Wat ik vroeger wilde worden: zeemeermin of stewardess

Een vraag die vaak gesteld wordt of men over nadenkt al jong. Je zit al jong op school en al heel erg ‘te’ jong vind ik nu, moet je een keuze maken wat je later wilt worden. Ik wilde vroeger stewardess worden, het MEAO voor toerisme lag op mijn weg in Utrecht, tenminste dat was de planning. Het liep iets anders, al jong kwam ik mijn partner tegen met wie ik zou gaan samen wonen, en hij wilde 40 kinderen met mij en dan van elk kind die wij kregen een tatoo laten zetten met naam…

duifies8

Nou ja, laat ik hier maar stoppen over die weg die ik gegaan ben. Stewardess worden is het dus niet geworden wel dat huisje, boompje en beesjes zelfs in meervoud en een kindje.

Mijn andere droombaan was zeemeermin worden, toen ik nog heel veel jonger was, zag ik ooit, blijkt nu, een Tsjechische versie van het sprookje ‘De kleine zeemeermin’, op tv, op een zaterdagmiddag? Een woensdagmiddag?

duifies1

Weet dat in mijn tijd, de seventies tv voor kinderen zeldzaam was, alleen de woensdagmiddag en heel soms in vakanties die toch nog synchroon liepen, elke vakantie! In een vakantieweek iets extra’s werd uitgezonden. Ik was die middag bij mijn opa en oma, en ja de woensdagmiddag mocht ik eventueel kijken maar op andere dagen was dat niet zo gewoon. Het leven was totaal anders zeker qua tv kijken. (toen bleef je ook nog echt thuis voor een goede serie of spelshow, dat was een familie ding met extra’s aan gebak of andere lekkernijen).

De echte film uit 1976 die mij in de ban deed raken… Dit is de complete versie.

 

Voor wie het echte verhaal kent, weet dat de zeemeermin (spoiler), het niet overleeft maar vergaat tot schuim. Daarna zocht ik het verhaal op en ja het stond in 1 van de sprookjesboeken die mijn oma had via de Margriet ooit besteld nog voor ik geboren was, deze twee boeken staan dan ook hier in de kast, vallen uit elkaar, anyway…

duifies2

Na mijn debacle in het ouderencentrum kwam ik moe en ontspannen thuis, ik zou mijzelf enkele dagen geven om even rust te pakken, maar als ik in zo’n bui ben dan juist kan ik vanuit ik zie het wel idee de vacatures er weer bij pakken en dan pagina voor pagina gaan lezen en kijken, lachen om wat er gezocht wordt en ineens wat serieuzere vacatures te lezen wat ik later wel terug zou gaan zien om eventueel op te reageren.

duifies3

Totdat ik de zeemeerminnen oproep zag en niet één , maar meerderen en allemaal bij dezelfde instantie of groep, hoe noem je dat. Weer in de zorg en met de doelgroep waar ik al mee werk, alleen nu wel bij de concurrent. “Maatjes gezocht om mee te zwemmen, om de hoek.”

duifies4

Het om de hoek wil zeggen in een straat die bij mij praktisch om de hoek ligt, met wind mee ben ik er binnen 5 minuten en het zwembad ligt ernaast, dat weet ik, heb er zelf gezwommen en mijn dochter heeft er gezwommen, eerst diploma, later bij de vereniging synchroonzwemmen… En ik? Ik ben gek op water, zwemmen, zee of zwembad, zoetwater hier in Nederland dan weer niet. 😉

duifies5

En zo kwam het gesprek afgelopen dinsdag bij mij thuis met de hoofd coördinator en zij zag mij zitten, nu moest ik alleen nog met het adres zelf in contact komen en eventueel kennis gaan maken, en zien aan wie ik eventueel gekoppeld zou gaan worden als de kliks er zouden zijn. En die zijn er, zowel met de begeleiding die ik ontmoet heb, als met de 3 bewoners die op dat moment nog op waren en in de huiskamer, en met 1 van hen ben ik eventueel al gekoppeld.

duifies7

Het enige wat er nu nog nodig is, is opnieuw die VOG (verklaring omtrent gedrag) weer in orde te maken, hiervoor moet ik eerst weer papieren ontvangen, stadhuis, betalen, aanvragen, wachten tot het binnen is en weer terug sturen bla. Dit neemt nog even tijd in beslag maar het zwembad, het warmwaterbad is de komende zes weken toch dicht nu, kortom als alles rond is, dan start ik eind augustus, met deze doelgroep en ja deze doelgroep is nog lager dan waar ik al mee werk, maar dat maakt weinig uit voor mij.

duifies9

Gisteren (vrijdag) had ik ook weer mijn gesprek bij sociale zaken met mijn klantmanager, ik heb het hem gewoon vertelt, de nieuwe plannen liggen op tafel, en ik hoef pas over een maand weer terug te komen voor een gesprek, wederom waren wij met een half uurtje klaar.

Geluk10

Dan nu toch de vraag, stel alles kan, wat is dan jouw ultieme droombaan.

PS, de laatste foto is genomen door mijn dochter, bij wie ik even op visite ben geweest na mijn gesprek, ze was vrij, en de lieveheersbeestje kwam zo al aanvliegen op elkaar, dubbel geluk 😉

 

Advertenties

47 thoughts on “Wat ik vroeger wilde worden: zeemeermin of stewardess

  1. Oh..dat is het dus….jij wordt zeemeermin……hartstikke leuk…..en dan die VOG…het moet toch geld kosten hè…ik wist niet dat die verliepen, maar wel goed dat ze er zijn…dat wel dus.
    Veel zwemplezier …… we zien het wel een keertje…denk ik.. 🙂 🙂 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Ik kende alleen de Disneyversie van de kleine zeemeermin, en daarin gaat ze niet dood. :O Toch maar eens de sprookjes raadplegen, haha.
    Wat gaaf zeg, zwemmaatje!! Zeker een droombaan. Zwemmen en met mensen werken, wat wil je nog meer? 😀 Ben echt heel blij voor je! X

    Liked by 1 persoon

  3. Als kind droomde ‘k er van om juffrouw te worden (mssn wel zoals de meeste meisjes :p) maar in ’t middelbaar droomde ‘k er van om een kinderdagverblijf te openen. Toch is ’t ietsiepietsie anders uitgedraaid & werk ‘k nu met ouderen in een tehuis 🙂 Zo zie je maar hoe ieders leven een andere wending kan maken

    Liked by 1 persoon

    • Dat zijn nu net twee dingen die ik niet wilde, juist niet, misschien omdat mijn moeder in de seventies als vrijwilligster, dat was toen nog zo, peuterleidster werd en ik weleens mee mocht of moest als ik vrij had en zij moest draaien, neeeeeee juf worden of met kinderen werken? no way, lol… met ouderen ook niet echt, of in de zorg, zo wel dan eerder de kraamzorg, maar ook dat realiseerde ik mij pas toen ik zelf zwanger was, er is een absolute reden waarom ik al vanaf mijn 6de jaar stewardess wilde worden. Onder de rook van Schiphol en bijna de hele familie werkte daar… of bij de Lufthansa….

      Liked by 1 persoon

  4. Ik zei vroeger dat ik miljonair wilde worden, ik ben nog altijd aan het sparen voor mijn eerste miljoen… Later kwam ik erachter dat dat geen baan was. Ik doe wat ik leuk vind, werken in de IT, en dat bestond nog niet toen ik kon dromen over wat ik zou willen doen.

    Liked by 1 persoon

    • hahahaha de exacte vakken, in mijn tijd ging er rond: een goede meid is op haar toekomst voorbereid of zo… kies de exacte vakken, right? not… hier dito, is het eerste wat ik allemaal geschrapt heb ooit 😉

      Liked by 2 people

  5. Wat superleuk voor je zeg!!! 😀 Ik heb nooit zo goed geweten wat mijn droombaan is, nog steeds niet. Ik weet alleen dat ik graag voor mezelf wil werken, dus eigen baas zijn. Als een soort zzp-er ofzo. Daar zou ik echt blij mee zijn 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Het is wel van belang als zzp’er dat je weet WAT whahahahaha ik wist het wel, had het in 2010 al in mijn hoofd, ik zou die kant ook op geholpen worden, maar nee Rutte kwam.. weg project qua hulp en buisness plan en nu kan ik niet lenen of zo… ondertussen heeft iemand anders dat al gedaan en die zijn met zijn twee giga gegroeid! van klein, naar nu net weer verhuisd naar een nog groter pand.. grrrrrrrrr (edelstenen en andere spirituele leuke zaken dus…. )

      Liked by 1 persoon

  6. Ik wilde vroeger met 4 jaar zuster worden. .. Wie niet hihi met 5 schrijfster. . En later oorlogsfotograaf . bizar hè. Dat mocht natuurlijk niet van mijn moeder. Dus ik dacht ga ik bij de marchausee. . Als ik daar 1x ben.. Dan kom ik ook in oorlogsgebied. Ik wilde aan de wereld laten zien wat er met kinderen in die omstandigheden gebeurd. Soms kan het vreemd lopen. . Social media heeft een duikvlucht genomen en zichtbaar is er genoeg. Ik schrijf nog steeds. Ik fotografeer heel graag. Heb niet echt een speciale camera. En ik werk met kinderen die oa andere uit oorlogsgebied komen. .. Dus eigenlijk is mijn droom uitgekomen 😊

    Liked by 1 persoon

  7. Ik denk iets met fotografie maar ook trambestuurder of buschauffeur of een boerderijtje met afgedankte huisdieren en meiden die om watvoor reden dan ook beter bij mij kunnen wonen dan thuis

    Liked by 1 persoon

    • En ook dat was al heel jong bedacht allemaal? die boerderij had ik ook, maar was geen beroep natuurlijk, maar dan om gewoon in te wonen later.. in Drente ofzo. Fotografie deed ik ook al jong, maar nooit wist ik dat dit eventueel een beroep was.. is mij nooit vertelt, nu zegt mijn moeder ik had je naar de kunst academie of fotovakschool moeten sturen… ik wist niet eens dat die bestonden …. dat dat opties waren ik bedoel maar…

      Like

  8. Als je zeemeermin was geworden moest je de mannen van je afslaan nu denk ik 😀
    Ik doe nu wat ik wil. Lokaal in de politiek, mss nog wat hoger op. Verder heb ik veel tijd om echt te leven en daar kan geen geld ( wat ik dus ook niet echt veel heb) tegenop.
    En anders zou ik wel in Afrika of mensen willen helpen, of deren willen beschermen. Dat lijkt me ook nog wel wat,

    Liked by 1 persoon

    • Wat nog niet is, kan komen John, van Afrika, overigens een continent die ik graag oversla, hahahaha Dat helpen ja, maar dan ben ik toch wel de luxe denk ik, als ik de verhalen lees…. en die mannen, ken jij de man van Atlantis nog? Met Patrick Duffy? Heel vaag weet ik nog dat mijn vader daarnaar keek, eigenlijk was dat mijn eerste kennismaking met…. een meerman in dit geval, hahahaha

      Liked by 1 persoon

  9. Ik kan me niet herinneren dat ik “iets” wilde worden, ambities had ik ook niet echt. Na 3 jaar ULO en 1 HH school nog bij een detailhandelschool geweest omdat etaleuse mijn intressen beetje had. Geen idee waarom dat niet door gegaan is, ik ben op kantoor gaan werken.
    Uiteindelijk door de opkomst van de computers in de tekstverwerking terecht gekomen en later lay-out werk gaan doen en daarin cursusssn gevolgd, daar was ik goed in en dat heeft toch iets weg van etaleuse. Met voorwerpen, tekst en foto’s iets moois creeren wat aantrekkelijk eruit ziet en uitnodigt tot kopen/lezen.
    Nu geniet ik van AOW-pensioen.

    Liked by 1 persoon

  10. Geweldig; zeemeermin en dat dan uiteindelijk nog worden ook. Mooi verhaal en ik hoop dat je het naar je zin zult hebben als zwemmaatje.
    Ik had een heleboel ambities vroeger; één van de eerste was non (want die mocht lekker schooltje spelen, ik zat op een nonnenschool), maar niet alle nonnen waren even lief, merkte ik en toen ik op zwemles ging, werd mij verteld dat nonnen niet mochten zwemmen, dus viel dat af. Gelukkig kreeg ik in de eerste klas een gewone juf, dus toen werd het juf. Daarna heb ik nog een heleboel andere idealen gehad, waaronder schrijfster, tekenares, caberetière, actrice, psycholoog, clubhuisjuf en nog veel meer. O, en ik wilde ook nog Annie M.G. worden ;-). Uiteindelijk heb ik wel een paar jaar voor de klas gestaan; ik gaf Nederlandse taal op een middelbare school, want de Kweekschool was afgevallen wegens helemaal niet leuk, en ben ik – op latere leeftijd – psycholoog geworden. En nu doe ik ‘niks meer’, want ik ben min of meer gepensioneerd. Wel schrijf ik nog steeds, doe ik aan workshops, zoals mozaïeken, schilderen en boetseren en overweeg ik een acteercursus, of -clubje. Kortom, wat je ambieert als je jong bent, blijft je hele leven bij je.

    Liked by 1 persoon

  11. Ik had enkele leuke dingen in gedachten, maar kon die door de situatie thuis niet in praktijk brengen. Of ik met die beroepen gelukkiger of nu zou geweest zijn is maar een vraag, natuurlijk. Het is zinloos teveel achter je te kijken in het leven…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s