Nieuwe buren

Van de week maakte ik voor het eerst even snel kennis met mijn nieuwe benedenburen, dat er kinderen waren had ik al door. Ik zag al eens een jongen door het raam gluren en in de vensterbank spelen. Ineens kwam daar gehuil bij, van een meisje, peuter, maar er is nog een kind, nog een dochter, de oudste, 3 kinderen, samen met de ouders, in een driekamerwoning.

Ze komen uit Syrië, Damascus weet ik sinds vanavond.

park1

Ze nodigden mij direct uit terwijl ik net in het park was geweest afgelopen zondag, ik zei nee, ik wilde te graag mijn camera leeg halen, even zien, kijken, maar wel beloofde ik hen om binnenkort langs te komen om verder kennis te maken. Half Engels, half Nederlands.

park2

En de kinderen nog in het Syrisch, maar wel al lerend, allebei, de oudste eager to learn. Mama begrijpt wel Engels maar ook gebrekkig, eager to learn, onze taal. Hij is al bezig met Nederlands en wil dat zo snel mogelijk onder de knie krijgen, zijn Engels ook beter, dus communiceren lukt aardig.

park3

Ik weet nog niet exact wat hun hele verhaal is, maar wel weet ik al, dat andere familieleden in Turkije zitten, en zijn broer nog in Damascus, omdat hij geen papieren kan krijgen. Ze lieten mij foto’s zien waar zij hebben geleefd, een prachtige flat hadden ze daar, maar weggejaagd en ze hebben geleefd in scholen, daar waar zij heen zijn gedreven. Daar had hij zelfs een filmpje van, hoe zij allen bij elkaar op een schoolplein probeerden plezier te hebben, niet wetend wat hen boven het hoofd hangt.

park4

Ze willen dolgraag contact met mij, ik ben altijd welkom, no matter the time, en andersom hebben zij mij gevraagd of ik hen wil helpen, met het Nederlands, al zijn het woordjes, ze hebben in een anderhalf uur tijd dat ik er vanavond even was, totaal onverwacht, al een heleboel bij geleerd. Ze zijn positief, ondanks alles, maar ze vertelden ook, dat vooral hun zoon van nu pas 7 jaar, alles wil vergeten wat met Syrië te maken heeft, zijn geboorteland.

De kinderen vinden het fijn hier, zij willen hier blijven, nu al, terwijl ze de taal nog niet eens spreken. Maar alles is beter dan daar…. Hoe haal je de oorlog uit een kind…

park5

Ik heb al vanaf het begin moeite me iedereen die een bepaalde gedachte heeft over mensen als deze, gelukszoekers waar een zware oorlog heerst. Dat zij zomaar dit en dat krijgen en ontvangen. het enige wat ik kan denken, wat als jij het was met jouw gezin? Waarom vieren wij 5 mei? Dat is niet alleen voor toen, maar ook van alle oorlogen daarna en in het nu, voor alle gevallenen en slachtoffers. Wat als hier de hel losbarst? Mogen wij dan wel zomaar de grens over op zoek naar veiligheid?

 

park6

In feite vind ik nu, ik laat mij hier eigenlijk nooit over uit, van niet. Zij mogen immers geen veiligheid zoeken bij ons, vinden velen. Niet iedereen dat weet ik ook. Kortzichtig noem ik het en ik zwijg normaal gesproken. Nu woont er een echtpaar in een veel te klein huis onder mij, open, direct, op zoek naar veiligheid en aansluiting, ze willen niets liever dan zichzelf zo snel mogelijk aanpassen en aan het werk, aan de slag, opnieuw hun leven in onze samenleving samensmelten.

Ik kan niet anders dan hen tegemoet komen, hen helpen waar ik kan. Omdat wie weet ooit, ik mij heel goed realiseer, dat ik misschien ooit zelf hulp nodig heb, omdat de oorlog zich verplaatst, en ik op zoek zal gaan naar een veilige plek ergens op deze wereld. Jij toch ook?

park7

Morgen ga ik even kijken, of ik nog wat boekjes heb die ik uit kan lenen zodat de kinderen maar ook zijzelf nog sneller onze taal op kunnen pakken.

Hij is overigens Wiskundige, hij werkte op de Universiteit van Damascus, gaf les aan 12 klassen, colleges aan 12 volle zalen dus. Hij wil dit het liefst hier weer oppakken, hij weet ook al, dat dit misschien onmogelijk is, maar dan kan hij nog wel, mensen begeleiden met huiswerk in de toekomst.

Zij, droeg binnen geen hoofddoek, ze heeft prachtig haar, buiten wel, en ze is engineer, nee niet van computers of pc’s, maar van gebouwen zei ze mij. Architect? Ze begreep mij niet helemaal, hij ook niet, ik weet niet of zij nu echt architect is of slechts engineer, hoe dan ook, ze bouwde gebouwen samen met architecten in elk geval, volgens mij is zij er zelf gewoon eentje, daar kom ik nog wel achter. En nu, mag zij niets, eerst Nederlands leren. En of zij dan ooit haar universitaire opleiding kan uitvoeren hier?

Zij zijn mij nu al dankbaar, ontzettend dankbaar en ik werd vol gestopt met zoetigheden, ik vroeg om een glas water om te drinken, en ze zette er een pakje capri sun bij, nee dat hoeft echt niet. Hun huis nog zo kaal, en nu al geven ze hun ziel bloot, aan mij.

Ooit hoop ik dat de wereld weer zal bloeien, vol van liefde, ijdele hoop, maar voor nu? Heb ik mijn naaste lief en schenk hen mijn hulp waar ik dat geven kan, zal ik dat doen. In feite heb ik er een vrijwilligersbaan bij, ongeregistreerd, eentje die naasten/mensenliefde heet.

park8

Mijn gedachten blijven malen, hoe kan ik, wat kan ik, wat heb ik aan materialen wat ik kan schenken. Hoe is het mogelijk, dat zij zo nog zo kunnen lachen nu, zo gastvrij kunnen zijn, na alles wat zij hebben doorstaan… Wetend dat zij misschien een groot deel van hun vrienden en familie nooit meer zullen zien…

Stel dat jij dat bent met jouw familie… kun je dat? Blijf je dan zitten waar je zit? Of pak je wat je pakken kunt en ga je zoeken naar mensen die hopelijk jou op willen vangen, zoals Nieuw Zeeland, Canada, Engeland, Australië ooit hebben gedaan IN en NA de tweede Wereldoorlog. 

Ik leef mee, en op een bizarre manier, komt die oorlog van daar, voor mij ineens heel dichtbij, en zie ik filmpjes en foto’s vanuit eerste hand, echt, die zie je niet op tv….

Denk dus na voordat je iets zegt, waar dan ook, plaats jezelf in die ander, en als ik al eens iets zeg? Zijn dit standaard al vanaf het begin mijn woorden, de derde wereldoorlog? Is allang gestart, alleen zijn de tijden veranderd, en wordt het op diverse bizarre manieren uitgevochten, helaas….

(wie weet, spreek ik binnenkort Syrisch, wat jij?)

 

 

 

Advertenties

64 thoughts on “Nieuwe buren

  1. Via http://www.gildeamsterdam.nl/taalbegeleiding/nederlands-spreken heb ik nu een Iraanse vluchteling leren kennen.
    Leergierig wil deze jongeman vlekkeloos Nederlands leren.

    Door wekelijks 2 tot 3 uur met elkaar op te trekken leer ik hem onze taal. Maar tegelijkertijd word ik mij er van bewust dat wij hier al zo lang in vrede en welvaart leven.

    Je hebt gelijk, 5 mei betekent meer dan alleen een leuke vrije dag ……

    Vriendelijke groet,

    Liked by 2 people

  2. Wil je ze van mij een knuffel geven? De wereld is maar klein, voor iedereen is een plekje, maakt niet uit waar, zolang het veilig is en de kinderen kind kunnen zijn. En er is zeker in mijn hart, zat plek genoeg. Liefs, ook voor je dappere buren! ❤ ❤ ❤

    Liked by 1 persoon

    • Die mensen bedoel ik ook, die puur op de media af gaan…. en maar wat roepen… kan ik niet zo goed tegen en negeer ik normaal ook, maar ik laat mij er ook niet echt over uit privé verder. Ik denk dan normaal alleen maar…

      Liked by 1 persoon

    • Waar ik kan, en zeker voor de kinderen, ik heb de kinderen al vertelt, als er ooit iets is, dat ze dan vooral bij mij aan de deur moeten komen, recht boven hun hoofd de trap op… En dat ze natuurlijk ook welkom zijn bij mij. ❤

      Like

  3. Boekjes met pictogrammen. Erg handig voor ze. Kinderen leren supersnel. Bij ons kunnen we na een week of 8 al een behoorlijke gesprek voeren. In het begin doen we veel met gebaren. Merk dat ik dat in gesprek met ouders ook doe. Soms ben ik nog druk aan het gebaren als ik ze aan de telefoon heb. Denk ik later. .. Wat ben ik toch aan het doen. Gelukkig gaan de kinderen meestal binnen 1 week naar school. Hopelijk is er een taalschool dicht in de buurt. Bij ons krijgen ouders ook 2x in de week Nederlandse les. Mits de kinderen in de kleuterklassen zitten. En zij uit onze eigen stad komen. Helaas heeft dit weer met vergoedingen te maken. Door school komen ouders weer met elkaar in contact. Gelukkig helpen ze elkaar. . Tolken ook voor elkaar.. Geniet van hun gastvrijheid. Dat vinden ze heel fijn. Meestal loopt er wel iemand van vluchtelingenwerk langs de zijlijn mee om veel samen te regelen. Zo kun jij de ” leuke” dingetjes met ze doen. Die kinderhoofdjes zitten vol met ellende. En hun ouders vol met zorgen over achtergebleven familieleden.

    Liked by 1 persoon

    • Dank je wel voor deze tip, ik heb niet veel meer vanuit mijn dochters tijd, maar volgens mij is de spelling in die tussentijd ook alweer een keer veranderd, wat ik wel kan doen, is van de week, misschien morgen even bij de bieb wat boeken bij elkaar sprokkelen, die ik dan leen… en aan hen geef met uitleg, libary.. voor de kinderen ook vooral. Wel weet ik dat de kinderen inderdaad nu nog op ene speciale school zitten al, maar die hebben nu net als jij, ook vakantie, ze zaten er echt net…. Hij wil na de vakantie starten bij het ROC, die zit hier voor ouderen of hen die avondschool doen, hier om de hoek.

      Liked by 1 persoon

      • Ja klopt. . Vakantie. Wij hebben de laatste 2 weken in verband met onze verhuizing ook geen kinderen geplaatst. Allemaal na de vakantie. Trouwens. . De kinderen kunnen gratis lid worden van de bibliotheek. Misschien kun je wel samen de kaarten aanvragen. Wij stimuleren de bibliotheek altijd van harte. Succes ermee 😊

        Liked by 1 persoon

        • Daar had ik ook al aan gedacht, om haar mee te nemen naar de bibliotheek, maar ik weet niet of ze daarvoor al genoeg Nederlands spreekt en schrijft etc… De oudste is nu 9, middelste is 7 en jongste is 2, 3x gratis dus, en elk 10 boeken per keer…. en het maakt niet uit wat… dat weet ik wel.

          Liked by 1 persoon

          • Klopt maar ik zou ze elke keer maar 1 of 2 boekjes per keer meelaten nemen. Gewoon het gemakkelijkste niveau van leren lezen. Of plaatjes met de Nederlandse benaming. Die wij bv voor peuters en kleuters gebruiken. . Puur om te benoemen. Ze zullen nog een tijdje moeite hebben met de klanken. Vooral de OE. Maar dat komt snel goed. Wat ze misschien ook leuk vinden. . Naamkaartjes overal op. Deur.. wc.. lamp..kast…vloer..😊

            Liked by 1 persoon

            • hahaha lieverd je hebt vakantie, dank je wel voor deze simpele tips alleen al. Ik ga even kijken wat ik kan doen al, eerst vooral de kinderen echt naar mij toe laten komen ook. Ik weet ook niet of ze met de bus kan reizen, moeders dus, want zij fietst niet, vader wel, maar ja… sommige dingen zijn belangrijk voor mama, zoals boodschappen doen en de markt laten zien dat deze elke week in de stad is, en de Turkse winkels zal ze ook fijn vinden denk ik, geen idee nog, zover zijn we nog niet gekomen. 😉 Komt goed!

              Liked by 1 persoon

    • Ik toon mijn hart omdat zij die van hen nog veel meer verder open hebben gezet nog niet eens wetend wat zij in huis zouden halen, echt symboliek, hun voordeur wagenwijd open en alsof ik van hoge komaf was, hun armen naar binnen wuifend, please come in! Hoe kun je dat negeren….

      Like

    • Dank je wel Neuzie 😉 Deze heb ik nu speciaal eruit gehaald als half vergaan, troep, bende als een symboliek, en liatrissen die al geknakt waren…. om dan af te sluiten met rechtop en bloeiend….

      Like

  4. Jeetje Suus je hebt me echt even een traantje laten wegpinken. Dit vind ik nu toch zo mooi, van jou en van die mensen. Allebei gastvrij, zoals het hoort. Het is vreselijk wat er gebeurt en ja ik sluit me helemaal bij jou aan: mogen wij dan maar wel gewoon overal heen? Mag ik wel in Colombia wonen maar Jimmy niet in Nederland? Rare wereld waarin we leven. Ik hoop dat er veel meer mensen zijn zoals jij en ook veel vluchtelingen die contact durven te maken met Nederlanders. Dat is vaak gewoon een win-win situatie. De kinderen zullen supersnel Nederlands leren, zeker als ze in contact gaan komen met leeftijdsgenoten. Misschien leuk om een Disneyfilm in het Nederlands te laten zien? Na 3 keer kijken volgen ze het waarschijnlijk al 🙂

    Liked by 1 persoon

    • hahaha van die Disneyfilm.. jaaaaaa daar had ik ook al aan gedacht, maar ik heb ook nog 2 films van Bassie en Adriaan, wat denk je, lol… 😉 Ik heb nog wat spullen van mijn eigen kind hier, ga straks even kijken, wat tekenspullen kan ik ook wel missen… het is ook vakantie namelijk en veel hebben ze niet.

      Liked by 1 persoon

  5. Ik denk inderdaad net zoals jij, wat doe jij in een oorlog situatie? Inderdaad ik zou ook vluchten. Er zijn natuurlijk altijd slechte onder de goede, maar ik denk dat het overgrote deel ook liever zonder oorlog in Syrie was gebleven.

    Liked by 1 persoon

    • Dat denk ik ook, ik heb de stad ook eens opgezocht qua history, het is de oudste stad wat men weet op deze aardbol, Damascus, is waarscchijnlijk de aller aller eerste stad die ooit op deze wereld is gesticht…. waarom zou je daar weg willen. Niet zomaar.

      Like

  6. life van je!! Hier,overzee, is er ook een gezin(vorige woonplaats).Vanuit het dorp word het gezin geholpen. Fantastisch toch? Mss een idee: Hier doen ze met woordjes leren,plakkertjes op plakken met de woorden:bijv: koelkast, bank, stoel, raam enz. Leer je al snel een boel woorden.
    geef ze een big hug en de groeten uit het Canadese!!
    Wilma

    Liked by 1 persoon

  7. Natuurlijk, als ik me met mijn gezin in onleefbare omstandigheden zou bevinden, zou ik ook elders naartoe trekken, waar het wel leefbaar is. Aan deze kwestie zitten echter heel veel kanten en facetten, die allemaal op elkaar inspelen en uiteindelijk heel complex zijn. Daarom ben ik blij dat ik niet degene ben die over dit soort kwesties hoeft te oordelen.

    Liked by 1 persoon

  8. Koester dat contact Suus! Ik heb goede vrienden overgehouden aan wat begon als een bezoekje aan het AZC in Goes. Deze mensen hebben zoveel meegemaakt.
    En het is voor hun ook goed contact met Nederlanders te hebben. De lieve Nederlanders dan 😀
    Fijne dag 🙂

    Liked by 1 persoon

  9. We hebben het er vaker over gehad, ik sta er wat anders in, ik denk dat onze maatschappij tweedracht zaait, het gekke vind ik dat er zoveel drukte gemaakt word over het helpen van een Syrische vluchteling, maar dat het in de praktijk neer komt dat er maar weinigen zijn die het doen en zelfs de oudjes laten zitten. Zelf heb ik ook meegemaakt dat ik lichamelijk niet veel kon en kleine kinderen, en velen wisten het, maar er was buiten (schoon) ouders niemand die hulp bood, maar wel met zijn allen janken om de vluchtelingen, maar dat is makkelijk op Social media…

    Liked by 1 persoon

  10. Kinderen geven wel leven in je woonomgeving.
    Trist als je de verhalen hoor van het gezin.
    kinderen pakken de taal vaak erg snel op.
    Nadeel van de drukte in het park op de foto is dat men laat de rommel slingeren. Hans

    Liked by 1 persoon

  11. Mensen vluchten niet omdat ze het zo graag willen. Inderdaad ga maar na bij jezelf, wil jij je land, huis, familie en vrienden verlaten? Niemand wil dat..
    Het voelt goed als je deze mensen kunt helpen, al is het met weinig.
    Je bent lief, en zij boffen met zo’n buurvrouw! 👍🏼🤗🤗🤗

    Liked by 1 persoon

  12. Mooi stuk Suus! Wist natuurlijk al dat je een schat bent, haha. 🙂 De meeste Nederlanders zouden klagen als ze een ‘te kleine’ woning zouden krijgen, terwijl jouw nieuwe buren hier zo blij mee zijn. Ja, je weet niet ‘wat je allemaal NL binnenhaalt’, maar echt niet iedereen is direct een terrorist of een profiteur. De meesten zoeken gewoon veiligheid. Hopelijk vinden ze hun plek hier! Weet in ieder geval wel waar ik heen kan voor wiskundevraagstukken, mocht ik die ooit hebben. 😛

    Liked by 1 persoon

  13. Een schitterend, heel meevoelend log waarin je nog maar eens toont hoe mooie je inborst is. We horen meestal dat zulke mensen hier niet moeten komen, maar als je hun achtergrond kent is het schrijnend te weten hoe ze allemaal door de oorlog af hebben gezien en hoe een grote nood ze hebben aan veiligheid, geborgenheid en de hoop op een nieuw, gelukkiger leven!

    Liked by 1 persoon

  14. Ontzettend lief van jou. Wat mooi dat je dit doet. Toevallig ga ik het ook doen 😉 en precies de gedachte die jij hier neerzet had ik…wat als mijn gezin en ik opeens in een heel ander land moeten zitten, dan ben je toch intens gelukkig als iemand wilt helpen 😉

    Liked by 1 persoon

    • Precies, zover is het nog rustig, de jongste is gestopt met huilen ook, wellicht omdat ze al een enorme kleurpotloden doos uit eigen collectie heb gegeven die nog zo goed als nieuw was, met twee enorme kleurboeken, ze waren daar heel erg blij mee! En dat doet al goed, alles ligt nu even stil qua leren, dus dat komt straks in sept. denk ik.Ik ben er in elk geval!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s