Bye bye ouderencentrum. Hallo Droombaan!

life

Het afgelopen weekend ging alles weer wat beter, ik had weer iets meer energie om in elk geval wat grotere dingen aan te pakken in huis, de vloeren en andere zaken. Naarmate het weekend vorderde en het richting de maandag ging, wist ik dat ik weer aan de slag moest, je moet ergens weer starten. En ik heb mijn hersens afgespeurd, hoe ga ik dit oplossen, hoe leuk het werk en de ouderen ook waren met wie ik heb gezeten, er is altijd een leiding, stagiaires, en dat moet als eerste kloppen en klikken voordat je met de doelgroep aan de gang kunt, echt aan de gang.

Vanaf dag 1 kreeg ik om een zeer bizarre reden al mot met een vaste kracht die er al 23 jaar werkt, ja zo gaat dat daar, dat men vooral ging vertellen hoelang ze dit werk al doen, zelfs de stagiaires noemden hun maanden op, zo van, ik zit hier langer dan jij dus vertel mij niets. Nu vertelde ik ook niets, behalve om kennis te maken en zij vragen dan waarom ik dit gekozen heb om te doen. Dan vertel je jouw verhaal, over je eigen oma, en daarna werd het ijskoud of zo.

Zo ook de eerste dag dat ik kwam, stond er maar 1 stagiaire die alles moest doen, ze kon mij niet direct inwerken, of introduceren, want iedereen moest uit bed gehaald worden. Werk wat ik dan niet mag doen omdat ik de opleiding niet heb, logisch? En dus zat ik lange tijd te nietsen en voelde mij wat hulpeloos, want tegelijkertijd komen er telkens meer ouderen aan de ontbijttafel die nog niet gedekt is en ze begonnen zelfs te klagen. Uiteindelijk pas na 3 kwartier was iedereen compleet en kreeg de stagiaire tijd om mij te vertellen hoe het allemaal werkt, het is niet gewoon de tafel dekken, nee wat uit een verpakking komt moet eventueel weg als het niet opgaat, dus moet er dit en dat, en dit geldt zelfs voor het brood, dus je telt af, en als men meer wil, kan dat, dat verzorg je dan, en pak je eventueel meer.

Koffie zetten rond 10 uur en verder werd mij de spelletjeskast gewezen en ga maar dit doen, de dames gaven te kennen dat ze dit saai vonden. Dus zocht ik naar iets anders, echt contact maken, want het draait erom dat je het geheugen blijft stimuleren, en het korte geheugen is bij de meeste weg, maar de lange termijn van vroeger is er zeker nog wel en hoe! Mooie diepe gesprekken, foto boeken, alles om de dames actief te krijgen en bij te houden in deze tijd en alles wat je hoeft te doen is luisteren naar de mooie verhalen.

Dan komt fysiotherapie, op de woensdag is er gym in een ander pand, dus inpakken en wegwezen voor hen die willen gaan. Ik ging mee, erg leuk, maar ook daar al een simpele aanvaring, lees, ik vroeg iets simpels, het lijkt mij als ik nieuw ben dat ik dan ook vragen mag stellen, je zit er voor het eerst immers? Dat ik gewoon afgesnauwd werd.

Dit voelde niet goed, totaal niet!!! Ik voelde mij zo onwelkom als wat, de ouderen niet hoor, met de doelgroep zelf klikte ik direct!

En na twee weken werd ik ziek, alweer? Vroeg iemand mij, maar ik wist al, niet voor niets, dit zit niet goed. Een gesprek zat al in mijn hoofd, het loopt daar ook zo gek allemaal, alleen al bij het eerste gesprek en geen VOG nodig, direct een contract nul proefdraaien. Geloof mij, ik heb meerdere keren verschillende korte en langere tijd vrijwilligerswerk banen gedaan door de jaren heen, en altijd is er proefdraaien, het werkt echt net als in de betaalde banen wereld, 3 maanden ook nog meestal en pas DAN komt de rest en krijg je je contract, hier dus niet, terwijl je wel verzorgend werkt.

Afgelopen maandag besloot ik, om gewoon te gaan, ik had ook om mijn contract een copy gevraagd, want deze kreeg ik ook niet standaard mee, bij elke andere functie heb ik dat altijd dubbel gekregen in een map, net als bij een betaalde baan, één contract voor hen, één voor jouzelf thuis. Hier dus niet. Er werd een copy gedraaid en deze zou ik maandag ophalen, dit liep dus anders, ik had al in mijn hoofd, ik ga stoppen hier. Als ik binnen loop en het gaat weer zo gek of ik word afgesnauwd een of ze laat mij niet uitspreken? Dan ben ik weg. Dat weg gaan ging sneller dan ik dacht.

Bij binnenkomst, ontmoette ik een nieuwe vaste die al met de medicijnen bezig was, zij was net terug van vakantie, ik stelde mij voor en dat ging gewoon goed, direct al gewoon normaal contact, dit zou wel klikken. En er stond nog een dame, die vroeg wat ik kwam doen, ik vertelde dat, en het bleek dat zij ook een vrijwilligster is sinds afgelopen februari pas. We raakten in gesprek, want de tafel was al gedekt, zij deed eigenlijk alles al, en dus vroeg ik, wat doen we hier met zijn tweetjes dan zo? Het zijn maar 6 personen namelijk, schoonmaak is iemand anders voor, voor alles is iemand anders voor en een spel doen, is één persoon genoeg voor. Of de gesprekken voeren met elkaar. En zij antwoordde, ja dat weet ik nu ook niet! Ik was nog geen 10 minuten binnen en ik vroeg haar wat zij allemaal deed en zij vroeg wat ik deed. Ik vertelde gewoond dat ik net ziek was geweest en zover dat ik nog niet echt alles wist, dat ik alleen weet hoe de tafel werkt en de koffie, ontbijt dus, en dat ik maar wat doe dat ik niet echt ingewerkt ben nog… zo dacht ik… En op dat moment, komt de persoon binnen die maar een halve zin opvangt over inwerken en begon meteen te schreeuwen dat dit niet waar was!

De andere vrijwilligster schrok zich rot, de vaste ging door met de medicijnen en ik kreeg de wind van voren? Uhhhhh en ik brak, ja echt, ik brak… ik snapte hier geen zak van!

Ik zei haar dat ik straks al een gesprek heb met de coördinator na het werk, en dat ik op deze wijze niet kon werken zo, dat ik dus zou gaan stoppen. Dat leek haar ook beter. Ze liep weer de deur uit naar het andere huisje, het zijn er twee namelijk, dacht ik, en de vrijwilligster die hier getuige van was zei ineens… ‘Ja als zij de pik op iemand heeft, dan kun je het vergeten.’

Uh wat? Nou goed, er was even niets te doen verder voor ons, en dus besloot ik om dan ook maar niet bij de dames te gaan groeten, wat je niet wilt is onrust veroorzaken en als ik dan toch zou gaan stoppen vandaag, dan had het ook weinig zin om ze nog gedag te zeggen. Dat weten ze dan toch niet meer, omdat ik onder het korte termijn geheugen val.

Ineens zwaait de deur weer open, stormt de bijna ex collega weer binnen, en zegt keihard, B. heeft NU tijd voor je! Je kunt gaan!

En daar sta je dan, mijn net nieuwe collega en vrijwilligster ging door met opruimen van spullen en ik heb mijn spullen gepakt en ben gegaan. Het gesprek, ik heb alles op tafel gegooid, ik kreeg nog wat meer dingen te horen die niet waar waren, maar ja als een persoon niet constant aanwezig is, niet ziet wat je doet, kan dat ook niet, als je maar flarden opvangt en dan nog geen minuut van een gesprek, weet je niet eens waar het over gaat. Kortom, ze kwam telkens binnen waar zij mij schijnbaar op kon pakken ook al was ik nieuw en weet ik niet direct alles, in mijn ogen? Corrigeer je dan, vertel je de nieuwe wat wel en niet gewoon is, en dan is het aan mij om dat verder op te pakken. En dit laatste is niet gebeurd, want zij bleef er maar op hameren dat de hoofdcoördinator mij had geïntroduceerd, nee ze heeft mij rond geleid, ik zou ingewerkt worden op de dag dat ik daar begon. En dit mensen, is waar het op stuk is gelopen, dat ik niet ingewerkt ben, en dus schijnbaar dingen verkeerd heb gedaan die ik niet weet omdat niemand iets heeft gezegd, ja tegen het hoofd elders kwam ik dus tijdens het gesprek achter, en wat er daarna gebeurd is verder, heeft men niet gezien en toen ze dat hoorde zat zelfs het hoofd met open mond. Omdat ik alles op 1 ding verder goed had gedaan, ik vertelde namelijk alle verhalen van alle dames met spraakvermogen exact goed. Hun verleden, hun verhalen, maar ja, als er 1 iemand de pik op je in heeft, kun je het vergeten, want zij werkt er al immers 23 jaar, dat zegt toch iets…. Ja wat dan?

Wederzijds besluit, dat ik per direct gestopt ben afgelopen maandag, het heeft mij echt bevrijd, jammer van de doelgroep want dat was echt geweldig! Maar ja, het klikken met je collega’s.

Ik wilde mijzelf daarna de tijd geven om even bij te komen, en ergens besloot ik toch om de vacature bank maar eens helemaal te gaan bekijken, geen zoektermen met ‘creatief’ of zo, maar gewoon alles, pagina voor pagina te bekijken en te lezen, een aantal te bewaren om eventueel op te reageren en ineens…. Kom ik mijn droombaan tegen….

Wat? Volgende keer, morgenavond, donderdag ga ik eerst kennismaken met de doelgroep en de begeleiders, en wat ik daar ga doen? Blijkt heel moeilijk te vinden maar voor mij, is het echt, zonder te weten, mijn droombaan! Er zijn er heel veel nodig ook, dus hoe dan ook, ik weet zeker dat dit goed gaat komen, ik ben happy!

En ja, mijn beste vriend was hier gisteren weer even om mij op te vangen, en hij vond een zeer energieke vrolijke vriendin, omdat ik diezelfde middag een sollicitatie had al, en gewoon bij mij thuis, hij is gebleven, heeft een boodschapje voor mij gedaan en is gegaan terwijl wij nog midden in ons gesprek zaten, hij zag ook…. Dat dit wel goed zit…

Advertenties

57 thoughts on “Bye bye ouderencentrum. Hallo Droombaan!

  1. Jeetje wat een verhaal zeg! Gelukkig ben je daar weg, inderdaad wel jammer van de doelgroep, maar het moet ook gewoon klikken met collega´s. Het is anders niet vol te houden! Enn succes morgen! Tof dat je weer verder kan.

    Liked by 1 persoon

    • Een heel apart verhaal, maar eigenlijk, ook weer een leer momentje, ik had in de eerste week of de tweede eigenlijk al gewoon moeten stoppen, ik ben dus die doorzetter, die ervan uit gaat dat het ergens goed komt, omdat je je allebei voor hetzelfde doel inzet… not 😉 En dat verder kunnen, ook hier moet er eerst kennis gemaakt worden maar als dat zo is, dan heb ik echt mijn droombaan gevonden, hahaha

      Like

    • Heel bijzonder, ik heb dit nog nooit zo mee gemaakt, wel dat je niet 100% klikt met elkaar, maar altijd heb ik daar samen met die eventuele ander omheen kunnen werken… samen werken… dit… is a total first… ❤

      Like

  2. Ik vind dit een ongelooflijk wreed verhaal, maar jammer genoeg zeer herkenbaar! Zo respectloos, wat win je daar nou mee, je jaagt mensen gewoon weg en het is eigenlijk gewoon pesten. Belachelijk, maar sta erboven lieve Morgaine, je bent meer waard dan dat!
    Liefs 😘

    Liked by 1 persoon

    • Ik sta er zeker boven, al brak ik wel en kon even niet meer stoppen, maar echt toen ik thuis kwam weer, voelde ik mij moe, ontspannen, lekker moe, en toch mijn dag door kunnen trekken en even gewoon niets…. tot het leuke gesprek onverwacht kwam 😉 Ik ben zo klaar voor morgenavond, zelfde doelgroep waar ik al mee werk maar een andere instantie 😉

      Liked by 1 persoon

    • Komt goed schatje, weet jij nog mensen of ken jij mensen die graag vissen? Triade zoekt voor 1 persoon die graag vist een vismaatje… wat hij niet alleen kan doen dus… Dan lees ik het graag, ik zal je even de gegevens sturen. 😉

      Liked by 1 persoon

  3. Meis wat een verhaal, en wat oneerlijk allemaal. Ook al word je niet eens betaald durven ze je nog weg te pesten. Niet te geloven. Het is niet erg dat je je liet gaan, je bent ook maar een mens, al doe je nog zo stoer, want ja dat doe je! Ik hoop voor je dat die ‘droombaan’ echt wat wordt.. we lezen het wel weer!
    Dikke knuf en XXX

    Liked by 1 persoon

  4. Jeetje wat stom om je zo weg te pesten maar het is wel zeer herkenbaar. Maar hopelijk gaat de andere baan echt je droombaan zijn. Succes wijfie en een knuffel voor jou en een poot voor Picasso

    Liked by 1 persoon

  5. Voelde het al aankomen. Blegh, wat een manier om met mensen om te gaan. Ten eerste ben je nieuw en ten tweede ben je een vrijwilliger; daar moeten ze juist blij mee zijn omdat het extra hulp is! Tja, madame 23 jaar zal wel een omhooggevallen tutje zijn die denkt dat zij de scepter zwaait. Triest eigenlijk…
    Gaaf dat je zo snel al weet een (potentieel) andere job hebt. En dan ook nog een droombaan, ik ben heel benieuwd!!! Succes. 😀 X

    Liked by 1 persoon

  6. Wat een verhaal meid! Zo zie je maar weer: naar je gevoel luisteren is altijd het beste om te doen. Jammer dat het zo is gelopen en dat je die nare opmerkingen moest meemaken. Niemand verdiend dat. Echt zo vreemd dat mensen zo met elkaar om gaan. En een vrijwilliger nog wel, volgens mij moet je die juist éxtra dankbaar zijn… Nu heel veel geluk en succes!

    Liked by 1 persoon

    • Toch niet he? vooral omdat je het vrijwillig doet onbetaald 😉 Dat is ook waarom ik gegaan ben om het dus eigenlijk op te zeggen, ik heb zelfs voor ik weg moest zitten rekken om te gaan, tis om de hoek…..

      Like

  7. bij een job moet het totaalplaatje je liggen. Daar hoort het takenpakket, maar ook de collega’s bij.
    Als er eentje tussen zit waarmee het dan absoluut niet klikt, dan is dat een tegenvaller.
    Hoe dan ook, ik hoop dat de volgende je beter af gaat… 😉

    ^5 !!!

    Liked by 1 persoon

  8. Mensen je zou er iets aan over houden…Maar als er zo een rond loopt die alles “perfect” weet en in de gaten heft dat jij je er goed voelt, zal ze er alles aan doen om je eruit te krijgen. Maar je kunt niet werken met zo’n tang toch? Slecht voor je bloeddruk.
    Tof dat je je droombaan vond. Ik hoop dat het allemaal gaat lukken!! Ik gun het je zo!
    Hier gesolliciteerd voor bijv. schoonmaken bij verzorgingshuis. Werk thuis al 30 jaar ,maar niet genoeg ervaring denk ik…… Ach ja, laat een oude bes het maar doen dan.
    Heb nu een parttime baantje sinds 3 weken in het groenet en fruit. Gezellig hoor, alle mensen. En als kers op de cake, geen reiskosten. Zelfs met sneeuwstorm kan ik nog gaan werken.
    Lieve groet, Wilma

    Liked by 1 persoon

  9. Christus wat een verhaal. Goed dat je het niet gepikt hebt en bent opgestapt daar. Je als oud vuil laten behandelen hoeft niet namelijk. Dat mens zou op staande voet ontslagen worden als ik daar de baas was maar mss kunnen die 2 juist wel heel goed door een deur met elkaar.
    Maar goed, je droombaan. Ik hoop dat die gaat bevallen.
    we lezen dat hier wel 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Ja John… het antwoord was.. ze werkt hier al 23 jaar dat zegt iets…. dat is echt gezegd, en ik was de eerste…. haaha ja nou ja, ik voelde mij ook niet op mijn gemak bij de begeleidster, eerst wel, ze moet doorzetten, doen natuurlijk daar ben je hoofd voor maar goed… ze moet met heel veel mensen door 1 deur kunnen…

      Liked by 1 persoon

  10. Pfoe, wat een ”ervaring” daar… heel vervelend. Je bent ook zo machteloos; je hebt niks in te brengen, omdat je de jaren aan ervaring daar niet hebt :/ Bizar gewoon. Vraag me af of de ouderen merken dat het daar niet helemaal soepel loopt in de organisatie, vast wel lijkt me. Hele rare manier om met je vrijwilligers om te gaan in ieder geval.

    Liked by 1 persoon

    • Ja, dat heb je heel goed, dat merken ze zeer zeker, de keren dat ik er was, kreeg ik klacht na klacht van de stagiaires met name hoe zij omgaan met…. klappen in het gezicht om ze wakker te maken, je weet wel, pets, pets, zacht maar zo maak je iemand niet wakker… het duurt te lang, we mogen toch niet doen wat we willen… en daar maken ze wel reclame mee naar de buitenwereld toe…

      Like

  11. Goede morgen lieve Morgaine. Nu is dit verhaal lees begrijp ik jouw reactie bij mij ook beter, jij bent door een echte hel gegaan hé. Hoe vrijwilligers afgesnauwd worden terwijl ze dat mooie werk doen, gratis en voor niets, is me een raadsel. Het erge aan heel dit geval is dat jij er zo ongelukkig door was dat je ziek werd… Nu moet ik je vertellen dat in het museum waar ik werkte ook soms zo met vrijwilligers werd omgegaan. Velen haakten af maar sommigen bleven stug doorgaan, petje af hoor, zelf zou ik dat net kunnen. Ik begrijp je dus maar al te best dat je uiteindelijk besloot er de brui aan te geven en kijk nu eens? Misschien krijg je straks eindelijk die droombaan, dat wens ik je toe uit heel mijn hart!

    Liked by 1 persoon

  12. Ik ben nu wel heel benieuwd naar die droombaan van jou!
    Kan het me heel goed voorstellen hoor, dat je je opgelucht voelt. Als het niet klikt met collega’s en als je je er onwelkom voelt, dat is zo’n enorm naar gevoel. Dat zoiets zijn weerslag heeft op je gezondheid, dat vind ik niet verbazingwekkend.

    Liked by 1 persoon

  13. Bah wat een nare ervaring en erg jammer voor jou dat het op deze manier moest gaan. Maar nu blijkt dus dat als je bepaalde deuren sluit er nieuwe open gaan en ik ben dan ook echt heel erg benieuwd naar je droombaan!! Heel blij voor jou dat je weer vol energie bent en een glimlach op je gezicht hebt 🙂

    Liked by 1 persoon

  14. Jeetje. Mensen die anderen afsnauwen hebben zelf een probleem die ze niet kunnen handelen. Ik ben nu heel benieuwd naar jouw droombaan. Ik ben blij dat je weer vol energie zit!

    Liked by 1 persoon

  15. PFF ik krijg hier echt kippenvel van! Na mijn burn out ben ik ook als vrijwilliger tussen de ouderen begonnen. Ik had wel een diploma hiervoor maar echt daar was ook een dame die mij als stront behandelde.. zo zonde want die lieve oude mensen verdienen jouw liefde zo. Voel echt met je mee.

    Liked by 1 persoon

    • Nu je het zo zegt, lijkt het wel een soort van jaloezie, dat jij dat kunt geven waar zij geen tijd voor hebben of zelf niet kunnen…. Want ik klikte… vanaf de eerste seconde…. en dat is bijzonder, als jij jouw diploma hebt, welke doelgroep dan ook, dat lukt niet iedereen 😉

      Like

  16. Ja, te erg, maar dit komt zo vaak voor in de zorg. Van die (meestal) dames die al honderd jaar op dezelfde plek zitten. Niet per se omdat ze zo’n goede kracht zijn, maar gewoon omdat ze nooit zijn weggegaan. Ze hebben veel moeite met dingen die anders gaan of nieuw zijn en gaan dan dit soort gedrag vertonen. In de zorg zou het niet moeten kunnen dat je 23 jaar op dezelfde plek zit, maar goed. Heel vervelend, maar hopelijk ook de start van een nieuwe droombaan. Ik ben heel benieuwd!

    Liked by 1 persoon

    • Ik weet niet of ze al 23 jaar dezelfde functie en dezelfde plek invult, dit ouderencentrum is groot, kan zijn dat ze zichzelf opgewerkt heeft en uiteindelijk hier is terecht gekomen… weet ik echt niet of ze exact dit werk nu 23 jaar doet, de redenatie is alleen… ‘ze werkt ‘hier’ al 23 jaar’, praktisch vanaf het begin dat het centrum open ging en het is echt heel groot 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s