Almere Haven #2

Ik weet nog dat ik ooit met mijn ouders voor zij gingen scheiden in Almere ben geweest, ik was denk ik 8 jaar oud nog. Het was in 1979? Wat ik er nog van weet is dat we een dagje uit gingen, samen met mijn moeder en vader reden we het niets in, en kwamen we uit in een een dorp met wat huizen en uiteindelijk in het centrum. Een gracht, een straat die nog niet af was en via houten planken liepen we over zand naar een cafΓ©, daar dronken we wat en we gingen weer naar huis. Ik weet nog dat de flats op de Marken net waren opgeleverd, weet ik dan van achteraf het verhaal. Wat wij hier deden had ik geen idee van.

hf7

 

Later zou blijken, omdat mijn moeder eigenlijk altijd al terug wilde naar het dorp het liefst waar zij vandaan kwam, de stad uit wilde, ze wilde groter wonen, met tuin. En mijn vader probeerde iets te redden wat niet meer was… Hij was bereid om naar Almere te vertrekken de stad uit, maar dan wel op een flat? Dat wilde mijn moeder niet, ze wilde niet de stad uit om weer op een flatje te gaan hangen, zij was altijd al gewend een tuin van huis uit. Ik snap dat wel! Ik was mij van niets bewust, we bleven gewoon in Amsterdam wonen, echt, pas heel veeeeeeeeel later toen ik er eens naar vroeg, is het mij vertelt wat de reden was van dit kortstondige bezoek. Ik vond het allang best, we zaten goed waar we zaten, dichtbij de familie, wel in de stad, maar op een steenworp afstand het dorp met mijn opa en oma erin, en even verderop de volgende steenworp, mijn beide ooms.

hf5

 

Mijn ouders gingen scheiden, was een rare tijd, vooral als je net 9 bent en eigenlijk niets begrijpt van wat er allemaal om je heen gebeurt, ik ging mee met de flow. Wij, mijn moeder en ik bleven in het huis waar we al woonden, mijn vader zou vertrekken en dat deed hij dan ook. Alles verliep verder zijn gangetje met het verschil dat ik nu om het weekend naar mijn vader ging. Ik leerde hem kennen… dacht ik… En ik zag mijn Indische oma vaker en meer. Win, win! (dat mijn vader mij dumpte bij mijn oma, dat snap je natuurlijk nog niet, om dan zelf de hort op te gaan de hele dag).

hf6

 

Mijn moeder kreeg een nieuwe relatie, mijn vader ook trouwens, het was prima zo. Maar toen moest ik ineens in de weekenden naar Almere… waar mijn ‘stiefvader’ al woonde, maar te klein. En zo begon het op en neer reizen ik ondertussen oud genoeg om dat alleen te doen op de vrijdag na school, moest ik naar lijn 150 bij de Nederlandse Bank, wachten en rijden en voorbij Diemen hop het Koolzaad in zelfs de Bijlmer was nog in aanbouw, de grote flats. En de rest erachter. Ik vond het niet leuk, ging liever naar mijn opa en oma toe. Maar ja…

hf8

Ik kreeg te horen dat we hier gingen wonen, dat we op de wachtlijst stonden voor een groter huis, dit was een tussenhuis voor 1 hooguit 2 personen bedoeld, het had maar 1 slaapkamer namelijk, daar kan geen kind bij wonen natuurlijk. Vandaar het pendelen tot ons huis opgeleverd werd. Of dat er een huis klaar was… Dat zou nog even duren, maar ergens weet ik nog dat we al wel te horen kregen welk huis van ons zou worden, een huurhuis gewoon hoor, maar toen kon dat al van tevoren vertelt worden. Door een complete zandbak gingen we kijken naar een fundering, ja… als je 10 bent… Het zegt mij nu nog niets trouwens πŸ˜‰ Een fundering nog zonder muren. De leemwierde zou het worden, nummer 160. Ik wilde bij mijn opa en oma wonen, maar niet hier! Mijn moeder had nog geen rijbewijs, en mijn stiefvader ook niet.. bedenk je eens, 3 uur heen, 3 uur terug om bij mijn opa en oma te komen.)(de trein bestond ook nog niet).

Mijn vrienden op school, school zelf, alles en iedereen wat ik kende.. zo ver weg…

Maar we kregen wel een tuin. Klei… dus… pure klei!

het werd mei 1983… mijn ouders, ja ik noem ze wel degelijk mijn ouders, soms verwarrend omdat mijn toenmalige stiefvader al 20 jaar geleden overleden is nu dit jaar in 1996, augustus aan longkanker. Zij kregen toen de sleutels, 13 mei overigens. en vanaf die dag, was ik ineens een Almeerse. Een dorp, en omringd met koolzaad, alles en iedereen ver weg… De stilte hield mij wakker, gek genoeg, ik was toch een dorp gewend? Ja, die van mijn opa en oma, onder de rook van Schiphol, altijd vrachttreinen die je kon horen denderen over de spoorbrug, vliegtuigen die aan en af bleven vliegen, kikkers, vogels… Nu zat ik ergens, waar amper een vogel te zien was… Laat staan te horen, ik weet nog zelfs, hoe blij ik was toen ik pas een jaar later, het eerste koolmeesje zag vliegen in onze tuin…

Nu zul je misschien denken, maar je had je vader toch nog in Amsterdam? Ja, maar die had allang gezegd dat ik zijn dochter niet ben… Ik ging al niet meer bij hem logeren in de weekenden, ik was niet welkom. Nadat hij zijn huidige vrouw tegen kwam overigens.

hf4

Ik wil ook even zeggen, dat mijn moeder vooral, maar ook mijn stiefvader, echt alles hebben gedaan om het mij naar de zin te maken. Een nieuwe fiets stond op mij te wachten, zodra het zeker was dat wij daar zouden gaan wonen, dus in die weekenden al heen en weer kon ik mij al vrij verplaatsen. In ons huis op de Wierden, kreeg ik een kamer naar mijn hart, deze kamer was heel wat kleiner, de helft kleiner dan wat ik in Amsterdam had, maar ze had het exact in mijn kleuren aangekleed, blauw namelijk, ik ben nooit een roze persoon geweest, al van kinds af aan, blauw… licht met donker, hemelsblauw en wit. Prachtig donkerblauw tapijt, wit behang met hemelsblauwe tinten erin, moeilijk uit te leggen, het leek op het eerste gezicht namelijk wit, het was heel subtiel. Blauwe gordijnen, licht blauw ook, bureau, bed, blauw dekbed, ene kant donker, andere kant lichtblauw, zo kon ik kiezen, welke blauw ik bovenop wilde hebben. Boekenkast, een mooi meubel voor nog meer boeken en troep, kortom, prachtig mooi hoor, alleen erg klein.

je bent 11 jaar oud, en je voelt Β alleen maar dat de grond onder je voeten vandaan zakt, je kent er niemand, moet ineens naar een vreemde school. Je zwemclub die je met je beste vriendin bezoekt, zo ver weg. Natuurlijk zou het allemaal wel wat beter worden. Toen ging ik voelen wat een haven is, voor elke keer dat ik bij mijn opa en oma naar binnen kon rennen, was ik thuis, echt thuis.

hf3

Hierboven zie je een supermarkt, dat is het pand, waar ooit de Spar zat en waar ik ooit gestart ben met werken full time, ouderwets, van 9 tot 6. Weekenden vrij, eens per maand een koopavond draaiend. Daarboven zie je nog kantoren nu, toen? Toen waren dat lokalen van de Meergronden, mijn MAVO, daar werd Nederlands gegeven en Latijn, ja die laatste heb ik ook nog 6 maanden gedaan, ben ik mee gestopt. Waarom? Omdat je dit in je lunchpauze moest doen, geen examen, het was een bonus vak, waar je je eigen tijd voor op moest geven, ja ik was een tiener… daaahaaaaaaaaag πŸ˜‰

Ik hoop dat jullie nu een beetje snappen, waarom ik niet zo blij ben met Almere, als ik ook maar een kans zie om hier weg te komen, zal ik dat doen. Voorlopig, zit ik nog goed op het adres waar ik nu woon en zit, alles dichtbij en fietsbaar, station op 5 minuten afstand lopen, fiets 2.

Ik weet dat jullie natuur zien als ik foto’s toon, ik zie bomen tussen paaltjes en grote banden, recht toe, recht aan, gek genoeg, blijf ik dat altijd zien… Ook al kom ik uilen tegen nu, of zwaluwen en andere dieren. Doet men zijn best om natuur te maken, het is en blijft de Zuiderzee voor mij, geef mij maar oud land πŸ˜‰

 

 

 

 

42 thoughts on “Almere Haven #2

    • Als je goed tussen de regels leest, dan zie je dat mijn vader nooit een echte vader is geweest. Ik was een trofee, en dat klopt ook wel als ik zelf terug kijk met wat ik nog weet, altijd als zijn vrienden er waren, dan zat ik op zijn schouders, maar ja ik was een meisje… als eerstgeborene, dus uhm… een jongen is pas echt status πŸ˜‰ Zijn tweede kind, met andere vrouw werd dus een jongen… hij werd alles, is dus ook naar mijn opa vernoemd… en toen mijn half zusje kwam, was het einde oefening… was ik echt niet meer welkom. En daarna kwamen er nog 2 jongens… kortom ik ben enigkind, maar heb ergens 3 half broertjes en aan half zusje…

      Like

      • Ik heb goed tussen die regels gelezen, en het feit dat je vader geen voorbeeldrol heeft gespeeld was me al duidelijk uit vroegere logjes van je. Toch blijft een vader een vader, wat hij ook uitspookt. Ooit hebben je moeder en je vader ervoor gekozen samen door het leven gemaakt, en ergens bezit je als kind genen van beiden.
        Ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Het moet heel lastig zijn geweest als ‘meisje’ geboren te worden, terwijl vader het liever anders had gezien.
        Hoe dan ook, van drie halve broertjes en een half zusje kun je één volledig broertje en een volwaardig zusje samenstellen πŸ™‚

        Geliked door 1 persoon

  1. Ik gun je zo wat meer natuur… Soms heb je een ouder die al jouw kinderlijke behoeften niet kan zien. Behoeften, die zo onvervuld blijven, of zelfs later blijken, dat je zo’n ouder geen papa of mama meer kunt noemen. Dan rest slechts een biologische band…

    Geliked door 1 persoon

    • Oh wacht, ik zit hier midden in de natuur, dat laat ik al een week lang zien geloof ik, hahaha maar het is nieuwe natuur, ik zie de straps om de bomen rechtop te houden nog steeds, ik zie de aanplanting van de bossen hier, recht toe, recht aan, heb ik ook foto’s van, doen ze nog steeds namelijk… en ik heb het dan ook over mijn bio vader eventueel… mijn stiefvader toen en ook nu, zijn meer vader geweest dan hij. πŸ˜‰

      Geliked door 1 persoon

  2. Je moeder heeft ook het nodige te leiden gehad van de grappen in de Babyhallen.
    Maar als je een tuin gewend bent, is het lastig om zonder te gaan wonen.
    Je bent van de generatie die verschillende stadsdelen en een stad heeft zien ontwikkelen.
    Zelf ben je ook in de stroming van ontwikkelen en groeien meegegaan. Hans

    Geliked door 1 persoon

  3. Het verdriet uit je jeugd lees ik in je tekst.
    De aangelegde natuur in Almere ken ik.
    Maar de uitgegroeide bossen rondom Almere blijf ik als mooie natuur zien.

    Hier in de Bijlmer is natuurlijk ook alles aangelegd.
    Toch kan ik je hier de prachtigste natuur laten zien.
    Lees dit maar als een uitnodiging.

    Vriendelijke groet,

    Geliked door 1 persoon

  4. zo kun je veel verdriet/narigheid hebben. Je krijgt er toch een dreun mee die je mss vroeger of later pas voelt.
    Hier uit de slaapkamer en de hoek van de straat lekker uitzicht op de Bergen(Rocky Mountains) Heerlijk zuiver…..
    Lieve groet uit verweggistan!!

    Geliked door 1 persoon

  5. Ik heb het al eens geschreven denk ik ben daar op vakantie geweest in die buurt, toen er inderdaad net bomen gepland waren en die rechte wegen waarover je kon turen omdat er niets anders stond. Ik zal eens in de foto albums kijken of ik nog iets terug kan vinden. Of misschien heeft mijn broer die ik weet het niet. Wel een heel mooi persoonlijk logje

    Geliked door 1 persoon

  6. De Zuiderzee ja. Een stuk water waar vroeger ook hel veel paling zat. We gingen daar wel eens vissen omdat mijn vader dat graag wilde.
    Ja, de reden waarom je daar weg wilt begrijp ik nu wel. Ik zou er zelf niet eens willen wonen maar dna om andere redenen die je wel weet denk ik.
    Grts πŸ™‚

    Geliked door 1 persoon

  7. *zucht*
    Ja lieve Morgaine, nu weet ik hoe jij door een toch wel moeilijke jeugd heen spartelde en begrijp jou dus ook wat beter. Petje af hoor dat je ondanks alles wat je overkwam zo’n mooie mens bent geworden. Gelukkig hebben je moeder en stiefvader veel voor jou gedaan dus daar meg je hen dankbaar voor zijn…

    Geliked door 1 persoon

  8. Wat een nare periode moet dat geweest zijn zeg… dat je ouders scheiden en dan ook nog je vader die geen contact meer wilt. IK snap wel waarom je weg wilt. Ik hoop van harte dat je een keer wat anders vindt, dichter bij de natuur. Wat zal dat heerlijk zijn!

    Geliked door 1 persoon

  9. Als het even kan, ga ik ook de polder uit ja. Op zich zit jij wel op een mooi stuk in Almere, al snap ik ook best dat je liever iets anders wilt. Sowieso met tuin dan. Zal Picasso ook leuker vinden, haha. πŸ˜‰

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.