Moddergat 6: De schapen!

Deze foto, heb ik op FB nu als omslagfoto, hahaha, omdat ik vind, het schaap keek mij zo aan, de paaltjes, wad, het heeft het gewoon voor een omslagfoto, want dan zie je niet alles natuurlijk.

Het laatste stukje van genieten, weer naar boven, en op dit moment, ook al zie ik de schapen echt wel natuurlijk, maar lijkt het, het laatste te zijn wat ik op de foto zette, op deze dag. Misschien ook, omdat ik er al zolang stond te genieten ook in rust, dat ze ook als vanzelf dichterbij kwamen, maar natuurlijk op het moment dat ik weer weg wilde gaan. Zo gaat dat meestal. Dus, genoot ik nog even langer en.. kwam de volgende shoot er nog uit.

Nieuwsgierig, opkijkend, langzaam naderend, maar als ik naar hen toe wilde gaan of mijn hand alleen al optilde langzaam, renden ze toch weer weg, hahaha. Op mijn terug weg, spotte ik nog iets… ik vond het op een bos wurmen lijken…

Het is dan ook de positie waarin dit bosje ligt dat het mij zo aan wormen doet denken van vroeger, regenwormen, toen ik ze nog oppakte, en leerde van mijn opa hoe ze boven de grond te krijgen met een spa even heen en weer woelen in het gras. Dat dus… ik moest glimlachen bij die gedachte.

Weer op de dijk, zag ik onze blauwe bus, ik belde Liefste die erin zat, en hij kwam rustig aanrijden naar de trap, zodat ik direct kon instappen. Vlak voor hij er was, nam ik nog 1 foto dan.

Het monument, zoals ik nu begin te leren, dat elk vissersdorp er wel eentje kent, alle zeelui die ooit zijn verdronken, staan hier op vermeld. Ook hier, blijf ik altijd even stil staan, gaan mijn gedachten uit naar al die mannen ooit…

Tijd om naar huis te rijden dacht ik… nou ja… Liefste dacht daar anders over! Had ik kunnen weten natuurlijk!

~later meer

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad
Moddergat 4: Hersft aan het wad
Moddergat 5: Herfst aan het wad:De Zuidertoren

En voor de Pasesen blogs geef ik de laatste, waarin de lijst weer staan van de voorgaande blogs:

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Moddergat 4: Herfst aan het Wad.

Ik kreeg al de vraag hoelang wij hier geweest zijn, dat ik al die foto’s mee terug heb genomen. Nou uhm, een halve dag? Het fietsen, even op de thee, en op naar huis, maar ja, na Paesens, zit je zo in Moddergat natuurlijk en als ik dan er toch ben, en neem de tijd te horen krijg. Kun je zo weer een uurtje verder zijn. Wij hebben meestal de tijd aan onszelf, daar zorgen we dan ook voor!

Klik eventueel op een afbeelding voor groter en in slideshow.

Wat ik hier zag vanuit de hoogte, trok mij aan. Het tij was aan het keren en ik het zag er zo groen uit met dat water dat ik het van dichterbij wilde bekijken. Ook hier was ik dankzij drukte van toerisme nog niet eerder beneden geweest. Alleen van bovenaf even een glimps kunnen vangen, en vaak al later op de avond in de late schemering.

Ik moest denken aan Schotland ook al ben ik er nog nooit geweest, maar een soort van mini riffen die hier ontstaan en heuvelachtig ligt te zijn. Ik bleef maar schieten en schieten. Laag, hoog, dichtbij, veraf… dus geloof mij, jullie zien maar een fractie van wat ik geschoten heb.

En ik weet, het komt lang niet zo mooi en goed uit als dat je er werkelijk staat, het is slechts een impressie van de mini klifjes, nog eentje om het af te leren dan 😉

Het was er gewoon prachtig! Langzaam aan, werd het tijd om Liefste weer op te zoeken aan de andere kant van de dijk. Maar ja, je blijft dingen zien natuurlijk. Er waren wel wat andere mensen ook, maar niet zo heel veel, zoals te zien op de foto’s heb ik ze telkens kunnen ontwijken in elk geval.

~later meer, heb je nu voorgaande blogs gemist?

Moddergat 1: Herfst aan het wad
Moddergat 2: Herfst aan het wad
Moddergat 3: Herfst aan het wad

En voor de Paesens blogs:

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Paesens-Moddergat 6: De schapen

Dit mag natuurlijk niet ontbreken, ze zijn overal om je heen. Je loopt er gewoon tussen. Zo ook afgelopen zomer zeker wel. Het punt is meestal als je in de buurt komt, dat ze dan uitwijken. Maar hier? Ging het net even anders, ik vermoed, omdat het er nu rustiger is, kwamen ze zelfs op mij af, zoekend naar mijn hand om te zien of ik iets lekker had.

En deze ene, die kwam aanlopen, stopte en klom gewoon in het hek. Schijnbaar was de struik in de tuin lekkerder dan het gras, hahaha

Als er dan 1 schaap over de dam is… toch?

Stonden ze dan met zijn tweetjes. De rest liep rustig te grazen en een aantal kwamen dus op mij af, uiteindelijk.

Om het af te leren, het ging ook wat harder regenen nog, dus tijd om de familie op te zoeken en voor een bakkie thee of koffie te gaan. Maar ja, je fietst er voor het eerst, je kent eigenlijk alleen deze trap nog omdat je hier altijd stond. En verder… op zoek naar onze blauwe bus die in de tuin stond, op de oprit achter. Makkelijk zat toch?

Not! Toen ik bij deze kerk uit kwam en onze bus nog niet had gespot in 1 van de tuinen, wist ik… ik moet even bellen… Nou ja, ik zal het maar bewaren dat men moest lachen en zo… zal gerust, teveel te zien. ‘Ja, bij die grote auto staat er nu ook voor de deur!’ Ik fietste een stukje terug, en inderdaad, 1 huis, staat iets meer naar achteren, een auto hoger dan ikzelf ben, en daarom zag ik onze bus niet, die blokkeerde van waar ik vandaan kwam het zicht op de oprit achter. Right? Nu zag ik hem wel, en heb ik even alles goed in mij opgenomen. Nee, zo moeilijk is het niet, als je het eenmaal weet.

~later meer

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad

Note: Ik ben weer in opdracht aan het haken, de skull shawls zijn er weer. Voor meer info en heb je interesse? ~klik hier~ Mocht ik even wat trager zijn, dan weten jullie waarom.

Paesens-Moddergat 5: Herfst aan het wad

Nog 1 rondje dan, voor ik naar boven ging en vandaar uit nog wat foto’s nam om weer terug het dorp in te gaan.

Uitzicht over het dorp vanaf het bankje boven op de dijk en de omgeving. Het is echt een aardig stukje wat je lopen kunt, plus dat Liefste mij vertelde dat de andere weg de oude dijk is, waar hij zelf eigenlijk nooit heen is geweest. Nou dan doen we dat toch een andere keer zei ik nog. Komt vast goed!

Liefste stapte weer op en fietste naar beneden.

Hij was al beneden, natuurlijk stond ik nog boven. En ik had op de heen weg al iets anders gezien waar ik ook eventueel nog even voor wilde stoppen. ‘Je weet de weg!’ Zei hij, ik zie je wel verschijnen op de thee!

Maar ik zag al veel eerder ineens iets wat op de heen weg niet was opgevallen. Beneden bij dit huisje schoenen, heel veel schoenen!

Achteraf hoorde ik, dat hier een meneer woont die mensen mee neemt het wad op eventueel. Excursies, kan ook met paard en wagen zag ik later. Kijk, met paard en wagen lijkt mij wel gaaf, wie weet ooit 😉

Ik fietste verder het dorp weer in.

Prachtige panden staan er ook gewoon. En wie weet woont er zelfs familie van Liefste, iets wat ik niet weet waar ze allemaal zitten.

Toen kwam ik op het punt, waar wij normaal bij zonsondergang meestal staan met de bus en even de trap op gaan. Meer dan dat werd het tot nu toe niet eventueel. En nu, zag ik… de schapen, beneden op het fietspad, en daar wilde ik toch even voor stoppen.

En het werd wat meer donker, er begon wat regen uit de lucht te vallen, maar ja, dat houdt mij niet tegen. Ik ben tenslotte niet van suiker. Ook al zitten er hier en daar nu eventueel wat wazige vlekken op de foto’s, dat is de regen, ik had niet een goede doek bij mij om deze goed droog te krijgen.

~later meer, en mocht je iets gemist hebben? Klik hier onder rustig door.

Paesens-Moddergat 1: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 2: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 3: Herfst aan het wad
Paesens-Moddergat 4: Herfst aan het wad

Harlingen de walvis fontein

De Walvis dus, heet deze fontein. Natuurlijk ben ik er zoveel mogelijk even omheen gegaan, beetje lastig in het water natuurlijk, het is maar net waar je staat. Of bent.

Hier is duidelijk te zien, de donkere rand op de walvis, tot hoever hij boven water ligt als het vloed is. Het was nu dus eb, duhhh 😉

11Fountains zijn een groep fonteinen in de Friese elf steden die in het kader van Leeuwarden-Fryslân in 2018 zijn geplaatst. Het betreft een citymarketing initiatief.   De fonteinen zijn onder begeleiding van curator Anna Tilroe door verschillende internationale beeldende kunstenaars gemaakt. De elf fonteinen zijn op 18 mei 2018 gelijktijdig onthuld.

De fonteinen werden in de landelijke media bekritiseerd. Terugkerende punten in de discussie over de fonteinen waren een gebrek aan steun vanuit de gemeenschap, de plaatsing van de fonteinen middenin de historische dorpskernen en dat de gemeenschap moest betalen voor de fonteinen.

Bron: wikipedia

En opnieuw merkte ik dat mijn camera gewoon te langzaam is, om dit mooi te vangen, de eerste beelden vanaf de andere kant zijn geluk geweest, want hier heb ik vrij lang gezeten op een bankje samen met Liefste, hij filmde het, ik schoot het, althans ik deed pogingen. Het bootje op de achtergrond geeft wel aan hoe groot deze fontein is.

Hier hebben twee kunstenaars aan gewerkt lees ik: Jennifer Allora en Guillermo Calzadilla, bij deze… mocht een andere Bruggeling of zo denken, dat wil ik in Brugge hebben 😛

Voor het eerdere blog op de pier en meer foto’s van deze fontein? ~klik hier~