Moddergat 5: De Zuidertoren

Ik zag telkens deze witte toren op Schier… zoals ze hier dan zeggen, en vroeg ernaar aan Liefste. Is dat ook een vuurtoren dan? Zo oogt het wel. Hij wist het eigenlijk niet, en eigenlijk heeft niemand het over deze toren aan de overkant, dus ben ik gaan zoeken natuurlijk bij thuis komst. Het was een vuurtoren:

De Zuidertoren werd in 1854, tegelijk met de Noordertoren op het Nederlandse Waddeneiland Schiermonnikoog gebouwd. Omdat men vroeger niet beschikte over lichtkarakters plaatste men soms twee torens of vuren, zodat de zeeman wist waar hij was. Bovendien konden twee vuren of torens een lijn vormen, zodat schepen langs gevaarlijke ondiepten geleid konden worden.

En meer foto’s heb ik niet gemaakt, omdat het bootje eigenlijk mijn aandacht trok vooral zo in de zon weer. Maar dat neemt niet weg, dat ik de rest ook kan laten lezen natuurlijk over wat er met deze toren allemaal is gebeurd:

In 1910 kreeg de buitentoren, de huidige vuurtoren, een draailicht. Vanaf dan kon men de kust ook herkennen met één licht en was het licht van deze toren overbodig geworden.

De toren bleef echter wel staan en kreeg in 1950 de functie van watertoren voor de drinkwatervoorziening op het eiland. Hiervoor werd er een waterreservoir van 44 m³ in de torenschacht aangebracht. Via een laddertrap in het midden van het reservoir kon men naar boven komen. De functie van watertoren heeft de toren tot 1992 gehad. In 1998 verwierf KPN de toren voor het symbolische bedrag van 1 gulden. KPN gebruikte de Zuidertoren sindsdien als antennetoren. Op 26 juni 2018 werd bekend dat de toren in eilander handen zou komen. Een stichting heeft de toren en de buitenruimte eromheen opgeknapt en wil er een museum in beginnen.

Op het duin naast de toren is de voormalige lichtwachterswoning uit 1854 te vinden, die de naam Duinoord draagt. Ook het olieschuurtje uit 1872 is nog steeds aanwezig.

Bron: wikipedia

~later meer

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad
Moddergat 4: Hersft aan het wad

Moddergat 4: Herfst aan het Wad.

Ik kreeg al de vraag hoelang wij hier geweest zijn, dat ik al die foto’s mee terug heb genomen. Nou uhm, een halve dag? Het fietsen, even op de thee, en op naar huis, maar ja, na Paesens, zit je zo in Moddergat natuurlijk en als ik dan er toch ben, en neem de tijd te horen krijg. Kun je zo weer een uurtje verder zijn. Wij hebben meestal de tijd aan onszelf, daar zorgen we dan ook voor!

Klik eventueel op een afbeelding voor groter en in slideshow.

Wat ik hier zag vanuit de hoogte, trok mij aan. Het tij was aan het keren en ik het zag er zo groen uit met dat water dat ik het van dichterbij wilde bekijken. Ook hier was ik dankzij drukte van toerisme nog niet eerder beneden geweest. Alleen van bovenaf even een glimps kunnen vangen, en vaak al later op de avond in de late schemering.

Ik moest denken aan Schotland ook al ben ik er nog nooit geweest, maar een soort van mini riffen die hier ontstaan en heuvelachtig ligt te zijn. Ik bleef maar schieten en schieten. Laag, hoog, dichtbij, veraf… dus geloof mij, jullie zien maar een fractie van wat ik geschoten heb.

En ik weet, het komt lang niet zo mooi en goed uit als dat je er werkelijk staat, het is slechts een impressie van de mini klifjes, nog eentje om het af te leren dan 😉

Het was er gewoon prachtig! Langzaam aan, werd het tijd om Liefste weer op te zoeken aan de andere kant van de dijk. Maar ja, je blijft dingen zien natuurlijk. Er waren wel wat andere mensen ook, maar niet zo heel veel, zoals te zien op de foto’s heb ik ze telkens kunnen ontwijken in elk geval.

~later meer, heb je nu voorgaande blogs gemist?

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad

En voor de Paesens blogs:

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Moddergat 1: Herfst aan het wad

De tijd vloog voorbij, na de thee bij de familie gingen wij weer een stukje verder. Op naar huis, er moest ook nog gekookt worden! Echter liep het net even anders. Bij Moddergat stopten we even en Liefste zei mij wederom, neem je tijd! Hij moest de bus ergens kwijt zien te raken, dat lukte ook wel en hij bleef in de auto zitten, terwijl ik de dijk op ging. De bovenstaande foto was ik nog vergeten in het vorige blog trouwens, de reiger die opvloog en het is mij gelukt om deze in vlucht op de foto te zetten.

Klik eventueel op een foto voor groter en slideshow.

Ik bleef een beetje hangen op de dijk, het leek wat donkerder tot ik mij om keerde en daar zag ik…

De lucht, begon al van kleur te veranderen. Vaag achter de bomen, maar zo mooi. Ik keek weer om en ja hoor.

Ik was er niet alleen, statief en al, ik moest stiekem lachen, want dit was waar we het net met de familie over hadden gehad, je bent er nooit meer alleen, er is altijd wel iemand, en vooal met camera’s, incluis mijzelf eventueel natuurlijk 😉 Deze mensen gingen in elk geval weg.

~later meer, mocht je iets hebben gemist? Alles opent in een nieuw venster:

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 6: De schapen

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Dit mag natuurlijk niet ontbreken, ze zijn overal om je heen. Je loopt er gewoon tussen. Zo ook afgelopen zomer zeker wel. Het punt is meestal als je in de buurt komt, dat ze dan uitwijken. Maar hier? Ging het net even anders, ik vermoed, omdat het er nu rustiger is, kwamen ze zelfs op mij af, zoekend naar mijn hand om te zien of ik iets lekker had.

En deze ene, die kwam aanlopen, stopte en klom gewoon in het hek. Schijnbaar was de struik in de tuin lekkerder dan het gras, hahaha

Als er dan 1 schaap over de dam is… toch?

Stonden ze dan met zijn tweetjes. De rest liep rustig te grazen en een aantal kwamen dus op mij af, uiteindelijk.

Om het af te leren, het ging ook wat harder regenen nog, dus tijd om de familie op te zoeken en voor een bakkie thee of koffie te gaan. Maar ja, je fietst er voor het eerst, je kent eigenlijk alleen deze trap nog omdat je hier altijd stond. En verder… op zoek naar onze blauwe bus die in de tuin stond, op de oprit achter. Makkelijk zat toch?

Not! Toen ik bij deze kerk uit kwam en onze bus nog niet had gespot in 1 van de tuinen, wist ik… ik moet even bellen… Nou ja, ik zal het maar bewaren dat men moest lachen en zo… zal gerust, teveel te zien. ‘Ja, bij die grote auto staat er nu ook voor de deur!’ Ik fietste een stukje terug, en inderdaad, 1 huis, staat iets meer naar achteren, een auto hoger dan ikzelf ben, en daarom zag ik onze bus niet, die blokkeerde van waar ik vandaan kwam het zicht op de oprit achter. Right? Nu zag ik hem wel, en heb ik even alles goed in mij opgenomen. Nee, zo moeilijk is het niet, als je het eenmaal weet.

~later meer

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad

Note: Ik ben weer in opdracht aan het haken, de skull shawls zijn er weer. Voor meer info en heb je interesse? ~klik hier~ Mocht ik even wat trager zijn, dan weten jullie waarom.

Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad

Nog 1 rondje dan, voor ik naar boven ging en vandaar uit nog wat foto’s nam om weer terug het dorp in te gaan.

Uitzicht over het dorp vanaf het bankje boven op de dijk en de omgeving. Het is echt een aardig stukje wat je lopen kunt, plus dat Liefste mij vertelde dat de andere weg de oude dijk is, waar hij zelf eigenlijk nooit heen is geweest. Nou dan doen we dat toch een andere keer zei ik nog. Komt vast goed!

Liefste stapte weer op en fietste naar beneden.

Hij was al beneden, natuurlijk stond ik nog boven. En ik had op de heen weg al iets anders gezien waar ik ook eventueel nog even voor wilde stoppen. ‘Je weet de weg!’ Zei hij, ik zie je wel verschijnen op de thee!

Maar ik zag al veel eerder ineens iets wat op de heen weg niet was opgevallen. Beneden bij dit huisje schoenen, heel veel schoenen!

Achteraf hoorde ik, dat hier een meneer woont die mensen mee neemt het wad op eventueel. Excursies, kan ook met paard en wagen zag ik later. Kijk, met paard en wagen lijkt mij wel gaaf, wie weet ooit 😉

Ik fietste verder het dorp weer in.

Prachtige panden staan er ook gewoon. En wie weet woont er zelfs familie van Liefste, iets wat ik niet weet waar ze allemaal zitten.

Toen kwam ik op het punt, waar wij normaal bij zonsondergang meestal staan met de bus en even de trap op gaan. Meer dan dat werd het tot nu toe niet eventueel. En nu, zag ik… de schapen, beneden op het fietspad, en daar wilde ik toch even voor stoppen.

En het werd wat meer donker, er begon wat regen uit de lucht te vallen, maar ja, dat houdt mij niet tegen. Ik ben tenslotte niet van suiker. Ook al zitten er hier en daar nu eventueel wat wazige vlekken op de foto’s, dat is de regen, ik had niet een goede doek bij mij om deze goed droog te krijgen.

~later meer, en mocht je iets gemist hebben? Klik hier onder rustig door.

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad