Druk, druk, druk

Mensen, mensen, wat voelt het druk aan voor ons op het moment. Alsof we amper een moment hebben om adem te halen. Afgelopen weekend, en het is alweer bijna weekend. Stond de huiskamer op zijn kop. 6 man in tha house tijdens lunch, waarvoor ik een tomatensoepje had gemaakt.

Zaterdag een halve dag, zondag een hele dag, waar er 2 man bleven eten en ik soervleisj op het menu had staan, ruim een dag van tevoren al in de marinade gezet en zondag laten sudderen. Nieuwe plannen, andere plannen, die Liefste niet zo goed had begrepen.

Maandag, uitgeput, hij vooral, even rust, met weten een dag later een uitvaart op de kalender. Te Paessens-Moddergat. Dinsdag, de uitvaart, laat in de ochtend vertrekken we, naar 1 van de vele neven om daar te wachten tot. Geen nazit, ook de kerk is te klein en er mogen maar zoveel personen mee naar binnen.

Wij wachten met zijn allen buiten tot de kist weer naar buiten komt, en lopen dan letterlijk een rondje om de kerk om zijn laatste rust plaats te vinden. Er wordt gebeden, en dan is het klaar. We lopen het rondje af en daar staat Tante, op afstand condoleren wij haar buiten.

Het is alweer donker als we thuis komen, we gaan nog even bij 2 verschillende neven even bijkletsen, anders dan anders, en op afstand. De neven moeten weer vissen, dus voor 4 uur, als het hoogtij wordt, zijn wij net weg, en zijn de neven weer aan boord. Zo gaat dat met garnalenvissers.

Gisteren, woensdag, onrust, alweer een halve week is weg, en ik heb nog weinig kunnen doen aan de normale huishouding, laat staan aan het idee dat ze de keuken ineens mee willen gaan nemen om te schilderen. Niet afgesproken, maar liefste had ergens ja gezegd. Ik uit mijzelf terwijl hij nog even op bed zit, rustig aan, dat heeft hij nodig, alles verwerken. Als ik hem vertel wat de plannen zijn en wat er nog gedaan moet worden aan ‘normale’ dagelijkse dingen, dat we volgende week maandag naar Eemnes moeten, we op mijn kleinzoon gaan passen voor een paar uurtjes, en dinsdag pas weer thuis komen ergens, misschien nog even langs mijn ouderpaar gaan… Dan merkt hij wel op dat het inderdaad wat teveel is.

Het is alweer donderdag, zaterdag is nu afgesproken wordt de woonkamer afgemaakt, daarna zien we wel even verder. Want ook nog, Liefste is morgen, vrijdag 27 nov. jarig, en ikzelf 6 dec. dat schiet ook al op. Niet dat wij er iets aan doen dit jaar, maar toch.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit? Maar de tijd vliegt om hier, als een malle. Een gek.

Zonsondergang te Nijbeets

Het is nog altijd vrijdag als ik dit blog maak. Ingepland even. Als jullie dit zien, dan is mijn laptop denk ik even ingepakt en staat veilig boven in de tas. De woonkamer krijgt een make over, het is een cadeau van de kinderen aan hun vader, incluis de hulp om dit te doen. De afgelopen week waren wij al druk bezig samen om de woonkamer te strippen wat mogelijk is. Vandaag, vrijdag de laatste loodjes en morgen zaterdag, als jullie dit kunnen zien, dan is het zover!

De foto’s die jullie hier zien, zijn van afgelopen woensdag toen wij bij onze vrienden een dagje bezig waren, ik met mijn vriendin, liefste werd met name buiten aan het werk gezet, hahaha Door onze vriend. Vele handen maken licht werk. Dat is het thema van deze afgelopen week en dit weekend.

Zoals ik eerder vertelde ~klik hier~, de tijd vloog en ineens kwam de mooie lucht er weer aan. Dat is iets wat ik vanuit het huis en tuin van Liefste niet kan zien, ja fragmenten dat het zo kan gaan ogen, maar te dicht alles op elkaar qua woonwijk om dat mooie uitzicht te hebben zoals ik in Almere heb vanaf het balkon. Hier genoot ik dus even, ik rende dus ook letterlijk de woonkamer uit naar buiten om deze plaatjes te schieten want het gaat snel!

Het gaat soms echt te snel! Ik nam nog 1 foto… voor ik weer naar binnen ging.

Weer binnen, genoot ik nog steeds door de ramen heen, en nu was het Liefste die even zijn aandacht kreeg in gesprekken. Balans, Energie, en verwerking, daar ging het over. In no time was het bijna 6 uur en vertrokken wij richting supermarkt. Er moet ook nog gegeten worden en ik wist niet van tevoren dat wij zolang daar zouden zijn op deze dag. Maar zoals ik al jaren eerder geleerd heb? Tijd bestaat niet! En dan gebeurd het zomaar dat het omvliegt zo’n dag en je heerlijk moe thuis komt. Een lekkere frisse salade op tafel zet, met wat kippenpootjes en ik genoot van het feit dat Liefste vooral zo genoten had ook van deze dag.

We lagen op tijd op bed, heerlijk moe, en ik heb geslapen als een roosje.

Ik zie jullie ergens na het weekend weer, ook op deze vrijdag ben ik al druk met die laatste loodjes en zorgen dat er eten staat voor als we aan de slag zijn!

Ik wens iedereen een heel fijn weekend toe!

De zon, weids uitzicht

Wij dames waren binnen op veilige afstand van elkaar lekker bezig met onszelf, goede gesprekken, diepe gesprekken toen ineens de deur open zwaaide en er gevraagd werd of we nog gingen lunchen!

Hoe laat is het dan? Ohw, het bleek al 1 uur te zijn, en ja mannen die buiten hard werken, krijgen trek. 😉 Dus wij doekten onze gesprekken even op en ik hoefde niet te helpen. Zo kon ik even de tuin weer in, de zon was inmiddels eindelijk weer eens gaan schijnen.

Links, rechts, zijwaarts, de sloot is de grens. Hekken of schuttingen niet nodig, het uitzicht vanuit de woonkamer is dus dit alles. Het huis heeft dan ook ramen van plafond tot de grond.

Flink ingezoomd, de buren aan de overkant…. Ik was heerlijk aan het genieten van een schouwspel van vogels die over het land vlogen, camera opzij toen ik geroepen werd dat de lunch klaar was.

We aten, lachten, dronken, spraken en zo waren we weer even verder. De mannen werden weer naar buiten gebonjourd zodat wij dames ons doel nog af konden maken. De middag vloog voorbij. Voor we het wisten zaten we wederom gezellig samen aan tafel, de heren hadden hun biertje verdiend. Wij namen een appelsapje en we kletsten nog even na. Ik vloog nog even naar buiten want…

Ik zag de lucht veranderen….

~later meer

Koeien in de achtertuin

Gisterochtend, bij vrienden in de achtertuin, we kwamen aan en de koeien begonnen te loeien, onze vriend begon te vertellen over de koeien, dat ze nieuwsgierig zijn. Graag kijken, en de grens is een sloot. Het was een warm welkom in de nu nog grauwe ochtend.

Ik was nog niet eens binnen geweest, maar pakte direct mijn kans, camera had ik op het laatste moment mee gegrist zelfs, met het idee, die zal wel in de tas blijven. Nou ja…. nee, ik begon ermee!

De dames volgden mij, hahaha zo prachtig, en loeiden echt keihard. Onze vriend vertelde dat de rode koe eerder die ochtend flink wat kopstoten al had uitgedeeld aan 1 van de anderen. En zij loeide dan ook het hardste richting mij. Wat doe je hier!

Er kwam er nog eentje bij, met zijn allen op een rij, ik nam nog 1 foto om vervolgens lekker naar binnen te gaan. Onze vriendin groeten.

Deze dus, ik nam afscheid en ging rustig naar binnen, waar een warm welkom met thee op mij wachtte. Tijd voor het serieuze gedeelte van de dag. Energie en Balans was het thema van de dag. Voor we het wisten, terwijl de mannen buiten bezig waren samen, werd het lunch.

~later meer.

Paesens 1: De oude dijk

Ik leef nog! Het is hier nogal hectisch geweest voor mijzelf dankzij de bestellingen van skull XL shawls. Je kunt nog zo vooruit haken, maar de mensen bestellen dan toch net even een andere kleur en dan ga ik aan de bak. Het heen en weer van en naar het wolwinkeltje is een feit en nu wacht ik op ander garen van een webshop wat alleen deze webshop verkoopt, nergens anders te bestellen of te verkrijgen en komt de volgende opdracht binnenkort binnen naar ik hoop.

Deze enkele opdracht gaat bestaan uit 2 skull shawls, dus ben ik weer even aan de haak zodra het binnen is en wellicht weer even minder online. Op blog dan. de rust is er dan toch niet om even rustig te zitten en bij jullie te komen lezen en reageren. En zo heb ik al zeker 4 mensen inmiddels alweer blij gemaakt! En ben ik tussendoor een proef aan het haken, omdat er iemand vroeg naar verloop garen in de skulls, unicorn kleuren, zachte kleuren dus. Maar dat heeft geen haast, ze twijfelt nog, dus ben ik aan het proefhaken.

Verder heeft cadeau dochter een nieuwe auto gekocht, een bijzonder kleurtje, lime noemen ze het, ik vind het mintgroen. Prachtige kleur in elk geval en passend bij haar. Die kwam zij van de week samen met haar man even showen. Om vervolgens gisteren (zondag), mijn cadeauzoon met zijn vriendin te ontvangen, ze bleven eten, het was super gezellig!

Hun heit is over een paar weken jarig en ze kwamen met een plan. En ook dit plan is inmiddels vast gelegd in een datum, over 2 weken gaan we een weekend klussen in de woonkamer, dat is hard nodig, alles is er bijna al, en wat er niet is, komt als cadeau voor Liefste deze kant op. De boel wordt opgefrist! Even lekker in de verf, en die plannen lagen er al, maar er kwam telkens iets tussen waardoor het bleef liggen. Andere klussen voor Liefste met name, en ergens ook even de party’s weer voor deze lockdown kwam.

Ik zeg het niet vaak, maar ik ben dus echt heel erg druk! De tijd vliegt om! Voor we het weten zitten we in 2021, het is net of er een versneller op de tijd is gezet. Intussen zien jullie het begin van wederom een middagje Peasens, dit keer fietsen we de oude dijk richting Lauwersoog. Vroeger was dat gewoon verbonden met elkaar en kon je zo nar Lauwersoog fietsen over deze dijk, maar de dijk is ergens doormidden gehakt. Liefste was eigenlijk nog nooit op dat stuk geweest, bijna iedereen gaat standaard richting de pier, maar ik wilde het graag eens vanaf deze kant zien. En zo geschiedde, ook alweer bijna een maand geleden? Ja, als ik kijk naar de datum op de map. 14 okt. zo ongeveer.

De zwarte stip in de verte is Liefste op de fiets, die fietst gewoon, en ziet wel wanneer ik ergens aan kom aan het einde van de dijk 😉

En zo zie ik momenteel ook wel even hoe alles loopt en gaat, dag voor dag, doen wat ik doen moet, en de rest volgt vanzelf.

Hoe is het met jullie?