Even bijkletsen op de maandag: nieuwe week, nieuwe kansen.

garden23

Even tijd om bij te kletsen. Nog steeds ben ik bij Liefste thuis en dit is alweer enige weken nu zelfs maanden, de tijd gaat zo snel en vlug! Het voelt namelijk niet zo, voor ons allebei niet. Toen hij mij kwam halen op de dag dat bekend werd dat we niet meer zo konden winkelen, dat er maar zoveel mensen een winkel in mochten met mandjes en karretjes, stond hij in de avond al voor mijn deur. Zo lief en nam mij mee naar Friesland. Niet wetend, nog steeds niet, voor hoelang. Mijn werk is nog altijd dicht, ik heb nog… niets gehoord… ik wacht rustig af!

garden24

Liefste die zijn ding doet in evenementen vooral, zit natuurlijk thuis, hij was geboekt in jan. al, en zat eigenlijk tot en met Bevrijdingsdag wel vol in de agenda. Maar ja, ook dat werd afgeblazen, en nu… geen idee wanneer zijn artiesten weer aan de slag mogen en kunnen. We wacht het af. Wat moet je dan?

garden25

Juist… huis en tuin… genoeg te doen, te weinig tijd of elkaar missen en kiezen om samen te zijn. Door mijn werk, meestal bij mij, maar ja.. het werk, ultieme werk ligt in Friesland, en daar! Komt hij nu niet meer onder uit, hahaha. Zoals jullie zien op de foto’s, zo was het, vorig jaar hebben we allebei wel iets gedaan in de tuin, zoals torenhoge soort plant tussen de tegels vandaan gesneden, met keukenmesjes gewoon op mij kont zittend, en dat werpt nu vruchten af. Na elk regen buitje stond het pad vol zag je het niet meer, Nu blijft dat aardig zichtbaar.

Jullie zien de schutting… achterin, die was maar half, nu weer heel… rond de boom, troep, de hedera van de buurvrouw, die mocht eruit, en ook hier, de schutting was helemaal verrot, is opnieuw geplaatst. het mooie is ook nog? Me schuttingdelen vanuit andere tuinen die nog goed zijn eigenlijk, alleen men wilde daar iets nieuws, nou hier hangt dus tweedehands nu, en wordt het hout hergebruikt!

tuin17

Boven is de tuin waar het oudere hout vandaan komt, ook die tuin ligt op de schop, en schiet op. Liefste was dan ook eigenlijk in twee tuinen bezig zo nu dan, en daarmee vliegt de tijd als een gek!

tuin18

En hier zien jullie hoe Liefste bezig is met de laatste plank achterin de tuin. Op de voorgrond een allesbrander of iets, speciale vuurketel, waarin wij zelf het restafval wat verbrand kan worden, verbrand. Dit omdat men in filevorming bij de gemeente afvalplaatsten stonden.

Inmiddels zit de schutting er aan twee kanten in, staat de vuurketel weer in de hoek schoon en wel. Ligt er inmiddels 6 kuub zand in de tuin, 3 kuub is al verdeeld, de andere 3 kuub ligt er nog, en is de bestrating het volgende plan, hier krijgt liefste hulp bij. Het wanneer is nu nog even de vraag.

picassowast19

En met Picasso gaat het ook goed, die zit heel graag op de schutting, zal eens kijken of ik daar zo nu en dan wat plaatjes van kan schieten. De tuin is al een grote favoriet, en gelukkig, blijf ik zijn mama in zijn ogen, en als de deur dicht gaat, op een kier, zit hij al voor de deur. Echter, is hij ook al de buurtuinen aan het verkennen, alleen… ja de bak, staat binnen! Dus als hij moet? Dat blijft hij op de bak doen.  😉

Tot zover even een update, terwijl Picasso met de buurkat samen zit te staren, af en toe wat geblaas en een mauw… tot zover gaat het goed, wie weet worden ze nog vriendjes.

Hoe gaat het bij jullie? Gaat de tijd snel of langzaam? 

Wauw! Zo lees je niets, zo lees je…

ZevenZussen1

In de afgelopen 2 jaren heb ik amper een boek gelezen op een Simone van der Vlugt na.. Paulo Coehlo was het laatste in 2018, over Matahari. Afgelopen december kwamen mijn ouders met Schilderslief aanzetten voor mijn verjaardag, op de valreep in 2019 1 boek echt gelezen.

Dan ineens komt er wat uit en zit je met zeven boeken waarvan er nog maar 6 uit zijn. Boek 5, is er nog niet, ik moet nog even wachten, binnenkort zal ook deze bij mij zijn, dat weet ik wel! De Zeven Zussen, een prachtige serie en misschien raad je het al, elk boek gaat over 1 zus, het is liefde, het is het nu, het is historie, het zijn verschillende werelddelen waarvan je de historie mee krijgt, een deel ervan natuurlijk. Ik vind het prachtig geschreven en het leest heerlijk weg. Er zit zelfs mysterie in, waarvan ik verwacht, dat het pas in boek zeven uit zal komen. Voor ons fans, we gaan het meemaken!

tropenbruid-susansmit

Dan komt dochterlief ook nog eens, dat Susan Smit een nieuwe roman uit heeft, genaamd Tropenbruid en zich afspeelt in Batavia, daar waar mijn oma geboren is en getogen. ~sjucht~ zo lees je 2 jaar bijna niets omdat jouw genre er niet echt is wat je raakt, en zo haal je dat in no time weer in! Daarmee, start ik mijn ochtenden met een boek,, ipv op blog, dus voor zolang zal ik nog altijd wat minder op blog zijn vooral, en zelfs op social media zo nu en dan.

Hoe gaat het  verder met mij?

Ja, goed eigenlijk, met Liefste ook! Ook hij heeft een nieuwe vorm gevonden van zijn oude werk op nieuwere devices in het klein. Momenteel maakt hij vele filmpjes voor vrienden en zichzelf op zijn oude I-Phone 6, zijn 11 ligt thuis nog nieuw te zijn 😉

Hiermee, maakte hij ook een boost voor mij, zo lief! Ja, raar maar waar, ik durf het te zeggen, de kriebels zijn er altijd wel, maar ja, de ruimte, net als voorheen, welke kant ga je op, wel of niet, maar nu, ben ik toch weer gestart, voor het eerst in 6 jaar zelfs… met wat penseel of kwasten streken, en ook de houtskool is uit de blikjes gekomen en heb ik wat zitten kladderen en kliederen.

 

Liefste is zo trots als een pauw, dat hij dit in mij heeft los weten te maken, mag hij ook zijn 😉 Want het is ook zo, ook dankzij mijn werk, waar ik ook meer uitdagingen tot mij heb gekregen met verschillende cliënten, en ik voel mij helemaal top! En dan nu de houtskool… tsjah, niet lachen hoor 😉

het klassieke naakt is dan weer wat ik oppak, je moet ergens starten, maar nu, wat ik voorheen altijd liet… pak ik wel meteen het hoofd erbij, althans, ik doe pogingen, hahaha. Portret is nog altijd niet mijn ding… maar goed… laat ik het dan dicht bij mij houden wat oke is als het mislukt… (deze dame is een voorbeeld uit een ‘hoe leer ik tekenen of iets boek zullen we maar zeggen).

liefste in houtskool

Liefste dus… ik zeg, hij kijkt nu scheel dankzij mij, maar voor hen die mij wel op fb hebben, kunnen zien dat het bijna lijkt 😉 (gezien de originele foto erbij geplaatst in de reacties.)

Bij portret is het altijd weer zo, als je het doet en maakt, laat zien, dat mensen dat meteen vragen, wil je mij ook ?????????? NEEHEEEEEEEEEEEE… ik ben er ‘nog’ niet goed in, dus neem ik in deze geen opdrachten aan.

Werk!

Ik vertelde net al, dat ik een soort van promotie, nou ja.. vooruitgang heb gekregen op mijn werk. De groep waar ik in zat, is de laagste groep waar je het minste uit kunt halen met de cliënten die erin zitten, kortom, voor mij niet meer zo uitdagend, ook al zijn ze blij mij te zien, ik nam al telkens mijn eigen haakwerken mee, om maar iets te doen te hebben. DAT is veranderd. De collega die nu over de vrijwilligers gaat, is een toppertje! Zij verdeeld nu, zorgt voor ons en ik zit nu bij haar op de groep met die cliënten die heel veel meer in hun mars hebben en zelf ook doelstellingen mogen aangeven en ik ben nu met 2 cliënten aan de slag, de ene wil haar naam leren schrijven, dus het oefenen van letters. (denkvermogen, peuter/kleuter al zou je dat niet zeggen).

De andere cliënt wil beter kunnen leren spreken, ze heeft haar eigen taaltje, en met haar oefen ik woordjes, als in dagelijkse dingen en het mooiste compliment kreeg ik van haar eigen moeder! We kwamen elkaar tegen gewoon hier in het centrum bij mij, zij gaf aan haar moeder aan dat ik met haar werk, gesprekje bij de Bruna, en haar moeder zei mij, dat ze veel beter verstaanbaar is nu al, en zo ook, veel meer woorden gebruikt als ze iets vertelt thuis! Ja, dan ben ik trots, vooral op haar, en zie de lol die we samen hebben als we aan het oefenen zijn.

Het werk nu (Corona)

Door andere leuke privé omstandigheden had Liefste mij gevraagd om 2 weken vrij te vragen zodat ik mee kan naar Friesland, al een hele tijd niet geweest en onze vrienden daar, beginnen mij te missen, ja dat heb je met een LAT relatie natuurlijk. En ook dat voelt ontzettend goed! Dat er naar jou gevraagd wordt en men je weer wil zien. Dus ik nam vorige week 2 weken op, om gisteren (maandag), het telefoontje te krijgen van mijn collega… ‘Suus? je had al vrij gevraagd… maar nu ben je verplicht vrij t/m 6 april.’

De DBS van s’Heerenloo gaat dus dicht, dit omdat er ook cliënten zijn die gewoon thuis wonen en niet in het Droomhuis, de woning. De cliënten van de woning gaan overigens in totale lock down en mogen 24/7 binnen blijven. Mijn collega’s met vaste contracten zijn niet vrij, zij moeten bijstaan op de woning dus… gezien de quarantaine van de cliënten.

We wachten het rustig af, en nemen onze maatregelen, daarom, ga ik ook mee naar Friesland, omdat ik hier op een flat zit, wat sneller tot besmetting kan komen met alle stadsheid en station en centrum naast de deur, waar ik daar in een eengezinswoning zit met grote tuin achter en voor en meer afstand tussen de mensen. Picasso gaat natuurlijk mee.

Ik zeg dus nog even tot ziens! Stay safe, help elkaar waar nodig, en samen staan we sterk!

 

De laptop of De Zeven Zussen

De_Zeven_Zussen_Lucinda_Riley1

Gisteren schreef ik het begin over mijn laptop en ‘what happend’. Nu verder met hoe het af is gelopen. Ik dacht echt, dat ik de laptop minimaal een week kwijt zou zijn, dat deze bij mijn ouders zou zijn, en dat ik slecht nieuws zou gaan krijgen, daar had ik mij op ingesteld. Maar treuren? Niet echt, kon er eerder om lachen, nog zoveel andere dingen te doen, kortom, ik zou mij wel vermaken!

In dit geval kwam het boek op, De Zeven Zussen, nu had ik dat enige weken terug in DWDD gezien. Daar werd vertelt dat het al enige tijd uit was, 7 boeken in totaal, en nummer 6 komt binnenkort pas uit. Of is net uit nu, heb ik nog niet naar gekeken. Ik was al bij de Bruna geweest, had op de website gekeken omdat er vertelt werd dat het al bijna 2 jaar een bestseller is, of bestsellers zijn. Nu laat ik mij daar meestal niet door leiden en in de winkel zag ik, dat ik het al eens in mijn handen had gehad zelfs, dankzij de cover en de titel.

Goed, nu was mijn laptop weg en had geen idee hoelang die weg zou blijven of zijn. Ik zag bij de counter dat ze er stonden en boek 1 had een midprice stikker erop zitten. Wat kan mij gebeuren dacht ik en besloot ter plekke nadat mijn moeder er zo lovend over was ook. Niet dat onze smaken altijd hetzelfde zijn qua boekenkeuze. Maar dit, wilde ze toch even vertellen. Ik gokte en nam het mee.

Thuis las ik een paar bladzijden dus, en het las inderdaad als een trein, het bingwatchen eerst dacht ik, daar was ik al mee gestart de dag eerder en daarna zou ik verder zien.

Vrijdagmiddag, ik krijg een appje, van mijn pa.. foto erbij… ‘is dit jouw laptop?’ Met een foto dus van mijn laptop die het gewoon deed! Wauw, en dat al zo snel!

Te gek! Haast had ik echter niet, ik was lekker druk genoeg nu nog. Hij vroeg hetzelfde als mijn Ma al had gevraagd, wanneer Liefste weer hier zou zijn. Voorlopig niet, ergens volgende week of weekend pas! Zei ik… Het bleef even stil en binnen een paar minuten nog een berichtje… ‘We komen eraan!’

Nou ja! Hoe lief, en inderdaad een uurtje later stonden ze voor de deur met mijn laptop. Ze bleven niet, de vrijdagavond is hun avondje altijd, dus nee, geen koffie, water of limonade, wel even, start even op!

Ik startte de boel op, hing mijn externe eraan, hij deed het weer! Koffie zat er amper in, klein beetje maar, geluk gehad, wat wel? De ventilator vol stof, en ook dat is schoon, het koelen stond op het punt om neer te gaan, dus op tijd! Nog even babbelen en ze gingen weer. Ik ontzettend dankbaar dat de laptop nog werkt! Absoluut, maar voor nu?

Ik keek The Crown af, na 12 uur, en ging naar bed, de Zeven Zussen gingen mee deel 1. Ik las en las en kon het niet opzij leggen. Rond een uur of 3 in de nacht besloot ik toch maar even mijn ogen dicht te doen, de lamp uit. Toen ik wakker werd rond 10 uur, kon ik kiezen, weer op de laptop of…

Ik besloot het te doorbreken en nestelde mij met de koffie op de bank, en ik las… en dit, is lang geleden, heel lang geleden, dat ik zo in een boek zat dat ik bleef lezen heel de dag. Pas rond 19.00 uur in de avond, over de helft heen inmiddels, besloot ik wat tv te kijken, maar daarna… nam ik het boek weer ter hand en zondag hetzelfde. In de middag van de zondag, had ik het boek uit.

Dit keer, voor het eerst ooit… heb ik zelfs tot twee keer toe tranen gevoeld tijdens het lezen van een boek. Net als de HP serie, is deze reeks op elkaar ingeschreven, als het boek je aanspreekt, ben je verdoemd eigenlijk, dan moet je ze allemaal lezen, of moeten, dan wil je dat!

Kortom, mocht je nog iets moois zoeken? Ik ben inmiddels gestart in boek twee. Die ik gisteren heb gehaald, ik ga nu even rustiger aan doen denk ik, denk ik, met het lezen ervan. Nu eerst fysio, en dan ga ik verder zeilen samen met Ally, zus twee.

Wil je meer info over deze boekenreeks? ~klik hier~ 

PS, ja ik heb een E-Reader, mijn moeder is al in boek 3 richting 4, maar ik vind het niets, een E-Reader en ik heb er 2 dikke pillen op gelezen. Doe mij maar een echt boek, voordat jullie beginnen over een E-Reader en hoe makkelijk dat is… hierin zal ik ouderwets blijven, als jullie dat ook oke vinden 😛

 

 

De laptop… what happend…

zonnehoed3

Tsjah, het kan verkeren zeggen ze dan weleens. Zo heb je iets, zo is het even weg. En dit keer, ging er per ongeluk, natuurlijk! Wat koffie over mijn laptop heen.

6 Dagen, vorige week Dinsdag: Ik word alleen wakker en ga met een kop koffie bij de laptop zitten welke nog maar net is opgestart, ik heb echt nog niets aangeraakt, de bedoeling is… Even wat dingen naar de externe opschuiven om op te slaan.

De koptelefoon zit er nog aan, die ik nog nooit op deze laptop heb gebruikt sinds ik hem heb. Bij het eruit willen halen omdat ik weer even alleen ben, pakt de draad de koffie, die voor het eerst ever! Omvalt in de buurt van de laptop.. en trust me, er hebben een hoop bakken koffie bij gestaan… Dus nieuwe activiteit was de boosdoener.

Al had ik de koffie al op een andere plek, zie? Nieuwe activiteit… staan, verderop en ik dacht nog, pfffffffff, het is maar een klein beetje, meeste ging de grond op en het kleed in… oh wacht… dat veldje waar velen met de vinger scrollen en doen.. geen idee hoe dat heet…

Goed, door mijn snelle actie wel geleerd van anderen in het verleden, meteen doekje en schoon maken waar ik bij kan, met schoon water, verdunnen nu!

Ik kijk online, ik vind een zaak met een 9.3 en weet dat deze veel mensen heeft laten reageren en ik kies de winkel die maar een 4.7 heeft…. en er professioneler uit ziet, en zelfs minder recensies heeft staan… veel minder!

Ik bel, leg mijn probleem uit en hij zegt, 30 euro voor onderzoek, 25 voor back up, dan hangt het van de onderdelen af ALS, dat nodig is…. bladiebla… Maar voor nu, laptop op zijn kop, en wat ik wil weten eigenlijk. ‘Kan ik de föhn erop zetten?’ Nog voor ik de vraag kan stellen, zegt de man al… zet de föhn erop… kijk!

Ik besluit mij rustig op te stellen, dat had ik al, en ik het 24 uur te laten drogen voor ik een beslissing maak of ik hem weg zal brengen ja of de nee… ik vind dit nog wel mee vallen en iets zegt mij, dat de schade ook mee zal vallen, maar ja… er moet even iemand naar kijken, zelf durf ik het niet open te schroeven.

Toevallig? Heel toevallig, komt mijn moeder die middag langs, dat was al afgesproken maar goed… Ik vertel het haar, laat het zien. ‘Ik kan het vragen!’ Zegt ze, ‘Maar dan ben je hem even kwijt, wanneer komt jouw Liefste weer… bladiebla’

‘Wat doe je er laconiek over!’  Komt er ook uit haar mond. “Tsjah, ik heb nu een foon waar ik mijn rekeningen mee kan betalen en als het moet, mijn mail kan lezen in elk geval, de rest… ach ja… dat zij zo!”

Die avond, appt mijn moeder… mijn pa wil wel kijken… ze komt de volgende dag weer, om de laptop op te halen. In de avond, het is woensdag… Ikzelf vind het al fijn dat hij eerst wil kijken voor ik de laptop eventueel weg moet brengen en met Liefste heb ik het er al over, nou ja, misschien tot de zomer, even laptoploos, dan zij het zo! Ik heb mij er bij neer gelegd, dus  LOS GELATEN.

Donderdag breekt aan, ik werk, en ik ga aan het werk… ik post heet vorige blogje, terwijl ik nog pauze heb op mijn werk na de lunch. Ik wil toch wat kwijt omdat ik weer dat niet iedereen op IG zit, of wil, en ook niet op FB, al heb ik daar eigenlijk niets gezegd. Zo belangrijk vind ik FB nu…  NOT.

De vrijdag start en al op tijd sta ik in het centrum bij de Bruna, even wat posten, en daar zie ik alweer het boek staan…  De Zeven Zussen… en zo had ook mijn moeder het er al over, en is zij nu in boek 3, al bijna uit zelfs.. leest als een trein.. zegt ze…

Ze staan bij de counter, op rij… 5 delen, deel 6 onderweg… Ik zie de prijs… Het valt mee, ik verwacht dat ik mijn laptop nog zeker een week kwijt ben. Dat ik hem pas kan halen als Liefste er ook weer is, dat hij moet rijden straks en neem een besluit… ik neem deel 1 mee!

Thuis, lees ik een paar bladzijden, dan leg ik het weg en begin met Netflixen, mijn series, The Crown en Sabrina, beiden nog niet gekeken, en de laatste is ook weer uit, net! Dus ik bingwatch… pas in bed, als ik ga slapen, pak ik het boek verder op… en dan…

Later meer.

 

 

 

Terug blikken is vooruit kijken

meesje1

Ik hoor of lees weleens dat terug blikken weinig zin heeft, vooruitblikken des te meer.

Als ik dit na ga voor mijzelf, is terug blikken wel van belang, en voor velen denk ik zo, omdat je leert vanuit wat je gedaan hebt of gezien hebt, of mee hebt gemaakt. Soms kun je er iets mee, soms niets. Waar je niets mee kunt? Schrap je weg en laat je los.

meesje2

Dan kijk ik terug op wat mooi was en is, die herinneringen neem ik al mee, en nee, in dit blog ga ik niet linken naar wat er al staat en via archief terug te vinden is, heb er wel aan gedacht, maar dat hoeft niet. Zie je wel een dikke vette regel of woordje en schuin gedrukt? Dan zit er wel een linkje onder en dat opent in een nieuw tabblad.

meesje3

Eerlijk? Heel erg eerlijk? Het is dankzij Liefste dat ik dingen zie nu, die werkelijk veranderd zijn, waar men, wij allemaal altijd geneigd zijn om op te noemen wat er NOG MOET gebeuren, zie ik ineens wat er allemaal al gedaan is en hoeveel stappen ‘wij’ al verder zijn, zowel hij als ikzelf.

meesje4

Wij zijn beiden gek genoeg? 15 jaar op onszelf geweest, nou ja, terwijl ik dit tik, komt Landslide voorbij van Fleetwood Mac….

Time makes  you bolder, even children get older… ik bedoel… dat dus…

15 Jaren zijn wij beiden op onszelf geweest en voor hem betekende dat, dat hij koud was geworden, het leven leven zoals het kwam en veel de deur uit zijn, waardoor het huis was verwaarloosd qua woon genot. Alleen de slaapkamer was nog gangbaar samen met de badkamer.

Er was zelfs een kamer waar ik niet eens op de drempel kon staan.. echt niet! Die stond zo vol met apparatuur van zijn werk, dat ik niet eens wist dat er nog een kast in stond. Ahum… Stukje bij beetje, dat maakte ik schijnbaar los in hem zonder iets te zeggen verder, ik vroeg alleen zo nu en dan iets… hahaha Heb je ene stofzuiger? Waar vind ik… ander haal ik het wel…

meesje5

Andersom, in het andere huis, lagen nog een hoop kleine klusjes zoals het ophangen van mijn werken bijvoorbeeld om ze van de vloer af te halen in elk geval, plintjes, plankjes hangen, dingen waar ik al jaren om verlegen zat, maar van die dingen die niet direct hoeven? Het was even zorgen dat de boormachine mee kwam en we zijn even 2 dagen bezig geweest, alles hangt bijna! Nog 1 projectje wat liefste graag wil maken voor mij, en dan is de keuken aan kant ook.

Echter ziet Liefste alleen… jouw vloeren moeten gedaan worden in de keuken vooral.. ja klopt… Hier moet de schutting nog gedaan worden en de bestrating! Ja klopt…

En daar blijft het dan bij, maar ik laat mij niet kisten en laat hem zien… kijk eens liefste… weet je nog toen ik kwam? Hoe zag de woonkamer eruit? De ramen? Plantjes? Die ene kamer… ja maar.. niets ja maar…. ik kan erin, de ramen zijn zelfs gelapt!

meesje6

Ja maar… nee… Laten we het eens hebben over onze fietstochten, auto tochtjes, Picasso, Wat al wel is weg gegaan, wat WIJ samen hebben gedaan, zowel hier als daar. Mijn werk, jouw werk tussendoor, op de hond passen… Op de kat van mijn ouders passen, anderen bijstaan en helpen tussendoor, onze vriendschappen warm houden. Met vallen en opstaan, maar zelfs de zolder is een start gemaakt, kamer twee is leeg.

Dit was belangrijk, het leren omdenken  en dankbaar te zijn ook voor wat wel is! Nu ik echt kan zeggen dat we een jaar lang samen zijn, van 31 dec. t/m 31 dec. plus de rest daarvoor? Zie ik de grote groei en sprongen die hij maakt en zijn antwoord eergisteren op mijn vraag;

‘Wat kies je nu, toen, toen je bakken met geld thuis verdiende en thuis bracht? Of het nu, waarin je rond kunt komen maar wel kunt genieten tussendoor….’

Hij kies het nu… wij… met vallen en opstaan, maar echt samen, samen groeien, samen puzzelen, samen lachen, samen vallen… elkaar opvangen… ik zie vooral… het afgelopen jaar.. Samen! Ook als we elk op onszelf zijn, dan nog is het samen!

En als ik daaraan denk… het afgelopen jaar, dingen ook al vergeten zelfs, en wat lachen we erop, oh ja! Nu al. Wat ervoor terug is gekomen of niet. Er is altijd ruimte voor verbetering, natuurlijk, en daar gaan wij het komende jaar vast en zeker aan werken, ik zeker wel in elk geval 😉

Hoe dan ook, ik wens jullie allemaal een heel fijn uiteinde, en een zeer goede start van het nieuwe jaar! Hier? Liefste werkt, als ik wil, kan ik mee, maar ik kies ervoor om bij Picasso te blijven en lekker thuis met de tv op hem te wachten…

Wat gaan jullie doen vanavond?