Een klokkestoel in Ureterp

klokkestoel-ureterp2

Ik vertelde al ergens dat ik door Liefste de deur uit werd gestuurd voor de koelere wisselvallige week zou starten. ~klik hier~

het begon met het lijnenspel en fietsen over een pad dwars door een wijk heen. Geen idee waar ik uit zou komen tot ik het einde had bereikt. Ah zo… Een bekende weg en ik besloot oom deze af te fietsen op naar deze klokkenstoel.

De Sint-Petruskerk (in de volksmond ook wel de Sint-Pieterskerk) in de Friese plaats Ureterp is een oorspronkelijk in de 13e eeuw gebouwde kerk en daarmee het oudste bouwwerk van het dorp. Het doet nog steeds dienst als godshuis van de Hervormde Gemeente Opsterland-Noord

klokkestel-ureterp3

Het is de klokkenstoel van Ureterp in dit geval en ooit dacht ik, dat er maar eentje was en bestond. Namelijk de klokkenstoel van Boijl. Daar waar mijn opa was geboren en die had ik een paar keer gezien ooit, lang geleden als kind. Geen idee waar het voor diende, dat werd dan weer niet vertelt.

Nu weet ik het wel natuurlijk, en ben ik er ook achter al een tijdje, dat ze overal kunnen staan 😉 Toch, als ik er eentje zie, hoor ik mijn opa weer vertellen. Dat Boijl er ook eentje heeft.

klokkestoel-ureterp4

Vanaf omstreeks 1600 tot 1766 hebben er twee klokken in de kerktoren gehangen, vandaar de galmgaten. Omdat de toren rond 1766 in zo’n slechte staat was werd er besloten een houten klokkenstoel te bouwen. Deze stond voor op het kerkhof waar nu de kleine ingang is. In 1873 werd de stoel vernieuwd. Maar vanwege klachten over de plaats van de klokkenstoel (paarden sloegen soms op hol bij het luiden doordat de klokkenstoel zo dicht bij de weg stond)werd besloten deze nu achter de kerk neer te zetten. In 1943 zijn de twee luidklokken uit 1771 en 1932 door de Duitsers ten behoeve van de wapenindustrie in de Tweede Wereldoorlog weggeroofd. In 1948 werden zij vervangen door twee nieuwe klokken.

Ik werd het zat, geen zin meer om te fietsen, het voelde een beetje als vroeger ook. Omdat het mooi weer was die dag, moest ik naar buiten. Dat moest ik van mijn opa en oma ook altijd als ik bij hen was. Iedereen zat buiten, ik zat binnen aan de grote tafel te lezen of te knutselen, ik wilde niet naar buiten. En nu, kreeg ik dat gevoel ook, ik moest erom glimlachen zelfs. Ben je volwassen, laat je je nog weg sturen 😉 Rustig aan, zeker wel genietend nog even, fietste ik weer terug naar huis. Lekker op de bank, haakwerkje, klaar.

Ik ben nu eenmaal altijd een binnenkind geweest. Buiten spelen was niet zo mijn ding.

~speelde jij vroeger graag buiten?

 

Spelen met 16:9

kunst1

Na het fiasco, vind ik eigenlijk zelf met de eenden, waterhoen en kuikens. Besloot Liefste, ja Liefste, dat ik een paar dagen later maar weer eens de deur uit moest, de fiets op. Het was nog net mooi weer, de regen was voorspeld, dus hop… naar buiten jij!

kunst2

Hij was zelf druk in de tuin bezig, en gaf zo aan, dat hij liever even had dat ik onzichtbaar was en uit de buurt, hahaha Goed, het was al een planning, maar ik zat nog even wat te kijken tijdens de lunch, had nog wat koffie, en toen ik aangaf dit eerst even te drinken was het oke.

kunst3

Ik had per ongeluk ontdekt dat bij een supermarkt genaamd de Poiesz, spreek uit Poisz zoiets… dan zit je wel goed, ongeveer. Dat er achterlangs een pad de wijk in liep een andere kant op dan waar ik zit. Dat zag er leuk uit en ik besloot daar het schelpenpad maar eens te gaan volgen.

kunst4

En ik kwam dit kunstwerk tegen. Ik schoot, zocht naar perspectief, schaduw, licht, lijnen, strak… en dat op formaat 16:9. Waarvan ik mij meteen al afvroeg, en dan, gezien als ik de foto’s hier plaats, ze standaard kleiner maak.

kunst5

Zien jullie het verschil? Qua formaat?

kunst6

Als ik ze op de laptop origineel bekijk, dan zie ik natuurlijk het verschil, en zo ook op de tv, het beeldscherm, het is beeldvullend dan.

kunst7

Sowieso, pakt de camera een breder beeld van de omgeving als je het dan even helemaal ziet, het kunstwerk zo aan de rand van de wijk, of eigenlijk, middenin. Drachten kent mooie plekjes in elk geval!

Of ik de instelling 16:9 zo laat staan weet ik nog niet, ben er nog niet over uit.

Na de koeien, de paarden nog wat ezels.

wijnjewoude50

Na een aantal meters, wel een stukje hoor nu, zag ik deze ezels staan, de eigenaar stond er nog bij. Hij en zijn vrouw waren bezig in de voortuin aan de andere kant van de weg en ze kijken zo uit op hun eigen dieren. Mooi toch! Natuurlijk kon ik hier niet zomaar aan voorbij gaan. Een klein kort gesprekje, een paar foto’s en ik genoot nog steeds.

wijnjewoude49

wijnjewoude51

Ik stapte weer op en fietste rustig aan verder, genietend van wat ik om mij heen zag, nu was en bleef het ook rustig om mij heen qua fietsers of wandelaars. Ik was bijna aan het einde van de weg en zag al dat ik eventueel af moest slaan, een kant moest kiezen om op te gaan weer. Toen mijn app af ging. Als ik op de fiets zit, kijk ik nooit naar berichten, dan stop ik, ga in de berm staan, veilig dus, en pak dan pas de telefoon, en ik wist gewoon, ik moest even kijken nu.

Het was Liefste die mij appte dat hij klaar was, maar dat ik rustig aan moest doen. Ik stuurde hem een locatie waar ik net ook iets zag waarvan ik dacht, hey, voor Sjoerd!

wijnjewoude52

Zelf had ik geen idee waar ik was of stond nog, pas hier merkte ik dat ongeveer. Liefste bleef stil, dus was ik op de goede weg. Ik nam mijn tijd, dit huisje gaan jullie vast mettertijd terug zien bij Sjoerd dus, wanneer weet ik niet, maakt ook niet uit. Ik stapte weer op en fietste nu gewoon door. Dat was de bedoeling.

Maar ja… op het brede fietspad, mooi uitzicht, ernaast een autoweg, en ineens…

wijnjewoude53

Stond deze auto daar in the middle of nowhere… ja… dan moet ik even afstappen, voorzichtig oversteken, ook nu was het rustig en kon ik mij uitleven. Ook deze gaan jullie vast een keer terug zien bij Sjoerd.

Nu vond ik het welletjes en stapte weer op om nu in 1 ruk en in 1 keer het huis van mijn bonusdochter te Bakkeveen terug te vinden alleen. En dat is best knap van mijzelf 😉

Ik fietste de voortuin bij de garage in, liep naar achteren en vond daar op veilige afstand van elkaar in de enorme tuin Liefste met dochter en aanhang. Even chillen nog, wat drinken, de klus was nog niet geklaard, dus een dag later samen erheen, daar eten, bladiebla en klussen voor de mannen.

Liefste zei mij dat het nog wel even mooi zou zijn als ik naar Friesche Palen zou fietsen, dan zou hij mij daar opwachten met de auto om mij daar op te pikken. het was aan mij. En ook hier, praktisch nul foto’s, ik zei ja, en fietste nog eens even een km. of 3 a 4 om daar Liefste te zien wachten op een bankje. Samen in de auto reden we verder terug naar Drachten.

wijnjewoude54

Ik ben alleen nog even bij Siegerswoude afgestapt om dit hoogspanningshuisje op de foto te zetten, dichterbij kon ik er niet komen. Maar ik had het al tig keer gezien vanuit de auto. Het was een mooie dag geweest om te fietsen in elk geval, ik heb genoten!

Mijn cardio zat erop!

Wijnjewoude, tussen de weilanden

wijjnjewoude38

Vanaf de Freulevijver stond er op de paddestoel, van de ANWB dat het ongeveer 4,2 km zou zijn naar Bakkeveen. Ik stapte op de fiets en ging het fietspad af in de richting die het mij vertelde.

wijnjewoude39

Echter, na een klein stukje te hebben gefietst al, voor mijn gevoel, kon ik al afslaan en vanaf daar zou het maar 1.2 km zijn nog. Ik boog af, dat had Liefste ook gezegd dat ik dat dan ergens moest, en vervolgde mijn weg op een zeer smal fietspad, waar anderhalve meter bij passeren onmogelijk is. Ik kwam natuurlijk nog wat fietsers tegen.

wijnjewoude40

Ik kwam uit op dit weggetje, met paarden, en natuurlijk moest ik afstappen, er was nu niemand, behalve in de tuinen in de verte van de boerderijen en huizen. Zien of de paarden wilden knuffelen. Ze konden allemaal bij mij komen als ze dat wilden.

wijnjewoude41

Deze twee hadden wel interesse, hahaha, zo lief, zo leuk. Hier heb ik dan ook lang gestaan, en geknuffeld met beiden, al was de voorste het meest knuffelig zullen we maar zeggen, proberen of de camera lekker was die om mijn nek hing, aaien, en snuffelen. Heerlijk! Mocht ik ooit nog de kans krijgen, dan is leren paardrijden er eentje van die ik graag zou willen doen.

wijnjewoude42

Ze knuffelden elkaar, kwamen weer naar mij, en zo genoot ik simpelweg van de rust en de ruimte dit keer.

wijnjewoude43

Ik draaide mij om, om het Friese paard nog een keer te schieten, en te zien of deze ook wilde knuffelen nog. Twee tellen wel, en weg was ie…

wijnjewoude45

wijnjewoude48

Iets met de kont van het paard, schoot door mij heen, in een rijtuigie dus… helemaal naar Vinke… uhhh Bakkeveen…

wijnjewoude47

Nog eentje dan… en toen zag ik… dat ik waarschijnlijk het adres nummer 1 te Wijnjewoude had gevonden, per ongeluk natuurlijk.

wijnjewoude46

Het werd tijd om weer op te stappen en een stukje verder te fietsen.

~later meer.

Bij de Freulevijver 2

freulevijver31

Gisteren liet ik al zien ~klik hier~ , dat ik mijn rondje had gemaakt bij de Freulevijver. Ik ben er nog steeds, en zag dit bruggetje ook nog, en ja, dat moest ik even dichterbij zien en bekijken.

freulevijver33

freulevijver34

Kroos op het water, schaduw, altijd goed… en toen zag ik, dat sommige mensen slim zijn… in de verte in het weiland.

freulevijver35

Gewoon lekker daar liggen, echt middenin. Lekker van de zon genieten.

freulevijver37

Deze stond er vorig jaar ook al… brandhout te koop in drachten hangt er aan. Links zien jullie de weide met koeien, nog een pad voor paarden met eventueel wagens. En ik stap weer op mijn fiets, fiets een stukje terug, en ergens moet ik rechtsaf, tijd om naar Bakkeveen te gaan.

~later meer.