Sociale Contacten: Dutch Open 2018 Pitch & Putt

pitcher1

Ik leef nog mensen! En hoe! Hoeveel ik altijd al deed en waar mogelijk de deur uit ging of zelf visite kreeg? Het valt in het niet zo ondertussen met wat ik deze zomer, en dit hele jaar al mee maak.

Het gaat al een hele tijd alweer goed met mij, natuurlijk, alleen zijn de sociale contacten in een paar maanden tijd zo explosief gegroeid, dat ik amper de tijd heb om hier te zijn. Hoe is dat nu mogelijk. We zijn veel en vaak onderweg, toernooien, competities, nieuwe mensen leren kennen, vooral in de Pitch & Putt wereld, waar contacten ook beter worden naarmate er weer een toernooi is geweest en dit keer het Dutch Open, en wat ben ik blij dat ik velen, ook van andere clubs ondertussen telkens beter leer kennen, de namen onthou, en zo telkens meer en meer mensen leer kennen, echt kennen. Dat is leuk!

Titia-en-Lammert3

Bijvoorbeeld, ontmoet Titia en Lammert, de uitbaters van de Pitch & Putt baan te Koudum, (Titia draagt de broek in deze onderneming 😉 ), waar ik ondertussen overigens lid van ben, dus helemaal officieel, na mijn lessen, heeft Pitcher besloten om mij nog lid te maken bij hen, waar ik nu de rest van het jaar mag spelen wanneer ik maar wil, nou ja, na zonsondergang niet, maar vanaf zonsopgang weer wel 😉 Zij hebben het Pitch & Putt Dutch Open 2018 verzorgd, drie dagen lang, en wat een team! Wat een geweldige horeca ploeg hebben ze ook, en iedereen voelt zich direct welkom bij hen, dat is gewoon een gegeven!

dutchopen4

Hier zien jullie rechts Pitcher, in het midden mijn leraar, en links, even andersom dus, onze Nederlands Kampioen bij de heren, en tweevoudig Europees kampioen, helaas kan deze sport nog niet pro gespeeld worden. Zij dragen alle drie een shirt van Golf-X, waar zij kind aan huis zijn, mijn clubs op maat vandaan komen, (clubfitting), gerund door Meinart en Anita, waar je ook voor pro golf terecht kunt, workshops, coaching en nog vel meer. Een geweldige zaak te Steenwijk in elk geval.

dutchopenfinale5

Hier zien jullie een foto van het Dutch Open, met de nummers 1, 2 en 3, wat hier al bijna zeker was, en het is Marcel die tweede is geworden, die hier nog staat te putten, mijn leraar links, is derde geworden, en Rolf, die hier nog rechts staat is wederom eerste geworden. Bij de heren, want dan waren er nog de Senioren en de Dames.

Jullie zien lichte Tiger Woods perikelen op de achtergrond, laatste hole wordt gespeeld en zowel andere spelers als toeschouwers staan te kijken in stilte, en al die mensen, bijna allemaal… ken ik, of heb ik nu dit weekend weer leren kennen, machtig mooi!

Goed, ander nieuws!

Nog meer sociale contacten op andere gronden. Er zijn ook nog mensen die niet Pitch & Putten en die gewoon al in Pitchers bestand stonden, waarvan een aantal zelf een tijd niet gezien, en die ondertussen hier over de vloer komen en eventueel blijven eten, nog net niet slapen, maar ook verjaardagen die zijn gevierd met grote groepen, want vrienden zijn er ook weer in die cirkels aanwezig en ja dan krijg je een top party, gezellige bijeenkomsten in de stad op een terras, wat een perfecte zomer is het toch daarvoor! Een vriendin erbij die in de buurt woont en ondertussen kind aan huis is, bij ons, wij bij haar, met de honden en alles.

toren4

Wat dan weer leidt tot een geweldige picknick in de Prinsentuin ergens tussendoor op een zondagmiddag, waar een vriendin van mij speciaal voor uit Almere is gekomen, en dus besloten Pitcher en ik samen, om haar mee uit eten te nemen hier in Leeuwarden, om dan te gaan daten over een paar weken? 16. aug, dat is al snel, dit keer, samen met haar kinderen, die mee komen naar Koudum, om daar te gaan Pitch en Putten en ons onder te laten dompelen in de gastvrijheid van Titia in elk geval, of Lammert dan ook aanwezig is? 😉 Dat zien we dan wel! Pitcher zal hen een clinic geven om dan samen de baan op te gaan. Ik zie er zo naar uit!

toren1

Ondertussen zijn ook mijn ouders een dagje in Leeuwarden geweest, en zijn wij de Achmea toren op gegaan met hen, wat fantastisch was, en ook nog praamvaren daarna, en natuurlijk ergens een lunch en gewoon genoten van elkaar. Mijn ouders vonden het fantastisch, ze waren weleens passing trough in Leeuwarden geweest, maar nog nooit, beiden niet, echt de stad in geweest. Natuurlijk heb ik hier heel veel foto’s van 😉

fontein19

Later meer, over deze bijzondere en fijne dag!

Met mijn kleinzoon gaat het goed, meer dan goed, groeit als kool, mis hem absoluut, net als mijn Picasso, maar ik word natuurlijk elke dag wel op de hoogte gehouden, en wie weet binnenkort, komt mijn dochter met kleinzoon ook een dagje naar Leeuwarden.

Luca-Fayenne1

Samen met grotere nicht, even op bezoek in Ermelo. Afgelopen maandag. Morgen 9 aug. is mijn kleinzoon alweer 4 maandjes oud, tijd vliegt!

wij1

Rest mij nog, deze foto, eindelijk eens een leuke foto van ons samen, gemaakt door mijn Pa, dan je wel Pa 😉 Ja, vanaf de Achmea toren, natuurlijk!

Goed, dit is een beetje wat wij de laatste maand hebben gedaan, en nog zoveel meer, grote dingen, kleine dingen, er staan nog zeker twee toernooien op de kalender, begin september, en de laatste in oktober, althans, dan is er nog een club kampioenschap, de sport gaat zomer en winter door, en natuurlijk ook in de lente en de herfst 😉 Eind augustus ga ik ook weer lessen bij Rinus dus… Ondertussen spelen Pitcher en ikzelf de baan te Koudum wanneer het maar kan, en wie weet, vandaag ook weer, of morgen, we zijn nog aan het bijkomen van afgelopen weekend.

Ik kan zeggen tot snel, maar dat weet ik niet, want komende vrijdag zijn wij ook weer onderweg, met club 2, de persoonlijke niet Pitch & Puttende vrienden. Go with the flow!

Ik blijf nog even genieten van deze heerlijke top zomer!

 

 

Advertenties

Hij is geboren! Mijn kleinzoon.

Inmiddels een week oud en een halve dag vandaag. Vorige week maandag op 9 april 2018, met 38 weken is mijn kleinzoon Luca Jos geboren om 21.36 uur, 3044 gram en ongeveer 49 cm lang.

Mag ik jullie voorstellen aan:

Luca1

Boven dd 11 april 2018 – beneden 10 april 2018 net thuis.

Luca

Het spreekt vanzelf…. gekregen van lieve vrienden, voor mij, aan mij…

iloveoma1

Het riedeltje gaat dan zo: Moeder en kind maken het goed, en papa ook, die hoort er ook bij. Papa is ontzettend verliefd, en mama ook natuurlijk en deze oma? Absoluut!

Ik weet, dat velen het al weten of gezien hebben, maar nog niet iedereen, bij deze. De tijd vliegt zo snel, dat ik daarom nu pas kom met dit nieuws.

 

 

De laatste tijd… what happend

 

Zwanger34wkn

De foto’s in dit blog zijn allemaal slechter dan gewend van mij. Omdat ze allemaal met de of een telefoon gemaakt zijn, en uitgesneden of iets mee gedaan is al. Boven, duidelijk toch? Net toestemming gevraagd en het mag, de prachtige 34 weken buik van mijn dochter. Deze foto is dus van vorige week, want ze is nu alweer 35/2 weken zwanger.

En ja, op dit moment voor zij verlof heeft, logeert ze bij mij omdat haar werk hier om de hoek is, en zij zo niet zoveel hoeft te reizen wat slopend is nu. Telkens meer, maar haar verlof begint zeer binnenkort, wordt wel tijd toch? 😉

Gisteravond zagen we mijn kleinzoon dan ook goed bewegen en met mijn warme hand op de buik, kreeg ik een paar schopjes en ineens werd het stil, de warmte van oma en oma’s stem zit er in elk geval goed in alvast. Ik zit hier met een glimlach.

babyshower18-02-18

Op 18 – 2 – 18 was de babyshower gepland, en werd verzorgd door twee vriendinnen, zussen van elkaar die ook een beetje mijn dochters zijn. Ik gaf mijn huis uit handen en het is een zeer en meer dan geslaagde dag geweest. Ze had echt tot op het laatst niets door, waar ik al met een huis vol zat met visite. Helaas moesten er twee personen afzeggen wegens grieperigheid en verhuizing. Alsnog, was het een zeer geslaagde middag.

rupsje-nooitgenoeg1

rupsje-nooitgenoeg2

In de tussentijd heb ik zowel thuis als ze er niet was en in Leeuwarden nog hard zitten haken. Eliza was het zelf alweer vergeten, ik ook ergens, maar nog ver voor zij zwanger was en ik al aan het haken was, vroeg zij al. ‘Mam, als ik ooit zwanger ben, wil jij deze dan haken voor mijn kindje?’ Een cocon met mutsje, voor de eerste 3 hooguit 4 maanden geschikt. Op het nippertje zag ik het uitgeprinte patroon in mijn haakmap zitten en ben er direct aan begonnen, vooral het mutsje is een hoop werk geweest 😉 Maar ze is er heel blij mee!

Ik kan deze exact niet meer vinden, gezien ik het vorig jaar oktober ergens al heb gezocht samen met moeders en heb uitgeprint, ~klik hier~ voor één van de vele patronen, in het engels. 

keltischeknoop-vest5

Mijn moeder was het haken even zat en was ineens weer bezig met het breien van vesten. Voor wie mijn moeder kent? Als dat zo is, en ze heeft er een paar voor zichzelf gemaakt? Dan moet je vooral samen even verder kijken, garen aanleveren dat het er ligt, patroon uitzoeken en vragen of ze er voor jou ook eentje breit… Dat is gelukt, het heeft even geduurd, maar mijn Keltische Knoop vest is klaar, vraag mij niet welk patroon exact, ook dit is al in het najaar van vorig jaar uitgezocht, het enige wat ik weet, is dat het volgens mij een patroon is van ‘ Drops Design ‘ ~klik hier~ (Ik heb hem gevonden)

hetkan1

Het laatste spreekt voor zich, dat is vandaag, iedereen is welkom, het doet mij goed te weten dat Roos, van Roos Denkt, vandaag zal komen en zal blijven, om dan met mij mee naar huis te gaan en nog een gezellige avond te maken samen met mijn dochter. En ja, ook Roos was aanwezig op de babyshower, gezien die twee ook een klik hebben 😉

Ondertussen ergens ben ik nog naar de sauna geweest, samen met een vriendin, voor het eerst in de Zwaluwhoeve en voor het eerst alleen in de avond. Het was een superavond, keihard gelachen en gewoon genoten en gebabbeld. Toen wij weg gingen kregen we opnieuw een voucher voor de Spa in Weesp, welke is overgenomen door de Zwaluwhoeve, te besteden in april, kortom, dan gaan we nog een keertje samen een avondje een rondje doen.

Met B. gaat het ook goed! Ook daar ben ik nog ergens even een middagje geweest, om bij te kletsen, zijn dochter met wie ik het ook heel goed kan vinden is ook zwanger, en is nu ongeveer 21 weken, en haar buikje groeit ook al, en natuurlijk is de vraag er al, of eigenlijk, niet eens, dat doe ik gewoon, komt er nog een shell blanket aan, maar dan in stoer blauw met grijs.

En in de tussentijd, afgelopen weekend, zo’n fijn weekend gehad samen met Pitcher, ik stapte in de auto en gaf mij compleet over. Er was een lunch gepland met vrienden die ik nu echt kon leren kennen, en dat was super. Tweede keer dat ik haar zag, en dan blijkt dat mijn oud oom en tante haar buren zijn geweest en zij daar over de vloer kwam als kind, hahahaha wat zijn de kansen!

Zondag had Pitcher de hoogste terp in de planning, dat kon pas in de middag en ja dat krijgt nog een vervolg in verhaal en foto’s. Maandag moest ik weer terug, fysio stond weer in de planning, en ik wilde niet. Ik brak even, ik wilde bij hem blijven, ik was na een hele drukke best wel stress volle periode, reden waarom ik ook even weg was, eindelijk weer tot rust gekomen. Ook Pitcher vroeg mij telkens, je blogt niet meer? ‘Nee schatje… mijn hoofd is even te vol met van alles…’ Wat hij begreep omdat hij het met mij heeft beleefd natuurlijk, en nu, pas nu, keert de rust weder en is er weer ZIN en tijd om er weer te zijn. Alleen het bijlezen van jullie blogs? Ik moet zo aan de bak, morgen ook, en dan stap ik weer in de auto, dus ik kom bij lezen, maar nog even geduld.

En we zijn ook nog even op het laatste moment even naar de gevangenis in Leeuwarden geweest, waarvan natuurlijk ook later meer.

In elk geval weten jullie nu, wat er allemaal in de tussentijd gebeurd is en wat ik gedaan heb. Dan heb ik het nog niet eens over alle verjaardagen in mijn familie, want ondertussen is kleine babynichtje, baby af en is nu een peuter van 2 jaar, en gisteren is zij voor het eerst naar ‘peuterzaal’ geweest, afscheid was lastig, maar ze heeft het goed gedaan!

De hamvraag, wat heb ik bij jullie voor moois gemist in de laatste anderhalve maand? 

Scooby R.I.P (door Pitcher)

scooby1

Slecht hoor voor een schrijver, de afloop van een verhaal al weggeven in de titel, maar dat is nu niet belangrijk meer. Het gaat eens niet om de lezers of de schrijver, maar om een klein zwerfhondje uit Spanje.


Ik heb voor Scooby een oud, blind en doof hondje van mijn zoon gekregen en die deed het zo goed, dat besloten werd, dat hij bij mij zou blijven. Hij heeft nog 4 jaar bij mij mogen wonen en is toen na een drietal beroertes ingeslapen.


Ik had op FB gezet, dat ik graag oude hondjes nog een paar leuke jaren wilde geven en sinds mijn prépensioen heb ik tijd genoeg, dus kreeg ik al snel een reactie uit Spanje, waar een organisatie hondjes uit de dodingsstations redt en een huis voor ze zoekt. En nu was er een oud hondje bij een asiel gedumpt in de brandende zon in het weekend. Toen hij binnengehaald werd, kwam hij in de gezamenlijke ruimte terecht en is daar ‘s nachts door de grote honden flink onder handen genomen. Dus werd tot isolatie overgegaan, maar dat betekende ook dat hij door zou gaan naar een dodingsstation, waar een hond 14 dagen krijgt om een huis te vinden en daarna dood gemaakt wordt. Nee, niet met een spuitje, maar met een grote hamer. Pijnlijk? Nou nee, zolang je maar niet tegen je voet aanslaat. Dit s het land waar elk jaar in januari jachthonden, die niet voldoen, levend in een diepe put gegooid worden om daar op elkaar liggend en meestal met gebroken poten, een ellendige dood te sterven.


Ondertussen was er een oproep in de krant verschenen met de vraag wie dit hondje kende en wie wat wist over zijn geschiedenis. Er kwam een reactie van een mevrouw, die halverwege een berghelling woonde, dat dit het hondje van haar buurman wel leek. En zo kwam zijn verhaal boven tafel.

Scooby is vanaf een paar weken aan een ketting gelegd, onder het huis van een echtpaar. Hij heeft 12 jaar aan de ketting gelegen, tot de dumping bij het asiel. In het begin is er nog wel voor hem gezorgd. Tenminste, de dierenarts in het asiel voelde bulten onder zijn huid in zijn hals en dat bleek een oude vlooienband te zijn, die daar jaren geleden ingegroeid was. Het zorgen werd al snel minder, zeker toen de vrouw van het echtpaar overleed.

Waarschijnlijk heeft Scooby toen jarenlang geen eten of drinken meer gehad. De man ging soms wel 4 maanden naar zijn dochter en er zorgde niemand voor het hondje. Toen hij net bij mij was, ging hij ‘s ochtends eerst langs de blaadjes van de struiken en het gras en likte de dauw eraf. Dus zo kwam hij aan vocht. Eten dan. Voornamelijk insecten, maar de buurvrouw had ook wel gezien dat hij een muis of rat had gevangen, half opgegeten en het bebloede andere deel om de hoek legde, waar kraaien of meeuwen erop afkwamen en vervolgens probeerde hij dan een meeuw of kraai te pakken. Die at hij dan weer op. Toen hij net in Nederland was, heeft hij ‘s morgens hier zelfs een overvliegende meeuw gepakt en die wilde hij aanvankelijk niet afgeven. De belofte van 2 koekjes zorgde ervoor dat de meeuw toch in de container terecht kwam.


Vanuit Spanje nemen toeristen die weer naar huis gaan een Spaanse hond of poes mee om die op Schiphol te overhandigen aan het nieuwe baasje of vrouwtje. Op je ticket is dat gratis en het dier zit in het vrachtruim, dus je hoeft alleen in Nederland door de douane met het dier. Wie ooit terugkomt uit Spanje, kan op die manier iets voor deze dieren doen.
Zo kreeg ik Scooby op een zondagmiddag. Ik had me gerealiseerd, dat dit hondje nog nooit in een huis was geweest, niet zindelijk was, nooit brokjes had gegeten, geen contact met mensen of andere dieren had gehad, op wat kraaien en meeuwen na.


De verrassing was des te groter dat Scooby een heel sociaal en lief hondje bleek te zijn, die zelfs een beetje naïef was af en toe. In het begin liet ik hem vooral ‘s nachts uit. Ik wilde hem niet aan de riem, maar vooral los uitlaten, tenslotte had hij al lang genoeg aan een ketting gezeten. En thuis bleek dat Scooby voornamelijk hechtingsproblematiek had; hij wilde niet alleen blijven en scharrelde altijd binnen een meter van mij. Als ik kookte, zat hij vlak achter mij. Ik heb 2 keer echt een doodklap gemaakt, doordat ik een stapje naar achteren deed en dan op de grond lag te koken en tegen het vriendelijke kopje van Scooby aankeek. Maar goed, al heel snel bleek dat hij overal los kon lopen. Hij bleef altijd bij me. Elke hond die we tegenkwamen ging hij kwispelend op af, begroette ze en liep vervolgens weer door. Zelfs 2 grote pittbulls werden zo door hem begroet.


Inmiddels was Scooby op de regionale tv geweest en werd hij iiok op straat herkend. Waar anderen een boete van € 230,- kregen voor het los laten lopen van een hond, keken de stadswachten en hondenpolities naar hem, deden de vingers voor de ogen en zeiden: Dat is dat hondje van Omrop Fryslân. Dus hij heeft tot het laatst losgelopen.


Op de golfbanen waar ik regelmatig kom, is het ten strengste verboden voor honden. Dit ivm graven, achter ballen aangaan en weet ik veel wat meer. Ik hoorde dat als ik Scooby mee wilde nemen, dat zeker mocht. Dus is Scooby vaak meegegaan en hij heeft nooit een balletje gepakt. Wel ging hij in de bosjes achter een konijntje aan, maar dan riep ik hem. Autorijden vond hij heerlijk, slapen deed hij op bed tegen mijn benen aan enhij wekte me elke dag om 9.00 uur door met zijn voorpoten op mijn borst te gaan springen en blij te huilen. Echt blaffen kon hij niet, waarschijnlijk door een mislukte poging zijn stembanden door te knippen.

En nu zou ik graag schrijven: En ze leefden nog lang en gelukkig, maar dit is geen sprookje. De afgelopen maanden heeft hij ons drie keer gebeten, Morgaine in haar hand en mij in mijn neus en mijn hand. Daarnaast werd hij nu ineens mager en dus stond ik vanochtend bij de dierenarts. Toen hij de achterkand voorzichtig wilde aanraken, veranderde Scoob in een bal van kwaadheid. De dierenarts en ik keken elkaar aan en het was wel klaar. Mijn kleinkinderen moeten hier ook kunnen komen. Dus heb ik afscheid van mijn lieve hondje genomen en is hij in mijn armen vanochtend gestorven. Ik zal hem herdenken als een hondje, wat met niks al tevreden was, als hij maar bij me mocht zijn. Lekker slapen, Scoob!

Wil je Scooby zien? ~KLIK DAN HIER Omroep Fryslan, met Scooby en de baas~

Hoe wij samen kwamen en, een terug blik op 2017, speciaal voor Pitcher.

En voor jullie natuurlijk, iedereen die het in vogelvlucht mee wil maken. Heel veel werk heb ik niet gedaan, omdat ik dit blog eerder en meer voor Pitcher wil maken die pas in december mij ontdekte op de kinky FB site. En ik, ach ja, ik had mij juist voorgenomen om de maanden december en januari vooral vrij te houden van activiteiten aldaar, zeker het dating stukje wat ook mogelijk is, maar niet de hoofdmoot is. Net als op FB, zijn er groepen, kun je blogs en verhalen schrijven, notes, en statusupdates neerzetten, wall to wall iets neerzetten bij je eigen vrienden en nog zoveel meer, kortom echt een FB, maar dan met een grote kinky inslag.

Pas geleden had ik een nieuwe song op mijn profiel gezet, ja, dat dan weer wel, verder deed ik maar wat, schreef een beetje en ineens kreeg ik vele reacties tot en met, en daar zat Pitcher ook tussen, waar ging het over?

Het missen van Merlijn en ons afscheid, en dat Hij en ik naar concerten waren geweest oa, van Venice. Pitcher dus ook, maar dan aan de andere kant van het land. Zul je net zien, en hij gaf mij een invite om dat eens samen te doen, waar ik de boot nog zwaar afhield, ivm de afstand tussen ons. Het bleef even stil, we werden wel vrienden geloof ik, whatever, en hij had al meer in de planning dan ik, kortom in zijn stille hoofd zonder dat ik het wist. Ik las zijn verhalen, zijn er niet veel en ik reageerde ergens, wat leidde tot een PM en zo kwam er iets op, een ontmoeting gewoon om eens te spreken met elkaar. En hij kwam met data nog voor kerstmis en ik koos de 20ste uit.

Nou ja, dat werd het weekend ervoor al, er stond iets in de agenda voor een meeting die heel druk is, die zou ik dus overslaan, had ik tegen een vriendin gezegd met wie ik dit soort dingen al aan het doen was, meetings bezoeken samen. En hij vroeg aan mij, of hij mocht komen dat weekend al voor de 20ste, zodat HIJ mij erheen kon brengen en de mensen weer te zien al veel eerder dan in mijn hoofd gepland met wie ik zo goed overweg kan nu. Ik zei ja… dat is goed… Ik volgde mijn hart ipv mijn ratio in deze, want ik had immers gezegd, december en januari even vrij houden voor alle familie verjaardagen en andere festiviteiten. We zijn gestart aan onze history…

De song?

I open up my heart
You can love me or not
There’s no such thing as sin
Let it all come right in
I wanna make some mistakes, I wanna sleep in the mud
I wanna swim in the flood, I wanna fuck ‘til I’m done
I like whiskey on ice, I like sun in my eyes
I wanna burn it all down, so let’s start a fire
I wanna be lost, so lost that I’m found
Naked and laughing with my blood on the ground

I am here, I am here
I’ve already seen the bottom, so there’s nothing to fear
Know that I’ll be ready when the devil is near
I am here, I am here

Echt een fantastisch album van P!nk!

Terug blikken!

Tijd om terug te blikken, ook al heb ik natuurlijk al veel vertelt, heeft hij een deel van mijn familie gezien, hij weet van mijn blog, volgt mij natuurlijk ook nu, maar hij weet nog lang niet alles en ook ik, ik wil dit bijzondere rare maar ook fantastische jaar even aan mij voorbij laten trekken. Er zijn onverwachte dingen vooral geschied, die ik ergens onderaan mijn bucketlist had bungelen zo je wilt, sterker nog, ooit wel gewenst, doch, onbelangrijk en komt ooit wel, dat ooit, leek het afgelopen jaar ineens een enorme vlucht te nemen.

Januari:

Voor wie het nog weet, midden januari kwam ik samen met een oude vriend die ineens even alleen stond. Hij riep mij, klinkt raar, maar zo was het, en ik besloot om het te proberen. Het voelde goed, tegelijk was ik ook gereserveerd, laat ik zeggen, dat ik het intuïtief wist, dat er gebruik van mij werd gemaakt. Prima, let it go, hij is happy nu, en ik gun hem alle geluk van de wereld, maar onze vriendschap? Die is voorbij en over.

Ik schreef over mijn moodboard en aantrekkingskracht, en dit hangt er nog steeds, omdat het een super mooie reminder is en blijft!

Februari:

Half februari ging de vriendschap en al die gouden beloften stuk, als vanzelf, maar ja, de gouden beloften deden mij dus al twijfelen, het is erg makkelijk om al na 2 weken te zeggen dat je wilt huwen, dat je ringen uit wilt gaan zoeken en je zit deze zomer al in Frankrijk op vakantie, en zo nog meer. Gouden beloften, als mensen die maken naar mij toe? Dan ga ik je dus wantrouwen, weet ik nu.  😉

Hier lees je dus over mijn minpuntje van het afgelopen jaar, ik heb het los gelaten en deze ervaring heeft mij lucht gegeven en nog beter wetend wat ik graag wil, gewoon leven!

Maart: 

In maart omdat ik ondertussen al aan de B12 injecties was, stapte ik alweer op de fiets terwijl het weer er nog niet naar was, en werd mijn eerste fietstocht een feit. En ik denk dat dit de leukste is om terug te lezen omdat ik er veel info in heb gezet over het ~Vroege Vogelbos en Begnbos~ 

Natuurlijk werd ook mijn kleine nichtje 1 jaar oud, maar daar heb ik niet over geschreven nog, ik doe alles wat haar betreft alleen met toestemming van haar ouders.

Daarnaast, ontmoette ik een heleboel nieuwe mensen dankzij een meeting gewoon in Almere Stad, wat het begin was van mooie nieuwe vriendschappen.

April: 

Afgelopen april, vele mooie dingen mee gemaakt, maar ja die ene dag van het jaar, elk jaar weer, blijft die datum toch spoken in hoofd. Ik schreef over mijn ex man en de vader van mijn kind, onze geschiedenis, want als, dan was ik nu 25 jaar gehuwd geweest. ~klik hier~ 

Mei: 

Hoe kan het ook anders, op 6 mei, is mijn ondertussen zwangere dochter jarig, en in dit afgelopen jaar werd zij 25, op naar de 26 en ook nog, ze haalde enige weken later haar rijbewijs, dus een zeer belangrijke top maand voor haar, maar voor haar belangrijk is, ja dan glunder ik ook als moeder, wie niet! 😉

Verder kwamen mijn ouders met een nieuwe auto aan, ook nog, kortom een topmaand in alle opzichten voor wat nodig was of gewenst!

~klik hier~ 

Juni:

Ik zei het al, mijn ouders kochten een nieuwere auto, dat was hard nodig en zo kwamen zij thuis met een Clio nog wat, ik ben zo’n nitwit in merken en alles wat erbij hoort. Alleen het grapje die ik al jaren vroeg, volgende auto gaarne een 4 deurs minimaal, want de vorige was een 3 deurs zullen we maar zeggen, niet zo handig 😉 En die is er, en wat is dat heerlijk met in en uit stappen! En zo, kwam het op dat zij een dagje naar België zouden gaan naar goede vrienden van de familie. En ik, mocht mee! Wat een geweldige heerlijke dag heb ik beleefd, zeer onverwacht, weer eens de grens over 😉 Dankbaar ben ik, dat mijn ouders altijd denken aan mij ook, en dat zo’n dagje voor mij voelt alsof ik weken op vakantie ben geweest.

~klik hier~

Zover even een terug blik, ik heb besloten om het in twee delen te doen, de eerste helft staat er, en ik denk dat Pitcher, mijn lief, nu wel even genoeg heeft om te lezen en te kijken, stap voor stap toch? 😉

Voor nu, ga ik even wat beloofde dingen afmaken, zuurkool staat op, er ligt een deel klaar voor de snert, alleen nog even verse groenten halen en ontspannen, is het al weekend? 😉