Inspirerend Geluk | #Part 5 Omgekeerde bucketlist

Sas van I live for my dreams heeft al eerder dit jaar het project Pluk het Geluk verzonnen en gestart. Dit bleek een groot succes, maar ik kwam net kijken en kon nog niet goed overweg met wordpress om alsnog mee te doen. Maar nu heeft zij een tweede project wat Inspirerend Geluk heet, je kunt nog altijd meedoen en instappen als je wilt. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Vandaag deel 5: tevens het laatste deel, tenminste, zover 😉

Beschrijf wat je allemaal al ondernomen hebt en waar je trots op bent. Welke dingen springen er voor jou uit? Een terugblik op dingen waar je trots op kan zijn, ipv de algemene wat-wil-ik-nog-bereiken-lijstjes. Omdat je trots mag zijn op de dingen die je al hebt bereikt!

3D canvas in opdracht gemaakt. Ben ik ontzettend trots op!

3D canvas in opdracht gemaakt. Ben ik ontzettend trots op!

~Mijn vrijwilligerswerk, dat is nu zo ondertussen een jaar geleden dat ik het krantenartikel las, ik las creativiteit met winkel etc. Ik mailde, het duurde even voor ik antwoord kreeg maar mocht op gesprek komen. Ja, ook dan moet je solliciteren en kun je afgewezen worden. Ik mocht direct na het weekend proef komen draaien en de groepen gaan zien en kennis maken.

Gewoon wat observeren en ik werd door mijn directe huidige collega eigenlijk al binnen 10 minuten binnen gehaald. Hij gaf mij een formulier wat ik even in moest vullen een voorlopig contract en mijn gegevens. Een proefcontract voor drie maanden. Ja ook dat is tegenwoordig normaal, vrijwilligerswerk is eigenlijk een hele foute naam zoals het nu gaat en moet. De drie maanden vlogen om en de cliënten kwamen telkens dichterbij in de groep waar ik nu elke week meedraai. Om dan ineens mijn vaste contract binnen te krijgen, ondertekend heb en terug gestuurd en nu heb ik dan een onbetaalde baan, tot nu toe voor 2 uurtjes in de week.

Vrouwelijk klassiek naakt, in soft pastel op zwart karton, de stijl lijkt op die van Carravagio

Vrouwelijk klassiek naakt, in soft pastel op zwart karton, de stijl lijkt op die van Carravagio

~Moeder worden op jonge leeftijd, ook dat was een wens ALS het mij gegeven was en de juiste partner in mijn leven zou zijn. En zo formuleerde ik het echt vanaf ongeveer mijn 14de jaar. Ik krijg overigens nog steeds de vraag of ‘het’ soms een ‘ongelukje’ was of is… uh nee, zwaar gepland en anderhalf jaar voor uh… 😉

~Mijn MAVO diploma halen in 1989, nee dat was niet helemaal normaal, ik kreeg ergens VWO advies, dat ik dat had kunnen doen maar mijn moeder zag het al aankomen dat ik de andere kant op ging, de kant van uitgaan, make up, mode, popmuziek, disco en ga zo maar verder. En ik heb dat laatste jaar en mijn diploma echt kantje boord gehaald door alsnog keihard te werken.

Houtskool, zelfportret toen ik 16 was van foto af.

Houtskool, zelfportret toen ik 16 was van foto af.

Wisten jullie dat? Heb ik van mijn lerares Engels gehoord welke ook mijn dochter heeft les gegeven bij haar diploma uitreiking een paar jaar geleden, dat een MAVO diploma van toen nu minstens VWO waard is in deze tijd? Hoe dat zo? Is het onderwijs zo onderuit gegaan? Vind het nogal wat te weten dat als iemand nu zegt VWO gehaald, dat ze dan eigenlijk maar een MAVO op zak hebben.

~Verder zou ik het niet zo weten omdat een bucketlist eigenlijk pas van de jaren 90 is, van de film natuurlijk en daarvoor had ik dromen en wensen en sommigen zijn uitgekomen en anderen nog niet. You will never ever know when they will.

Studie handen, houtskool. Ook te koop, gezien ik weet dat sommigen studies sparen.

Studie handen, houtskool. Ook te koop, gezien ik weet dat sommigen studies sparen.

Misschien klinkt het gek, maar dan is er meer fout gegaan van mijn ‘omgekeerde bucketlist’ dan goed, maar dat ben ik nu aan het keren, en die tijden zijn gewoon voorbij, over, klaar uit. 😉

Dreaming, oliepastel op papier, ook nog te koop en in atelier te vinden.

Dreaming, oliepastel op papier, ook nog te koop en in atelier te vinden.

Wat heb jij op je omgekeerde bucketlist staan, wat heb jij al gedaan wat je ook graag wilde. 

(Note, ja al deze werken zijn van mijzelf en bij mij in het Atelier te vinden, als je meer wilt weten, kun je altijd contact met mij opnemen.)

Advertenties

Inspirerend geluk | #Part 4 Doen, durf & waarheid

Sas van I live for my dreams heeft al eerder dit jaar het project Pluk het Geluk verzonnen en gestart. Dit bleek een groot succes, maar ik kwam net kijken en kon nog niet goed overweg met wordpress om alsnog mee te doen. Maar nu heeft zij een tweede project wat Inspirerend Geluk heet, je kunt nog altijd meedoen en instappen als je wilt. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Vandaag deel 4:

Vragen Doen:

Wat zou je nog willen doen in je leven?

Nu ga ik zagen, reizen en wel naar Sutherland County en dan eigenlijk ook echt een maand of zo, dat ik echt het gebied leer kennen waar ik ga verblijven.

1 van de 5 Sutherland castles die nog over zijn en onderhouden wordt. Dunrobin Castle

1 van de 5 Sutherland castles die nog over zijn en onderhouden wordt. Dunrobin Castle

Heb je wel eens iets gedaan waar je heel trots op bent en wat was dit?

Ik heb ooit gesproken op een politieke avond in de Bibliotheek voor iedereen toegankelijk, deze avond ging over Armoede en het AZC van toen, is alweer enige jaren terug, en of het geholpen heeft? Nee denk het niet, toch heb ik het gedaan, en ja, ik was hiervoor gevraagd door Stichting VLA of ik wilde en ook dorst.

Wat doe je altijd als eerste als je wakker wordt?

Mijn blaas legen, haha soms word ik zelfs wakker omdat … en anders moet ik zodra ik besef dat ik wakker ben. Daarna steevast koffie zetten laptop aanzetten.

Waar was je bang/angstig voor maar heb je toch maar mooi gedaan?

Nu kan ik zeggen, op het moment dat ik deze vragen kreeg wist ik dat nog niet, klik —–>  mijn Crowdfunding, <——klik het is echt heel kwetsbaar, nog steeds wel en hier heb ik maanden over nagedacht, het laatste wat ik wil is dat mensen zoals Godelieve dat ook heeft beschreven, medelijden gaan voelen voor mij of zo. Ik ben ver van zielig, sterker nog, ik zie dit van mijn kant zelfs als een foutje bedankt actie achteraf. Maar goed, het is zoals het is en nu wil er echt heel graag zo snel mogelijk klaar mee zijn. Pas dan kan ik voor mijn eigen gevoel nieuwe dingen ondernemen.

Wat doe je het allerliefste?

Zwemmen, of drijven, in water zijn, nu graag warm water, maar echt, nee een badkuip is te klein vaak, haha Ik wil echt los zijn van alles, mijn ogen sluiten en gewoon meedrijven op de golven mits mogelijk. Massages zijn ook goed, die duren altijd te kort  😉

Vragen durf:

Wat zou je graag durven maar heb je (tot nu toe) nog niet gedaan?

Ballonvaart, dat lijkt mij zo gaaf!

Durf jij voor een groot publiek op te treden?

Ja, zoals boven geschreven heb ik dat al eens gedaan een paar jaar terug voor vele vreemden en voor het bestuur van en wat politieke gasten die er ook aanwezig waren. En daarvoor al op de middelbare school, het Freakenfestival hadden we elk jaar, dit bestaat nog en daar verzon ik ooit met een groepje een modeshow te organiseren. Wat was dat leuk en gaaf, vooral om op zoek te gaan naar de winkels die ons kleding wilden lenen om dit op gang te krijgen, ja dat is ons destijds gelukt.

Durf jij altijd voor je eigen mening uit te komen?

Ja dat durf ik maar het doen is een ander verhaal, vaak is het beter te zwijgen dan je te mengen in bepaalde zaken, spreken is zilver, zwijgen is goud.

Is er iets wat je echt never ever zou durven te doen?

Bungeejumpen

Durf jij altijd oprecht en eerlijk te zijn?

Ja, en dat ben ik ook altijd. Sterker nog, als er iets gebeurd wat mij niet bevalt maar het gebeurt met veel ander mensen erbij, dan zal ik dat later privé aanhalen dat ik iets niet leuk vond of juist wel, het gaat twee kanten op natuurlijk.

Vragen Waarheid: Waar ben jij als uniek persoon nu super goed in?

Creativiteit in allerlei zaken word mij altijd vertelt. Nu ook op mijn werk, wordt mijn creativiteit vooral aangezet en komt men soms vragen om advies of raad bij een project en dan ben ik er maar 1x per week. Hoe gaaf is dat! Maar ook, cadeautjes verzinnen schijn ik goed in te zijn, vooral binnen de familie als niemand het meer weet voor elkaar, hahaha dan komt de vraag en achteloos gooi ik het idee eruit en dat is altijd goed!

In opdracht gemaakt, Shower, 3D canvas

In opdracht gemaakt, Shower, 3D canvas

Vertel je altijd de waarheid?

Ja, al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel. En dit is tot heden nog altijd zo gebleken. Het lijkt mij ontzettend vermoeiend om leugens te vertellen, je moet telkens maar weer onthouden wat je wel en niet vertelt hebt en dat het verhaal kloppend blijft. Toch? (ja ik heb interesse voor psychologie in het algemeen en heb dit weleens bestudeerd)

Uitzondering, het witte leugentje als er een verrassing op stapel staat, maar dat doet iedereen weleens omdat het even moet, ik bedoel denk aan een surprise party 😉 oh Sint Nicolaas natuurlijk, Kerstman, noem het op wat we onze kinderen wijs maken 😉

Welke superkracht zou jij willen bezitten en waarom deze?

Beam me up Scotty… hahaha transportatie in levende lijve denk ik, of vleugels is geen superpower, maar dat ik zou kunnen vliegen, lijkt me gaaf! En zo gewoon mijzelf overal naar toe brengen waar ik graag heen wil.

Is er iets waarvan je nekharen recht overeind gaan staan?

Ja het woord RUTTE

Wat is het mooiste wat je ooit hebt meegemaakt?

De bevalling van mijn dochter. Elke vrouw die moeder is geworden snapt dit voor 100%. Alle pijn en ellende die je misschien urenlang ervoor hebt moeten ontberen om dan je kindje in je armen te houden, te horen hoe ze gaat ademen en zelfs even huilen, dan in slaap valt in je armen, hoe moe je ook bent, hoe iedereen nog met je bezig is, ook al moet die moederkoek er nog uit, ze is er… En ze is uit jou gekomen, het was een zaadje en werd een echt mens. De Ultieme Oerkracht en meest magische wat ik mee heb mogen maken.

Zo waar.

Zo waar.

Inspirerend geluk | #Part 3 Veranderingen

Sas van I live for my dreams heeft al eerder dit jaar het project Pluk het Geluk verzonnen en gestart. Dit bleek een groot succes, maar ik kwam net kijken en kon nog niet goed overweg met wordpress om alsnog mee te doen. Maar nu heeft zij een tweede project wat Inspirerend Geluk heet, je kunt nog altijd meedoen en instappen als je wilt. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Vandaag deel 3:

Veranderingen

“Beschrijf al je positieve veranderingen die je hebben gemaakt tot de persoon die je nu bent. Wat heb je allemaal meegemaakt wat een positieve uitwerking op je heeft gehad, waardoor je bent gegroeid en de persoon bent geworden die je nu bent.”

Jeetje, vond ik opdracht 2 al lastig is dit eigenlijk ook een hele lastige, gezien er zoveel gebeurt is waarin ik van een kwade jong volwassene ben gekeerd naar de persoon die ik nu ben. Maar kan ik dat zo even beschrijven? Nee, dat kan ik niet. Er zijn een hoop lezers en lezeressen die mijn verleden wel een beetje kennen van mijn vorige web-log die niet meer is. Het verhaal is lang, ingewikkeld en eigenlijk ook te privé. Toch zal ik het proberen heel kort te beschrijven.

Een foto van mijn eigen voet, welke zich in het badje bevind van het Vondelpark, hier was ik echt jaren niet meer geweest, zoveel herinneringen, ja er kwamen heel veel emoties los toen. 2006

Een foto van mijn eigen voet, welke zich in het badje bevind van het Vondelpark, hier was ik echt jaren niet meer geweest, zoveel herinneringen, ja er kwamen heel veel emoties los toen. 2006

  1. Deze maand ben ik 10 jaar single. En dat is het beste wat ik gedaan heb in de laatste 10 jaar, weer single worden.
  2. Ik ben zwaar depressief geweest, heel diep ben ik gegaan, jarenlang, langer dan ik zelf wist zelfs. Mijn beste vriend kwam, zag en overwon, waar hij heel veel tijd in gestoken heeft en dat stukje is wat de oude garde kent van mijn oude blog. Rosa en Hij. God, wat een werk heeft die man aan mij gehad, eeuwig dankbaar zal ik hem blijven hiervoor. Maar ook, hoe vaak ik hem wel niet heb willen kelen of zo, om die eeuwige clichés die hij maar bleef geven. Eigenlijk weinig zei of raad gaf.

‘Elk antwoord zit in jezelf.’ ‘Achter de wolken schijnt de zon.’ ‘Van tijd komt raad.’ Ja echt, telkens weer opnieuw als ik mijn riedeltje weer had gedaan, maar in the end, heeft hij nog steeds gelijk 😉

  1. Maatschappelijk gezien ben ik vaak heel boos geweest, instanties, dichte deuren treffen overal nee krijgen. Hier heeft mijn moeder een hele kluif aan gehad trouwens omdat ik haar heel vaak heb gevraagd om met mij mee te gaan als ik weer eens iets wilde aanvragen of doen of moest, omdat ik mijzelf kende, in staat om bureaus in te trappen, alleen mijn moeder kon mij in die tijd rustig en stil krijgen. Ergens keerde dit omdat ik het boek The Secret in handen kreeg. Ik verslond het en ben opnieuw mijn dankbaarheid gaan tonen en ben alles om gaan draaien. Vriendelijk, rustig, begripvol, zoals jullie mij nu kennen, de empathie en compassie, zien, voelen en laten groeien. Of eigenlijk weer gaan gebruiken.
  2. citroenvlinder2

4. Leren loslaten, dit was misschien het meest moeilijke proces van mijn leven om te leren, leren los te laten. Nu op dit moment kan ik vrij goed loslaten, zelfs de dag of een opmerking ga ik aan voorbij, zelfs als men ‘roddelt’ over mij, soi! Schijnbaar ben ik dan nog altijd interessant of heeft die ander weinig anders te doen. Ja ik heb meerdere malen dit ondervonden in het verleden dat mensen mij lieten vallen om niets, omdat ze blind werden gemaakt. Maar in the end, komt de waarheid altijd op tafel zo blijkt en zijn het nu vriendinnen zelfs! Nog steeds! En wat ik dan krachtig vind, wat ik zelf ook doe als het nodig is. Als men het lef heeft om dan alsnog hoeveel jaren later ook, contact met mij te zoeken om excuses aan te bieden of alsnog de andere kant van het verhaal te vragen.

Ergens heb ik dit zelfs met kunstwerken opgelost om mijzelf zover te krijgen, dit is eventueel meteen een tip. Ooit maakte ik een canvas bord doek waar ik het woord loslaten met de hand had opgeschreven, heel ouderwets aan elkaar zoals ik op school had geleerd. Kinderlijk zelfs. Om het doek daarna rood te maken, het was maar klein maar het woord loslaten, ik laat los, ergens tussendoor heb ik maanden naar gekeken en is zelfs rond gegaan.

Zo ook heb ik als een soort van strafwerk, kennen jullie dat nog? Dat je op school iets gedaan had en dan 100X ik mag niet… op moest schrijven na schooltijd? Haha. Dit principe heb ik opgepakt met de woorden ‘ik mag loslaten’ ‘laat los’ ‘Ik laat los’ En dat 100x? Geen idee, heb het niet geteld, maar heel vaak in een dummy boek. als ik het nu terug zie moet ik glimlachen. Ja dat heeft ontzettend goed geholpen. Je kunt dit principe telkens herhalen zodra iets maar blijft spinnen in je hoofd, alleen het woord ‘loslaten’ schrijven is dan genoeg.

  1. In het nu, lees ik nog altijd zo nu en dan boeken die mij helpen als het even dreigt mis te gaan. Want ook ik ben maar mens maar ik merk dat ik al veel minder tijd nodig heb, hooguit een persoon om even mee te bomen en dan is het weg, klaar, over uit! Affirmeren met Louise Hay helpt mij ook of een chant eventueel, en dan is er nog altijd muziek om op te zetten en gewoon te gaan dansen.

Bovenal heb ik geleerd dat hoe meer positief je in het leven staat, hoe meer je dankbaar bent voor zelfs bijv. je fiets, je wasmachine, koffiezet apparaat, droger, koelkast, maar ook je dieren en dit zo nu en dan even hardop zegt, dat alles veel mooier lijkt te zijn. Dit heb ik dan weer geleerd dankzij het boek The Magic van Rhonda Byrne en ja ook dit boek pak ik nu al terug om te herlezen en eventueel wat oefeningen te doen.

park8

Zelfs Einstein dankte elke dag en deed elke dag 100 stappen waar hij bij elke stap; “dank je” zei, en ook dat heb ik eens geteld op de loopband. Het neemt ongeveer 2,5 minuut in beslag die 100 stappen. Zie wat het hem heeft gebracht.

Hier hou ik het even bij, ik denk dat ik maar een boek ga schrijven 😉

Morgen gaan we weer normaal zwammen en neem ik jullie mee het bos in, Die van Almere 😉

#inspirerend geluk: part 2

Sas van I live for my dreams heeft eerder dit jaar Pluk het Geluk gedaan en dit keer heeft zij het vervolg gemaakt hierop en deze heet Inspirerend geluk, je kunt nog altijd inspringen als je wilt om mee te doen.

Ik ben toe aan deel 2 en dit is toch wel de meest moeilijke hoor, Sas hoe heb je dit kunnen verzinnen, vooral voor iemand die elke dag van deze 10 woorden een foto op zich zou kunnen maken op allerlei manieren. Daarom ben ik mijn archief ingedoken en de wet van de privacy van mijn eigen familie tot mij genomen. Nu heb ik het geluk dat mijn eigen dochter zelf blogt, dus uhm … Zij komt hierin voor en zo ook mijn moeder heeft ooit aangegeven dat zij het niet erg vindt, maar ja, zie je haar eigenlijk wel 😉

Nieuwsgierig? Hier volgen de tien woorden die wij meekregen, verdere tekst zal ontbreken.

Liefde – Genieten – Herinnering – Dierbaar – Verandering – Blijjdschap – Natuur – Dagelijks – Inspirerend – Geluk.

Liefde - net geboren

Liefde – net geboren – mijn dochter

genieten

genieten – Lloret de Mar

Herinnering

Herinnering

Dierbaar - mijn opa en ik, 6 weken oud

Dierbaar – mijn opa en ik, 6 weken oud

Verandering

Verandering – kitten Picasso

Blijdschap

Blijdschap – Diploma tekenen

Natuur

Natuur

Dagelijks - maansteen

Dagelijks – maansteen – dagelijks om mijn hals

inspirerend - droomdeurtjes - Jeroen Krabbé

inspirerend – droomdeurtjes – Jeroen Krabbé

Geluk - mijn moeder met mij... zomer 1972

Geluk – mijn moeder met mij… lente 1972

Wat is jouw mooiste herinnering aller tijden?

#Inspirerend geluk 1: Passie

Sas van I live for my dreams is een nieuw project gestart. #Inspirerend geluk heet het nu en al een paar dagen heb ik de mail al staan die ik van haar kreeg met verschillende opdrachten. Zijzelf heeft vandaag op 12 september de kick off gegeven en alle informatie kun je ~hier~ lezen. Iedereen kan en mag meedoen en je zit niet vast aan een dag of een tijdstip, je mag er zolang over doen als je zelf wilt, plaatsen wanneer jij het wilt. Doe jij ook mee?

#Inspirerendgeluk part 1.

Wat is jou passie en waarom is dit het precies? Passie is een groot verlangen naar iets, of grote liefde voor iets.. Welke zijn dit voor jou?

Als je de titel van mijn blog leest, dan weet je al, of zou je kunnen vermoeden, dat ik een mens van vele passies ben. En dat vind je naar ik hoop ook weer terug op mijn blog. Wat opvalt is natuurlijk de fotografie, dat is zeker een passie. Het waarom, ja dat is lastig uit te leggen, al jong kreeg ik een camera in mijn handen gezet zo nu en dan van mijn ooms of mijn vader en met 11 jaar kreeg ik mijn eerste echte camera een Kodak 500 geloof ik, heel simpel maar ik maakte heel graag foto’s. Om die momenten vast te leggen die op dat moment zo onbelangrijk lijken en nu van grote waarde zijn.

Ik hoor mijn moeder nog zeggen: “Pas je op met jouw rolletje, het kost een boel om dat te laten ontwikkelen, waarom zet je DAT nu op de foto, zo zonde!”

Ik doe het dus nog, zo hier en daar foto’s maken die op dat moment zo onbelangrijk lijken maar nu jaren later, laten zien hoe de dingen waren. En ook al staat er niemand op, vele herinneringen kunnen triggeren.

Nu zijn de foto’s die ik ogenschijnlijk voor niets maakte toen, van grote waarde, en zo zijn er foto’s van bijv. een lege witte tafel, met een bloemenvaas gevuld met bloemen erin en een fruitschaal met niemand erop te vinden in één van de oude schoenendozen die onze familie sieren. En nu, is het een foto van tijdsbeeld begin jaren ’80 die herinneringen oproept, de kurken muur wat toen in was, in Amsterdam, witte tafel met zwarte poten en ja het doet iets. Ook al staat er geen mens op. En dat bleef ik doen zo nu en dan, alleen dan wel meer en vaker ook buiten. Oostenrijk, mijn eerste buitenlandse vakantie en ja ook dat album is priceless en heb ik foto’s gemaakt toen al, die niet helemaal volgens de regels waren.

Regels, deze doorbreken is ook een passie! Niet conform wat zou moeten een foto maken of een schilderij opzetten. Natuurlijk zijn er bepaalde regels wat je beter kunt volgen, maar ik zal altijd iets nieuws uitproberen en zien wat het wordt. “Er is altijd weer wit” gaat er dan door mij heen. Het ene werk lukt, het andere dus totaal niet, en dan soi, en ik zal weer opnieuw starten. Sommige doeken ben ik al 4x opnieuw gestart, je moet dus ook los kunnen laten, leren laten.

Schilderen, tekenen en bloemen plukken.

Is dan ook altijd een passie voor mij geweest, ook als kind al werd dit gestimuleerd en zo begon ik met potloden, mijn oma zei al snel, ‘ze heeft gevoel voor kleur!’ En zo kwamen ook de bossen bloemen binnen als ik deze wild ging plukken voor mijn oma op het dorp en ook daar kwam dat in terug. ‘Ze moet bloemist worden later!’ Zei ze dan, ze heeft er gevoel voor! Want ook hier kwam ik thuis met enorme boeketten, toen wilde bloemen nog een kans kregen om te groeien en lang te worden, had ik al jong geleerd om zo laag mogelijk te plukken van mijn oma en moeder, maar deed ik er ook al grassoorten bij die hoog stonden en mooie aren hadden of pluimen. En waren we in Ermelo, deed ik er al takken bij die ik vond op de grond om zo met mooie grillige boeketten thuis te komen, welke dan ook altijd op pot of zelfs vaas werden neergezet. Margrieten werden dan weer op borrelglaasjes gezet bijv. Maar altijd stonden ze er.

Toen ik ongeveer 8 jaar oud was, kreeg ik mijn eerste olieverf set. Het was mijn opa die mij leerde hoe ik terpentine moest gebruiken, van Ravensburger was dat, schilderen op nummer, een pot met oude lappen werden uit de schuur gehaald, een krant op tafel en luciferhoutjes om de olieverf te kunnen mengen. Als men mij iets leerde en mijn passie kwam naar voren, dan ook meteen goed! Mocht ik nu niet echt interesse tonen in iets, dan werd daar ook niet zo moeilijk over gedaan, maar het werd altijd aangewakkerd, de aandacht, de liefde die van mijn familie uit kwam met name alleen al. Ja, dat wakkert aan. Mijn eerste ‘doek’ was een vaas met klaprozen, daarna ging mijn oma het ook doen en zo vulden we later ook de voorbeelden in van elkaar als het origineel klaar was, hergebruik, haha

Deze is te koop, er was een koper, maar deze heeft afgezien, na bijna 2 jaar vast houden en wachten is het wel genoeg, bij interesse kun je mij contacten.

Deze is te koop, er was een koper, maar deze heeft afgezien, na bijna 2 jaar vast houden en wachten is het wel genoeg, bij interesse kun je mij contacten.

Mail mij bij interesse.

School

Ik had een grote passie voor naar school gaan. Ja echt, op peuterzaal denk ik al, ik ben enig kind en wellicht heeft dat er ook mee te maken. Ik was een binnen kind en hield van lezen en school. Ik hield van doen, nog wel, maar anders. 😉 Ik was altijd blij als het weekend of een vakantie weer over was, beetje dubbel, want ik was ook vaak bij mijn opa en oma en dat vond ik ook heerlijk, maar thuis zijn, gewoon thuis, op mijn eigen kamer, vond ik dan weer minder, dan voelde ik mij meer alleen en las veel. Het was ook thuis leuk hoor, maar ja, je ouders werken ook, hebben een huishouden te doen en dus is dat anders. Dat was bij opa en oma ook wel, maar daar had ik een tuin, een groter huis tot mijn beschikking met allerlei hoekjes en kamertjes, kortom, eerder en meer schat zoeken, dat idee.

Zowel de lagere school als uiteindelijk het voortgezet onderwijs vond ik heel erg leuk. Op de wiskunde en rekenlessen na. Ik heb altijd leuke leraren gehad, misschien 2 leraren die iets minder waren. De rest kon er aardig mee door of was ik zelfs op mijn manier close mee. Ik had ook altijd leuke mensen in mijn klas, voor zover ik het mij kan herinneren en later, kreeg ik maatje 38, ik werd 14 en kwam het stappen naar voren. Ja ook stiekum! School viel een beetje weg op een paar vakken na, de talen met name en typen bleef, de rest, ik was wel in de buurt, maar niet vaak aanwezig in de lessen, oeps! Ja, ik heb mijn diploma van toen wel gehaald om dan te eindigen vlak na mijn diploma uitreiking.

“Nou lekker dan, heb ik 2 jaar geschiedenis over de koude oorlog moeten leren en studeren, de muur en zo, Stalin, Musolini en nog eentje, nu ligt die muur plat en klopt mijn ‘geschiedenis’ al niet meer terwijl ik net examen heb gedaan!’

En ik liep weg en weet nog weinig van die val van de muur, het interesseerde mij voor geen meter in die tijd. (ik had een hekel aan geschiedenis omdat ik andere dingen wilde weten, en niet over de oorlog, er was meer geschiedenis dan alleen die WWII).

Lezen

Al jong leerde ik lezen, ik was iets sneller dan de rest, ietsje maar hoor, met 5 jaar las ik al een eerste boek met uitspraken waar mijn familie smakelijk om heeft moeten lachen. Ik kan de woorden wel herhalen op schrift, maar dan lees jij ze direct goed, en hoor je niet hoe ik het uitsprak. Onbegrijpend heeft mijn moeder gekeken, om dan in lachen uit te barsten, het ging om woorden waar de letter c in voorkwamen en ik ze als een s uitspraak. Probeer maar:

Rasefiets en treinsoupe, lees het letterlijk! en spreek het uit, zien of jij het snapt.  😉

Na boom – roos – vis – vuur was het hek van de dam. Ik begon te lezen en was niet meer te stoppen, ik kreeg dan eens per jaar een boek in de kinderboekenweek, gelukkig hadden mijn opa en oma een aardige bibliotheek, kreeg ik al snel toegang tot een bibliotheek zonder pas, ja heel bijzonder, in het buurthuis Borgheem waar mijn moeder peuterleidster werd. Wat toen nog vrijwilligerswerk was overigens… ze is er dan ook mee gestopt na jaren van ervaring omdat zij ineens te horen kreeg; ‘hier is nu een opleiding voor en die moet je gaan volgen anders mag je dit werk niet meer doen!’ Uhm? Ja, dan moet je niet bij mijn moeder wezen na tig jaren peuterleidster te zijn geweest en zij koos een andere richting. Zij ging ook weer naar de Moedermavo welke ontstond in de jaren ’80 en wij deden tegelijk examen ook. Ja leuk 😉 haha

Ik mocht dan ook strips lezen, elk jaar aan het begin van onze zomervakantie, kreeg ik een stapel nieuwe Suske en Wiske’s van mijn ouders, zeker een stuk of 5, waar ik elk jaar weer blij mee was.

boeken7

Goed dat lezen, het was lastig om mij stil te houden met telkens weer nieuw leesvoer tot ik dus op de MAVO kwam en ineens verplicht boeken moest gaan lezen. Ik lag voor op de rest qua leeftijd in boeken, alles wat ik op kreeg had ik allang gelezen op de lagere school en ja dat werd een probleem. Van een passie hebben naar de passie vermoorden zou je kunnen zeggen en eigenlijk is dat nog zo. Ik lees graag, maar lang niet alles wat los en vast zit. Ik ben gisteren nog de bieb ingelopen even, ben met nul boeken naar buiten gekomen. De boeken die ik zou willen lezen eventueel, staan daar nog niet. het boekje waar ik naar op zoek was, was er niet, en is waarschijnlijk afgeschreven zei men nog. Ik weet de titel ook niet meer exact uit mijn hoofd.

Water

Ik noem het maar even water, omdat de passie verder strekt dan alleen zwemmen, wel is het zo dat ik heel graag mijn schoenen en sokken uit zou willen trekken om dan in water te gaan staan, vooal als het stroomt, zee, rivier, waar het helder is. Hier dan weer niet zozeer waar ik tussenin woon. Daar kijk ik eerder en meer naar, ja ja, dat zou schoon moeten zijn, schijnbaar toch wel, omdat er toch wel vissen in leven.

Langs de kustlijn lopen van water, ik vind het vreselijk eigenlijk, als ik bijv. zoals in Spanje, langs de kustlijn loop en er niet naar toe kan, omdat het erg laag ligt, je enge trappen naar beneden moet nemen om op dat prachtige strandje te komen. Ga zo maar door. De volgende foto’s kunnen schokkend zijn, lol

Zwembaden, oh jaaaaaaaaaa het bosbad in Ermelo ooit, daar heb ik ook wel enige uurtjes gespendeerd, het was feest voor mij als ik mijn opa en oma vroeg of ik mocht zwemmen op Zwanenburg, ik was de hemel te rijk als mijn opa dan zei, kom op! Ik breng je even! Met de auto! En hij dan ook nog 5 gulden in mijn handen duwde zodat ik een patatje kon en mocht halen of een ijsje, uren vertoefde ik daar dan als het mooi weer was. Open zwembad namelijk, buitenbad, dat was het enige wat er was. Ja, ik heb er gelukkig nog foto’s van, dit zwembad is helaas net als de meeste buitenbaden gesloten nu, maar ook mijn dochter heeft er nog gezwommen. Ook ging ik met liefde alleen, gezien ik dan met niets of niemand rekening hoefde te houden, haha ik lag toch alleen maar in het water, tot ik honger kreeg en dat patatje of ijsje ging halen, wat ik over had mocht ik altijd houden. Mijn opa was wel streng en als hij zei, om half 5 sta ik hier op je te wachten, dan het liefst had hij dat ik er al klaar stond als hij mij weer op kwam halen. Natuurlijk heeft hij meerdere malen weleens wat moeten wachten omdat ik de klok niet zo goed kon zien in dat zwembad, lol…

Gelukkig zat ik al jong op gewoon diplomazwemmen en dat 2x per week, nog een kleine periode 3x geloof ik, maar echt heel kort, omdat ik wilde wedstrijdzwemmen, na 1 echte wedstrijd vond ik daar weinig aan, dus stopte ik daarmee. We verhuisden naar Almere, hier mocht ik ook weer op zwemmen, maar tot mijn afschuw, bleek het maar een 25 meter bad te zijn, ontzettend klein in mijn ogen want ja, ik was het sloterparkbad (bij de Dolfijn), gewend met een 50 meter bad, instructiebad ontzettend groot en het buitenbad waar ik ook enige uurtjes heb liggen samen met mijn vriendin die ik al 40 jaar ken. We zwommen dan samen, allebei op de woensdag les zwemmen. Was het een mooie zomerdag, dan ging ik vanuit school direct naar haar huis toe, zij woonde er dichterbij, met onze zelf gemaakte echte badjassen die mijn moeder voor ons had gemaakt, allebei hetzelfde, kleur zelfs, ze waren blauw, zo mooi! Dank je wel mam, voor het maken van die twee badjassen, want ik was diegene die zag wat voor rotzooi dat maakte die badstof als je moest knippen, al die lusjes in het tapijt, haha.

Dan aten we bij haar een boterham, onze spullen mee en dan in de middag lagen we in het buitenbad en dan gingen we rond 5 uur of half 6 naar binnen om dan gewoon door te lopen, onze tassen neer te zetten en al in badpak door te lopen naar binnen voor onze lessen. We zaten niet bij elkaar in de groep, zij is wel wedstrijd gaan zwemmen en heeft dat nog heel lang serieus gedaan. Zij had ook haar lichaam mee wat dit betreft, lang, dun, slank en dus rank om goed te kunnen duiken vanaf de startblokken en de snelheid, welke ik als tegenpool dus niet had. Klein, gezet en ja dus log en zwaar om deze sport serieus te doen.

Helaas kan ik niet meer een normaal zwembad zomaar instappen, mag ik niet meer normaal zwemmen, lees, de beenslagen doen, alleen op rug en dan flipperen om mijn knieën te sparen en als het even kan, in een warmwaterbad wat op een 32 graden celsius ligt. Als ik nu een normaal zwembad instap, kan dat wel, maar mijn spieren kunnen verharden waardoor verkrampingen makkelijker tot uiting kunnen komen, en ja, zinken naar de bodem is niet de bedoeling natuurlijk of in paniek raken omdat je niet meer kunt bewegen omdat je knie op slot geraakt. Daarom zal ik altijd op een diepte verblijven waar ik kan lopen, of ik draag een aquajog uitrustig om ik heb een drijver in mijn handen, tenzij ik op mijn rug lig, dan kan ik dat allemaal loslaten. En toch, veiligheid voor alles. En ondersteun ik vaak mijn nek in elk geval.

Een foto van mijn eigen voet, welke zich in het badje bevind van het Vondelpark, hier was ik echt jaren niet meer geweest, zoveel herinneringen, ja er kwamen heel veel emoties los toen. 2006

Een foto van mijn eigen voet, welke zich in het badje bevind van het Vondelpark, hier was ik echt jaren niet meer geweest, zoveel herinneringen, ja er kwamen heel veel emoties los toen. 2006

Anyway, als iets echt je passie draagt, dan kun je er uren over vertellen, met diegenen met wie je het samen gedaan hebt uren over na kletsen, herinneringen ophalen en ga zo maar door. Die mensen die dan ook werkelijk in mijn Atelier zijn geweest, zullen eerst iemand zien die hen welkom heet, normaal is, maar zodra ik los ga, uit ga leggen, vertellen over schilderen en tekenen, dat echt iedereen dit in zich heeft, al is het kleuren in een kleurboek, dus bezig zijn met kleur, ziet een verandering optreden en dan straalt er vuur uit mijn ogen. En dat zie ik ook bij anderen die over hun passie begint te vertellen. Die mensen, die werkelijk met passie kunnen vertellen, het uit gaan stralen zodra ze beginnen over hun ‘vak of hobby gebied’, die hebben mij dan ook, dan luister ik en denk wow! Ook al is het niets voor mij in the end. Ik vind het heerlijk om mensen om mij heen te hebben met een passie voor iets of meerdere zaken. Dan kan ik ook met gemak een vraag formulieren onderweg of later als men uit vertelt is. En geldt voor hier dus ook. (Althans, dat is wat men dan zegt achteraf, haha)

En schrijven is ook een passie, ook dat doe ik al sinds ik kan schrijven en mijn eerste potlood of pen in mijn handen kreeg.

Opstellen maken voor school, vond ik dan ook geweldig! Wat ik minder vond? Dat ik dan de restrictie kreeg van anderhalve bladzijde, dan begon ik net, haha  Werkstukken voor biologie, ook heerlijk en ik maakte zelfs werkstukken uit mijzelf, gewoon thuis, om deze dan op school te tonen, waren ze altijd weer blij mee.

Ik kan nog uren doortikken over andere passies, groot en klein, maar ik hou het even hierbij.

#Inspirerend geluk, wat zijn jouw passies, en ja je mag uitweiden, vertellen, laat het vuur er maar uitkomen in de reacties.