Hartstilstand

Ik heb er even over nagedacht, en ik heb een vreselijke zaterdagmiddag en avond door moeten staan. De blogs die vanaf hier nog ingepland staan laat ik staan. Maar mijn Liefste ligt in het MCL, Medisch Centrum Leeuwarden.

Tijdens de lunch, dacht ik dat Liefste een te snelle hete hap had genomen van de stamppot die ik opgebakken had. Maar hij sprak niet, ademde raar, kreeg geen contact, en toen zijn ogen begonnen te rollen raakte ik in paniek, er was meer aan de hand. Hoesten en er kwam wat mee terug, en hij werd ineens grauw. Ik kreeg geen contact en begon te gorgelen zoiets. Ik gilde, schreeuwde zijn naam, en wist niet wat te doen.

Ik belde 1 van onze beste vriendinnen die meteen zei, 112~NU… ik hing op en belde 112… paniek, huilen, alleen… nog in mijn ochtendteneu, ochtendjas en op slippers… blote benen, voeten. Men wilde dat ik hem op de grond zou leggen, hij zat nog in zijn stoel en hield op met ademen, maar door op zijn borst te drukken nam hij weer een ademteug, en ik zei dan ook ik kan dat niet, daar is hij te zwaar en groot voor, niet alleen! De ambulance was al onderweg, maar toch wilde zij dat ik eventueel buren ging halen om hem alvast op de grond te leggen. Ik dorst niet los te laten. Om dan toch ergens in grote paniek de straat op te rennen.

Ik was de tuin nog niet uit met 112 op mijn mobiel op luidspreker en een man kwam toevallig? voorbij en zag mijn paniek, waar is HIJ, rechtdoor wist ik uit te brengen, de man had een latex blauwe broek aan, duidelijk genoeg dat hij aan het joggen was of iets of ging doen. Samen kregen we hem uit de stoel en hij begon met reanimeren om plots keihard te roepen naar 112, waar is die ambulance, ik ben politieagent wil het nu weten!

De vrouw reageerde dat ze net de straat in reden en daarmee voelde ik mij veilig te zien dat ik een politie agent in burger in huis had al, om naar buiten te rennen en zo de ambulance kon binnen zwaaien. Met 2 politie auto’s… ik werd goed opgevangen, om dan ergens zover te komen dat ik rustig genoeg was om mij aan te kleden en te zorgen dat ik mee kon. Ik dacht om de hoek. Daar ligt een ziekenhuis, maar nee, Leeuwarden! Ambulance 2 kwam er ook aan, met nog 2 politie autos. Het bleek achteraf dat er een tweede melding van mijn vriendin was gekomen en ze hebben voor de zekerheid een tweede ambulance gestuurd. Daarmee werd het mogelijk na de hel in de woonkamer waar ik niet meer binnen mocht toen ik eenmaal weer beneden kwam, dat hij in vele handen was, de huiskamer stond vol met politie en ambulance medewerkers. het duurde even, maar ik kon mee in de 2de auto, die verder leeg bleef. Zo werd ik netjes afgeleverd op spoedeisende hulp. Daar werd hij met een sneltest eerst gemeten, covidvrij, dus kon hij voor de hersenscan op en een hart echo, en naar IC. Daar zouden ze hem op gaan lijnen eventueel en dit kon even duren. Ik kreeg een familiekamer en mijn vrienden hadden al gesproken met zijn zoon. Die zou ik bellen eventueel als ik meer wist. Maar dat was al gebeurd. het werd afwachten allemaal.

Dat het zijn hart was is nu duidelijk, de nacht is hij goed door gekomen, verward en fluisterend, en hij was zijn zicht kwijt toen ik weer ging, opgehaald door onze vrienden. Zijn zoon wilde hij wel zien, en ook deze is even geweest, omdat het even mocht. Vanaf vandaag mag dat niet meer, is er ook geen familie kamer meer, en is hij nu van IC af en ligt nu of zit nu, op hartbewaking. Hij is bij, praat weer, maar zijn korte termijngeheugen is hij kwijt, hij blijft dezelfde vragen stellen. Ik heb hem nog niet gezien of gesproken. Ik ben bedolven onder de telefoontjes, appjes en heb nog wat andere vrienden op de hoogte gesteld vanmorgen. Ik heb een paar uur kunnen slapen in waak en dan slaap stand. De praktische kant is nu belangrijk, mijn vangnet hier is groot! Al heb ik geen rijbewijs, wat men weet, ze zijn allemaal bereid om straks eventueel de sneeuw te trotseren om te zorgen dat er kleding en badspullen in het ziekenhuis komt. Het hoeft niet direct, maar hij heeft nu niets, en sokken en ondergoed van papier in het ziekenhuis. Dat is in mijn hoofd onprettig.

Ik laat het even hierbij, als ik even niet reageer op jullie, dan snappen jullie dat vast en ik wil een aantal van jullie vragen DIE MIJ OOK OP FB HEBBEN:

ZET ALSJEBLIEFT NIETS OP MIJN FACEBOOK NEER!!!! DIE GROTE KLOK WILLEN WE NOG EVEN ERBUITEN HOUDEN TOT LIEFSTE ZELF ZIJN TELEFOON WEER KAN BEDIENEN! MIJN DANK IS GROOT!

Ik hou jullie op de hoogte, maar mijn prioriteit ligt nu bij zijn kinderen vooral, en ook mijn moeder met wie ik dit eerder heb moeten doorstaan met onze familie leden in het verleden baalt dat ze niet kan rijden nu om bij mij te zijn. Maar echt, ik ben in zeer goede handen! Jullie snappen wel, dat ik het ene telefoontje na de andere krijg bijv. En nu ook met even met twee telefoons zit die ik aanneem.

54 thoughts on “Hartstilstand

  1. Oh wat erg, ik voel zo met je mee en krijg een flashback naar 7 jaar geleden, ik begrijp je dus helemaal! Maar weet dat hij in goede handen is en dat me zoveel kan. Ik brand hier een kaarsje! 🤞🤞

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat een heftig verhaal, zeg. Ik voel je paniek tot over de landsgrens. Hopelijk komt het snel goed. Het is een scenario waar ik heel bang voor ben, zeker nu ze bij mijn man een vernauwing van de kransslagader hebben vastgesteld. We duimen voor jullie.

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat erg voor jou en je manlief. Wat vreselijk! Ik leef met je ontzettend mee. Gelukkig was nog op tijd. Hij is goede handen in zk. Ik wens je manlief heel veel beterschap toe en voor jou natuurlijk. En voorspoedig herstel. Dikke knuffel voor jullie!!!!

    Like

  4. Owh meis, wat moet je geschrokken zijn, neem alle tijd die je nodig hebt om hem te verzorgen en bij hem te blijven. Gelukkig is hij in goede handen en heeft hij vele vrienden en familie die jou en hem helpen.

    Love as always
    DiMario

    Geliked door 1 persoon

  5. O mijn god, Suus! Wat vreselijk om mee te maken. Heel veel sterkte gewenst voor jou en de familie. En voor je vriend natuurlijk. Heb hetzelfde een paar keer meegemaakt en een keer bij een buurman. Die ogen zien wegdraaien is iets om nachtmerries van te krijgen. Als het een troost is: mijn moeder kwam er toen bijna weer volledig bovenop en de buurman loopt tegenwoordig weliswaar met een rollator en praat wat moeilijk maar kan gelukkig nog van alles. Ik duim voor jullie!

    Geliked door 1 persoon

  6. Dat is schrikken wat ik hier nu lees.
    Gelukkig ontmoet je ook een man die je spontaan helpt.
    Gelukkig is lief in het ziekenhuis opgenomen en krijgt hij de zorg.
    Wens je heel veel sterkte en lief een goed herstel. Hans

    Geliked door 1 persoon

  7. Je hebt PRIMA gehandeld !!!!! En er was iemand die kon reanimeren !!
    Suus dat moest zo zijn !!!!!!!!
    Ik ga je heel veel sterkte wensen en sla 2 armen om je heen !!!!!
    Hou je sterk (en ik houd me stil !!)

    Geliked door 1 persoon

  8. Ik lees hier wat later bij, en oh wat een schrik. Ik hoop echt dat je het verhaal binnenkort bij ‘nare dromen’ kan plaatsen.
    Gelukkig was je bij hem en kreeg hij hulp van die lieve man en was de ambulance er snel.
    Ik duim heel hard voor hem, jullie, zijn kinderen.

    Geliked door 1 persoon

  9. Oh mijn god, ik lees nu pas wat er is gebeurd! Wat afschuwelijk 😦 Wat een afschuwelijk nieuws. Ik ga snel je update lezen. Lieverd ik zit hier met kippenvel te lezen. Vind het zo erg voor jullie! Dikke knuffel!!!

    Geliked door 1 persoon

    • HIj vind het alleen maar erg voor mij, daar moet hij mee stoppen in elk geval en aan zichzelf gaan denken nu! 😉 Het hart, heeft vele redenen om te stoppen ineens zomaar, ook voor hem, komt hier nog een staartje aan qua verwerking en loslaten van het verleden, gaat nog een kluif worden maar we zijn er voor hem! ❤ Ik snap dat je geschrokken bent, dat was ik ook.

      Geliked door 1 persoon

      • Ja dat is heel herkenbaar, verwerken wat er gebeurd is en vooral waarom.. dat blijft nog wel even, mijn oudste heeft in 2017 een hartstilstand gehad, was 33, heeft wel een jaar geduurd voor ik geen schrik meer in zijn ogen zag, het besef dat heel weinig mensen dit maar redden na reanimatie… heeft ook veel impact. Gelukkig zijn jullie samen, zorg ook goed voor je eigen vangnet, dat heb je echt nodig lieverd.

        Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.