Amersfoort: Het oude klooster Mariënhof

marienhof1

Dit jaar toen ik naar Amersfoort ging, besefte ik pas, dat ik nog langer niet alles heb laten zien van wat ik vorig jaar heb gedaan en heb bezocht. Dit jaar heb ik dit dan ook allemaal over geslagen, ben er wel langs gefietst om de stad in te gaan, of nieuwe straatjes te ontdekken, welke dan hier weer uitkwamen.

Het Mariënhof, kwam ik achter dankzij het ‘Hofje de Poth’ dat ik deze nog lang niet had laten zien.

marienhof2

Het ligt nu langs de enorme drukke stadsring zelfs, je kunt het bijna niet missen. Een jaar geleden, nu exact een jaar geleden, was ik nu pas in Amersfoort en toen, kregen we bijna het onmogelijke over ons heen. Een echte Indian Summer met dagen die nog makkelijk de 25 graden haalden overdag.

marienhof3

Wat ik niet echt wist toen, is dat het nu een restaurant is oa, maar je kunt er ook huwen, die had ik wel al bedacht, historische panden lenen zich daar uitstekend voor natuurlijk. En dit keer, bleek er ook een expositie te zijn welke vrij en gratis te bezoeken was, daarom, ging ik maar eens naar binnen en zoog de oudheid op.

marienhof3

De Mariënhof is ruim 500  jaar oud en kent een rijke historie. Wandelend door het monumentale pand proeft u nog de sfeer van vervlogen tijden. Deze authentieke sfeer kenmerkt de Mariënhof en maakt haar uniek.

In deze jaren heeft de Mariënhof vele doelen gediend en veel meegemaakt. Hieronder vindt u een beknopt overzicht van haar geschiedenis.

1479-1547 Celzusteren  Sint Ursela
Toen rond 1450 een nieuwe stadsmuur werd gebouwd in Amersfoort, kwam het terrein van de Mariënhof binnen de stadsmuren te liggen. Op deze plek bouwden de Celzusteren van Sint Ursela in 1478 een klein klooster, de Mariënhof, en enkele jaren daarna een kapel.

marienhof5

Alle foto’s zijn genomen begin oktober 2016… onthoud dat!

1547- 1611 Huisvesting voor de Monniken 
In 1547 werden Augustijner monniken uit Soest medebewoners van het klooster. Vier jaar lang woonden de monniken en de Celzusteren samen in het klooster. Daarna sloten de monniken een overeenkomst met de nog zeven overgebleven zusters. De zusters verhuisden en de monniken kregen de volledige beschikking over het klooster aan de Haag.

marienhof6

marienhof7

Wat opvalt is de kunst ook overal, alles met een symboliek, ik ben nog steeds alleen in de tuin.

1611 – 1932 Burgerweeshuis
In 1611 overleed de laatste monnik en werd de Mariënhof door de stedelijke overheid ter beschikking gesteld aan het Burgerweeshuis. Het weeshuis voor burgerwezen was door enkele Amersfoorters opgericht en was voor wezen waarvan de ouders het burgerrecht van Amersfoort hadden. In de Mariënhof werd een lint- en bombazijn weverij ondergebracht, zodat de wezen een ambacht leerden. Het Burgerweeshuis fuseerde in 1804 met het Stadkinderhuis voor wezen en bleef tot 1932 in het klooster. De regentenkamer is nog steeds aanwezig en het weeshuis, als stichting, bestaat nog steeds.

marienhof8

1949 – 1988 Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek
Na een grondige restauratie van 1949 tot 1951 diende het klooster als locatie voor de Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek. De Rijksdienst heeft hier tot 1988, bijna 40 jaar, hun vestiging gehad.

marienhof9

marienhof10

marienhof11

2014 – heden The Attention Group
Vanaf 1 juni 2014 wordt de Mariënhof geëxploiteerd door The Attention Group. De Mariënhof is met haar rijke historie een unieke vergader- congres- en evenementenlocatie. De pandbewaarders, Adriaan Derksen en Pieter Aalbers, zijn trots een nieuw hoofdstuk aan de geschiedenis van de Mariënhof toe te mogen voegen.

Wil je nu meer weten, over huwen, congressen of gewoon het restaurant?

~klik dan hier~

het is tevens de bron van alle historie die hier staat.

Dit is nog lang niet alles natuurlijk van wat ik gezien heb, ik sta nog altijd buiten, kun je nagaan, een volgende keer meer 😉

Advertenties

Bunschoten – Spakenburg 3

bootje1

Mocht je nu  de history gemist hebben die ik vond in dit kleine stadje/dorpje, ~klik dan hier~ anders kun je gewoon doorlezen.

Een week geleden was ik nog in Amersfoort, en ben ik bijna een week thuis. Een rare week, een gekke week, en zo lees ik ook dat mijn moeder, gisteren nog, ook nog niet gewend is, dat het ritme er niet in lijkt te komen.

bootje2

Een schuilkelder lijkt ons ideaal, nee grapje 😉 Dit kwam ik dus ook tegen, en ja nieuwsgierigheid gewekt hoe dat er dan eigenlijk van binnen uit ziet, wat je ermee kunt, zo’n ruimte.

Goed, we wennen nog niet helemaal, voor mij, omdat mijn fietst nog in Amersfoort staat natuurlijk, volgende week komt dit zeker goed! Als B. dinsdag weer thuis is, al weet ik nog niet exact wanneer, dat bespreek ik wel als hij thuis is.

bootje3

Vandaag is mijn schoonzoon jarig, maar hij viert het niet. Ik heb gisteren een kaartje mee gegeven aan mijn dochter, ja het gaat goed met haar, later meer. 😉

bootje4

Te Koop, de hond geniet van de zon buiten. Soms vraag ik mij weleens af hoe het zou zijn om in zo’n pandje te wonen, in zo’n kleine hechte community. Zou ik dat kunnen? Stiekem vraag ik mij dat af.

bootje5

En dan komt je een half rottend schip tegen, het is bijna alsof het er niet hoort, dit is geen visitekaartje voor Bunschoten Spakenburg, maar ik vind het weer apart en bijzonder, vele vragen komen in mij op. Ga jij weer heel worden? Gesloopt? Kun je nog varen met jou? Of is dat een gevaar op zich… geen idee.

bootje6

bootje7

Vaart dit nog op kolen? Of is dat weer te ouderwets, ik heb geen idee.

bootje8

Touw ketting, het spreekt allemaal, ik ga maar eens voor anker, ergens, wens ik dat ik toch weer zal wennen thuis. Home is where the heart is, en mijn hart? Op dit moment? Ligt zeker bij Picasso, alleen staat ons huisje op verkeerde grond? 😉

bootje9

In dit dorp hoef ik niet hoor, maar wel, mijn hart is verpand zomaar ineens… Ik heb geen idee waarom, voorgaande jaren was ik toch altijd weer blij om naar huis te gaan, vorig jaar stond ik eerder klaar dan mijn ouders hadden gepland, ik moest en zou naar huis. Nu, zat ik heerlijk in de tuin, te genieten nog, hoe laat wil je weg? Uhhhh nou eigenlijk niet? 😉 Dacht ik, kunnen we Picasso niet ophalen? hahaha

bootje10

Nu weet ik als geen ander, als je verhuisd, of ander nieuwe dingen gaat doen, dat dit meestal in het begin allemaal nieuw is, leuk is eventueel, maar na enige tijd, soms kort, soms langere tijd, het ook weer als normaal aan doet.

bootje11

Ik heb nu eens een onbestemd gevoel, ook dat kan, het kan zelfs positief zijn, want mijn gedachten zijn bezig met verandering. In mijn eigen huis, al enige tijd ben ik aan het nadenken over materialen die ik hier heb… Ga ik er nog wat mee doen? Ik heb al een paar jaar nu, nul penselen aan geraakt bijv. Noch de houtskool… Het raakt vol ook. Waar moet ik er mee heen.

De kast in de kamer, zal ik deze verhuizen? Het logeerbed, waar dit jaar nog wel iemand in gelegen heeft even, maar verder, meer rotzooi op staat dan dat er iemand komt slapen. Verandering, het lijkt in de lucht te hangen.

Ik denk nog even verder na, misschien moet ik het maar gewoon eens doen, leegruimen opnieuw… en weer op ouderwetse wijze verder gaan zoals vroeger. En dan doel ik echt op mijn hobbyspullen, de verf staat uit te drogen en dat is zonde!

Ik denk nog even verder, en wens jullie allemaal een prettig weekend toe!

Bunschoten – Spakenburg 2

burg1

Gisteren vertelde ik al ~klik hier~, dat ik die NAP meters aan de huizen op vele huizen zag, dit is een lange, er ware ook kortere met een rode streep, die later komt. De stormvloed van 1916 aangevend. Opmerkelijk ook, de tobbe aan de wand bij de voordeur, ook dit zag ik bij meerdere huizen hangen bij de voordeur. De reden ontgaat mij, het zal vast een betekenis kennen.

Ik heb google gebruikt maar kom er niet uit, wie het weet mag het zeggen!

burg2

Zo vertelde ik ook al eerder dat ik soms niet wist waar ik moest kijken, zoveel te ontdekken, de huisjes, de botters, bootjes, schepen, de werf, de bloembakken, gordijntjes, zoveel details waar ik in op kan gaan met camera, maar voor nu, zoog ik het gewoon in met af en toe een foto.

burg3

Ineens zie ik dit bootje uit Almere liggen, dan moet ik toch wel glimlachen, bij de werf lag deze tussen de grote botters in, ik vermoed dat ook deze opgeknapt gaat worden.

burg4

Men was dan ook druk aan het werk met 1 van de botters, je zou denken dat de botter op de helling aan de beurt was, maar nee, het was deze botter te water waar ze heel druk mee waren. Aan de overkant.

burg5

Fietsen, ook een aantrekkingskracht, toch wel, mits ze op een bijzondere plek staan of mooi in het beeld passen. Deze staat op de werkvloer.

burg6

Tijd om dit eerste stuk los te laten en de bocht om te gaan, de oude haven in. het ziet er veelbelovend uit, en zoals jullie zien, had ik mijn spijkerjasje ook al uit, want de zon was heerlijk! Nog even een paar laatste zonnestralen opgepikt tijdens het slenteren.

burg7

Hier dus, zo’n kleine NAP meter, ik nam ook een close up, en deze is er helaas wat scheel uit gekomen, en ja, maar 1 foto genomen dit keer natuurlijk…

burg8

In de rode streep, zo kwam ik erachter, staat dus stormvloed 1916… tot daar heeft het water hier gestaan.

burg9

NOg even omdraaien naar de werf, het is het rode huisje wat mij zo aantrekt, ik waan mij, ook al ken ik het alleen van tv of van foto’s, in het Hoge Noorden, Noorwegen en zo, het is zo rood en zo strak, dat het mij daar aan doet denken ipv gewoon hier in Nederland te zijn.

burg10

Touw, masten, botters, scheepjes, echt, ik heb mijn hart helemaal op kunnen halen hier 😀

burg11

Om voor nu te eindigen met deze kunstzinnige foto, hahaha. Ik heb nog veel meer natuurlijk, komt vanzelf.

Ik had een foutje gemaakt met de thuis komst van mijn ouders, ik dacht afgelopen nacht, maar ik kon nog een nacht in hun luxe bed slapen, ze komen aankomende nacht thuis. Ze vliegen pas laat vanavond, ze verwachten rond een uur of 4 thuis te komen. Ik heb in feite deze dag nog, heb gisteren al veel gedaan, nu nog de laatste puntjes op de i, en dan ben ik nog even vrij. Echter is het weer grijs, wat nattig, kortom… ik denk dat ik het meer hakend door zal brengen, wel lekker in de tuin nog omdat het kan!

 

 

Bunschoten – Spakenburg: Werk in uitvoering: De Stormvloed van 1916.

spak1

Het is alweer zover, aan het begin van een vakantie denk je altijd, tijd genoeg, hoe ga ik dit vullen, wil ik doen, en bovenal hoe zal het weer zijn wat kan ik doen. Afgelopen donderdag bleek ineens alsnog de zon door te breken en ik fietste voor het eerst naar Bunschoten – Spakenburg, het verhaal:  ~klik hier~ 

spak2

Werk in uitvoering kwam ik tegen toen ik daar kwam wat ik wilde zien. De Turfwal, de werf, de botters. Het hart van Bunschoten – Spakenburg. En vandaag is het hier ook werk in uitvoering. Tijd om weer van bed te wisselen, te verschonen, op te ruimen, dit valt nog mee, maar alle was weer op zijn plek, inpakken alvast wat ik niet meer nodig heb. De vaatwasser uitruimen, stofzuigen, kortom, ze komen bijna weer thuis.

spak3

Deze meneer was met heel veel geduld de boel aan het metselen, en zo zal ik zometeen ook aan de slag gaan, ken mijzelf, geen rust in de kont tot ik alles aan kant heb zoals zij het graag zien, netjes en opgeruimd, stof vrij.

spak4

Het zal allemaal mee vallen, gezien het hier heel makkelijk is om alles bij te houden, dat gaat vanzelf, als je in een soort van VT Wonen huisje mag verblijven 😉

spak5

Het uitzicht heb ik nog lange tijd stil van genoten, even bijkomen en welke kant zal ik nu nemen om te lopen? Ik besloot de rechterkant, oude haven stond daar, dus dat moest vast ergens uitkomen naar wat ik leuk vind.

spak6

Ik denk dat ik voor jullie mijn mede bloggers en blogsters even offline zal zijn. Ik ben er wel, maar niet met volle gedachten erbij. Er zijn nog wat dingen die ik wil bekijken of ik het uit wil printen, want dat kan hier 😉 Maar wel bedachtzaam en niet zomaar hop.

spak7

Dit viel trouwens wel op, dat vele huizen ook een NAP metertje hebben hangen waar anderen bijv. een thermometer hebben hangen, er is ook hier ooit een grote overstroming geweest, in 1916 zo uit mijn hoofd.

De stormvloed van 1916 of Zuiderzeevloed van 1916 is een watersnoodramp die zich in de nacht van 13 op 14 januari 1916 in Nederland rond de Zuiderzee voltrok.

De stormvloed viel samen met een hoge afvoer op de rivieren. Als gevolg braken op tientallen plaatsen de dijken en was daarnaast op veel plaatsen sprake van schade aan binnenbeloop en bekleding van de dijken. Enkele houten huizen in Marken vielen compleet om. In de provincie Noord-Holland vielen 19 doden, terwijl er bij diverse scheepsrampen op zee nog eens 32 mensen omkwamen. Koningin Wilhelmina bezocht de getroffen gebieden.

Bron: Wikipedia

spak8

Wat ik zo gek vind, is dat we dan allemaal weten van de Watersnoodramp van 1953. Dit wordt je met de paplepel in gegoten, wordt nog veel aandacht aan besteed, maar deze Stormvloed had ik geen weet van, net zo erg als je het mij vraagt. De mensen daar hebben overal die speciale NAP dingen hangen aan hun eigen huizen.

spak9

Nu weet ik wel dat de Delta Werken hieruit zijn voort gekomen, de stormvloedkering in Zeeland. Maar ook hier is iets uit voortgekomen destijds, na deze stormvloed, is besloten, zo leer ik NU, de afsluitdijk werkelijk te gaan bouwen.

Nasleep:

Mr. G. Vissering, president van De Nederlandsche Bank schreef in het Algemeen Handelsblad dat Nederland het Plan-Lely om de Zuiderzee af te sluiten moest uitvoeren. De Zuiderzeevereeniging organiseerde in Amsterdam een tentoonstelling hierover. Ir. Lely diende op 9 september 1916 zijn definitieve ontwerp in.

Deze ramp in combinatie met de voedselschaarste gedurende de Eerste Wereldoorlog leidde tot de totstandkoming van de Zuiderzeewet. De dijkversterkingen die naar aanleiding van de ramp werden uitgevoerd, waren in 1926 voltooid. In 1932 werd de Zuiderzee ‘getemd’ met de aanleg van de Afsluitdijk. Dit leidde echter ook tot het einde van de Zuiderzeevisserij.

De watersnood leidde ook tot de oprichting van de stormvloedseindienst. In Noord-Holland werd het Hoogheemraadschap Noordhollands Noorderkwartier opgericht, dat het onderhoud van de dijken ten noorden van het Noordzeekanaal overnam van de kleinere waterschappen.

Enkele gemeenten ten noorden van Amsterdam raakten als gevolg van de door de watersnood veroorzaakte schade zo verarmd dat zij uit eigen beweging aansluiting vroegen bij de gemeente Amsterdam. Per 1 januari 1921 werden de gemeenten Buiksloot, Nieuwendam en Ransdorp in hun geheel annexeerd door Amsterdam.

spak10

Waarom ik dit zo gek vindt? Omdat ik al bijna 35 jaar in Almere woon, op de Zuiderzeebodem. Natuurlijk kregen we mee over Ir. Lely en het ontstaan van het land, de pompen bla. Maar nooit! Echt nooit, is ons verteld over deze stormvloed die een geweldige impact heeft gehad om deze plannen door te zetten.

Ik loop in gedachten verder, ik kijk mijn ogen uit, ik weet niet waar ik moet kijken soms, naar de huizen? Naar de bootjes, de mensen, van alles trekt aan mij voorbij. Ik slenter heel langzaam, maak zo nu en dan een foto, maar ik merk al snel, dat ik lang niet zoveel foto’s maak dan anders, ik zuig het op. De geschiedenis die aan mij voorbij trekt, ook al kan ik dat nu, thuis, pas opzoeken en leer ik opnieuw.

Opnieuw leer ik vooral: Je bent nooit te oud om te leren!

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe, wanneer ik weer terug ben op blog? Geen idee, als ik weer thuis ben vermoed ik.

 

 

Fietstocht: foto’s die ik normaal niet zo snel laat zien.

bun1

Gisteren brak de lucht en kwam de zon vaag door. Ik was al gekleed en had zin om nog zeker 1 dagjes te gaan fietsen en ergens heen te gaan waar ik nog niet was geweest. Al jaren staat Bunschoten – Spakenburg op mijn lijst. Mijn ouders wonen praktisch aan de N199 en dat is 1 rechte lijn wist ik al jaren op de fiets ook. Het was de afstand die mij tegenhield. Inn de auto lijkt het een kort stukje, de bordjes van de ANWB geven echter aan exact 10 km zodra ik op het kruispunt sta naar de N199 toe.

bun2

Helemaal naar de A1 en daar nog onderdoor. Ik twijfelde, echter wist ik ook dat ik altijd nog om kon keren of Hoogland in kon duiken, daarvoor Vathorst nog, of andersom, whatever, maar eenmaal die A1 voorbij? Geen idee wat ik moest en kon verwachten.

bun3

Toch, wilde ik dit keer langs de weilanden of er tussendoor fietsen, change of scenery. Ik besloot na appen met mijn familie nog even, ik ga ervoor! En daar ging ik, ik sprokkelde eten en drinken bij elkaar voor onderweg, altijd zorgen dat je van alles bij je hebt, wat zouts, crackers in dit geval, zoet, druiven, altijd goed, water, en zelfs een iced coffee van de AH.

bun4

Ik ging ervoor, want Soest en Baarn heb ik nu wel even gezien, dat heb ik twee jaar achter elkaar gefietst, en zoals Sjoerd al aangaf, ook ik hou van variatie in foto’s en dus ook qua fietsen, ontdek ik graag nieuwe dingen om te zien onderweg.

bun5

Ik pakte mijn fiets, zette mij schrap en had er zin in, de zon begon zich telkens meer te laten zien, dus een perfecte dag voor fotografie. Ik fietste de grote brug over de Eem, en merkte dat dit eigenlijk best makkelijk ging? Wauw, dat voelde goed!

bun6

Na die brug dorst ik eerst nog niet te stoppen, normaal gezien de laatste jaren pak ik slechts 1 doel om te stoppen zodat ik mijn energie bij het fietsen kan houden met 1 grote pauze en dan weer terug. Slechts heel soms stop ik onderweg, en zo ook nu, bij foto 1, stond ik even te genieten van de trekker op het land. Ik stopte al vrij snel eigenlijk tussendoor en merkte dat opstappen en door fietsen ook heel makkelijk ging.

bun7

De foto van de eend, ik ben al in Bunschoten – Spakenburg, maar de voorstad zullen we maar zeggen, nog niet in het oude centrum waar het voor een toerist om draait. Ik zag KROOS, en dat, zie je dus niet in Almere! Ik begon mij al af te vragen of het nog wel bestaat 😉

bun8

De zon was echt heel fel, je merkt gewoon al de verandering met foto’s maken ook, fletser. Daarmee zou ik een foto als deze overslaan, net zoals het bordje, en alle voorgaande foto’s.

bun9

Ik ben er, maar ik weet nog niet of ik goed zit, exact, dat zou snel blijken dat het wel zo is, ik stond aan het begin van het Spui en de oude haven.

bun10

Het beeld staat verkeerd, ik kan niet anders dan tegen de zon in een foto maken, nou ja, het geeft een beeld van een beeld. Normaal… bewaar ik dit zeker wel, maar laten zien? Nou goed, nog een close up dan… trying…

bun11

Vanaf de zijkant en dan maar een close up, dan maar niet de hele klederdracht op de foto, je ziet iets meer, maar nog steeds.

Dit zijn allemaal foto’s die ik normaal over zou slaan om te laten zien, direct naar het mooie gaan, tenminste wat ik mooi vind 😉

Natuurlijk later meer, want ik sta nog maar aan het begin van mijn exploring wandeltocht. Als ik hier ooit al een keer geweest ben? Vast wel, dan was ik nog erg klein en weet er niets meer van.

Voorlopig heb ik weer materiaal genoeg, voor wie mij op Fb heeft, kan dat zien, hahaha 😛

Het meest fijne van deze tocht? Dat het altijd weer spannend is hoe de avond en de nacht zich zullen vorderen. Ga ik kreunend of zelfs gillend mijn bed uit omdat de krampen mij achtervolgen? Of slaap ik door? Ik ben vooral het eerste gewend na zo’n prachtige dag, heb ik ervoor over. Echter ook hier, het gaat echt goed mensen! Heb ik en zeer goed geslapen, wel 7 uurtjes achter elkaar (normaal 6), en nul krampen in de benen gehad.

Hier ben ik heel erg dankbaar voor!

Helaas regent het nu echt met grote druppels, dus zal het hooguit bij een boodschapje doen blijven. Maar ja, dit weekend komen mijn ouders thuis, dus kan ik ook alvast weer wat inpakken.