Prettig gespoord

Gisteren was het zover, de gratis reisdag van de NS, mits je het boekenweekgeschenk in handen had van dit jaar. Overal waren de poortjes open, behalve hier in Almere, het enige station waar ik wel mijn boek moest gebruiken om erin te komen.

Eenmaal in de trein bleek het vrij rustig te zijn, onderweg naar Amsterdam Centraal.

nsreisdag01

En ik bleef alleen, op Amsterdam Centraal pakte ik de trein richting Maastricht, de intercity. Omdat mijn ervaring is dat het heel erg druk is, rijen dik mensen staan te wachten was ik verbaasd toen ik op het perron stond, de trein aan kwam rijden, leeg was, zo goed als en ik rustig bij het raam een plekje vond en enige tijd zelfs alleen bleef. Natuurlijk vulde het zich later wel, mijn overstaptijd was immers 33 minuten.

nsreisdag02

nsreisdag03

Voor de show, met de telefoon gemaakt, dat ik alle ruimte van de wereld leek te hebben 😉 Natuurlijk heb ik dat ook direct weer bij mij genomen, al duurde het nog even voor de trein zich verder ging vullen.

nsreisdag1

nsreisdag2

nsreisdag3

Wachten op Centraal. Hoe leeg! Dat is wel anders geweest tijdens vrij reizen met de NS.

nsreisdag4

nsreisdag5

Op Eindhoven zal ik pas weer overstappen en van dat laatste stukje richting Geldrop nul foto’s, maar ook daar had ik alle ruimte. Waarom niet? Dat was een stukje van een paar minuten en op het Station op het perron vond ik vrijwel direct Miss Moon Magick die mij kwam halen om samen naar haar huis en gezin te gaan.

Binnenkort meer hierover, want Miss Moon Magick heeft besloten dat ik een give away mag doen, alleen ik, alleen hier te vinden, we zijn nog bezig, vooral zij, met een pakketje samen te stellen, hou dit blog dus in de gaten! Dan zal ik ook meer vertellen over onze dag samen.

In het kort, het was gezellig, wat mij betreft ook ontspannen, het idee dat we elkaar al jaren kennen, wat ook zo is, alleen irl was het voor het eerst.

Hoe was jullie zondag!

 

Advertenties

Boekenweek

Het is weer zover, het is al bijna over, t/m zaterdag is het boekenweek en bij besteding aan een boek van minimaal 12,50 krijg je het boekenweekgeschenk erbij. Natuurlijk heb ik daarvoor gezorgd en ga ik zondag weer de trein op. De keuze is al gemaakt, ik ga naar Miss Moon Magic!

boekenweek

Het boek wat ik gekozen heb dit keer, zag liggen, al eerder is wederom een historische roman, welke begint in Schotland ergens in 1402 of zo. Uiteindelijk beland de hoofdpersoon in De Purmer staat er achterop. Ik ga het meemaken, ben er net in gestart dus eerst nog de kennismaking der personages is aan bod.

De E-Reader, zover ja ik heb nog een ander boek uitgelezen, later meer, ook een historische roman die zich afspeelt in het Burgerweeshuis van Amsterdam en deels in Haarlem, veelvuldig komt Halfweg voorbij waar veel familie leden zijn geboren en ik voor de helft zeg ik altijd, ben opgegroeid. Het beste van twee werelden wat ik nu pas echt goed merk en besef, hartje Amsterdam, en het boerenland of dorp van mijn opa en oma, en mijn moeder en mijn ooms natuurlijk 😉

Update: De Fair gisteren was wat koel, qua weer, maar dat neemt niet weg, dat we ten opzichte van de vorige keer, weer iets meer winst hebben gedraaid. En dat is altijd goed natuurlijk, er kunnen weer materialen aangeschaft worden, daar doen we het voor! Het was super gezellig, het was best druk met nieuwe gezichten, en een clown dit keer ook, echt super! De cliënten hebben het met name naar hun zin gehad. En dat is natuurlijk ook belangrijk.

Ik wens jullie allemaal een fijne donderdag toe, mijn tijdelijke huisgenoot heeft nu een kamer, sleutels en contract, vandaag gaat zij daar schoonmaken en zelfs vanavond wil zij daar al slapen, dat hoeft ze niet, maar wil ze zelf.

Ik wens iedereen een hele fijne donderdag toe!

Sporen: Jeroen Krabbé, op zoek naar Picasso

sporen1

De titel is nu nogal dubbel zo natuurlijk, op zoek naar Picasso, right? Ik weet waar mijn Picasso is hoor, die zit nu even op het balkon, komt zo weer binnen en volgt mij dan weer een poosje in huis.

Het gaat om vanavond op tv, Krabbé, hij heeft al een zoektocht gedaan naar Vincent van Gogh, en nu start er heden avond een nieuwe serie, Op zoek naar Picasso, zijn vrouwen, zijn doen en laten, kortom het gaat bij mij de opnames in want fan van Jeroen Krabbé ben ik ook al sinds ik een jaar of 8 ben.

~hier kun je alvast de trailer zien en als je later komt kijken de afleveringen terug zien na uitzending~

sporen2

Deze sporen zijn nog van afgelopen zondag, mijn mini fietstochtje.

sporen3

sporen4

Met de knie gaat het redelijk, in de zin van, stijfheid is uit gebleven, gelukkig maar, en de schaafwond, ja hoe vervelend kan dat voelen als het ook nog op de kop van de knie zit, dicht wil trekken maar ja zodra jij beweegt, prik, prik, prik….

Vanmiddag weer even lekker werken bij mijn zonnestraaltjes, zin in, want gisteren, was een dag die voorbij kroop. Wel heb ik ondertussen het boek van Simone van der Vlugt uit: Jacoba: Dochter van Holland!  (wat zich een eeuw voor Willem van Oranje afspeelt, en zelfs Henry de VIII moet nog opgroeien)

Weer een boel bijgeleerd over onze geschiedenis en wat is dat ook weer mooi geschreven! Qua de liefde of love story.

Op naar het volgende boek wat al hier ligt vanuit de bieb: De lege stad. Ook van Simone van der Vlugt. 

Dit word dan al boek nummer 4 in dit jaar… dat is lang geleden dat ik zoveel boeken in korte tijd heb gelezen.

Vergeten jullie niet vanavond Krabbé op zoek naar Picasso?  😉 NPO2 dus…

 

Sunset

Liet ik van de week ~sunrise~ zien ~klik~ 

Kom ik nu met de sunset van gisteren aan, en dat was niet alleen hier zag ik al op instagram, wat was dat even mooi. Een update in gezwets hoort hier dan ook wel weer bij, komt mooi uit.

cloud2

Gisteren moest ik even een brief posten, in eigen belang best wel handig als ik dat snel doe, nu heb ik de tijd hoor, maar goed, brief in de tas, camera groot mee en het park in, er hing zoveel rijp in de ochtend toen ik wakker werd, welke nog telkens hing maar dan dunner toen ik klaar was om de deur uit te gaan. Right, brief mee, camera mee, het park in. Kom ik er thuis achter.

  1. Brief zat nog in de tas, hangt weer bij de deur in het zicht.
  2. Dat ik in 2017 gisteren pas voor het eerst mijn grote camera weer eens heb gepakt, hahahahaha lang leve de mobiel 😉

cloud3

Nou ja, ik heb nog twee jaar om deze te posten, het is voor de zorgverzekering dus, een claim die ik nu wel vergoed krijg en eigen bijdrage dus nihil wordt, die eigen bijdrage is echt dat, en valt buiten eigen risico. Komt goed, vandaag poging twee! Voor ik de bus op ga naar mijn werk straks!

Boeken

Schreef ik van de week over het nieuwste boek van Susan Smit: De eerste Vrouw. Dat ik hier in zou beginnen als ik de Rode Sneeuw in december uit zou hebben, die heb ik inmiddels allang uit en heb dat andere boek opgepakt, ja twee dagen nog doorheen zitten en liggen worstelen maar ik kom er niet in. Bij mij wil het dus niet zeggen dat ik elk boek van een bepaalde schrijfster in dit geval allemaal goed vind, en als dat zo is, leg ik het net zo goed weg. Ik denk dat het komt, want haar schrijfstijl is heel herkenbaar verder net als altijd, ook goed, dat het verhaal an sich mij totaal niet aanspreekt.

Ik heb niets met opera alleen al, met film wel, maar het gaat iets te ver terug en teveel over opera denk ik. Kortom ben al in een ander boek gestart van een onbekende schrijfster alhier. Leven in Vrijheid heet het geloof ik, ook historisch wat zich in Amerika ergens afspeelt in de tijd van de slavernij nog. Maar ik weet niet of ik deze ook uit zal lezen. Ik denk dat ik mijn boeken maar meeneem vandaag, wat eerder weg ga en even de bieb in ga duiken op zoek naar ander materiaal wat door mijn hoofd blijft spoken waar ik meer nieuwsgierig naar ben.

cloud5

Telefoon

Mijn goede vriend J. belde nog even gisteravond, ja dat is ware vriendschap namelijk, zo zie je elkaar even niet ook al woon je praktisch bij elkaar om de hoek vandaan, fiets ik hem met grote regelmaat voorbij, eigenlijk altijd als ik naar de stad ga en zeker richting Zeeman. Of de Action 😉 Hingen we 5 uur later pas op, vertelde de klok dat het bijna 4 uur was. Moet kunnen, zo nu en dan.

Verjaardagen

Morgen is mijn nicht jarig, de tijd vliegt ineens, en volgende week mijn moeder, zij zijn een week na elkaar jarig, of ik mijn nicht dit weekend zie, denk het niet, wel ga ik volgend weekend hoe dan ook naar mijn moeder toe. Vanmiddag eerst maar eens mijn collega’s vergezellen op de Dagbesteding en lekker naar mijn zonnestraaltjes toe en lekker knutselen of… ik zie wel wat er gepland staat 😀

cloud4

De foto’s 

Note: alle foto’s zijn tegelijk achter elkaar genomen vanaf mijn balkon, altijd apart om te zien hoe de kleuren zo divers kunnen zijn waar je dat met het blote oog eigenlijk weer als 1 ziet, expres heb ik de grens gepakt ook. Dat is de één na laatste foto vooral, wat recht omhoog kijken was voor mij eigenlijk. iets naar links, de rest is allemaal iets naar rechts of recht naar voren.

 

Susan Smit: De eerste vrouw: Elena’s Vlucht & Vloed

Laat ik eerst even mijn persoonlijke kant vertellen, ik lees sinds ik terug ben op blog, nu bijna twee jaar, heel veel blogsters die naast bloggen, werken en een privé leven, elk jaar opnieuw doelen stellen, dat is prima natuurlijk, een doel is handig, maar wat ik stiekem niet snap, is dat zij dan vooral op lees gebied stellen dat zij bijv. 50 boeken in een jaar tijd willen lezen.

Ik bedoel, ja het zal wel, een boek moet je raken, als dat telkens zo is, is dat fijn, maar dat ben ik al enige jaren kwijt, een boek die mij raakt, waar ik mij in verlies. Het boek moet wel zo goed zijn, als ik op de eerste pagina mij al kan laten verdwalen in die andere wereld, welke wereld dan ook, dan is het goed en zal een boek zo verslonden worden. Maar zeggen dat ik dit jaar zoveel boeken zal en gaan lezen?

Dat kan ik niet, want de absolute parels is nooit te zeggen bij mij. Als kind verslond ik ook veel boeken, mijn moeder kon het amper aanslepen maar zelfs toen al, had ik mijn voorkeuren voor bijv. een schrijver of schrijfster of verhaal lijn. Ik las zeker niet alles zoals bijv. Thea Beckman, met kruistocht in Spijkerbroek, ja ik heb hem ooit helemaal uitgelezen, maar ik snapte de hype niet, nog steeds niet. Wat een super langdradig verhaal heeft zij ervan gemaakt, en zo bleek dat elk boek van Thea Beckman, niet mijn ding was, sorry, als jij wel fan bent of was van haar boeken 😉

Susan Smit, iedereen die haar naam hoort, en dat gebeurt nogal eens, denkt meteen aan Heks, een boek wat zij al eeuwen geleden ooit heeft geschreven of de andere boeken, wat enigzins wijsheid mee draagt, dus zweverig, moet ik niets van hebben.

Wat bijna niemand lijkt te weten, is dat Susan Smit ook historische romans schrijft op waarheid gebaseerd en totaal anders zijn dan haar ‘zweverige’ boeken of columns. Laat dat eens los en kijk eens mee wat voor parels zij heeft uitgebracht, en nee niet pas sinds kort, er is een boek wat al meer dan 10 jaar oud is, haar debuut historische roman. Maar dit is haar laatste en heb ik liggen hier uit de bieb.

De Eerste Vrouw:

eerstevrouw2

Zij was de diva van de internationale operahuizen die had gezworen nooit te trouwen. Hij was de vechter, de gokker, de hartenbreker met het engelengezicht die furore maakte op het toneel. Samen vormden de Amerikaanse Geraldine Farrar en de Nederlander Lou Tellegen een van de meest legendarische artiestenkoppels aller tijden.

In De eerste vrouw verbeeldt Susan Smit met trefzekere pen hun grenzeloze ambitie, hun twijfels, angsten en hartstochtelijke liefde die is gedoemd te mislukken. Maar tegelijkertijd is de roman het verhaal van een opwindende tijd waarin Europa in een gruwelijke oorlog haar onschuld verliest; de vrouwenbeweging voorzichtig voet aan de grond krijgt, en een massamedium het levenslicht ziet dat de wereld voorgoed zal veranderen: de film.

Met deze wervelende, op historisch feitenmateriaal gebaseerde roman zal Smit opnieuw haar vele lezers in het hart weten te raken.

Bron: ~klik~

Ja, ik ben er al in begonnen, Lou staat op dit moment nog in het atelier van Rodin als model, en Geraldine heeft net haar eerste optreden gedaan, verder ben ik nog niet, omdat op de 1 of andere manier dit verhaal mij iets minder pakt nog, waarschijnlijk omdat ik net Nachtblauw had gelezen en dat is een heel ander kaliber laat staan storyline, maar dit boek blijft op mij lijstje staan en er zal een dag zijn dat ik mij erin verdiep en het zal lezen.

Hier nog even, want dat is voor mij nog nieuw hoor, de officiele boek trailer van De Eerste vrouw:

 

Het is sinds oktober 2016 verkrijgbaar en is haar laatste roman voor nu, waar ze nu mee bezig is weet ik niet.

De eerste historische roman van Susan Smit: Elena’s Vlucht!

elenavlucht

Uitgebracht:

  • december 2009

Elena’s vlucht is een kleurrijke debuutroman over een ontluikende liefde tussen twee jonge mensen, gesitueerd in de mysterieuze en voor buitenstaanders ontoegankelijke wereld van de Roma-zigeuners. Susan Smit schreef een zinderend verhaal vol verbeeldingskracht, magie en rijke taal in de traditie van Isabel Allende en Joanne Harris (Chocolat).

Elena reist met haar kumpania – een groep van zigeunerfamilies – met paarden en huifkarren door het roerige Europa van de jaren dertig. Op haar veertiende wordt ze uitgehuwelijkt aan een oudere weduwnaar en vanaf dat moment moet ze zich schikken in de ondergeschikte rol van romni, getrouwde vrouw. Als Elena een jaar na de bruiloft nog steeds niet zwanger is en kwade tongen beweren dat ze haar echtgenoot heeft vervloekt, besluit ze de besloten gemeenschap te ontvluchten.

Susan Smit beschikt over het talent om terloops diepe inzichten over te brengen, ingebed in een meeslepend verhaal. Ze brengt op zeer overtuigende manier een wereld tot leven die niet langer bestaat, en sluit zich hiermee aan bij een internationale traditie van vertellers.

Bron: Klik

Ja, een must, als je van historische romans houdt en in dit geval leerde ik veel over de Roma zigeuners, eigenlijk wist ik niet eens van hun bestaan af en wat er in de tweede oorlog is gebeurd later. Ik wist alleen van de ‘Joden’, niet dat ook zigeuners daar eventueel onder vielen. Nu wel, al een hele tijd dus.

 

Roman Vloed: Op haar eigen stamboom gebaseerd!

susan-smit-vloed

Noordwijk, 1899. Adriana van Konijnenburg weigert haar eerste huwelijksaanzoek. Liever zit ze te lezen of te schrijven, zoals haar vroegere speelkameraadje Henriëtte Roland Holst. Haar vader, hotelier en reder, verandert het vissersdorp in een mondaine badplaats door badkoetsjes op het strand te zetten en een badhotel te beginnen.

Als Adriana liefdadigheidswerk doet in een clubhuis voor vissers ontmoet ze Jacob, een jonge visser op wie ze verliefd wordt. Het verschil in klasse is groot en de verhouding strandt. Ze stort zich op haar poëzie en laat zich schaken door een ober die in een van de hotels werkt, een charmeur en bastaardkind van Willem III.

Ze wordt onterfd en verbannen uit Noordwijk, maar kiest vol overgave voor de liefde, alsof ze alsnog de juiste keuze wil maken. Jaren later, als ze inmiddels moeder is, levert ze de grootste strijd van haar leven om terug te keren.

Bron: KLIK

Ook dit is een bijzonder verhaal, wat je vooral moet weten is dat Susan Smit haar eigen stamboom ingedoken is en zo dit verhaal heeft geschreven, en ook dit boek pakte mij, hoe loopt het af, gaat het goed, of gaat het de verkeerde kant op, nou ja. als je dat wilt weten, zul je het zelf moeten lezen. Het is naast historisch dus ook nog eigenlijk erg persoonlijk deze roman. Ook meer dan de moeite waard!

De volgende keer zal ik meer over Nachtblauw vertellen 😉 Andere schrijfster, dus ook een ander blog.