Weinig te vertellen?

cintroenvlinder4

Afgelopen maandag heb ik gezwommen, wat mijn werk is het was heerlijk, het was een volle groep dit keer en alles leek het weer te doen. Ik had niet dit afgelopen weekend, maar het weekend ervoor mijn slaapkamer gewit, nee, geen foto’s gemaakt van voor en na, ik ben gewoon gegaan omdat het weer naar koeler omsloeg en dat heb ik met beide handen aan gegrepen. En in dit weekend (nu vorige week), kreeg ik pas de kans om alle rotzooi op te ruimen, de latex emmer, spullen, rollers en kwasten. Het zwemmen was heerlijk, eenmaal thuis kwam dochter koffie drinken in haar lunch pauze en voor ik het wist was deze dag voorbij. Wel had ik besloten om mijn prikdagen voor B12 te veranderen en deze ochtend ben ik gestart.

visdief

Hey daar is nog zo’n rare vogel?

Dinsdag: Fysio therapie, vroeg in de ochtend en mijn fysio peut voelde nu  pas aan mijn rechterschouder plus blad, ik heel langzaam, nog steeds in de knoop van het witten wat dus al anderhalve week terug is gebeurd hier in deze week. Hij maakte het los en daarna fietste ik direct door naar de stad om bij Droomstoffen te belanden nadat ik bij de Lidl was geweest. Het ging allemaal wat sneller dan verwacht en ze was de winkel al aan het ombouwen en half aan het leeghalen, nee ze was niet dicht en klanten bleven binnen komen. Rond 1 uur ging ik weer naar huis omdat mijn dochter koffie kwam drinken in haar lunch pauze, de middag heb ik op de bank door gebracht met haakwerk.

steiger6

Woensdag: De tijd van de maand is er, dus voel ik mij opgeblazen en wel maar toch, ga ik op deze eerste echt regenachtige dag richting de winkel van Droomstoffen, ik help een paar uurtjes om de nieuwe collectie in de schappen te krijgen en laat mijn gegevens achter voor als ze weer hulp nodig heeft. Rond 2 uur ben ik weer thuis, toen was het droog natuurlijk. Op de bank geploft en ben verder gegaan aan mijn nieuwe deken, de rand is nu aan de beurt, het middenstuk is klaar. Nee, nog geen foto’s van, ivm het weer, dan is het donker in huis, hopelijk dit weekend 😉 Tussendoor werk ik nog aan een tussendoortje qua haakwerk welke gisteravond af is gemaakt voor mijn dochter. De Simply Shawl, ook deze moet nog op de foto en dat gaan we goed doen dit keer 😉

5loods3

Donderdag: Het is droog! Maar het wolkendek hangt en het is kouder dan voorspeld dankzij dat wolkendek, wat wel af en toe open breekt en dan is het ook meteen heet in de zon. Ik moet werken, en heb er zin in. 1 Collega is op vakantie deze week, precies de mijne, en ik ben benieuwd met wie ik zal samen werken vandaag! Het wordt een heerlijke middag, ik kan op de fiets en doe dat ook, de middag vliegt al hakend dit keer voorbij, de zomerfair komt eraan, dus ja 😉 Ik ben bezig met buideltjes te haken om stenen die beschilderd zijn in te kunnen doen en zo te bewaren, de eersten staan al in de winkel. Altijd leuk om te zien 😀

Ik werk nog heel even in de tuin, toch aan de wortelkant, samen met een collega. Ik wandel samen met mijn collega de cliënten naar huis en stap op de fiets naar huis en ben erg moe. Ik lig al vroeg op bed, ergens net na 9 uur, en als ik in slaap val na even gelezen te hebben, trekken mijn beide scheenbenen tegelijk in de kramp. Nog nooit gevoeld? Of meegemaakt? Wees blij! Ik gil, ik schreeuw, ik haal uit, ik kon eerst mijn bed niet uit komen, kruk stond gelukkig dichtbij, om vervolgens met heel veel pijn rond te lopen en water te drinken, na een half uur zakt het af en kan ik weer in bed gaan liggen, dit keer val ik in slaap en slaap door.

nvlinder1

Vrijdag: Ik ben heel vroeg wakker, logisch? Vier uur vertelt de wekker mij, maar ik draai mij nog 1x om, en wordt dan ergens rond half 6? Echt wakker en sta op. Ik krijg visite in de ochtend, even steun geven aan een vriend die koffie komt halen en een nek massage, na een hele drukke periode is dat nodig. Hij zit echt duf voor zich uit te staren maar gaat met een goed gevoel weg en in de late avond krijg ik een lief appje waarin hij mij bedankt voor de steun en de koffie.

Dochter komt koffie halen in haar lunchpauze en daarna kijk ik wat tv en haak wat af, om dan nog even een paar uurtje op bed te gaan liggen. En weer, kramp nu in kuitbeen/knieholte, niet uit te leggen en tegelijk voel ik het onderaan, bij de voet aanhechting naar de scheenbeen, ongelooflijk! Even staan, het lukt mij opnieuw om uit bed te komen, kruk en even rond lopen terwijl ik ook even sms met een andere vriend die mij weer steun geeft en baalt dat ie zover weg zit, maar lieve woorden leiden af en het gat vrij snel over.

Als ik dan weer wakker wordt van het dutje is er weer kramp in 1 scheenbeen en realiseer mij dat ik nog nul natrium (zout) heb binnen gekregen vandaag, alleen koffie en zoete rijstwafel, en maak een enorme kop drink bouillon aan, wat ik al heb staan voor het geval dat, dit helpt.

Ik kijk het nieuws, Editie.nl en dan ga ik weer wat haken, De Strijd! Kijk ik al de hele week, erg interressant! ~klik hier~ het is echt nieuw, wordt alleen in de middag uit gezonden, zo jammer! zoveel herhalingen en dit zenden ze om 16.10 uur uit?

Tsjah… zonde, niet iedereen heeft in de middag al tv aan of zit thuis…

In de avond, als ik zit te haken en tv zit te luisteren meer dan kijken, appt mijn beste vriendin nog, we raken even in gesprek, vorige keer wilde ik alles weten van haar hoe het gaat en ging, nu wil zij alles van mij weten, vriend appt nog even en dan is de shawl klaar en ik ga op zoek naar een volgende patroon… en geloof mij, het is net als met pinterest, als je eenmaal gaat zoeken, lezen en kijken, blijf je zoeken, lezen en kijken, maar ik ben eruit, nee niet meer gestart het bleek 12 uur, middernacht… tijd om naar bed te gaan, om mijn slaapuren weer vlot te trekken met de dag.

En nu is het zaterdag, heb ik praktisch nul foto’s gemaakt behalve wat jullie al gezien hebben. En kan ik mijn haakwerken niet via mijn telefoon op FB krijgen op dit moment, dus zal ik zo met camera het balkon op moeten, de zon staat nu, ik hoop dat ie blijft vandaag! Al is het om die foto’s te maken vandaag.

Wat ik ga doen? Vandaag? Ik ben bang rustig aan, hooguit een boodschapje zodat ik te eten in huis heb, haakwerk, en de wil is er wel om te gaan fietsen of zo met camera natuurlijk, maar ik durf niet zo goed nu. Mijn benen voelen zoals het voelt nadat je krampen hebt gehad. En in mijn geval weet ik niet zo goed, juist wel of niet bewegen, en met de benen omhoog, dat ga ik maar eens even opzoeken 😉

Hoe dan ook, ik wens jullie een heel fijn weekend toe!

 

Back to life, back to reality

Het is woensdag, voor mijn gevoel is het dus nog altijd maandag, mijn eerste dag na een wervelend fantastisch weekend bij mijn ouders en met mijn ouders. Ik liet jullie achter vorige week ergens met de boodschap dat ik even weg zou zijn, maar waarheen had ik nog niet vertelt. Om dan zondag thuis te komen, nog niet echt zin om al te gaan bloggen maar wel alvast wat foto’s op FB te zetten. Op tijd naar bed want maandag moest ik werken.

Maar ja ~kortsluiting klik~ in de nacht toen ik sliep, welke rond 3 uur weet ik, was opgelost en mijn Experia box dus kortsluiting had ontvangen wat ik rond tien voor 5 in de ochtend opmerkte, en om kwart over vijf hing ik aan de lijn bij de KPN. Ik ben dus weer terug met het gevoel het is maandag… Geloof mij, als er al iemand niet echt op alle technologie vertrouwt nog altijd niet, ben ik dat wel, toch, ben ik er zelf nu vanuit gegaan dat alles het gewoon zou doen en werken zodat ik voor mijn afspraak die ik gisteren had live kon kijken naar treinverkeer die ik nodig had, route kon plannen op de maandag voor de dinsdag en ga zo maar door.

Kortom, ook al vertrouw ik niet altijd, toch doe ik het automatisch toch omdat de geluiden zijn, het is en blijft de toekomst! Dus proberen we maar weer te vertrouwen, met als gevolg… geen bankieren, geen NS verkeer kunnen kijken, nul route om te plannen. Ik weet, vroeger, deden we niet anders, maar hierin zijn tijden veranderd. Wel hangt nu de eerste mail in mijn box dat ik bepaalde vaste lasten nog niet heb betaald, hahaha ik heb nog de tijd hoor, maar ik bedoel maar, die krijg ik anders nooit, omdat ik dat altijd direct regel, en dat was dus afgelopen maandag… maar ik kon pas gisteravond weer online en nog met horten en stoten, sterker nog, nu is het woensdagmiddag en heb ik net WEER met de KPN aan de foon gehangen omdat mijn vaste telefoon nog nul sjoege gaf, die werkt ook weer, en mijn wifi leek weer even te verdwijnen en het woordje monteur was dinsdagavond al gevallen toen ik nog belde na aansluiten experia box nieuw.

Echt hoor mensen… Het is niet zo gek dat gisteren bij de B12 specialist mijn bloeddruk op 145/95 stond denk ik, het is nog hoog, het gevoel dat ik geen moment rust heb nu. Het is een puinhoop in mijn hoofd. Jullie krijgen natuurlijk updates, verhalen genoeg en bovenal foto’s genoeg hier alvast een voorproefje, maar geef mij nog even de tijd om weer ‘normaal’ te functioneren en wanneer dat is voor mijn gevoel, geen idee 😉 Als de rust en alles het blijft doen. Dat is toch wel een voorwaarde.

Goed afgelopen weekend was ik dus in België een dagje mee met mijn ouders en we kwamen uit in Scherpenheuvel – Zichem, waar een basiliek staat en bekend staat als bedevaartsoord, net als Santiago de Compastella heb ik begrepen maar die info moet ik ook nog allemaal opzoeken. Kijk rustig, klik op 1 foto om alles groter te zien en in slideshow.

 

 

Ook over mijn B12 specialisten afspraak komt nog een blog, voorlopig zit ik even goed, maar ook hier, net bij de apotheek geweest en niet alles was in huis, kortom… ben ik ook nog tussendoor even druk mee, qua heen en weer gedoe. 😉

 

Kortsluiting

 

Alles heeft een reden zeggen ze vaak. En hier zit ik dan, te tikken in Word. Waarom?

Omdat er schijnbaar afgelopen nacht een gigantische stroomstoring in mijn wijk was, misschien wel groter is geweest, dat kan ik nu niet nakijken gezien ik dus geen internet, telefoon of tv heb.

Ik werd wakker en mijn wekkerradio stond te knipperen. 3.10 uur, maar die staat voor, en ik dacht, woops. Want natuurlijk had ik voor deze maandagochtend mijn wekker gezet, ik moet immers werken uh zwemmen, nee dat is werk 😉

Omdat ik toch naar het toilet moest, besloot ik uit bed te stappen, licht was het nog niet echt, schemerig nog, maar dat zegt niets met bewolking dus keek in de woonkamer op de gewone klok die op batterij loopt, handig toch, dat ouderwetse gedoe 😛

Net geen 5 uur, in de ochtend, nou ja, ik ben wakker, laat ik dan maar lekker starten aan mijn blog, mijn weekend vertellen en laten zien. Right?

Ik bedoel, alles stond gewoon aan al was het op modus, ik start de laptop op, gaat helemaal goed, ik verplaats wat foto’s die naar de externe schijf kunnen nu na het weekendje weg en dan start ik internet ondertussen rustig op en heb koffie gezet en deze haal ik even al sloffend.

Ik zet mij opnieuw neder in mijn stoel bij de laptop, Picasso is allang blij dat ik gewoon thuis ben, hobbelt achter mij aan, gaat in het raam naar buiten staren naar de eerste vogels die al vliegen. En dan zie ik, pagina onbereikbaar. Geen verbinding. Oké, dit kan gebeuren, dus hop naar mijn wifi gedoe en ik zie mijn hele eigen netwerk niet eens staan, welke was het nou? Van die hele lijst, pfffffffff ik weet het niet meer.

Ik sta op en loop naar de woonkamer, ik wil achterop de box kijken die NET staat, echt nu hooguit 8 weken nog maar? Helemaal nieuw… Alle lichtjes zijn uit? Huh? What the F*ck? Ik kijk naar mijn telefoon, die knippert ook, dat is normaal na een stroomstoring, dan gaat ie alle oude berichten die nog niet verwijderd zijn weer als nieuw zien dat ik gebeld zou zijn. Tv brandt… hey, het tv kastje staat op rec? Code F 11?

Goed… net 5 uur in de ochtend he mensen! Wat is het nummer van de KPN ook alweer, iets met 080… nee… gelukkig had ik mijn mobiel gewoon op tafel laten liggen overigens, en niet aan de lader nog… Ik zie ook aan de telefoon de vaste lijn, dat de stroom om 2.58 uur is uitgevallen, want daar knippert deze op.

Ik pak mijn mobiel en zie dat er nog wel wat in zit, maar wel meer dan de helft leeg, en ja hoelang kan ik daar nog mee bellen, en ik zoek de lader op en zet hem vast, bel met de KPN. Wachttijd 5 minuten na een half menu afgeluisterd te hebben, wil ik storingen weten in de regio? NEE, ik wil weten hoe ik mijn box weer aan de praat krijg na een storing van de NUON.

Een medewerker en ik leg het uit, ja dat klopt met de code die op uw tv kastje staat. Kunt u misschien de stekker in een ander stop contact doen nog even? Om te zien of het niet aan de stekkerdoos ligt? Uhhhh ik zeg net.. tv kastje geeft die code aan… brandt als een kerstboom in juni. Tv geeft ook gewoon aan dat ie op standby staat, deze box hangt in hetzelfde stekkerblok… wat denk je? Plus dan moet ik alles verschuiven en draad volgen want de rest brand ook gewoon…

Nee, dat hoefde dan toch niet, kortsluiting overduidelijk. Joh!

En nu?

Ik ga een koerier sturen (ik voelde mij alweer blij, straks…) , en die komt dan morgen de nieuwe box brengen…  (nu viel ik even stil).

Uhhhh ja, morgen ben ik er dus niet in de middag, gezien ik naar een specialist moet (in mijn hoofd bedenk ik mij ter plekke dat ik het adres niet op kan zoeken nu, gezien deze Dr. Auwerda elders zit, gelukkig weet ik wel waar ongeveer en is het ergens in Ganzenhoef (Amsterdam Z-O)

Ineens zag ik mijzelf dus al t/m woensdag (en misschien is dat ook wel zo), zonder tv vooral, radio, telefoon en internet zitten. ~sjucht~

Ik weet er zijn ergere dingen, maar ja, ook ik, hoe ik ook in dialoog kan gaan dat als dit weg valt, je weinig meer kunt, en tijdens het gesprek vielen mij allerlei dingen in die nu totaal onbereikbaar zijn voor mij. Neem nu alleen al bankieren, nu heb ik gelukkig de Bruna dichtbij zitten en kan ik daar met ID nu dus bankieren, ik bedoel maar.

Handig hoor dat alles in 1, hahahaha En echt, het meest erge vind ik eventueel vanavond, nul tv, nul nieuws, nul radio, dat laatste ben ik nu erg blij om dat ik in elk geval een wekkerradio heb, dus die kan ik nog aanzetten want die heeft een antenne, hoe lekker ouderwets en handig! 😉

Ondertussen is het net half negen geweest, heb ik nog even de tijd voor ik echt weg moet, maar ik ben al druk bezig geweest weer met opruimen. Spullen van dochter in dozen gepakt, deze kunnen naar de box tot zij een groter huisje heeft, boekenkast opnieuw ingeruimd, zo ben ik afgelopen zondag met mijn moeder samen even naar Ikea geweest nog, want zij had een nieuwe wasmand en ik zag daar mijn garen al in, bij elkaar en netjes en minder ruimte in beslag nemend, plus draaghengsels, ik kan hem zo wegzetten als ik wil. Ideaal! Vond Picasso ook trouwens zoals jullie kunnen zien.

Ik kan eindelijk eens gaan strijken straks misschien of vanavond, lezen, haken, kortom, vervelen zal ik mij niet, maar geluid van achtergrond, tv of radio zal ik zeker missen vanavond. Ik lig er denk ik op tijd in met een boek.

Overigens, gelukkig, laat de KPN de koerier naar de Bruna komen, afhaalpunt, na half 3 kan dat, dus als ik terug kom uit Amsterdam, kan ik waarschijnlijk direct mijn box ophalen, ik moet alleen ook de oude opsturen… en ik heb geen doos, want de laatste keren dat ik een nieuwe kreeg had ik wel storingen van de boxen uit, en moest er telkens ene monteur bij komen om te zien wat er aan de hand was.

Als jullie dit nu gelezen hebben, dan ben ik er dus weer! Wat wel betekent dat ik nu zover achter loop op de blogs, dat ik even ga overslaan hier en daar en jullie meest recente blogs zal lezen en wie weet? Echter zat ik al minder en minder online als ik eenmaal weg loop in de ochtend en bij ben… dat ik dit ritme gewoon aan houdt nu. Wel heb ik de tijd om mijn slaapkamer te ruimen omdat ik daar nog wil gaan witten, maar ja, vandaag dus nog niet, want morgen ben ik ook weer weg en zo meteen. Dat is een klus waar ik het liefste aan start en dan in 1x al is het in 2 of 3 dagen wel graag mee bezig ben dat het zo snel mogelijk klaar is.

Hoe waren de afgelopen 4 dagen bij jullie!

(jullie hebben nog wat te goed van mij in elk geval, ik heb even tussendoor een super, maar dan ook super weekend gehad! )

Mix’n Match 2

Alles wat ik in de eerste Mix’n Match ~klik hier~ wilde gaan doen, is gelukt! De knopen aanzetten was echt even een klusje, maar ik ben er blij mee, ze zitten goed, gisteren die jas voor het eerst weer gedragen en dit keer gaat het wel goed.

Die laatste foto, je hoeft je bril niet te poetsen, die is gewoon zo slecht, hahaha maar ja, er zijn ups en downs in het leven, ze zitten erop, al lijkt het alweer of mijn taille minder is geworden, maar ik kan ze nog verzetten later als dat echt nodig is.

De lucifers!

Voor wie het zich afvraagt waarom er 2 lucifers onder de nieuwe knoop zitten terwijl ik deze aanzet? Dat is om te zorgen dat je speling houdt en de knoop niet te vast op de stof zet, anders kun je nog lastig sluiten of je scheurt de stof. Deze tip kreeg ik al in de winkel, van een andere klant, maar mijn moeder zei exact hetzelfde een paar dagen later. Logisch, want ik zat mijn hoofd al te breken, hoe zorg ik dat ze wel los genoeg blijven, dit keer ook met ijzergaren vast gezet, welke ik te leen heb gekregen ene grote klos van mijn moeder ook. Die moet ik ook maar eens gaan halen voor ‘future’ werkjes.

crocusp1

Lente?

21 Maart is het pas echt lente natuurlijk, maar ja, gisteren al, brak de zon gelukkig weer door en werkte ik bij Het Kan! de DBS een was het even lekker in de tuin? Nee, volle wind, en die was nog best koud, hahaha Wel?

crocusp2

Ik had mijn grote camera maar weer eens opgepoetst en mee genomen. In de tuin in de volle zon.

crocusp3

Zowel het zwemmen van afgelopen woensdag ging gesmeerd, was wel wat brak gisteren na het wakker worden, maar gewoon doorgaan is soms het devies en met heel veel plezier kwam ik eerder op mijn werk aan. Het rooster is ook veranderd, tegenwoordig brengen mijn collega’s de cliënten zelf terug naar de woning, en ik loop gezellig even mee, wat wel extra tijd kost, maar ook voor nu gewoon leuk is. Collegiaal noemen ze dat, en dat ben ik graag.

De Fair houdt ons in de greep en ja ik heb weer wat katoentjes mee naar huis met de bedoeling om hier dus wat sleutelhangers dit keer van te haken. Van dit uiltje heb ik eigenlijk geen patroon, het is de uil die ik ook al tig keer in het groot heb gemaakt, met wat aanpassingen nu dus in het klein voor elkaar heb gekregen.

keychain-uil1

Verder was het gisterochtend even zwaar mistig hier, heb ik een vogelhuisje met vogelpindakaas hangen, en al een ruime week komen er twee koolmeesjes eten ergens in de ochtend in elk geval, en gisteren maakte ik per ongeluk de volgende shot met mijn telefoon.

birdy-flying1

Zo, het weekend is gestart aan deze kant, wat ik nu ga doen weet ik niet, er ligt genoeg om te doen in elk geval, als ik naar buiten kijk denk ik, ja, nee, ja, nee, hahaha De zon staat wel, maar het is nog best koud natuurlijk, zeker om een stuk te gaan fietsen. Misschien heb ik even een chill dag nodig.

Ik wens iedereen in elk geval alvast een heel fijn weekend toe!

 

Nieuwe buren

Van de week maakte ik voor het eerst even snel kennis met mijn nieuwe benedenburen, dat er kinderen waren had ik al door. Ik zag al eens een jongen door het raam gluren en in de vensterbank spelen. Ineens kwam daar gehuil bij, van een meisje, peuter, maar er is nog een kind, nog een dochter, de oudste, 3 kinderen, samen met de ouders, in een driekamerwoning.

Ze komen uit Syrië, Damascus weet ik sinds vanavond.

park1

Ze nodigden mij direct uit terwijl ik net in het park was geweest afgelopen zondag, ik zei nee, ik wilde te graag mijn camera leeg halen, even zien, kijken, maar wel beloofde ik hen om binnenkort langs te komen om verder kennis te maken. Half Engels, half Nederlands.

park2

En de kinderen nog in het Syrisch, maar wel al lerend, allebei, de oudste eager to learn. Mama begrijpt wel Engels maar ook gebrekkig, eager to learn, onze taal. Hij is al bezig met Nederlands en wil dat zo snel mogelijk onder de knie krijgen, zijn Engels ook beter, dus communiceren lukt aardig.

park3

Ik weet nog niet exact wat hun hele verhaal is, maar wel weet ik al, dat andere familieleden in Turkije zitten, en zijn broer nog in Damascus, omdat hij geen papieren kan krijgen. Ze lieten mij foto’s zien waar zij hebben geleefd, een prachtige flat hadden ze daar, maar weggejaagd en ze hebben geleefd in scholen, daar waar zij heen zijn gedreven. Daar had hij zelfs een filmpje van, hoe zij allen bij elkaar op een schoolplein probeerden plezier te hebben, niet wetend wat hen boven het hoofd hangt.

park4

Ze willen dolgraag contact met mij, ik ben altijd welkom, no matter the time, en andersom hebben zij mij gevraagd of ik hen wil helpen, met het Nederlands, al zijn het woordjes, ze hebben in een anderhalf uur tijd dat ik er vanavond even was, totaal onverwacht, al een heleboel bij geleerd. Ze zijn positief, ondanks alles, maar ze vertelden ook, dat vooral hun zoon van nu pas 7 jaar, alles wil vergeten wat met Syrië te maken heeft, zijn geboorteland.

De kinderen vinden het fijn hier, zij willen hier blijven, nu al, terwijl ze de taal nog niet eens spreken. Maar alles is beter dan daar…. Hoe haal je de oorlog uit een kind…

park5

Ik heb al vanaf het begin moeite me iedereen die een bepaalde gedachte heeft over mensen als deze, gelukszoekers waar een zware oorlog heerst. Dat zij zomaar dit en dat krijgen en ontvangen. het enige wat ik kan denken, wat als jij het was met jouw gezin? Waarom vieren wij 5 mei? Dat is niet alleen voor toen, maar ook van alle oorlogen daarna en in het nu, voor alle gevallenen en slachtoffers. Wat als hier de hel losbarst? Mogen wij dan wel zomaar de grens over op zoek naar veiligheid?

 

park6

In feite vind ik nu, ik laat mij hier eigenlijk nooit over uit, van niet. Zij mogen immers geen veiligheid zoeken bij ons, vinden velen. Niet iedereen dat weet ik ook. Kortzichtig noem ik het en ik zwijg normaal gesproken. Nu woont er een echtpaar in een veel te klein huis onder mij, open, direct, op zoek naar veiligheid en aansluiting, ze willen niets liever dan zichzelf zo snel mogelijk aanpassen en aan het werk, aan de slag, opnieuw hun leven in onze samenleving samensmelten.

Ik kan niet anders dan hen tegemoet komen, hen helpen waar ik kan. Omdat wie weet ooit, ik mij heel goed realiseer, dat ik misschien ooit zelf hulp nodig heb, omdat de oorlog zich verplaatst, en ik op zoek zal gaan naar een veilige plek ergens op deze wereld. Jij toch ook?

park7

Morgen ga ik even kijken, of ik nog wat boekjes heb die ik uit kan lenen zodat de kinderen maar ook zijzelf nog sneller onze taal op kunnen pakken.

Hij is overigens Wiskundige, hij werkte op de Universiteit van Damascus, gaf les aan 12 klassen, colleges aan 12 volle zalen dus. Hij wil dit het liefst hier weer oppakken, hij weet ook al, dat dit misschien onmogelijk is, maar dan kan hij nog wel, mensen begeleiden met huiswerk in de toekomst.

Zij, droeg binnen geen hoofddoek, ze heeft prachtig haar, buiten wel, en ze is engineer, nee niet van computers of pc’s, maar van gebouwen zei ze mij. Architect? Ze begreep mij niet helemaal, hij ook niet, ik weet niet of zij nu echt architect is of slechts engineer, hoe dan ook, ze bouwde gebouwen samen met architecten in elk geval, volgens mij is zij er zelf gewoon eentje, daar kom ik nog wel achter. En nu, mag zij niets, eerst Nederlands leren. En of zij dan ooit haar universitaire opleiding kan uitvoeren hier?

Zij zijn mij nu al dankbaar, ontzettend dankbaar en ik werd vol gestopt met zoetigheden, ik vroeg om een glas water om te drinken, en ze zette er een pakje capri sun bij, nee dat hoeft echt niet. Hun huis nog zo kaal, en nu al geven ze hun ziel bloot, aan mij.

Ooit hoop ik dat de wereld weer zal bloeien, vol van liefde, ijdele hoop, maar voor nu? Heb ik mijn naaste lief en schenk hen mijn hulp waar ik dat geven kan, zal ik dat doen. In feite heb ik er een vrijwilligersbaan bij, ongeregistreerd, eentje die naasten/mensenliefde heet.

park8

Mijn gedachten blijven malen, hoe kan ik, wat kan ik, wat heb ik aan materialen wat ik kan schenken. Hoe is het mogelijk, dat zij zo nog zo kunnen lachen nu, zo gastvrij kunnen zijn, na alles wat zij hebben doorstaan… Wetend dat zij misschien een groot deel van hun vrienden en familie nooit meer zullen zien…

Stel dat jij dat bent met jouw familie… kun je dat? Blijf je dan zitten waar je zit? Of pak je wat je pakken kunt en ga je zoeken naar mensen die hopelijk jou op willen vangen, zoals Nieuw Zeeland, Canada, Engeland, Australië ooit hebben gedaan IN en NA de tweede Wereldoorlog. 

Ik leef mee, en op een bizarre manier, komt die oorlog van daar, voor mij ineens heel dichtbij, en zie ik filmpjes en foto’s vanuit eerste hand, echt, die zie je niet op tv….

Denk dus na voordat je iets zegt, waar dan ook, plaats jezelf in die ander, en als ik al eens iets zeg? Zijn dit standaard al vanaf het begin mijn woorden, de derde wereldoorlog? Is allang gestart, alleen zijn de tijden veranderd, en wordt het op diverse bizarre manieren uitgevochten, helaas….

(wie weet, spreek ik binnenkort Syrisch, wat jij?)