De bron van frustratie 1: prikken

NOTE: Ik ben niet op zoek naar tips of trucs of wetenswaardigheden over diabetes, ik vertel slechts wat op dit moment een dagelijkse bron van frustratie is voor Liefste met name, maar wat zijn weerslag heeft op mij.

Liefste heeft al enige tijd de diagnose diabetes type 2 gekregen. Sterker nog, dit was zo’n 3 maanden nadat wij bij elkaar waren, en vanaf dat moment ben ik natuurlijk gaan zoeken, lezen, en zo meer. Hij kreeg tabletjes waar hij wazig van ging kijken, en hij kreeg gek genoeg niet een apparaatje mee om thuis te testen. Via via, vrienden, kreeg hij er eentje in handen en wij bestelden zelf online de test strips erbij en begonnen met prikken. Het voedsel aangepast, we gingen zwemmen elke vrijdag als hij bij mij kon zijn in Almere. Hij zwom 25 meter zo onder water en zijn conditie werd telkens beter en zijn suiker ging omlaag. We reden, wandelden onderweg tijdens onze roadtrips, genoten, namen de fietsen mee en fietsten ons suf, dat is terug te vinden op dit blog zelfs wat we allemaal deden voor de corona tijd. Echter ging het prikken met de prikpen toen al telkens lastig. Veel eelt op zijn vingers en toppen vooral, dus een plek vinden waar de naald diep genoeg komt om ook maar genoeg bloed eruit te krijgen, was toen al lastig. toen de strips op waren en bleek dat zijn suiker oké was, zijn we ook gestopt met prikken en hield ik hem zo in de gaten op alleen al zijn dorst bijvoorbeeld, als hij meer begon te drinken aan water, dan paste ik hier en daar weer even wat aan.

In het nu (inmiddels bijna een jaar thuis wegens corona), merkte ik al voor het hele gebeuren, en niet alleen ik, maar ook onze vrienden, dat Liefste weer erg veel water begon te drinken en ook andere zaken. Dorst. Dus zeiden we samen al, we moeten maar weer eens gaan testen, strips bestellen. Want we zwemmen niet, de sauna’s zijn dicht, we wandelen niet omdat heel Nederland uitloopt als de zon ook maar even schijnt. We fietsen niet, want het weer is net te koud voor onze benen, met name de zijne, maar ook de mijne. (fibromyalgie, B12 en Vit. D tekort, kortom, ik kamp ook met het 1 en ander). Kortom, wel gezond eten, maar ook het leven leuk maken, het gebeurde naar mijn idee net even weer iets te vaak, hoe lekker ook, dat stukje kaas, of die heerlijke Friese Worst, naast al dat fruit, en groenten, het werd weer iets teveel. En hij was het met mij eens, en begon vooral tegen mij dat ik te weinig beweging had, ja misschien, gezien hij op dat moment nog bomen heeft omgezaagd, weg gezeuld, de boel bij anderen heeft staan betimmeren in loodsen, garageboxen in zijn eentje of met zijn twee uitgeruimd, naar de vuilstort ging om dat dan weer weg te gooien. Thuis ook lekker aan het werk, de 2 trappen telkens op en af, tillen, slepen, hij deed van alles, en daarbij vergeleken met 1x per dag op de fiets alleen naar de supermarkt lijkt dan amper beweging. De trappen op en af rekende hij niet mee, voor de was, of de huishouding.

Van ons twee, is Liefste sinds de corona lockdowns het meest actief geweest van ons twee, binnen onze bubbel. En toch, de laatste 2 maanden ineens dronk hij weer meer water dan voorheen. En dat is een teken. We zouden weer test strips gaan bestellen en weer eens even gaan prikken. Zover kwam het dus niet, hij lag eerder in het ziekenhuis dan wij dit konden regelen. Op spoedeisende hulp werd mij gezegd. ‘verwaarloosde suiker!’ En men keek mij boos aan bijna of zo leek het wel. Uh… zijn lichaam? Hij maakt de keuzes? Ik ben zijn moeder niet? En al zou ik dat wel zijn, hij stopt het in zijn mond? Niet ik? Ja, ik kook, gezond, ja ik haal fruit, maar 2 bananen op een dag of 5? Terwijl er ook appels en mandarijnen en mango’s liggen? Peren? Kiwi’s? Laat staan wat hij onderweg haalt of eet bij anderen waar ik niet bij ben? Elk mens is uniek, en elk mens maakt zijn of haar eigen keuzes. Liefste bleef tegen iedereen zeggen dat hij zich goed voelde, terwijl het zelfs voor vrienden overduidelijk was, dat het niet zo was.

De reden die hij gaf, was puur het corona gebeuren, geen evenementen om te draaien, het huis waar een boel aan moet gebeuren maar de middelen niet hebben, bouwmarkten dicht, en ja, we kunnen online bestellen, maar daar hebben we allebei een hekel aan. Zeker voor bouwmarkten, want het is nooit 1 ding wat je nodig hebt, als je er bent, dan heb je nog een koppelstukje nodig misschien, of het aantal mm klopt niet, je wilt het door je handen heen laten gaan. Browsen in de schappen. En zo was hij ook al bezig geweest met de voortuin en achtertuin, zelfs nog 2 dagen voor zijn hartstilstand, had hij met stenen van 30×30 lopen slepen en stapelen, en achter met klinkers lopen gooien en stapelen, uitzoeken.

Er waren nul voortekenen dat hij last had van zijn hart, echt totaal nul! Hij was slechts moe, en had wat last van zijn handen, botten, stijf, die kant op. Het werd tijd om toch eens op de suiker weer te concentreren. Echter op het moment dat ik dit wilde gaan doen, was het al gebeurd. Die ochtend, hadden we het heel gezellig samen, hij was ook vroeg op, laptop tegen laptop, hij was met zijn ding bezig, ik met het mijne, samen muziek luisteren, lachen, genieten en ik zou even wat bestellingen gaan doen omdat het echt niet ander kon. Hij had truien nodig voor het komende koudere weer op komst. We moesten het nog maar zien eerst zelfs. Ondergoed en test strips dus. Dat zou ik na de lunch gaan doen.

Nou ja, dat verhaal is inmiddels bekend. ~klik hier~

Wordt vervolgd.

46 thoughts on “De bron van frustratie 1: prikken

    • Nee, hij had echt nul voortekenen behalve de dorst… en daarbij, is het natuurlijk al veel langer aan de gang an de laatste 2.5 jaar, het gaat om de jaren voor hij mij kende en die levensstijl.

      Like

      • Het is ook niet jouw verantwoordelijkheid. Jij bent zijn partner, niet zijn moeder. Ik eet ook gezonder dan mijn lief. Alles wat hij eet is zijn verantwoordelijkheid. Als we samen zijn doen we samen boodschappen en grapt hij altijd dat zijn koelkast weer gezond is 😊 maar ik weet ook dat als ik er niet ben de roze koeken en bakken kartoffelsalade weer naar binnen gaan.. Verder kookt hij gelukkig wel gezond.. maar sinds wij samen zijn is hij bijna 8 kilo afgevallen 🙈 veel lopen en fietsen.. maar zoals gezegd, ze zijn zelf verantwoordelijk. 😊😘😘

        Geliked door 1 persoon

        • Dat dus, ik zal het je nog sterker vertellen, liefste kan niet koken, wil niet koken, dus als ik er niet ben? Probeert hij bij vrienden aan te schuiven of hij haalt kant en klare maaltijden voor de magnetron, met af en toe kant en klare maaltijdsalades… Ik heb zelfs een tijd voor hem gekookt om mee te nemen, verse groenten, soep etc. bal gehakt, maar dan ging het gehakt op, en de rode kool bleef staan met de schimmel erop als ik hier dan weer kwam… ja duh… toen kreeg ik, misschien vind ik alleen rode kool wel niet lekker op mijn bord. NEE, daar hoort dan eventueel een gehaktbal bij en wat appelmoes die je zo leeg eet ipv het te combineren met elkaar? En dat is nu dus de vraag, wat ga je doen als we weer normaal kunnen leven met zijn allen, en we weer terug zijn op LAT basis.

          Like

    • Dank je wel! Wat er nu gebeurd is al van voor dat ik hem kende natuurlijk, net als zijn hart, dat is niet van de laatste 2.5 jaar, maar van zijn levensstijl die hij ervoor had juist. Dat ik hem nog eigenlijk door goede en gezondere voeding nog wat meer tijd heb gegeven, is een feit. Dank je wel, dikke knuffel terug! ❤

      Like

  1. Het is heel duidelijk waar de ‘fout’ ligt en je zegt het zelf: … dat stukje kaas, of die heerlijke Friese Worst. Maar je bent inderdaad zijn moeder niet.
    Sinds mijn operatie kan ik moeilijk eten, laat staan dat ik kan snoepen of smikkelen tussendoor. Ook nog eens flink afgevallen en ik ben dan ook mogen stoppen met mijn diabetes medicatie want mijn waarden zijn goed nu. Wel om de drie maanden bloed laten prikken om te zien of het zo blijft.
    Dat hij zich maar goed laat controleren want diabetes is een sluipmoordenaar, maar dat weet je vast wel.

    Geliked door 1 persoon

    • We prikken nu thuis, nu ineens was er wel alles voorhanden en via apotheek nieuw apparaat, strips, naalden, alles… Lijkt mij ook logisch als ze in het ziekenhuis gestart zijn met spuiten, toch in eerste instantie ook niet. Liefste was ook enorm afgevallen en ging dus goed, tot de corona kwam, en we zijn allebei, heel eerlijk, wat aangekomen, maar mijn suiker is nog altijd goed… weet ik nu ook, dankzij het apparaat wat ik ook kan doen natuurlijk. Het 3 ochtenden achter elkaar gemeten, en het was telkens rond de 6. Net onder, net boven na 6 uur nuchter. De huisarts zei al, dat is gewoon goed.

      Like

  2. Ik vind het nog steeds raar dat voor type 2 strips of nog beter een sensor niet vergoed worden.Diabetes type 1 of 2 de gevolgen zijn vrijwel gelijk,ik hoor mensen wel eens zeggen ik heb een beetje suiker,maar dat bestaat niet,je hebt het of niet.Nou jullie weten de gevolgen ook onderhand.

    Geliked door 1 persoon

    • Dat is iets nu ik nog meer aan het lezen ben, mij ook over verwonder, als je dan type 2 hebt, dan zou je dat kunnen verbeteren door voeding alleen al, dat wisten we al, waren we mee bezig, maar hoe kun je dat nu weten als je niet kunt meten! Thuis zelf zo nu en dan. In het ziekenhuis had hij 22 toen hij nog lag te stuiptrekken, met alleen ontbijt op, lunch had hij in zijn handen nog maar 1 hap van genomen toen het gebeurde. Nu zit hij al 3 ochtenden net onder de 10, en na ontbijt ook… ik snap er soms echt helemaal niets van!

      Like

    • Dat is ook zo, of men het zo bedoeld heeft weet ik niet, ik bedoel hij lag zelf te stuiptrekken op die tafel en was compleet weg nog. Ik heb ze niet meer gehoord daarna.

      Geliked door 1 persoon

  3. Ik bestel af en toe een gratis meter op internet ..en hou de boel zelf in de gaten .. geen zin om enkele keren per jaar bij een verpleegkundige te zitten die mij verteld hoe ik het moet doen … weet het zelf wel ..
    Gek genoeg merk je zelf wel als je iets eet wat verkeerd valt ..
    En zie je ook als je waardes omhoog schieten dus ja dan bel ik de huisarts en laat mijn bloed prikken in het lab ..Ik heb met haar afgesproken dat ik 2 keer per jaar in het lab mn bloed laat prikken ..en verder is het mijn verantwoording ..en die weegt wel iets omdat mn vader aan de gevolgen van diabetisch 2 overleden is door een hartstilstand .
    Eigen verantwoording ..altijd …

    Geliked door 1 persoon

    • Heftig ook, zo vaak heb ik mij niet laten prikken, maar wel met grote regelmaat, eens per jaar of zo bij de huisarts even tussendoor. Ik zit zelfs nu, nu ik thuis dus kan meten ook, gewoon goed, onder de 6, zijn huisarts zei ook al, dat is gewoon goed, en we eten hetzelfde… bijna altijd hetzelfde 😉 Vis niet. Hij wel, ik dus niet. Ik snoep weer meer tussendoor denk ik dan zelfs. Nu dus even niet.

      Like

      • Ieder lichaam is anders , ik heb me altijd afgevraagd waarom Piet op zn 36e zo een achterlijk zwaar infarct heeft gekregen en ik altijd gezond ben gebleven op de diabetes na , vanaf 2008 heb ik het maar door mn eigenwijzigheid pas sinds een jaar of 3 aan de medicatie , we eten ook (bijna) hetzelfde.
        Maar weet dus wel dat het zowel bij hem als bij mij iets is wat in de genen zit..
        Eerdaags ga ik me zelf weer op de rails zetten en pak het koolhydraten arme dieet weer op …nu even niet …

        Geliked door 1 persoon

        • Jullie ook rustig aan, ik lees het allemaal wel als het voorbij komt ergens 😉 Bij ons in zoverre hetzelfde eten, hij eet bijv. een 2de bordje, wel minder dan een heel eerste bord, en ik heb vaak genoeg aan een kwart bordje eten, omdat ik dan gekookt heb, zie mijn moeder vroeger al, dat ik dan al minder trek heb omdat ik boven de potten en pannen heb gestaan… hahaha Dat had zij ook altijd.

          Like

    • Dat is een vraag die velen hebben nu, familie, vrienden, gezien we nog altijd LATten en dus ergens ben ik ook weer in eigen huis, en hij hier… Of, dat heb ik ook al gezegd, als je mij 24/7 bij je wilt hebben, dan zal je keuzes moeten maken. 😉 Dat moet hij toch overigens, oude levensstijl en blijven spuiten met insuline, of compleet alles omdraaien, nog verder dan wij al deden tot nu toe.

      Like

  4. Het is gebeurd en daar is niets meer aan te veranderen, en jezelf of hem achteraf verwijten maken helpt al helemaal niet. Gewoon even uithuilen en opnieuw beginnen met de blik voorwaarts…

    Geliked door 1 persoon

    • Dat is wat ik zeker doe, voor liefste nog wat moeilijk, die heeft het geestelijk zwaar. Komt goed! Het helpt mij in elk geval te verwerken voor nu.

      Like

  5. Sommigen dingen heb je nu eenmaal niet in de hand, helaas: een ander schudt de kaarten, wij mogen er af en toen eentje trekken. Dan trek je soms de verkeerde. Sterkte voor jou en jouw Lief, Suus!

    Geliked door 1 persoon

    • Helemaal waar, het was super schrikken, hij is er nog, dus moet hij nog iets doen misschien op deze aardbol. We zien het wel, nu eerst op naar genezing, dank je wel!

      Like

  6. Soms zit het gewoon in de genen. Zelf snoep ik heel weinig, meen heel weinig suiker te gebruiken,… en toch, bij elk bloedonderzoek, moet ik horen dat mijn suiker lager kan.
    Vingerwijzen is niet dé oplossing, wel het zoeken naar een evenwicht, en dat is de verantwoordelijkheid van de medische wereld.
    Veel moed samen!

    Geliked door 1 persoon

    • Voor zover hij zelf weet, is er niemand in zijn tak van lijn der familie die het ooit heeft gehad. Het is er, we werken er inderdaad aan, met vallen en opstaan nu en met de medische wereld.

      Geliked door 1 persoon

  7. Ik heb het onlangs ook meegemaakt. Toen ik na 10 maanden on hold wegens dat virus terug aan de slag kon voelde ik me moe. Ik dacht dat het door het nieuwe ritme kwam en sloeg er geen aandacht op. Een leidinggevende maakte me er op attent dat ik veel zuchte en een medewerker dat ik zwaar ademde.Precies of ik bronchitis had. Ik moest van de leidinggevende een afspraak met de dokter maken. Hart en longen leken normaal maar toch wat bloedstalen nemen. De volgende dag belde de dokter met de uitslag van de testen : diabetes type 2. Dit ondanks gezond leven, veel groenten, vegetarisch, weinig vlees enz.
    Ik heb me lid gemaakt van de Diabetes liga alhier en zal hun raad en die van de dokters opvolgen of toch proberen zo goed mogelijk.

    Geliked door 1 persoon

    • Deze pandamemie maakt meer kapot dat je lief is. Ik ben ervan overtuigd dat dit er ook mee te maken heeft, iedereen raakt gefrustreerd, en dat krijgt een weerslag, zelfs mijn astma nu, achteraf, is het al eerder voorgekomen afgelopen zomer al bijv. Na buiten in de meren zwemmen bijv. Hyperen wat dan een halve avond duurde, maar hyperen dan denk je niet aan astma direct, niet zoals ik het normaal ‘had’. Ook bij hem, want ook hier, natuurlijk aten we, maar zo gezond mogelijk, ik ben diegene die kookt, dus ja… Bijzonder dat jij al vegetarisch eet etc en toch die type 2 hebt gekregen, dan vraag ik mij ook af, hoezo dan? Hoe dan?

      Geliked door 1 persoon

  8. Ik begrijp je frustratie. Misschien zeggen ze het jou gewoon omdat ze er hem niet mee konden lastig vallen. Vergeet die woorden maar.
    Zelf eet ik teveel suiker, en voorlopig nog niets van tekenen in het bloed. Kan het ook erfelijk zijn, zoals cholesterol?
    Gunt hij zichzelf nu de nodige rust,? Want hij lijkt een bezige bij tevoren.

    Geliked door 1 persoon

    • Ik heb geen idee of het erfelijk kan zijn, zijn hart in elk geval wel, dat weet ik, zijn vader. Maar suiker niet, onbekend anders… of dat ergens voor is gekomen in zijn lijn. Nu slaapt hij veel of zit rustig in zijn stoel, ik stuur hem ook naar bed in de middag na de lunch. Maar zijn hoofd wil weer van alles ja, daarom is het nu geestelijk zwaar voor hem.

      Like

  9. Hoezo verwijtend aankijken. Ze mogen ook blij zijn dat ze er zo makkelijk achter kwamen. Daarbij als ik zie wat sommige mensen met hun lichaam doen ook qua niet bewegen, dan doen jullie het nog goed.

    Love as always
    Dimario

    Geliked door 1 persoon

    • Ook dat is helemaal waar. Ik heb het ook los gelaten, dit is even mijn therapie het helpt om het op te schrijven. Het kan altijd erger!

      Like

  10. Een testapparaatje krijg je niet, is geloof ik voor eigen kosten.
    Zelf nooit gebruikt, wachtte wel op de controle.
    Inderdaad veel bewegen en op voeding letten is de oplossing, heb het zo ook overwonnen.
    Maar het blijft oppassen, het kan weer terug komen. Hans

    Geliked door 1 persoon

    • Het is nog niet weg, in dit geval uiteindelijk is er wel een apparaatje gekomen dankzij de diabetes verpleegkundige… via verzekering zelfs, zijn eigen risico is alleen al met de ambulance nu toch al op.

      Like

        • Misschien is dat veranderd door de tijd heen? Ik weet nog mijn ouders beiden.. elk in een ander jaar, maar wel al met eigen risico, beiden eigen risico kwijt dankzij de ambulance… beiden was super spoed ook, op andere vlakken, je belt niet zomaar 112…

          Like

          • Wij hebben nog nooit eigen risico betaald vanwege de ambulance,wel medicijnen en insuline enz.Misschien was het bij ons al op,dat is hier in januari al het geval trouwens.

            Geliked door 1 persoon

            • Dat zou kunnen, heb het opgezocht bij rijksoverheid staat het, in dit geval, bij nood ambulance is het basis verzekering. Bij andere gevallen, mijn ouders denk ik dan, ook al lagen die ook om andere reden krom van de pijn, moet je zelf betalen, eigen risico.. het hangt er dus vanaf wat je hebt en waarom je mee moet…

              Like

Reacties zijn gesloten.