graven, een aantal op rij…

karmelklooster16

Naar links…

karmelklooster17

En naar rechts… meer was het niet. Ik draaide mij nog 1 keertje om…

karmelklooster18

Ik maakte mijn rondje nog even af, maar nam amper meer foto’s en vertrok geluidloos eigenlijk weer. Het was er heerlijk rustig, maar echt bijzonder vond ik het niet.

Je kunt hier terecht voor bruiloften en partijen, in het nu, ook voor vergaderingen etc.

Meer info? ~klik hier~ 

NOTE: ik heb het dus puur over de tuin, dat ik deze niet echt bijzonder vond, binnen ben ik niet geweest 😉

 

Garnwerd de Tjalk

Garnwerd22

Te laat! Ik stond er al op, en dit plaatje zit helemaal aan de andere kant van de Tsjalk, best gevaarlijk wat ik deed ook, naderhand.. gezien.. ahum.. Maar ja, het hekje was open, dus ja..

Garnwerd15

Laat ik bij het begin beginnen. Natuurlijk had ik allang de mast gezien die achter het pand omhoog rees. Natuurlijk zou ik er gaan kijken en zien wat het is. Ik en schepen, vooral met masten. En dan vertelt Naast mijn Schoenen: John, ook nog… dat hij ooit op een Tsjalk heeft gewerkt, wat mij betreft John, vertel er eens over? 😉

Garnwerd17

Heel eerlijk? Toen ik er zo naast stond, wist ik niet eens dat het een Tsjalk was, of wat voor soort schip dit dan is. Vroeg het mij ook niet af eigenlijk. Ik zie schip, mast, oud… 😉

Garnwerd16

Ik sta hier nog aan wal. Ondanks de mist en het grijze weer, neem ik de foto’s, achteraf ben ik er super blij mee!

Garnwerd18

Ineens zag ik het hekje wel, met de tekst… ‘De klink zit ivm veiligheid voor kinderen aan de andere kant om te openen.’

Ik kijk, zie, probeer… Mijn hart gaat best wel snel. Ja… zwaar, maar het gaat open! Yessssss

Garnwerd19

Ik ben aan boord! Ik roep Liefste, omdat ik eigenlijk wel een foto van mijzelf zou willen aan boord, en de selfies ben ik niet goed in. Maar hij is al verdwenen achter de dijk, onder de molen in het cafĂŠ waar hij moet zijn.

Garnwerd20

Ik loop een rondje en besef dan pas, dat het best glad is, not done zo in mijn eeentje, en ik klauter rustig en voorzichtig voort zonder nog foto’s te nemen verder, weer van boord af.

Garnwerd21

Ik nam nog 2 foto’s welke een apart blog verdienen, omdat ik ze in elk geval te mooi vind.

Ik zeg tot later!

Mocht je het 1 en ander gemist hebben over deze tocht? Hieronder de voorgaande blogs met foto’s van Garnwerd.

  1. De/het/een eerste roadtrip is een feit.
  2. Ziek
  3. Garnwerd: Stellingmolen: De Meeuw
  4. Garnwerd aan Zee: Het Reitdiep

 

Garnwerd aan Zee: Het Reitdiep

Garnwerd7

Is een restaurant nu, maar ooit was dat anders, ik zocht en vond de historie.

Het Reitdiep was tot 1867 de open verbinding tussen Stad en Wad. De invloeden van de zee waren tot in de stad Groningen merkbaar. Het hoogteverschil van eb en vloed in de stad Groningen was tussen 1.25 en 1.90 meter en bij stormvloed tot boven de twee meter. Bij te hoog water werden de Spilsluizen in de stad open gezet en liep het water westwaarts richting de akkers aan de Aa.

Garnwerd8

Door de eeuwen heen

Het Reitdiep speelde door de eeuwen heen niet alleen een belangrijke rol bij de toenemende bedrijvigheid in de stad Groningen maar ook voor Garnwerd zelf. Elk (zee)schip immers passeerde Garnwerd. Vanuit de stad was Garnwerd de eerste pleisterplaats. Voor veel Garnwerders was de lokale handel die dit met zich meebracht van levensbelang. In Garnwerd werd de aal gefuikt en bot geprikt. Sjouwerslieden wachtten op de dijk op hun vrachtje. En wanneer de omstandigheden zeilen niet toelieten, wierpen ze onderling het mes om zo het lot te laten bepalen wie als eerste een af- of opkomend schip mocht trekken. Vooral de scheepsjagers die de schepen tot voorbij Garnwerd zeulden, zullen in de dorpstaverne menige borrel hebben genoten. Het dorp wemelde van de stille kniepen, die bij de bakker, smid en ook bij de schoenlapper waren ondergebracht.

Garnwerd13

Sjouwerslieden

De bedrijvigheid strekte zich voor de inwoners uit tot in de stad Groningen. Zo stonden de Garnwerders in de toenmalige zeehaven Noorderhaven bekend als sjouwerslieden. Er was een levendige handel. Er voeren Engelse schepen binnen met steenkool. Denen, Noren en Zweden voeren met hout en koren en soms een Italiaan met zuidvruchten. Het belangrijkste exportartikel was haver, bestemd voor de paarden in de beruchte Engelse kolenmijnen. Behalve handel was er ook een grote bedrijvigheid in scheepsbouw.

Garnwerd14

Het Reitdiep

Rond Garnwerd zorgde het meanderen van het Reitdiep voor onveilige situaties voor de schepen en vertraging van de handel. De provincie Groningen kwam tot het voornemen om het deel van het Reitdiep bij Garnwerd te kanaliseren.

Garnwerd12

Het rechtgraven van het Reitdiep waarbij een aantal bochten (Cromme Raecken) ter hoogte van Garnwerd werd afgesneden gebeurde in 1629. In het afgesneden gebied woonden circa tien boerenfamilies die voor hun directe voorzieningen zoals kerk, familie en boodschappen waren gewezen op Garnwerd. Met de afgraving zagen zij zich aan de westelijke zijde fysiek afgesneden van het dorp. Een praktische oplossing voor dit probleem werd het veer over het Reitdiep. De families bedongen eeuwenlang het recht van gratis overtocht.

Garnwerd11

De windjammers en turfschepen zijn uit het Reitdiep verdwenen, en tjalken vertonen zich er nog maar sporadisch. Toch heeft het Reitdiepdal, net als het dorp Garnwerd, veel van zijn eeuwenoude charme weten te bewaren.

Garnwerd9

Soms, heel soms, schrijf ik het niet zelf, dan is bijna alles een copy/paste en deze kun je ~hier vinden~, dan heb je ook meteen de locatie van het restaurant wat zich nu Garnwerd aan Zee noemt. Modern, mooi uitzicht, wat ik later zal laten zien.

Wij moesten niet daar zijn, en zoals jullie inmiddels zien, was het er uit gestorven. Toch heb ik nog wel wat foto’s kunnen maken. Die komen later!

Garnwerd: Stellingmolen: De Meeuw

garnwerd1

‘We gaan naar zee….’ Hoorde ik slechts, vlak bij zee… oh.. ja dan wil ik wel mee! Even eruit, de dagen waren hectisch geweest voor Liefste met name. Artiesten, Oud en Nieuw, dat wil wel, er kwam zelfs bij. Hij ging de boel regelen, daarna nam ik het van hem over voor thuis, eten, drinken, boodschappen, helpen waar ik kon.

garnwerd2

Afbreken, opbouwen, 1 artiest kon het, mits er een set aanwezig was, wel zelf.. en dat was hier… in Garnwerd… In Kommerzijl moest er afgebroken worden, in Garnwerd opgebouwd, dat kon gelukkig in 1 rit op 30 dec….

garnwerd03

Om dan met oud en nieuw, na 1 uur in de nacht weer af te breken, dat moest kunnen! Voor we de berichten kregen van de mist.. toen wel ja! 30 dec. in de ochtend…

garnwerd3

31 dec. Alles is in kannen en kruiken, Liefste moet weg, rond half 4 als het normaal blijft, maar ja de intuĂŻtie, 3 uur reed hij weg, op weg naar Ruinen, met Zwarte Jannes, daarna samen door naar Ootmarsum! En weer terug, even thuis dacht hij, na 1 uur Garnwerd…

garnwerd4

Dat ging het dus niet worden, hij was nog niet weg of ik zag het weer op tv… code geel, nu al… in de avond, code rood voor Friesland… bij Heerenveen al zware botsingen… vlak voor 12 uur hoorde ik dat. Toen moest ik het even weten, ‘waar zit je!’ Wolvega, andere kant op, via bos… dan maar zo, Heerenveen mijd ik… pfffffffffff ik kon weer rustig zitten.

Boem, boem, knetter… 12 uur…

garnwerd5

0.30 uur precies… Liefste kwam binnen, pfffffffff, veilig en wel… Hij hoefde er niet meer uit, men had al gezegd, niet te doen, kom morgen maar in de middag…

Een pak van mijn hart, en zo doende kwam het… dat ik op 1 januari mijn eerste roadtripje had, even mee naar Garnwerd… Waar deze molen stond, en ik besef, heel verhaal, en nul info over deze molen…

garnwerd6

Dat kan natuurlijk niet, dus bij deze:

De Meeuw is een korenmolen en voorheen ook pelmolen aan het Reitdiep in Garnwerd in de provincie Groningen.

De molen werd nadat zijn voorganger was afgebrand, herbouwd in 1851. De molen heeft in 1977 een zeer grote restauratie gehad waarbij de molen weer voorzien werd van maalstenen om graan te kunnen malen. Het pelwerk keerde niet terug. De molen is thans eigendom van de Molenstichting Winsum en wordt door een vrijwillige molenaar elke zondag in bedrijf gesteld. Mede vanwege de prachtige ligging aan het Reitdiep en het weidse uitzicht over het grensgebied van Westerkwartier en Hogeland is De Meeuw een grote toeristische trekpleister.

Bron: ~klik~

~later meer

Op de valreep

schilderslief-simonevdvlugt1

Ik vertelde al eerder over het boek wat ik van mijn ouders heb gekregen voor mijn verjaardag. Ook al doen wij eigenlijk niet meer aan cadeautjes, dit eerder en meer omdat we alles al hebben en het uitzonderlijk is om iets te verzinnen om elkaar te geven.

Mijn moeder zag een kans… ~klik hier~

Maar ja, boeken lezen in het afgelopen jaar, natuurlijk heb ik zeker wel gelezen, maar boeken? Daar leek ik amper aan toe te komen, of was het verhaal toch niet zo intrigerend en spannend als ik had gedacht… Want tijdens de boekenweek van 2019, ergens in maart, kocht ik zelf al een ander boek…

Schilderslief1

Juist, het spel van licht en donker, ook over Rembrandt… zien jullie hoe dik het stof was? Ja, expres gedaan, hahaha Ik was er bijna, maar nog niet helemaal… Het is in twee provincies geweest, maar het bleef maar liggen en af en toe een paar bladzijden…

Tot… ik Schilderslief dus kreeg! Ik begon erin en wilde meteen door… Maar ja, ik soms muts zijn, ik niet snappen dat sommige mensen meerdere romans vooral tegelijk kunnen lezen… ik moest en zou die paar laatste bladzijden, nog een 30 tal te gaan zoiets, eerst uitlezen… En zo geschiedde…

Om daarna direct door te gaan naar Schilderslief… en dit boek? Op de valreep heb ik dus twee romans gelezen dit jaar… verder veel blogs best wel tussendoor en FB, of IG…  😉

Schilderslief3

Dit boek, had ik binnen een paar dagen uit 😦 hahahaha ja, zo gaat dat dan…

Simone van der Vlugt en haar Romans, Vaderlandse Geschiedenis, ze lezen als een trein, prachtig mooi, naar waarheid geschreven! Ik leer van haar Historische romans meer, dan ik ooit op school tijdens geschiedenislessen heb gedaan…

Het mooie is wel… van deze twee romans, dat Het Spel van licht en donker over de jeugd met name gaat van Rembrandt naar volwassenheid en zijn ontmoeting met Saskia… love of his life…

en

Schilderslief, start waar Saskia ziek is, vlak voor zij sterft en Titus pas geboren is….

Nu nog een roman over het midden stuk van Rembrandt en Saskia, dan is het voor mij compleet 😉

Heb jij nog boeken in 2019 gelezen? En zo ja, wat?