Merskenheide en even heen en weer.

Deze foto’s zijn gemaakt op 5 augustus 2020, de hittegolf was net in zwang en Liefste was een dagje vrij eindelijk. Ik wilde graag even naar de heide om te zien of het al paars zou zijn, of nog net niet. Zo geschiedde. Wil je meer zien en lezen over hoe dit is ontstaan? Een eerder blog met foto’s vind je ~hier~.

Het was dus al paars, alleen het zoemen van de bijen ontbrak. Dat viel echt op, omdat ik er eerder ben geweest, vroeger ook al, en het hoort nu te zoemen, dat kan heel indringend worden zelfs als je een tijdje ertussen gaat zitten, of erdoorheen loopt. Nu dus helemaal niets. Ik zag hier en daar een libelle in de verte, maar ook lang niet zoveel als het jaar hiervoor.

Zo ook, de vennen stonden praktisch leeg. De allereerste keer dat ik hier kwam, lag dit vol met water, waren naar het leek wel 3 vennen bij elkaar. Nu stond er alleen in de achterste wat water en kon ik er zo heen lopen zelfs. Dat is natuurlijk een heel slecht teken.

En hier, allemaal bij elkaar, verschillende soorten sporen die al in bloei zijn. tijdens de hittegolf zelfs. Een bovist, wat stoelen en een zwammetje, tegelijk het maisveld met de zomerse bloemen ernaast. Het is als Sint Juttemis bijna.

En dan dat prachtige rode dak in de verte wat er net bovenuit komt. Ee huis. thuis, mijn thuis is tegenwoordig waar Liefste is, en waar ik ben. We moesten even naar Almere, de tijd om eventueel terug te gaan begint denken wij, aan te breken. Echter is fysiotherapie gewoon door gegaan, is mijn dochter verhuisd en had ik het huisje nog niet gezien. Heeft Liefste een fiets voor haar bij elkaar gewerkt, ( in natura uitbetaald ), zo kan het ook gaan. Klussen betekent in deze tijd niet altijd cold hard cash verdienen. Dochter zo blij als wat met eindelijk eens een goede fiets waar zo mijn kleinzoon veilig achterop kan, In plaats van de oude barrels waar ze tot heden vaak op fietste. (met reden, die stelen ze niet) 😉

En er werd een nieuwe salontafel voor mij geleverd, dat allemaal per ongeluk op 1 dag. De fysio stond al vast, de fiets dan mee te nemen stond vast, en ik werd afgelopen week gebeld of men… de tafel kon brengen op… nou ja! Dat is echt toevallig! Ja, dat kan, alleen het tijdstip, gaf ik aan, graag dan en dan, na fysio. Nou, dat werd dus tussen 7.15 uur en 9.15 uur, die mail krijg je dan de middag ervoor. Kortom, maandagavond, reden wij langs het ouderlijk paar om daar meteen even de ringen voor mijn moeder af te leveren. Even gedag te zeggen en door naar Almere.

De plantjes hadden inmiddels wel dorst. Mijn dochter verzorgde ze, maar ja, de verhuizing kwam daar zeer onverwacht tussen, dus er zijn er een aantal die hebben bijna de geest gegeven. Komt wel weer goed, of anders, het zij zo. Kan gebeuren. We namen een heerlijke douche, keken wat tv, en vervolgens doken we op bed, de wekker gezet en om half 7 ging deze af. Ik heb amper of niet lekker geslapen in elk geval. Dat is meestal zo als ik dit soort vroege afspraken heb, bang om niet op tijd wakker te zijn of zo. Meer mensen die dit hebben?

Natuurlijk als de wekker dan gaat, ben je wel in diepe slaap. Ik gooide de wekker nog 1 keertje op snoozen, om vervolgens er dan toch maar uit te gaan. Koffie, en op balkon voelde lekker, ik ging even buiten zitten. De straat in mij opnemen die sterk achteruit gaat. Qua aanzicht. Winkelwgentjes beneden wat niet mag, wel een stuk of 6, kortom controle is er ook niet. De stempels staan er nog, ik opende een brief waarin vermeld stond dat ze voorlopig nog blijven staan. Er hadden zich duiven genesteld in de stempels, vandaar dat ze niets mochten en konden doen. DD van de brief 3 juli… het is september, en nog zijn de materialen er niet. En toch de huur met 3% even verhoogd, en ze hebben zich zo ingedekt met die stempels en de gebreken, dat we niet om verlaging kunnen vragen wettelijk gezien, voor achteruit gang van het woongenot. (Ja, ik kijk grag Mr. Frank Visser en weet soms dan zelf even uit te vissen hoe ik iets op kan zoeken of dat ik mij bewust wordt van rechten en plichten qua woningbouw).

De salontafel werd keurig op tijd gebracht, ik hoefde niet te racen voor mijn fysio welke om exact 9.15 uur stond. Ze waren er al voor half 9, kortom, ik kon op mijn gemak nog een keertje douchen, aankleden en mijn fiets pakken. Liefste mocht uitslapen, dat had hij wel verdiend 😉

Ik fietste naar het gezondheidscentrum, alles is anders daar, nog meer voorzichtigheid. het was er dan ook super rustig. Ik ging naar boven, ging in de gymzaal zitten zoals altijd. En wachtte af… rustig af. Nu is mijn peut meestal eentje van uitlopen, dus ik was op tijd. Ik hoorde hem gewoon door alles heen vaag praten, patiënt eventueel lachen en antwoorden. En ineens was het 9.40 uur, de gymzaal was leeg, waar het normaal stervensdruk is, maar nu kwam er een vrouw binnen die verbaasd was mij te zien, zij ging fietsen ik zat nog te wachten. Om dan te ontdekken dat de tijd zover heen was. Huh? Even in dubio, maar ik besloot op te staan en eens even aan te gaan kloppen.

Het kan niet altijd recht lopen schijnbaar. Er was 1 afspraak verzet, en dat was deze, Denis deed open, (ja echt met 1 n… naar het liedje van Blondie is hij vernoemd). Zag mij, keek meteen verbaasd… Ik vroeg hem… uhhh 9.15 uur? Ikke? Loop je zo uit?

Meid zegt ie.. je staat er niet in, deze mw. staat er al een maand in voor vandaag op dit tijdstip… uh? Hij zette zich achter zijn pc, ging kijken waar ik dan wel zou staan, nou nergens dus! Ik zeg hem nog.. ik wilde vorige week al, maar toen was je er niet, dus deze week, di. 9.15 uur zei ze tegen mij door de foon… Denis is door de komende weken heen gegaan, hele dagen bekeken, maar ik stond er niet tussen…. foute boel. Ik stond bijna in tranen. En ik vroeg hem, heb je aub even 5 minuten dan als je klaar bent met deze Mw.? ja, dat had hij, normaal gesproken is dat namelijk het sport uurtje in de oude tijd. Vandaar dat ik meestal op die dinsdag ben om 9.15 uur… dan kan hij uitlopen 😉

Kortom, ook bij mij, kan het weleens mis gaan, door.. nou ja.. wie of wat dan ook. Denis gaat er zelf ook nog even achteraan, maar nu sta ik weer ingepland, over 3 weken zeker weten bijna, ben ik weer thuis, om als het goed gaat! (covid19 beslissing), thuis te blijven voorlopig!

Hij heeft mij er nu zelf weer ingezet! Pffffffffffffff nou goed, het mij het ochtendje en start van de dag wel, om daarna rustig aan te ontbijten met Liefste. Maar eerst, ging ik nog even naar mijn centrum, naar mijn AH, mijn favo cassiere was er, ze was zo blij mij te zien. Maar ik kreeg wel te horen… schoonmoeder.. kanker overleefd… maar gestorven nu aan corona… in het verzorgingstehuis. Ik vroeg of ze in ons tehuis zat bij ons in de wijk. Nee… ze noemde het tehuis, waar mijn cliënten eventueel ‘werken’, een deel van hen dus… ik zeg neeeeeeeeeeee dit meen je niet! Pfffffff Goed, condoleances over en weer om daarna even bij Bruna, mijn favo boekenwinkel even te zien of mijn naamgenoot aanwezig was. Ik zag de andere meiden wel, eentje was nieuw voor mij, de ander ook bekend, maar mijn naamgenoog Suus, zag ik niet…

Waar is ze? Uhhhh, ze is ziek thuis.. ik vroeg meteen… ‘toch niet?’

Nou, dat moest ze nu juist nu ondergaan… de test… want haar dochter op school was thuis gekomen met verkoudheid, en zijzelf, Suus… nu ook hoesten en proesten en dus de test, en dan de uitslag… nog onbekend dus of het gewoon een verkoudheid is… of dat ik er nu twee ken in mijn woonstraal en contactstraal… open en bloot contactstraal die corona hebben…

Ik kom thuis, vertel het aan Liefste… hij kent immers mijn patroon van boodschappen doen etc. Dat ik vaak daar ben onder de mensen, omdat ik met de fiets moet als ik alleen ben, dus ja, 1 doos kattengrit en wat schoonmaakmiddelen maken al dat ik soms zelfs twee keer op 1 dag het centrum in moet. En ik zie hem al bedenkelijk kijken. Onze persoonlijke gedachtengang was… ergens in sept… maar nu vroeg ik, omdat 3 okt, ineens een bijzondere datum is.. voor ons persoonlijk… ben ik voor 3 okt. thuis? Of moet ik … Zijn woorden… ik weet het niet! Neem maar mee! Pak maar in!

Sowieso moet ik nog even mee terug, want morgen ga ik hier naar de tandarts, maar dat is voor een volgend blog.

Ik moest dit gewoon even kwijt zo… sorry voor het lange verhaal. tot heden was ik niet zo bang voor corona, nu nog niet, maar ik ga eerlijk zijn… er gaan alarmbellen af bij het idee dat ik straks dagen alleen in Almere moet rond scharrelen eventueel. Want, ook mijn dochter werkt nog altijd thuis! Mijn schoonzoon rijdt op de stadsbus, maar afgeschermd met mondkapje… zij zijn veilig, ze houden zich veilig…

En dan nog het nieuws gisteravond… bij thuiskomst te Drachten… mensen wassen hun handen minder vaak… illegale feestjes, ook jongeren. Ik voel mij hier veiliger in elk geval. Laat ik het voor nu daarop houden.

Stempels

stempels13

Jullie dachten dat ik het ging hebben over een nieuwe hobby. Die lijkt er overigens wel te zijn, gezien ik ook al bezig ben met Vattenval, ivm warm water wat niet warm wordt.

Met de RRS, rioolreinigingsservice, omdat mijn flat vaak stinkt vanuit de badkamer, en deze zit midden in het huis, dus mijn hal kan behoorlijk stinken naar nog niet eens riool maar erger.

En Feenstra, is met mijn ventilatie/afzuiging bezig, er komt een nieuwe motor in.

stempels14

En buiten, kijken we tegen de stempels aan die van de zomer al geplaatst zijn. De muren scheuren… Dus ook Ymere zelf is bezig? We zien niets of niemand. Het staat al maanden, en de scheuren zijn zo’n 10 jaar geleden al gemeld, naar wat ik nu hoor, al door verschillende bewoners door de tijd heen. Ook op mijn balkon zitten scheuren die ik al jaren geleden heb gemeld. ‘Niets aan de hand Mw.!

stempels15

De eerste twee foto’s zijn van op de hoek, vanaf mijn balkon gezien. Daarachter zit een kapperszaak, en daarboven zitten nog 4 appartementen, daar wonen dus mensen.

Kort gezegd, de flat verzakt en ik zeg nonchalant, dat de flat op instorten staat. De woningbouw meld anders, het valt wel mee allemaal. De constructies moeten vervangen worden maar ze zijn met een derde? Inspectie bezig of iets. Kortom er gebeurt bijna niets.

stempels16

Vanaf mijn balkon genomen, recht voor de ingang van ons portiek… Hierboven zitten de slaapkamers van mijn buren, die worden gestut.

stempels17

Ik heb geen idee hoelang dit nog gaat duren allemaal, zover dus weinig. Maar de woningbouw dekt zich in natuurlijk, en zo nu en dan krijgen we een brief, dat inspectie nummer zoveel binnen kort eraan komt. Pas daarna een plan opstellen bla.

Wat betreft de Vattenval, dat is al ruim 8 maanden nu aan de gang, en het woordje compensatie is al gevallen, maar dat willen ze nu pas doen als het opgelost is, zover dus nog altijd niet. Er komt koud water uit de kraan, en soms best lang. Schijnbaar ben ik de enige die klaagt.

Tot ik eergisteren een buurvrouw sprak, die wel degelijk hetzelfde probleem heeft net zo lang al ook. Maar zij had de woningbouw gebeld ipv de vattenval, en daar kreeg zij te horen. ‘U heeft geen service contract, dus kunnen we niets doen?’

Ik heb haar verteld, dat ze de storingsdienst van de vattenval moet bellen, en daar de klacht moet neer leggen. Ik weet nog niet hoe dat is afgelopen, heb haar nog niet gesproken.

De RRS, rioolreinigingsdienst, in oktober al, 9 oktober, is er iemand geweest, die mijn probleem heeft aangehoord, nadat ik de huismeester had gevraagd wat ik moest doen. Die was hier toevallig in de flat aanwezig. Hij schrok en begon over een standleiding? Zal wel, ik moest meteen bellen! De boel staat op ontploffen! Zei hij.

Ook de Mr. van de RRS in oktober zei hetzelfde nadat hij mijn douche had schoongemaakt, niets te vinden! Maar wel het borrelen en het putje omhoog en stank.

Ik Ymere gebeld, want ik moest de standleiding opgeven, dat die schoon moest. Neeeeeeeeeheeeeeeeeeeee, dat was te kostbaar, nu eerst maar eens mijn toilet reinigen dan…  En weer een middag thuis gezeten, toilet van de kant af, tot 24 meter diepte heeft hij schoon gemaakt, niets…  ‘Wat als het weer en nog steeds gebeurd?’ vroeg ik. ‘Nee, zei hij, het is nu wel klaar!’

Binnen een week, 2 dagen later, belde ik alweer, mijn doucheputje komt nog altijd omhoog! En het borrelt!

Mr. nummer 3 kwam, inspecteert, snap het niet, we kibbelen nog een beetje, weer een middag thuis gezeten en niets… ‘Er moet een rooktest gedaan worden mw.’

(dit was allemaal in december en ik ging ook nog even weg)

Januari…. RRS komt de rooktest uitvoeren, dat gebeurde in de badkamer, van de wastafel naar het doucheputje… Jullie raden het misschien al?

De rook, kwam erin, maar er niet meer uit, ze deden iets anders en de zwarte prut spoot uit mijn doucheputje…

‘Camera!’ Werd er geroepen. ‘We gaan even de camera erbij pakken mw.’

Goed… de camera komt eraan, die ging erin, daarmee zagen ze dus dat de rook nog hing, misschien lagen de leidingen schuin. Ook niet… conclusie…

‘De standleiding moet schoon Mw.! Iedereen moet dan thuis zijn, dus u krijgt mettertijd een brief en daar staat de datum in, wij moeten vanaf het dak… bladiebla….’

Ik zei slechts… ‘dus Uw collega die hier op 9 okt. was, had direct gelijk…. het is nu 2de week januari…’

De boel staat op ontploffen. Kortom, als ik er even niet meer ben? Dan lig ik ergens in de stront of onder de puinhopen van het gebouw 😉

Tot heden nog niets gezien. En zover gaat het nog altijd goed 😉

Ik woon hier al bijna 26 jaar inmiddels, niet zo gek allemaal.

 

 

#balconylife

moonbyday1

#balconylife, is een serieuze hashtag op IG. ~klik~ .

Vanmorgen, eindelijk, de wind weg, de zon schijnt en ik doe de deur open voor Picasso en zie de maan staan. Yesssss, gelukkig staat mijn camera op tafel naast de #balconylife 😉

balconylife2

Terwijl ik een foto of tig neem van de maan bij dit daglicht, kijk ik eens om mij heen. Ik zie appels die ik al eens genoemd heb bij ~Klaproos~, dat ik die heb neer gelegd voor de kerst al, en er is van gegeten maar ik zie niet wat of wie.

Officieel mag dit ook niet, omdat velen aan de achterkant, maar ook aan de voorkant hun vuil storten, eten dus met name. Waardoor we al jarenlang last van muizen kunnen hebben, het hangt er wel vanaf hoe schoon je huis is verder. Maar ze dringen vooral door in de boxen, en ook hier, heb ik geluk dat ik precies in het midden zit en de buitenkant zijn natuurlijk als eerste aan de beurt om in te kruipen.

balconylife3

Omhoog, kijk ik weer en zie de boom, die er altijd al stond, al bijna 26 jaar kijk ik ertegenaan in de verte. De vogels zitten er natuurlijk graag in, en ook nu, zie ik cirkelen, landen maar het viel mij al op. Veel meeuwen die cirkelen rond de boom en dan zie ik het…. Ik probeer ze al een tijdje te vangen met de camera, wat eerst niet lukken wil.

balconylife4

Beneden zie ik bij de garages van de huizen een kat lopen, die hoort hier trouwens, kom ik vaker tegen. Van wie hij of zij is, geen idee verder. Ik kijk verder op de grond onder mij, en dan zie ik het echt. Een flits zie ik vanuit mijn ooghoek, iets fladderen.

balconylife5

Opnieuw, heeft iemand maar dan echt buiten op het parkeerterrein, de weg ernaast, doodlopend… iets neer gegooid… aan cirkelende meeuwen kan ik dat altijd wel zien, vaak zoek ik al, maar nu was ik te geconcentreerd op de lucht eerst voor ik dit zag.

balconylife6

Alles komt erop af, en ze vechten elkaar de tent uit. Zou je niet zeggen hier, maar echt. Dan hoor ik de kat ineens brommen, samen met een andere kat, territorium, maar ze zitten ergens in 1 van de tuinen die afgesloten zijn… dus ik hoor ze wel, maar zie ze niet. Picasso zit veilig achter mij, op zijn paal, in de deur opening en kijkt slechts.

balconylife7

Ik pak mijn koffie, neem een slok en blijf kijken, het moet en zal mij een keertje lukken… vliegende vogels op de foto te krijgen.

balconylife8

Het is in de verte, maar ze zijn ook zo snel. Inmiddels zie ik ook mensen voorbij komen lopen onder mijn balkon. Auto’s parkeren, mensen stappen uit, kijken omhoog naar mij zie ik allemaal vanuit mijn ooghoeken. Bang dat ze op de foto worden gezet, maar mijn blik recht vooruit vertelt hen dat ik het niet op hen heb gemunt. Alsof ik met een jachtgeweer boven sta of zo…

balconylife9

Dan schiet ik nog 1 foto en zie? Al meer naar wat ik graag zou willen, zonder statief, zonder steun, met de vogel mee zien te bewegen, hoe snel ook, en op hoop van zegen…

~klik~

Vraag van de dag: Wat zou jij nog eens graag op de foto willen zetten wat tot heden nog niet is gelukt? 

Berging Short Stirling

oostvaardersdijk1

Eindelijk was daar de zon, gewoon overdag, in de middag. Heerlijk en zo ook Liefste zag ik opbloeien en hij voelde zich een stuk beter ineens. Het heeft even geduurd, en zelfs hij wilde er even uit!

oostvaardersdijk6

Nu had ik hem al eerder in het weekend mee naar buiten weten te krijgen, maar niet van harte! Geen zon, koude wind, maar ja, ergens moet je even eruit, weer in beweging komen om je lichaam weer in balans te krijgen na een zware griep.

oostvaardersdijk3

Ondertussen had hij in de krant ergens gelezen over een short stirling die in het Markermeer zou liggen. Liefste en water zijn als 1, net als bij mij, brengt dat vaak rust en zo togen wij even naar de dijk.

oostvaardersdijk4

Onderweg in de auto, probeerde ik te achterhalen of er een locatie bekend is online waar deze dan ligt…. Niet exact natuurlijk, en het meer heeft 2 kanten, kortom. Als de gemeente zich ermee gaat bemoeien, dan moet het haast wel aan deze kant zijn.

oostvaardersdijk5

Hier ligt het niet in elk geval, wel op een ander bekend stekje waar ik al jaren kom.

oostvaardersdijk7

ALMERE – Na de berging van het vliegtuigwrak van de Short Stirling BK710 eind maart zal een blijvende herinnering opleveren. Zo komt er een documentaire, lesmateriaal en een monument in het Bos der Onverzettelijken.

oostvaardersdijk9

Op de bodem van het Markermeer ligt het wrak dat in de Tweede Oorlog door de Duitsers is neergeschoten. De vondst werd een aantal jaar geleden ontdekt. Inmiddels zijn er middelen gevonden om het wrak te bergen. Dit gaat eind maart beginnen. ‘Respectvolle berging van het vliegtuigwrak en haar bemanning staan voorop’, laat de gemeente weten. Als het inderdaad om de BK716 gaat dan waren er zeven bemanningsleden aan boord, vijf Engelsen en twee Canadezen.

oostvaardersdijk10

Herinnering

De gemeente hecht er aan om het verhaal van de Short Stirling door te geven en te bewaren voor volgende generaties. ‘Dit vergroot tevens het besef over hoe waardevol het is om vandaag de dag in vrijheid te kunnen leven en dat dit niet vanzelfsprekend is’, aldus het college. Samen met de Provincie Flevoland, Batavialand en het Erfgoedhuis Almere wordt als herinnering een verhalenwebsite en educatief materiaal ontwikkelt. Ook heeft de provincie Flevoland middelen ter beschikking gesteld voor een documentaire.

oostvaardersdijk11

Monument

In het hart van het Bos der Onverzettelijken, op het herdenkingsveld, wordt in het najaar 2020 een kunstwerk ter nagedachtenis van de bemanning van de Short Stirling, geplaatst. De gemeente wil hiervoor, in het bijzijn van de nabestaanden een herdenkingsceremonie houden. ‘Hiermee willen wij op gepaste wijze een eerbetoon geven aan de bemanningsleden, die de ultieme prijs hebben betaald voor onze vrijheid’, aldus het college. ‘En daarnaast de nabestaanden de gelegenheid te bieden om tot een waardige afsluiting te komen. Tegelijkertijd is het voor onze stad een blijvende herinnering aan dit, ook voor ons, belangrijke stuk geschiedenis.’

oostvaardersdijk14

Bron: ~klik hier~

Ik weet dus waar het wel ongeveer moet liggen, of in elk geval, heb ik al gelezen via de site van de gemeente wat er straks eventueel hinder gaat brengen tijdens de berging van deze short stirling. ~Het Blocq  van Kuffeler~ <— oud blog van mijzelf, mocht je dat gemist hebben.

ooostvaardersdijk13

Het viel liefste wat tegen allemaal, naar het Blocq wilde hij niet, vanuit hier is dat nog een eindje toeren namelijk. Daarmee wist ik ook, nog niet helemaal 100% lekker 😉

Als altijd, liet hij mij gewoon lekker vrij met de camera en zat zelf alweer in de auto. En echt, dit is niets voor hem. zolang ik hem ken, is hij altijd up en running, ziek? Wat is dat… zo zie je maar weer, dat zelfs beren zo nu en dan het te pakken kunnen krijgen.

Zelf ben ik ook nog zwaar verkouden, kortom, we zieken rustig verder uit.

 

Terug blikken is vooruit kijken

meesje1

Ik hoor of lees weleens dat terug blikken weinig zin heeft, vooruitblikken des te meer.

Als ik dit na ga voor mijzelf, is terug blikken wel van belang, en voor velen denk ik zo, omdat je leert vanuit wat je gedaan hebt of gezien hebt, of mee hebt gemaakt. Soms kun je er iets mee, soms niets. Waar je niets mee kunt? Schrap je weg en laat je los.

meesje2

Dan kijk ik terug op wat mooi was en is, die herinneringen neem ik al mee, en nee, in dit blog ga ik niet linken naar wat er al staat en via archief terug te vinden is, heb er wel aan gedacht, maar dat hoeft niet. Zie je wel een dikke vette regel of woordje en schuin gedrukt? Dan zit er wel een linkje onder en dat opent in een nieuw tabblad.

meesje3

Eerlijk? Heel erg eerlijk? Het is dankzij Liefste dat ik dingen zie nu, die werkelijk veranderd zijn, waar men, wij allemaal altijd geneigd zijn om op te noemen wat er NOG MOET gebeuren, zie ik ineens wat er allemaal al gedaan is en hoeveel stappen ‘wij’ al verder zijn, zowel hij als ikzelf.

meesje4

Wij zijn beiden gek genoeg? 15 jaar op onszelf geweest, nou ja, terwijl ik dit tik, komt Landslide voorbij van Fleetwood Mac….

Time makes  you bolder, even children get older… ik bedoel… dat dus…

15 Jaren zijn wij beiden op onszelf geweest en voor hem betekende dat, dat hij koud was geworden, het leven leven zoals het kwam en veel de deur uit zijn, waardoor het huis was verwaarloosd qua woon genot. Alleen de slaapkamer was nog gangbaar samen met de badkamer.

Er was zelfs een kamer waar ik niet eens op de drempel kon staan.. echt niet! Die stond zo vol met apparatuur van zijn werk, dat ik niet eens wist dat er nog een kast in stond. Ahum… Stukje bij beetje, dat maakte ik schijnbaar los in hem zonder iets te zeggen verder, ik vroeg alleen zo nu en dan iets… hahaha Heb je ene stofzuiger? Waar vind ik… ander haal ik het wel…

meesje5

Andersom, in het andere huis, lagen nog een hoop kleine klusjes zoals het ophangen van mijn werken bijvoorbeeld om ze van de vloer af te halen in elk geval, plintjes, plankjes hangen, dingen waar ik al jaren om verlegen zat, maar van die dingen die niet direct hoeven? Het was even zorgen dat de boormachine mee kwam en we zijn even 2 dagen bezig geweest, alles hangt bijna! Nog 1 projectje wat liefste graag wil maken voor mij, en dan is de keuken aan kant ook.

Echter ziet Liefste alleen… jouw vloeren moeten gedaan worden in de keuken vooral.. ja klopt… Hier moet de schutting nog gedaan worden en de bestrating! Ja klopt…

En daar blijft het dan bij, maar ik laat mij niet kisten en laat hem zien… kijk eens liefste… weet je nog toen ik kwam? Hoe zag de woonkamer eruit? De ramen? Plantjes? Die ene kamer… ja maar.. niets ja maar…. ik kan erin, de ramen zijn zelfs gelapt!

meesje6

Ja maar… nee… Laten we het eens hebben over onze fietstochten, auto tochtjes, Picasso, Wat al wel is weg gegaan, wat WIJ samen hebben gedaan, zowel hier als daar. Mijn werk, jouw werk tussendoor, op de hond passen… Op de kat van mijn ouders passen, anderen bijstaan en helpen tussendoor, onze vriendschappen warm houden. Met vallen en opstaan, maar zelfs de zolder is een start gemaakt, kamer twee is leeg.

Dit was belangrijk, het leren omdenken  en dankbaar te zijn ook voor wat wel is! Nu ik echt kan zeggen dat we een jaar lang samen zijn, van 31 dec. t/m 31 dec. plus de rest daarvoor? Zie ik de grote groei en sprongen die hij maakt en zijn antwoord eergisteren op mijn vraag;

‘Wat kies je nu, toen, toen je bakken met geld thuis verdiende en thuis bracht? Of het nu, waarin je rond kunt komen maar wel kunt genieten tussendoor….’

Hij kies het nu… wij… met vallen en opstaan, maar echt samen, samen groeien, samen puzzelen, samen lachen, samen vallen… elkaar opvangen… ik zie vooral… het afgelopen jaar.. Samen! Ook als we elk op onszelf zijn, dan nog is het samen!

En als ik daaraan denk… het afgelopen jaar, dingen ook al vergeten zelfs, en wat lachen we erop, oh ja! Nu al. Wat ervoor terug is gekomen of niet. Er is altijd ruimte voor verbetering, natuurlijk, en daar gaan wij het komende jaar vast en zeker aan werken, ik zeker wel in elk geval 😉

Hoe dan ook, ik wens jullie allemaal een heel fijn uiteinde, en een zeer goede start van het nieuwe jaar! Hier? Liefste werkt, als ik wil, kan ik mee, maar ik kies ervoor om bij Picasso te blijven en lekker thuis met de tv op hem te wachten…

Wat gaan jullie doen vanavond?