Nieuwe buren 4: het worden oude buren

Dit wordt voor nu het laatste deel wat ik over mijn buren ga schrijven. Want ze gaan verhuizen over 3 weken! Wil je lezen wat er eerder is gebeurd? ~klik hier~

Vorige week zondag kwamen ze dus bij mij op visite en zij nodigden mij uit om te komen eten, die afspraak werd gemaakt, en geschiedde afgelopen zondag. Om 4 uur werd mij gevraagd, ja dat was goed.

In de tussentijd was ik vorige week maandag helemaal stuk, omdat de vraagstukken die ik belangrijk vond, geen antwoord op kreeg, ik kreeg telkens een hoofdschuddend nee, dat ze mij niet begrepen. Ik trok het mij ontzettend aan of ze wel hulp hadden, omdat zij ook vragen aan mij stelden die verder gingen dan ik antwoord op kon geven, opleidingen, scholen, en hun de taal te leren zelfs. Ik spreek geen Arabisch, kortom, dat leek mij al lastig en ik vroeg mij af of er al een tolk was, een coach of iemand anders van een instantie of instelling die wist dat zij hier zijn.

Ik ging zoeken op internet en kwam uit bij Vluchtelingenwerk, Humanitas maar dan als hulp in taal oefenen en ik had de vrijwilligerscentrale in mijn achterhoofd. Ik zocht naar een vrijwilliger eigenlijk die hen kon helpen met de taal, iemand die ook Arabisch spreekt en ondertussen Nederlands of Nederlands is en Arabisch kent. Lijkt me logischer en minder druk op mijzelf, ik werk al, ga nieuw werk erbij doen en ook ik moet om mijn rust denken.

Ik besloot om eerst Vluchtelingenwerk maar eens te bellen ze hebben een locatie in Almere en die pakte ik er logischer wijs als eerste uit, daarna stonden de 2 anderen op mijn lijstje. Ik had hun achternaam van het naamplaatje afgehaald en die kon ik wel onthouden, mocht het erop aankomen dat men contact op wilde nemen of zo via mij. De familie registreren via mij.

De telefoon ging over en ene Mohammed nam op, ik stelde mij voor, gaf mijn adres en vertelde over mijn nieuwe buren, binnen 2 minuten vroeg hij, mag ik hun naam? Ik gaf het op, hij vroeg om een momentje en ik hoorde geroezemoes en overleg. En toen had ik al zoiets…

Ze zijn bekend hoor mevrouw! Ze hebben een coach, een taal coach, en ik weet nu ook zelfs een tolk, en dat er iemand thuis komt, tolk plus iemand van vluchtelingenwerk die hen ondersteunt en helpt gewoon thuis. Zelfs opleidingen werd er gezegd, ze staan al in contact met DUO, als men het niet kan lezen of vragen heeft, moeten ze hierheen komen maar Meneer zit hier al 3x in de week bij ons. Ze kunnen namelijk, ook ik, elke dag van ma t/m vr. binnen komen lopen voor half 1. Daarna kun je tot 5 uur bellen.

Er werd mij aangeraden om voorzichtig te zijn zelfs, dat ik mij niet teveel mee zou laten slepen, want ook de inrichting dat was en is hun eigen invulling. ‘als ze geen tv hebben, is dat hun keuze.’ Werd er gezegd, bijv. En verder dat men toch gaat verhuizen dus dat het beter zou zijn dat ik mij terug zou trekken, ze zijn zo weer weg! Toen vroeg ik natuurlijk, wanneer dan? DAT kon hij mij niet exact vertellen maar weet hun coach wel, maar die was er even niet of zo. Nou goed, daar zit je dan. Ik kan jullie vertellen dat je dan wel even gek zit te kijken, ze zijn er net, in dit huis, anderhalve maand nu?

Het etentje zelf

Ik heb, dat mogen jullie gerust weten even getwijfeld of ik wel zou gaan, of ik niet af zou zeggen, dit zou dan met een kutsmoes gegaan zijn en daar hou ik niet zo van zelf, dus waarom zou ik dat dan zelf doen. Ik heb het laten bezinken en ik wilde toch het hobbelpaard aan mijn buurmeisje geven, want zelf kan ik er weinig mee. Dus besloot ik om gewoon te gaan en het ook nog even aan te zien, zien wat er zou gebeuren, of ze nog met dezelfde vragen zouden komen. Zo ja, dan had ik hen naar vluchtelingenhulp gestuurd, dat was mij vertelt, stuur ze gewoon hierheen, dat is niet uw taak, en ik ken de regels niet of de gangen, nee dat is ook zo, dus als ik al zou helpen, zou ik zelf telkens daarheen moeten bellen of erheen moeten gaan, kunnen ze net zo goed zelf, wat al gebeurd.

De zondag brak aan, 4 uur bijna, ik had mij leuk gekleed, natuurlijk, handtas bij mij en ik belde aan met het hobbelpaard, dank je wel, te gek, lief, en de tafel was al gedekt! Of ik direct wilde gaan zitten, de jongste zat al aan tafel, en zij legden de laatste hand aan 2 Syrische gerechten, de salade stond al klaar en er kwam een kip met rijst schotel op tafel, en hij bracht een schotel met groen, donkergroen iets en vlees erop op tafel. Ja. De kip met rijst rook heerlijk en zag er fantastisch uit, dat van hem, zag er niet uit, maar ja, ik probeer graag. Ik kreeg er een turks brood bij, echte, en die zijn heel dun, dunner dan een turkse pizzabodem zelfs. (even uitzoeken waar ik die hier kan krijgen, lol).

Ik kreeg uitleg over het groene gerecht, paprika, limoen, sqeeuze, bla, brood, bla, en ik kreeg alleen een lepel, geen vork, geen mes. Goh of ik bij mijn Indische oma was, al had ik daar meestal een lepel en een vork πŸ˜‰ mes weer niet.

Het was te doen, lekker? Echt lekker? Nee, maar vies ook niet, nogmaals, als ze het mij nog een keer zouden geven, zou ik het gewoon weer eten, het ziet eruit als zeewier, maar dat is het niet, of ze weten niet wat dat woord betekent, sea weed ook niet dus… En de smaak is meer van andijvie gekookt, het was vreselijk zout, maar niet zoals ik eerder zeewier heb gegeten bij een japanner, maar ja andere zeewier misschien. het vlees is van de koe, en lijkt gekookt, dat was erg zacht, en eigenlijk heel flauw. Maar ja als het groene spul zo zout is, dan klopt de combi weer met het Trukse brood, wat ook geschept wordt met het brood, nul lepel, handen.

Syrisch-eten2

Zelf hadden ze allemaal 1 bord, ik kreeg er dus twee, 1 van zijn gerecht, en eentje van haar gerecht, de rijst met kip, en die… wow, een super 10! Heerlijk! Ik heb teveel gegeten van haar gerecht. Nu bleek later ook, middenin ergens vroeg zij, welke van de twee ik lekkerder vond, bleek dat ze een wedstrijdje hadden gehouden met elkaar, en zitten gokken welke van de twee gerechten allebei 100% Syrich, ik het lekkerst zou vinden. Ja de rijst met kip! En ze keek haar man aan en zei: HA, see??????? told you!

Samen lagen ze in een deuk, het ging dus echt heel ontspannen allemaal.

Syrisch-eten1

Na het eten, nee ik hoefde het niet op te eten, want toen kreeg ik ook dat vele SyriΓ«rs zijn lievelingsgerecht, want dat was het, niet eens lusten in SyriΓ« zelf, hahahaha Even not my mom, zei ze tegen mij.

Na het eten gingen we handen wassen, hij ruimde af en ik zat even alleen op de bank, thee werd er geserveerd en toen kwam er wat anders uit. Na een leuk kinderliedje met de kinderen gedaan te hebben, ‘In de manenschijn’, Β ging de laptop even aan, dat duurde even, deze was al 5 jaar oud zei hij, hadden ze meegenomen uit… Β (huh?)

Of ik het liedje op wilde zoeken, ja hoor, en zo kwamen we op kinderliedjes, peuter, baby en kleuter. Ik schreef het op, dat vonden ze erg fijn. Nog wat dingen kwamen naar voren en zonder dat ik erom vroeg. Kreeg ik te horen dat ze gaan verhuizen, over 3 weken, en hij liet mij de postcode zien. Ik had al door ergens in Kruidenwijk, dat zeiden ze tegen mij, between here and the centre. Ja, daar zit Kruidenwijk, maar dat kunnen ze niet uitspreken, herbs, snapten ze ook niet, tot ik dus het keukenkastje in mocht duiken en laten zien wat herbs zijn, en dat dit dus kruiden betekent en dan wijk.

Ik vroeg wanneer dan, of ze dat al wisten, ja dat wisten en weten ze al, ze wachten op de sleuteloverdracht, die komt over 3 weken…. toen viel het voor mij in elkaar, waarom ze hun huis nog langer niet hebben ingericht, nog geen bedden hebben maar met matrassen op de grond slapen, ik bedoel, als ik zou weten dat ik een groter huis krijg binnen 3 maanden, dan zou ik ook wachten, ja toch?

En ik snap waarom ze de vorige week om 5 uur wilden komen, zij eten ELKE DAG al om 4 uur dus… Dat is hun gewoonte, en ik heb hen hiermee kunnen vertellen dat om 5 uur, hier juist het uur is eventueel dat velen al eten, of starten met koken, en zij die werken nog later dan, maar dat 5 uur niet een sociale tijd is om af te spreken tenzij je dus samen gaat eten, hahaha Heb ik dat ook direct even kunnen vertellen naar Hollandse gewoonten.

Syrisch-eten3

 

Dit is overigens Arabische koffie, die zij niet lekker vind, dat vertelde ze wel, maar hij wilde zoooooooooo graag dat ik het zou proberen, en ondertussen wist ik al dat ze best humor hebben, heel veel eigenlijk als je elkaar snapt, dat ze ook hier weer hadden lopen gokken, wel of niet. Het water vroeg ik naar, why is that? For mixing after, zoiets, nou goed. Ik rook, het stonk best wel, maar toch ook leek het een vleugje mint?

Het was kokend super heet dus het glas kon ik amper vast houden zo heet. Ik nam toch een nipje, echt een nipje, en wow, wat smerig! Real Arabic as we drink it in Syria… Zij lag helemaal in een deuk, dubbelgevouwen van het lachen, hij ook hoor. Maar nu zei ze ook, NOW you drink that icewater… and take a cookie…

We hebben nog even samen wat woorden door zitten nemen, hij is vooral op youtube bezig ook en echt elke dag aan het oefenen, ik gaf hen er contexten bij eventueel, zoals ‘tegenovergestelde’ stond er in zijn schrift. Nu weten zij, wat dit betekent en hebben ze zeker 30 minuten lang en daarna telkens als het zo uitkwam, heb ik dit woord erin gegooid. Zo ook natuurlijk in drie gehakt, read it like this: tegen | over | gesteld.

Even voor 8 uur vond ik het wel lang genoeg en snakte ik naar mijn eigen koffie, hij heeft er nog wel eentje gemaakt met melk en suiker, maar dan van die Arabische koffie, en dat was het ook niet helemaal, hahahaha

Wel willen ze heel graag, dat ik straks in hun nieuwe huis ook een keer op bezoek kom, dat zal ik gerust nog wel doen, wel hou ik nu mijn eigen grenzen in de gaten, want dit is wel 4 km verderop en ligt buiten mijn gewaande fietspaden die ik gebruik. We zullen zien en ondertussen ben ik alweer bezig, met weer nieuwe buren….

 

 

Advertenties

51 thoughts on “Nieuwe buren 4: het worden oude buren

  1. Altijd jammer dat ze weggaan, maar je kunt contact houden met ze.
    Arabisch leren spreken en verstaan is een uitdaging, maar ook heel handig.
    Een keer Syrisch eten is niet genoeg om er aan te wennen. Hans

    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

    Liked by 1 persoon

  2. Zo zie je maar, mensen zijn mensen, waar ook ter wereld. Maar niet iedereen houdt z’n humor nadat de woonplaats is verwoest…wat knap van deze mensen! En wat goed dat jij je niet laat leiden door vooroordelen maar gewoon open en eerlijk omgaat met tradities en gewoontes van anderen. Chapeau!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik sta nog steeds te kijken van dit verhaal haha, weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Dit klinkt dan weer zo leuk en gezellig, alsof ze ook echt wel de goede bedoelingen hebben. Ik denk ook dat ze dat wel hebben. Zij willen er ook vast alleen maar alles aan doen om een leven op te bouwen. Wat denk je zelf na dit etentje? Arabische thee vond ik zelf altijd best lekker, beetje (erg) zoet, dat wel hahaha. Maar in de woestijn heerlijk! Over Nederlandse gewoontes gesproken trouwens: die ben ik blijkbaar een beetje kwijt aan het raken hahaha. 6 uur eten? Echt bijna nooit meer. Nu ik het erover heb… het is al half 8 en heb dus nog steeds niet gegeten. Ga maar eens koken denk ik πŸ˜‰ Jij lieve Suus, pas goed op jezelf! xx

    Liked by 1 persoon

    • Dat ze dat willen, maar de bedoelingen zijn altijd goed geweest, het punt is, dat ze beslag op mij legden πŸ˜‰ En daar moest ik mee oppassen, dat andere heb ik niet terug kunnen vinden verder, dit keer. Nou ja, als ze straks weg zijn, zal ik er nog een keertje heen gaan en zie ik wel. Ik kan straks zeggen dat ik meer werk. En qua etenstijd dat heb hen ook al gezegd, maar sociaal gezien, als mensen hier werken dat ze om 5 uur nog niet eens thuis zijn dan, maar vast zitten in het verkeer, pas rond 6 uur half 7 thuis komen, pas dan kunnen koken bla… ik ben uitgegaan van een gezin die wel thuis is of zo… eigenlijk, lol.

      Liked by 1 persoon

  4. Was dat brood warm of koud? Het zou yuvka kunnen zijn maar dit weet ik niet zeker. Dit kun je bij de Turk halen.

    Ik vind jou heel lief bezig voor die mensen. Denk dat er niet veel mensen zijn die dit doen.

    Liked by 1 persoon

  5. Toch ziet het groene prakje er niet heel smakelijk uit, haha. Het lijkt gezellig te zijn geweest. Lief dat ze vragen of je ook langskomt in hun nieuwe huis. Toch vind ik het nog steeds wel een wat apart verhaal… Maar, alle goeds is hen gegund natuurlijk. πŸ™‚ Dus, meer nieuwe buren? haha

    Liked by 1 persoon

  6. Worden die nieuwe buren ook weer tijdelijke buren? Weer Syrisch, of misschien uit een andere land? Dan heb jij je handen vol aan telkens opnieuw kennismaken, hun eigen gerechten proeven en tegenbezoekjes uitnodigen. Wel gezellig, maar ook avontuurlijk, alsof je elke paar maanden in een ander land op bezoek gaat. Ik vond je verhalen erover in ieder geval erg leuk!

    Liked by 1 persoon

    • Geen idee, het is een sociale huurwoning, dus uh dit is eigenlijk abnormaal dat mensen hier voor zo kort komen te wonen, mensen gaan alleen weg na jaren wachten op de lijst, of komen omdat ze gescheiden zijn en vervolgens jaren blijven tot ze verder kunnen met een koophuis of iets anders, meestal vrije sector.. … Vorige buurvrouw heeft er zeker 12 jaar gezeten, de oudere buren daarvoor tot ze dus het ouderencentrum in moesten, en nog 1 dame alleen die via een nieuwe vriend is vertrokken…

      Like

  7. Goede morgen Morgaine. Fantastisch dat jij over je positieve ervaringen met vluchtelingen schrijft, Γ©n dat die een positieve ervaring met jou hebben. Zo is er toch een goede verstandhouding ontstaan die, wie weet, wel tot een langdurige vriendschap zal leiden. Voor iedereen een pluspunt dus!

    Liked by 1 persoon

  8. Hier aan de overkant woont ook een gezin uit Syrie gevlucht. Echt lieve mensen. Onlangs moest ik op de koffie. De enige die wat nederlands kent is hun 10jarige zoon. Ik hel al andere dingen meegemaakt met buren die “Belg” zijn. En op culinair gebied kan men alleen maar bijleren ook al ziet het er niet uit op je bord.

    Liked by 1 persoon

  9. Nou, het is te hopen dat dat huis geen doorgangshuis gaat worden hè..
    Tjonge, wel gastvrij en ja dat ze vroeg eten, dat is dan hun gewoonte, hoop dat je niet om 2 uur pas geluncht had πŸ˜‰
    Mooi logje! Maar ik denk dat je blij mag zijn dat ze weer weggaan, denk dat het behoorlijke claimerige mensen zouden kunnen zijn geworden..
    Op naar de volgende nieuwe buur πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

    • hahahaha nee hoor, we lurken allemaal weleens πŸ˜‰ Het is zoals het is, en bekendheid maken hieraan is ook belangrijk denk ik…. je weet nooit wat iemand eruit kan halen als men er zelf mee te maken krijgt πŸ˜‰

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s