Fries Museum: Matahari tentoonstelling & De Spion: Paulo Coehlo

matahari00

Matahari, toen ik voor het eerst van haar naam hoorde, toen zat ik nog op de lagere school. Haar naam viel met het woordje ‘spionne’ erbij, waar het exact over ging weet ik niet meer. Ik was dan ook in de veronderstelling dat het in de tweede wereldoorlog was gebeurd, maar nu weet ik, heb ik geleerd het was de eerste wereldoorlog waarin dit zich allemaal heeft afgespeeld.

matahari1

De boekenweek is inmiddels voorbij, met Pitcher stond ik middenin de boekenweek en liet hem het boek zien wat ik al zolang graag wilde lezen. En mijn collectie mee uitbreiden, De Spion van Paulo Coehlo, de kaft vertelt al dat het over Matahari gaat. En Coehlo heeft naar waarheid haar verhaal vertelt in dit boek met een epiloog dat hij sommige dingen veranderd heeft qua volgorde en de dialogen zijn ook van zijn geest ontsprongen. Maar data, namen en zo ongeveer, best wel objectief zelfs, zijn beschreven in dit verhaal. Het las lekker weg en binnen een paar dagen had ik het uit bij elkaar geteld. Dat was mijn doel, omdat ik daarvoor al wist, het Fries Museum, heeft een tentoonstelling over Matahari en haar echte leven en wat is dit binnen gekomen… 

Dit is de laatste week dat je het kunt bezoeken, het is er tot en met 2de Paasdag, voor 1x, gaan ze op de maandag ook open. Als je kunt, en het jouw interesse heeft, GA!

matahari2

Was zij daadwerkelijk een spionne die de dood had verdiend? Of was zij gewoon een naïef meisje en later vrouw die dacht met haar glimlach overal doorheen te komen? Na het zien van deze tentoonstelling, maar ook het lezen van dit boek, denk ik, weet ik zeker, dat zij het niet was. Ze wilde gewoon leven na veel drama in haar verleden, wel verzon zij veel. En dit is allemaal te zien en te lezen in deze tentoonstelling, brieven, documenten, en vertalingen op i pads, maar ook geluid, haar ondervragingen zijn heel mooi weer gegeven als je binnen komt en kun je luisteren in stilte.

Klik op een foto om groter te zien en eventueel te kunnen lezen. Helaas kon ik niet beter fotograferen, het was best druk, en de verlichting heel soft, en flitsen op zwarte achtergronden is lastig 😉

matahari7

Dit is het officiële document vanuit Frankrijk waarin maar liefst 7 rechters hebben bepaald unaniem om haar ter dood te veroordelen.

matahari14

Geschilderd door Isaac Israëls op het laatst, men zegt dat ze geposeerd heeft, maar er is een foto waar dit wel heel erg veel op lijkt. Kortom ook dit is een mysterie.

matahari19

Ik heb er met mijn neus opgestaan, en wat is het mooi geschilderd, fijne toetsen, her en der toch dikke lagen, zo simpel als het lijkt als je er met je neus opstaat, ik heb denk ik weer wat geleerd. De kracht van de streek van een kwast en in welke richting deze te zetten, losse toetsen.

matahari22

Wat ik niet wist, is dat Matahari uit Leeuwarden komt, en eigenlijk Margaretha Zelle heette, dat leerde ik allemaal nu pas, dankzij het boek en deze tentoonstelling. Net zoals dat zij 2 kinderen heeft gehad, een zoon en een dochter, en zelfs gehuwd was voor zij de naam Matahari verzon nadat zij van tafel en bed gescheiden was van haar tiranieke man.

matahari17

Van haar zoon en dochter, hield zij een ‘ons kindje’ boek bij, tot haar zoontje stierf, ze dachten vergiftigd door de baboe, maar het was het kwik wat als medicijn werd gegeven wat hem fataal werd. Zijn vader had wellicht syffilis en was door de zwangerschap door gegeven en in die tijd nog dodelijk.

matahari18

De rammelaars van beide kinderen. Nonnie overleefde en Matahari moest haar na de scheiding, bij haar vader onderbrengen omdat hij niet meer betaalde voor de allimentatie, Matahari moest een keuze maken en zo werd zij Matahari. Ze ging naar Parijs, ze zou haar dochter nooit meer zien.

matahari26

matahari25

matahari9

matahari24

Correspondentie vanuit haar tijd toen zij eenmaal in Parijs een gevierd danseres was geworden, in haar boudoir met spiegel van het theater, 1 van de theaters.

Pitcher vond het zo indrukwekkend ook, dat hij nog niet gestart is, in het boek van Paulo Coehlo, het moest bij ons allebei, nog steeds even inzinken, en ook leerden wij, dat het programma Andere Tijden, al een jaar geleden of langer terug een docu over haar heeft uitgezonden,d ie heb ik even gemist, maar …

~deze kun je hier terug kijken~ 

Meer info over het boek? ~klik hier~  De Spion – Paulo Coehlo. Het kwam echt tot leven dankzij de tentoonstelling. 

Meer info over de tentoonstelling? ~klik hier~  (NOTE! Deze tentoonstelling is te zien t/m 2 april 2018, mocht je dit dus later zien, dan helaas, maar kun je wat nu te zien en te doen altijd volgen via deze link)

Tijd om te gaan werken, tot snel allemaal 😉

PS, mijn dochter is op blog te vinden, ze is met verlof!  ~klik hier~ 

Advertenties

Prettig gespoord

Gisteren was het zover, de gratis reisdag van de NS, mits je het boekenweekgeschenk in handen had van dit jaar. Overal waren de poortjes open, behalve hier in Almere, het enige station waar ik wel mijn boek moest gebruiken om erin te komen.

Eenmaal in de trein bleek het vrij rustig te zijn, onderweg naar Amsterdam Centraal.

nsreisdag01

En ik bleef alleen, op Amsterdam Centraal pakte ik de trein richting Maastricht, de intercity. Omdat mijn ervaring is dat het heel erg druk is, rijen dik mensen staan te wachten was ik verbaasd toen ik op het perron stond, de trein aan kwam rijden, leeg was, zo goed als en ik rustig bij het raam een plekje vond en enige tijd zelfs alleen bleef. Natuurlijk vulde het zich later wel, mijn overstaptijd was immers 33 minuten.

nsreisdag02

nsreisdag03

Voor de show, met de telefoon gemaakt, dat ik alle ruimte van de wereld leek te hebben 😉 Natuurlijk heb ik dat ook direct weer bij mij genomen, al duurde het nog even voor de trein zich verder ging vullen.

nsreisdag1

nsreisdag2

nsreisdag3

Wachten op Centraal. Hoe leeg! Dat is wel anders geweest tijdens vrij reizen met de NS.

nsreisdag4

nsreisdag5

Op Eindhoven zal ik pas weer overstappen en van dat laatste stukje richting Geldrop nul foto’s, maar ook daar had ik alle ruimte. Waarom niet? Dat was een stukje van een paar minuten en op het Station op het perron vond ik vrijwel direct Miss Moon Magick die mij kwam halen om samen naar haar huis en gezin te gaan.

Binnenkort meer hierover, want Miss Moon Magick heeft besloten dat ik een give away mag doen, alleen ik, alleen hier te vinden, we zijn nog bezig, vooral zij, met een pakketje samen te stellen, hou dit blog dus in de gaten! Dan zal ik ook meer vertellen over onze dag samen.

In het kort, het was gezellig, wat mij betreft ook ontspannen, het idee dat we elkaar al jaren kennen, wat ook zo is, alleen irl was het voor het eerst.

Hoe was jullie zondag!

 

Boekenweek

Het is weer zover, het is al bijna over, t/m zaterdag is het boekenweek en bij besteding aan een boek van minimaal 12,50 krijg je het boekenweekgeschenk erbij. Natuurlijk heb ik daarvoor gezorgd en ga ik zondag weer de trein op. De keuze is al gemaakt, ik ga naar Miss Moon Magic!

boekenweek

Het boek wat ik gekozen heb dit keer, zag liggen, al eerder is wederom een historische roman, welke begint in Schotland ergens in 1402 of zo. Uiteindelijk beland de hoofdpersoon in De Purmer staat er achterop. Ik ga het meemaken, ben er net in gestart dus eerst nog de kennismaking der personages is aan bod.

De E-Reader, zover ja ik heb nog een ander boek uitgelezen, later meer, ook een historische roman die zich afspeelt in het Burgerweeshuis van Amsterdam en deels in Haarlem, veelvuldig komt Halfweg voorbij waar veel familie leden zijn geboren en ik voor de helft zeg ik altijd, ben opgegroeid. Het beste van twee werelden wat ik nu pas echt goed merk en besef, hartje Amsterdam, en het boerenland of dorp van mijn opa en oma, en mijn moeder en mijn ooms natuurlijk 😉

Update: De Fair gisteren was wat koel, qua weer, maar dat neemt niet weg, dat we ten opzichte van de vorige keer, weer iets meer winst hebben gedraaid. En dat is altijd goed natuurlijk, er kunnen weer materialen aangeschaft worden, daar doen we het voor! Het was super gezellig, het was best druk met nieuwe gezichten, en een clown dit keer ook, echt super! De cliënten hebben het met name naar hun zin gehad. En dat is natuurlijk ook belangrijk.

Ik wens jullie allemaal een fijne donderdag toe, mijn tijdelijke huisgenoot heeft nu een kamer, sleutels en contract, vandaag gaat zij daar schoonmaken en zelfs vanavond wil zij daar al slapen, dat hoeft ze niet, maar wil ze zelf.

Ik wens iedereen een hele fijne donderdag toe!

Sporen: Jeroen Krabbé, op zoek naar Picasso

sporen1

De titel is nu nogal dubbel zo natuurlijk, op zoek naar Picasso, right? Ik weet waar mijn Picasso is hoor, die zit nu even op het balkon, komt zo weer binnen en volgt mij dan weer een poosje in huis.

Het gaat om vanavond op tv, Krabbé, hij heeft al een zoektocht gedaan naar Vincent van Gogh, en nu start er heden avond een nieuwe serie, Op zoek naar Picasso, zijn vrouwen, zijn doen en laten, kortom het gaat bij mij de opnames in want fan van Jeroen Krabbé ben ik ook al sinds ik een jaar of 8 ben.

~hier kun je alvast de trailer zien en als je later komt kijken de afleveringen terug zien na uitzending~

sporen2

Deze sporen zijn nog van afgelopen zondag, mijn mini fietstochtje.

sporen3

sporen4

Met de knie gaat het redelijk, in de zin van, stijfheid is uit gebleven, gelukkig maar, en de schaafwond, ja hoe vervelend kan dat voelen als het ook nog op de kop van de knie zit, dicht wil trekken maar ja zodra jij beweegt, prik, prik, prik….

Vanmiddag weer even lekker werken bij mijn zonnestraaltjes, zin in, want gisteren, was een dag die voorbij kroop. Wel heb ik ondertussen het boek van Simone van der Vlugt uit: Jacoba: Dochter van Holland!  (wat zich een eeuw voor Willem van Oranje afspeelt, en zelfs Henry de VIII moet nog opgroeien)

Weer een boel bijgeleerd over onze geschiedenis en wat is dat ook weer mooi geschreven! Qua de liefde of love story.

Op naar het volgende boek wat al hier ligt vanuit de bieb: De lege stad. Ook van Simone van der Vlugt. 

Dit word dan al boek nummer 4 in dit jaar… dat is lang geleden dat ik zoveel boeken in korte tijd heb gelezen.

Vergeten jullie niet vanavond Krabbé op zoek naar Picasso?  😉 NPO2 dus…

 

Sunset

Liet ik van de week ~sunrise~ zien ~klik~ 

Kom ik nu met de sunset van gisteren aan, en dat was niet alleen hier zag ik al op instagram, wat was dat even mooi. Een update in gezwets hoort hier dan ook wel weer bij, komt mooi uit.

cloud2

Gisteren moest ik even een brief posten, in eigen belang best wel handig als ik dat snel doe, nu heb ik de tijd hoor, maar goed, brief in de tas, camera groot mee en het park in, er hing zoveel rijp in de ochtend toen ik wakker werd, welke nog telkens hing maar dan dunner toen ik klaar was om de deur uit te gaan. Right, brief mee, camera mee, het park in. Kom ik er thuis achter.

  1. Brief zat nog in de tas, hangt weer bij de deur in het zicht.
  2. Dat ik in 2017 gisteren pas voor het eerst mijn grote camera weer eens heb gepakt, hahahahaha lang leve de mobiel 😉

cloud3

Nou ja, ik heb nog twee jaar om deze te posten, het is voor de zorgverzekering dus, een claim die ik nu wel vergoed krijg en eigen bijdrage dus nihil wordt, die eigen bijdrage is echt dat, en valt buiten eigen risico. Komt goed, vandaag poging twee! Voor ik de bus op ga naar mijn werk straks!

Boeken

Schreef ik van de week over het nieuwste boek van Susan Smit: De eerste Vrouw. Dat ik hier in zou beginnen als ik de Rode Sneeuw in december uit zou hebben, die heb ik inmiddels allang uit en heb dat andere boek opgepakt, ja twee dagen nog doorheen zitten en liggen worstelen maar ik kom er niet in. Bij mij wil het dus niet zeggen dat ik elk boek van een bepaalde schrijfster in dit geval allemaal goed vind, en als dat zo is, leg ik het net zo goed weg. Ik denk dat het komt, want haar schrijfstijl is heel herkenbaar verder net als altijd, ook goed, dat het verhaal an sich mij totaal niet aanspreekt.

Ik heb niets met opera alleen al, met film wel, maar het gaat iets te ver terug en teveel over opera denk ik. Kortom ben al in een ander boek gestart van een onbekende schrijfster alhier. Leven in Vrijheid heet het geloof ik, ook historisch wat zich in Amerika ergens afspeelt in de tijd van de slavernij nog. Maar ik weet niet of ik deze ook uit zal lezen. Ik denk dat ik mijn boeken maar meeneem vandaag, wat eerder weg ga en even de bieb in ga duiken op zoek naar ander materiaal wat door mijn hoofd blijft spoken waar ik meer nieuwsgierig naar ben.

cloud5

Telefoon

Mijn goede vriend J. belde nog even gisteravond, ja dat is ware vriendschap namelijk, zo zie je elkaar even niet ook al woon je praktisch bij elkaar om de hoek vandaan, fiets ik hem met grote regelmaat voorbij, eigenlijk altijd als ik naar de stad ga en zeker richting Zeeman. Of de Action 😉 Hingen we 5 uur later pas op, vertelde de klok dat het bijna 4 uur was. Moet kunnen, zo nu en dan.

Verjaardagen

Morgen is mijn nicht jarig, de tijd vliegt ineens, en volgende week mijn moeder, zij zijn een week na elkaar jarig, of ik mijn nicht dit weekend zie, denk het niet, wel ga ik volgend weekend hoe dan ook naar mijn moeder toe. Vanmiddag eerst maar eens mijn collega’s vergezellen op de Dagbesteding en lekker naar mijn zonnestraaltjes toe en lekker knutselen of… ik zie wel wat er gepland staat 😀

cloud4

De foto’s 

Note: alle foto’s zijn tegelijk achter elkaar genomen vanaf mijn balkon, altijd apart om te zien hoe de kleuren zo divers kunnen zijn waar je dat met het blote oog eigenlijk weer als 1 ziet, expres heb ik de grens gepakt ook. Dat is de één na laatste foto vooral, wat recht omhoog kijken was voor mij eigenlijk. iets naar links, de rest is allemaal iets naar rechts of recht naar voren.