De legende van ’t Solse Gat

solsegat1

We zijn er, bijna! Nog een stukje lopen maar nu zitten we op de goede weg. Ik voel de energie weer stromen, de bomen kloppen en hey… Er zijn al heel veel paddestoelen, incluis vliegenzwammen en die vind ik hier in Almere nog steeds niet!

Eerst maar eens, tussen de foto’s door… de legende die ik al heel jong leerde, toen wist ik nog niet wat een legende was en mijn familie houdt ervan om de dingen te vertellen over vroeger alsof het echt is gebeurd. Catch my drift? ๐Ÿ˜‰

 

Midden op de Veluwe – in het bos tussen Putten, Garderen en Drie – ligt het Solse gat, een grote kuil tussen de heuvels.

Daar stond eens een machtig klooster met veel torens. Het werd omgeven door een gracht en een brede, statige laan leidde naar de poort.

paddestoelen4

Maar het was een boos klooster; de overste en alle monniken hadden hun ziel aan de duivel verkocht. Ze leidden een leven van overdaad en weelde. Midden in de nacht werd de zwarte mis gelezen waar alle heksen en spoken uit de omgeving aan deelnamen. Men dronk wijn uit emmers en de hele nacht werden er overvloedige maaltijden opgediend. De duivel zorgde ervoor dat de voorraad nooit opraakte en hij mengde zelf de wijn. Er werd gedanst, gezongen en gevloekt tot in de vroege morgen. Velen hadden ’s nachts binnen het klooster vreemde en angstaanjagende geluiden gehoord en iedereen wist dat de hele nacht de vensters van alle zalen hel verlicht waren.

paddestoelen5

Dat heeft geduurd, tot in een stormachtige kerstnacht, nu al eeuwen geleden. De dorpelingen bleven tijdens die storm angstig in hun huizen en hoorden midden in de nacht plotseling รฉรฉn hevige donderslag. De volgende ochtend kwam een jongetje het dorp binnenrennen en vertelde dat het klooster in het bos geheel was verdwenen en er op die plaats een ijzingwekkend diepe kuil ontstaan was. De bomen er omheen lagen ontworteld ter aarde. Alle bewoners wilden het wonder zien. Men vond nog een met klinkertjes geplaveid straatje en de brede, statige laan; dat was alles wat van het klooster restte. De aarde had zich geopend en zich weer gesloten.

Sinds die tijd komt er om middernacht uit de diepte van het Solse gat een vreemd geluid. De klokken van het verzonken klooster beginnen onregelmatig en schor te luiden, alsof ze allen gebarsten zijn; eerst zacht, maar steeds harder en angstiger. Dan komen uit het duister van de brede laan de geesten van de monniken. Al klagend wandelen ze in een lange sombere rij: langzaam en gebogen gaan ze rondom het gat, waaruit een blauwe gloed opstijgt. Dan zweven ze allen rusteloos uiteen, om opnieuw uit de schaduw van de laan in een lange rij langzaam naar voren te treden. Dit gaat door tot aan het daglicht, dan vluchten ze plotseling jammerend weg in het diepste duister van de sombere kuil.

solsegat9

Zodra de zon schijnt, is het alsof er niets is voorgevallen. Alles is er rustig en men zou er haast aan twijfelen, dat even tevoren de schimmen verdwenen zijn in het water midden in de kuil van het Solse gat.

solsegat8

We zijn er, en de zon schijnt. Het stuk wat ik aangemerkt heb is belangrijk voor mijn volgende blog over ’t Solse Gat, dit moet je eerst weten, dit verhaal om te kunnen weten wat het met mij deed als kind, ik heb een te gekke familie namelijk, maar als je naรฏef bent, tsjah… ย ๐Ÿ˜‰ En alles gelooft wat ze je vertellen… Want ze zijn immers jouw familie, het meest dierbare wat er maar bestaat, en niet 1 familielid, nee, opa, oma, moeder, beide ooms.. kortom allemaal hetzelfde verhaal.

(ik heb zelfs na deze zondag, afgelopen dinsdag nog even navraag gedaan over iets, wat ik niet meer zeker wist)

Volgende keer meer!

Oh ja, de bron van het verhaal? ~klik hier: voor de Almanak~

 

 

Advertenties

23 thoughts on “De legende van ’t Solse Gat

  1. Grappig. Ik ben daar eens op vakantie geweest met de moeder van mijn kinderen. Ik weet het nu opeens nu ik de plaatsnamen zie staan.
    Grappig trouwens die vliegenzwammen. Hier zie je ze niet en ik wil ze zo graag vast leggen hรจ. Nou ja, voorlopig dan maar even van jou zwammen geniete,
    Grts

    Liked by 1 persoon

    • Whahahaha zo zie je maar weer ๐Ÿ˜› en vliegenzwammen bij jou, logisch, er moeten berken staan John… elke stoel of bank heeft zijn eigen boom of soorten om bij te groeien, en hier in Almere, staan ook berken, al heel lang, maar toch, zie ik ze niet! ๐Ÿ˜‰ Als jij ze dus wil vangen? Zul je echt je vertrouwde omgeving uit moeten gaan en op zoek moeten naar loofbossen met berken ๐Ÿ˜€

      Like

  2. Goede morgen lieve Morgaine. Tja, als kind geloof je nu eenmaal alles wat de volwassenen je voorschotelen, waar of niet. Maar zeg nu zelf; is het geen schitterend verhaal? En na al die jaren blijft het bij jou nazinderen als je het gebied bezoekt en er heel knappe foto’s van maakt…

    Liked by 1 persoon

  3. Heerlijk zo’n spookverhaal. ๐Ÿ˜› Maar ja, snap best dat je als kind begint te twijfelen als iedereen je hetzelfde verhaal verteld, of dat je het zelfs geloofde. I mean, mijn vader kan de meest domme dingen zo serieus vertellen, dat je aan je eigen verstand begint te twijfelen. Zo was er eens een vrouw met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in haar enkels. Het ging om een tweeling. De vrouw had echt ontzettend dikke enkels. Onmogelijk zou je denken, maar als je dit tig x hoort met een stalen gezicht erbij, nou ik heb getwijfeld hoor, hahaha. XD

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s