Druk, druk, druk

Mensen, mensen, wat voelt het druk aan voor ons op het moment. Alsof we amper een moment hebben om adem te halen. Afgelopen weekend, en het is alweer bijna weekend. Stond de huiskamer op zijn kop. 6 man in tha house tijdens lunch, waarvoor ik een tomatensoepje had gemaakt.

Zaterdag een halve dag, zondag een hele dag, waar er 2 man bleven eten en ik soervleisj op het menu had staan, ruim een dag van tevoren al in de marinade gezet en zondag laten sudderen. Nieuwe plannen, andere plannen, die Liefste niet zo goed had begrepen.

Maandag, uitgeput, hij vooral, even rust, met weten een dag later een uitvaart op de kalender. Te Paessens-Moddergat. Dinsdag, de uitvaart, laat in de ochtend vertrekken we, naar 1 van de vele neven om daar te wachten tot. Geen nazit, ook de kerk is te klein en er mogen maar zoveel personen mee naar binnen.

Wij wachten met zijn allen buiten tot de kist weer naar buiten komt, en lopen dan letterlijk een rondje om de kerk om zijn laatste rust plaats te vinden. Er wordt gebeden, en dan is het klaar. We lopen het rondje af en daar staat Tante, op afstand condoleren wij haar buiten.

Het is alweer donker als we thuis komen, we gaan nog even bij 2 verschillende neven even bijkletsen, anders dan anders, en op afstand. De neven moeten weer vissen, dus voor 4 uur, als het hoogtij wordt, zijn wij net weg, en zijn de neven weer aan boord. Zo gaat dat met garnalenvissers.

Gisteren, woensdag, onrust, alweer een halve week is weg, en ik heb nog weinig kunnen doen aan de normale huishouding, laat staan aan het idee dat ze de keuken ineens mee willen gaan nemen om te schilderen. Niet afgesproken, maar liefste had ergens ja gezegd. Ik uit mijzelf terwijl hij nog even op bed zit, rustig aan, dat heeft hij nodig, alles verwerken. Als ik hem vertel wat de plannen zijn en wat er nog gedaan moet worden aan ‘normale’ dagelijkse dingen, dat we volgende week maandag naar Eemnes moeten, we op mijn kleinzoon gaan passen voor een paar uurtjes, en dinsdag pas weer thuis komen ergens, misschien nog even langs mijn ouderpaar gaan… Dan merkt hij wel op dat het inderdaad wat teveel is.

Het is alweer donderdag, zaterdag is nu afgesproken wordt de woonkamer afgemaakt, daarna zien we wel even verder. Want ook nog, Liefste is morgen, vrijdag 27 nov. jarig, en ikzelf 6 dec. dat schiet ook al op. Niet dat wij er iets aan doen dit jaar, maar toch.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit? Maar de tijd vliegt om hier, als een malle. Een gek.

Paesens 1: De oude dijk

Ik leef nog! Het is hier nogal hectisch geweest voor mijzelf dankzij de bestellingen van skull XL shawls. Je kunt nog zo vooruit haken, maar de mensen bestellen dan toch net even een andere kleur en dan ga ik aan de bak. Het heen en weer van en naar het wolwinkeltje is een feit en nu wacht ik op ander garen van een webshop wat alleen deze webshop verkoopt, nergens anders te bestellen of te verkrijgen en komt de volgende opdracht binnenkort binnen naar ik hoop.

Deze enkele opdracht gaat bestaan uit 2 skull shawls, dus ben ik weer even aan de haak zodra het binnen is en wellicht weer even minder online. Op blog dan. de rust is er dan toch niet om even rustig te zitten en bij jullie te komen lezen en reageren. En zo heb ik al zeker 4 mensen inmiddels alweer blij gemaakt! En ben ik tussendoor een proef aan het haken, omdat er iemand vroeg naar verloop garen in de skulls, unicorn kleuren, zachte kleuren dus. Maar dat heeft geen haast, ze twijfelt nog, dus ben ik aan het proefhaken.

Verder heeft cadeau dochter een nieuwe auto gekocht, een bijzonder kleurtje, lime noemen ze het, ik vind het mintgroen. Prachtige kleur in elk geval en passend bij haar. Die kwam zij van de week samen met haar man even showen. Om vervolgens gisteren (zondag), mijn cadeauzoon met zijn vriendin te ontvangen, ze bleven eten, het was super gezellig!

Hun heit is over een paar weken jarig en ze kwamen met een plan. En ook dit plan is inmiddels vast gelegd in een datum, over 2 weken gaan we een weekend klussen in de woonkamer, dat is hard nodig, alles is er bijna al, en wat er niet is, komt als cadeau voor Liefste deze kant op. De boel wordt opgefrist! Even lekker in de verf, en die plannen lagen er al, maar er kwam telkens iets tussen waardoor het bleef liggen. Andere klussen voor Liefste met name, en ergens ook even de party’s weer voor deze lockdown kwam.

Ik zeg het niet vaak, maar ik ben dus echt heel erg druk! De tijd vliegt om! Voor we het weten zitten we in 2021, het is net of er een versneller op de tijd is gezet. Intussen zien jullie het begin van wederom een middagje Peasens, dit keer fietsen we de oude dijk richting Lauwersoog. Vroeger was dat gewoon verbonden met elkaar en kon je zo nar Lauwersoog fietsen over deze dijk, maar de dijk is ergens doormidden gehakt. Liefste was eigenlijk nog nooit op dat stuk geweest, bijna iedereen gaat standaard richting de pier, maar ik wilde het graag eens vanaf deze kant zien. En zo geschiedde, ook alweer bijna een maand geleden? Ja, als ik kijk naar de datum op de map. 14 okt. zo ongeveer.

De zwarte stip in de verte is Liefste op de fiets, die fietst gewoon, en ziet wel wanneer ik ergens aan kom aan het einde van de dijk 😉

En zo zie ik momenteel ook wel even hoe alles loopt en gaat, dag voor dag, doen wat ik doen moet, en de rest volgt vanzelf.

Hoe is het met jullie?

Moddergat 5: De Zuidertoren

Ik zag telkens deze witte toren op Schier… zoals ze hier dan zeggen, en vroeg ernaar aan Liefste. Is dat ook een vuurtoren dan? Zo oogt het wel. Hij wist het eigenlijk niet, en eigenlijk heeft niemand het over deze toren aan de overkant, dus ben ik gaan zoeken natuurlijk bij thuis komst. Het was een vuurtoren:

De Zuidertoren werd in 1854, tegelijk met de Noordertoren op het Nederlandse Waddeneiland Schiermonnikoog gebouwd. Omdat men vroeger niet beschikte over lichtkarakters plaatste men soms twee torens of vuren, zodat de zeeman wist waar hij was. Bovendien konden twee vuren of torens een lijn vormen, zodat schepen langs gevaarlijke ondiepten geleid konden worden.

En meer foto’s heb ik niet gemaakt, omdat het bootje eigenlijk mijn aandacht trok vooral zo in de zon weer. Maar dat neemt niet weg, dat ik de rest ook kan laten lezen natuurlijk over wat er met deze toren allemaal is gebeurd:

In 1910 kreeg de buitentoren, de huidige vuurtoren, een draailicht. Vanaf dan kon men de kust ook herkennen met één licht en was het licht van deze toren overbodig geworden.

De toren bleef echter wel staan en kreeg in 1950 de functie van watertoren voor de drinkwatervoorziening op het eiland. Hiervoor werd er een waterreservoir van 44 m³ in de torenschacht aangebracht. Via een laddertrap in het midden van het reservoir kon men naar boven komen. De functie van watertoren heeft de toren tot 1992 gehad. In 1998 verwierf KPN de toren voor het symbolische bedrag van 1 gulden. KPN gebruikte de Zuidertoren sindsdien als antennetoren. Op 26 juni 2018 werd bekend dat de toren in eilander handen zou komen. Een stichting heeft de toren en de buitenruimte eromheen opgeknapt en wil er een museum in beginnen.

Op het duin naast de toren is de voormalige lichtwachterswoning uit 1854 te vinden, die de naam Duinoord draagt. Ook het olieschuurtje uit 1872 is nog steeds aanwezig.

Bron: wikipedia

~later meer

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad
Moddergat 4: Hersft aan het wad

Moddergat 4: Herfst aan het Wad.

Ik kreeg al de vraag hoelang wij hier geweest zijn, dat ik al die foto’s mee terug heb genomen. Nou uhm, een halve dag? Het fietsen, even op de thee, en op naar huis, maar ja, na Paesens, zit je zo in Moddergat natuurlijk en als ik dan er toch ben, en neem de tijd te horen krijg. Kun je zo weer een uurtje verder zijn. Wij hebben meestal de tijd aan onszelf, daar zorgen we dan ook voor!

Klik eventueel op een afbeelding voor groter en in slideshow.

Wat ik hier zag vanuit de hoogte, trok mij aan. Het tij was aan het keren en ik het zag er zo groen uit met dat water dat ik het van dichterbij wilde bekijken. Ook hier was ik dankzij drukte van toerisme nog niet eerder beneden geweest. Alleen van bovenaf even een glimps kunnen vangen, en vaak al later op de avond in de late schemering.

Ik moest denken aan Schotland ook al ben ik er nog nooit geweest, maar een soort van mini riffen die hier ontstaan en heuvelachtig ligt te zijn. Ik bleef maar schieten en schieten. Laag, hoog, dichtbij, veraf… dus geloof mij, jullie zien maar een fractie van wat ik geschoten heb.

En ik weet, het komt lang niet zo mooi en goed uit als dat je er werkelijk staat, het is slechts een impressie van de mini klifjes, nog eentje om het af te leren dan 😉

Het was er gewoon prachtig! Langzaam aan, werd het tijd om Liefste weer op te zoeken aan de andere kant van de dijk. Maar ja, je blijft dingen zien natuurlijk. Er waren wel wat andere mensen ook, maar niet zo heel veel, zoals te zien op de foto’s heb ik ze telkens kunnen ontwijken in elk geval.

~later meer, heb je nu voorgaande blogs gemist?

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad

En voor de Paesens blogs:

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Moddergat 1: Herfst aan het wad

De tijd vloog voorbij, na de thee bij de familie gingen wij weer een stukje verder. Op naar huis, er moest ook nog gekookt worden! Echter liep het net even anders. Bij Moddergat stopten we even en Liefste zei mij wederom, neem je tijd! Hij moest de bus ergens kwijt zien te raken, dat lukte ook wel en hij bleef in de auto zitten, terwijl ik de dijk op ging. De bovenstaande foto was ik nog vergeten in het vorige blog trouwens, de reiger die opvloog en het is mij gelukt om deze in vlucht op de foto te zetten.

Klik eventueel op een foto voor groter en slideshow.

Ik bleef een beetje hangen op de dijk, het leek wat donkerder tot ik mij om keerde en daar zag ik…

De lucht, begon al van kleur te veranderen. Vaag achter de bomen, maar zo mooi. Ik keek weer om en ja hoor.

Ik was er niet alleen, statief en al, ik moest stiekem lachen, want dit was waar we het net met de familie over hadden gehad, je bent er nooit meer alleen, er is altijd wel iemand, en vooal met camera’s, incluis mijzelf eventueel natuurlijk 😉 Deze mensen gingen in elk geval weg.

~later meer, mocht je iets hebben gemist? Alles opent in een nieuw venster:

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 6: De schapen