Nieuwe ronden, nieuwe kansen, ga ik weer werken?

Zo hier en daar heb ik in de afgelopen week al laten blijken dat er iets nieuws op mijn kalender stond, maar het wat, liet ik nog volledig in het midden omdat ik even niet wist wat ik moest verwachten. Brieven die je van de gemeente krijgt kunnen zo bedreigend overkomen dat je hart niet eens in je keel bonkt, maar ver daarbuiten. Gelukkig weet ik ondertussen beter en bedenk mij, dat men een algemene brief eruit gooit, welke meestal automatisch is verzonden en dat iedereen die aan de beurt is eventueel dezelfde brief krijgt. Het wil nog niet zeggen dat jij als uniek persoon die regels die al dreigend staan vermeld wat de bedoeling is moet gaan volgen. Gelukkig maar, anders was ik spontaan van het balkon af gesprongen of zo. Nee, ook niet, maar woedend en boos naar een eerste gesprek gegaan.

Een mechanisme die velen niet eens kunnen bedenken als ze mij nu pas leren kennen dat ik dit kon of in mij had. Zwaar defensief op voorhand en scheldend, tierend en vloekend, mijn moeder onder vuur, met haar stomme wijsheden en dat kon zelfs tot tranen gaan, met vragen als waarom ik, waarom, snappen ze mij niet, niemand begrijpt mij. ~kuche~ ja echt, zo was ik ooit. Vooral met instanties, meestal ging mijn moeder met grote liefde mee, of eigenlijk, om de schade te beperken onderweg voor mij, wat is ze lief eigenlijk niet? Mijn moeder.

Tegenwoordig, hoeft dat niet meer, sterker nog, ze wist niet eens dat ik een oproep had gekregen, de participatie oproep heb ik het over, iets waar iedereen wel over gehoord of een keer gelezen heeft. En ikzelf al verschillende verhalen gehoord en gelezen had weer sinds deze is ingegaan, foute dingen eigenlijk denk ik nu zelfs, of uitzonderingen op de regel misschien. Oneerlijke dingen vooral. En die brief kwam op zaterdag 5 maart binnen, of ik aub op 10 maart om 11 uur mijzelf wilde komen melden met al dan niet bewijzen of papieren dat ik… ja wat eigenlijk, in mijn geval dus vrijwilligerswerk heb met contract! En juist hier, was ik het meest bang voor omdat ik daar al vele dingen over had gehoord of gelezen zelfs, waarvan ik mij afvraag of deze nu wel echt kloppen. Zoals ooit een bericht dat een man veroordeeld was omdat hij vrijwilligerswerk had gedaan in zijn kerk op zondag, en hiermee aangegeven was door zijn gemeente om dan dus een taakstraf te krijgen, het mocht namelijk niet volgens de wet, vrijwilligerswerk.

Het verhaal is lang eigenlijk, maar ik kreeg eigenlijk deze wet in 2006 al geloof ik voor geschoteld, ver voordat het ooit verzonnen was dus. Ik moest mij inschrijven bij de vrijwilligerscentrale en werk zoeken in die sector, voor het werk wat ik nu doe, heb ik ook nog ruim een jaar ander werk gedaan, in een inloophuis, waar men dus binnen kon lopen voor een gesprek of een kop koffie, thee, ik was een aanspreekpunt altijd samen met nog iemand anders, met zijn tweetjes, en ook info over van alles, als wij dat hadden, konden we mensen door sturen naar…. Whatever.

Na een jaar, met wederzijds goedvinden, ben ik daar ontslagen, ik kon niet door één deur met de leidinggevende, zij had regels, en die regels klopten niet in mijn ogen, het is nog meer pijnlijk als je dan een paar maanden later een ex collega tegen komt, om dan te horen dat jouw ideeën en visies gewoon zijn overgenomen ondertussen en men vrijer en anders omgaat met hen die binnen komen, geloof mij, dat is niet leuk! Maar alles heeft een reden, ongemerkt heb ik verbeteringen aangebracht, ook al heb ik er nul credits voor gekregen. Zover, mijn verhaal hoe ik dus met de gemeente graag samen werk, ik wil namelijk werken, naar wat nog mogelijk is, al heb ik geen idee wat! Maar dat komt later in het verhaal terug.

De Brief/uitnodiging

Op zaterdag 5 maart kwam de brief en ik was vast besloten om niets te vertellen, tegen niemand niet! Alleen mijn beste vriend misschien, per mail, om het even op een rijtje te krijgen, maar zeker mijn moeder even niet, ik wilde het alleen doen. Ik las, en las een dreiging, je moet, eerste gesprek, bedoeling: 5 sollicitaties per week en verplicht eens per week in het vacature centrum op het stadhuis tegenwoordig aanwezig zijn…..

Alleen die twee regels al, ik bedoel, angst! Zweet! Wat nu! Mijn vrijwilligerswerk! En alleen het laatste deed mij werkelijk iets, mag ik dat wel aanhouden totdat ik iets anders vind, of moet ik verplicht thuis zitten als…. En totdat… en wat als het niet lukt? Die vragen had ik eerder dan het verplichte moeten wat ik las.

En oh ja… stuur je CV voor het gesprek naar…. Per mail… en ik denk dan wel, wat als ik nu geen internet had gehad? Men gaat er maar vanuit dat… En dan mijn CV, hahahaha ja, natuurlijk heb ik er eentje, maar ja…. Verleden, heden, 1 Aviertje en dat is het! Meer kon ik er niet van maken, en het gat wat erop staat is vanaf 1992 t/m 2010 zeker, en in 2010 begon ik dus bij het Inloophuis. Daarna dus weer een gat, t/m 2014, mijn huidige werk dus tot heden.

Geboren!

Op zondag 6 maart, is mijn nicht bevallen haar dochter, zoals jullie nu wel weten en ook hoe mijn moeder binnen 24 uur, ook mij en mijn dochter Lies heeft heen en weer gebracht, mijn moeder was dus in mijn huis en de brief lag op tafel, niet dat ze dat zag, maar vlak voor wij weg gingen heb ik het haar verteld, ‘mam, er ligt een brief op tafel, lees die maar eens!’

Voor zover ze info op kon nemen, positief!  Natuurlijk hebben we het erover gehad, en zo ook mijn vragen, mijn moeder was er zeker van, dat ik mijn werk die ik nu doe wel kon houden, nou ja, ik hoor en lees andere dingen, ik hoop het! En dan werk vinden, ze weet dat ik wil, ik heb mensen nodig zo nu en dan, hoezeer ik ook graag op mijzelf ben, alleen zelfs, ik hou er ook van om erop uit te trekken met mensen bezig te zijn, dat weet ze, en dat zou mij goed doen, maar wat voor werk zou ik dan kunnen doen? En Full time, dat is ook de dreiging van de brief, 32 uur minimaal, nou ja, dat kunnen ze wel vergeten met mijn medische kant, kortom daar maak ik mij weinig druk over ook. Zelfs dat zou ik gewoon aannemen, er is altijd weer een telefoon om ziek te melden, hoe dan ook, er staat weer iets te gebeuren!

Nog 4 dagen te gaan

Op de maandag, 7 maart, klik ik google aan op zoek naar een voorbeeld CV, heel handig tegenwoordig en ik zie gelukkig modellen zoals ik het vroeger op school al heb geleerd zowel tijdens Nederlands als met Machineschrijven, dit is typ les, maar het heette machineschrijven, zo staat dat ook op de diploma, welke ik ook apart heb gekregen, naast de cijferlijst.

Eenmaal klaar, even mijn moeder laten checken op foutjes, prima zei ze, al las ik zelf al een foutje, hahaha een jaar verkeerd ingetikt, als dat alles is, prima, goed gekeurd! (ja mijn moeder heeft altijd wel een management functie gehad waarin ze ook zelf sollicitaties af nam eventueel, een perfecte controle dus).

Ondertussen zat ik met die wervel, waarom nu! Nou ja, gelukkig schoot deze de avond voor het gesprek weer terug, al voel je je dan wel bont en blauw, ik zag het ook als, ‘niet vergeten dat je beperkt bent!’. Want echt, als ik mij 100% voel, bijna nergens last van heb, dan ga ik gewoon en vergeet ik dat ik fibromyalgie, voetbal knieën en mijn losse wervels heb. Dan kan ik alles in mijn hoofd, en doe ik het ook, om daarna pas weer te voelen, oh ja! Chips.

Ik mailde mijn werk, mijn collega, om hem op de hoogte brengen dat ik dit gesprek had, en dat ik sowieso langs zou komen alleen niet wetend of ik ontslag kwam nemen of dat ik mocht blijven en of ik iets later zou zijn of eerder, ik wilde dit gesprek niet verzetten, dat had wel gekund. Dan maar even zo. En het toeval? Wilde, dat ik het er ook al eerder met mijn collega over had gehad, in de bijstand zitten en op weg naar betaald werk, niet wetend dat je eventueel opgeroepen zou worden ergens.

Onderweg

De donderdag brak aan, en ik had mijn wekker gezet, om te zorgen dat ik ondanks de pijn, helder in mijn hoofd zou zijn, zoveel mogelijk, en dat is gelukt, hoe het gesprek zelf is gegaan?

Hierover later meer…. Want mag ik nu mijn werk blijven doen wat ik al doe? Of…. 😉 Dat het heel spannend was, kan ik je wel vertellen, eindelijk gaat er weer iets gebeuren, iets waar ik zelf om heb gevraagd, door de jaren heen, in elk geval, meer sociale contacten of deze beter te kunnen onderhouden, daar is reizen voor nodig en geld…. OV kost geld namelijk, en een betere levensomstandigheid opdat ik weer gezond kan eten een hele maand lang. Bij sommigen ben ik al eens zo open en vrij geweest om te vertellen dat ik zo ongeveer met slechts 300 tot max. 500 euro pm, al heel erg blij zou zijn, of ik dat nu verdien door werken, mijn werken verkoop, of hoe dan ook, per maand erbij? Dan ligt de wereld voor mij totaal en compleet open!

I like the way you work it
No diggity, no doubt!

Advertenties

29 thoughts on “Nieuwe ronden, nieuwe kansen, ga ik weer werken?

  1. Jeetje, het is toch niet te geloven?? Ik bedoel die brieven dan, want als je ze spreekt zijn ze een stuk milder ben ik al achter. Ik moet nu 3 keer 2 uur naar het UWV, leren solliciteren hahaha, ik doe maar mee. Als je nog hulp nodig hebt mbt cv last t mij weten ik help je graag!!

    Liked by 1 persoon

    • Ja, dat komt nog, want ik ging er heel open en rustgevend heen, maar ik heb er wel op een leuke manier iets van gezegd 😉 Op het einde, hahaha natuurlijk! En echt vroeger, na de scheiding met Ed, toen kwam die wet in namelijk, als je kind 4 is en je zit als vrouw in de bijstand moet je werken… nou toen, pfffffffff en heb ik mijn eerste reïntegraties ook verplicht gedaan en eigenlijk, ja kom maar dan, ik ga wel, maar.. je zult zien dat.. en dat is ook uitgekomen allemaal, dat mijn kind mij thuis nodig had toen nog 😉 En de CV, die is goed hoor, beetje weinig ervaringen en maar 1 opleiding, diegene die jij ook hebt gedaan, whahahaha De meergronden 😉 Ondanks dat, ziet hij nog mogelijkheden en eentje, heel eerlijk? Heb ik nu mijn hoofd en hart op gezet, maar ik zit nog te wachten nu, de denktank zit op het stadhuis voor mij te denken 😉

      Liked by 1 persoon

    • Duimen is altijd goed, maar ik heb mijn wens en en idee al gevormd ondertussen en ik hoop echt, dat ik hier iets mee kan, in samenwerking met.. lijkt me zo zo zo gaaf! hahaha maar dat komt natuurlijk in het volgende stuk…. kan het wel vast schrijven eigenlijk 😉

      Liked by 1 persoon

  2. Jeetje wat lijkt me dat spannend!!! Ik hoop dat je kunt gaan doen wat je wilt! Wat betaald werk dat je ook nog leuk vindt en niet onbelangrijk: wat je kunt doen met je beperkingen. Maar zje bent zo positief, dat komt vast goed!

    Liked by 1 persoon

  3. Wij hebben een paar jaar terug gestreden met de cliëntenraad gestreden om de taal in de brieven van de lokale overheid vriendelijker te krijgen.
    Ook dat de post niet in het w-end kwam maar door de weeks. Anders zitten mensen met een kut w-end.
    Inmiddels zijn hier gemeenten samengegaan en begint het allemaal weer dreigender te worden heb ik begrepen. Maar ik zit niet meer in de cliëntenraad en de huidige zit in de zak van de ambtenaren. lol.

    Liked by 1 persoon

    • John…. ik ben niet gek, datum op de brief…. 3 maart, het lag op zaterdag in de bus, en ja ik had de vrijdag middag laat mijn post al gepakt, laten we zeggen huis aan huis en folders… dus ze hebben hem pas op vrijdag gepost 😉 simpel, hahaha maar dat is ook zo, zo heb ik ooit de tip gekregen van iemand, als er post komt waar je aan twijfelt, maak het dan pas maandag open, niet dat dat helpt denk ik dan 😉 Toen ik nog in my twenties zat, had ik een heel weekend lopen flippen inderdaad, nu heb ik gewoon gelezen en aangenomen, oké klaar.. ik zal er zijn.

      Like

  4. Spannend. Ik hoop dat er wat moois uitkomt en dat je betaald werk zult vinden wat je hartstikke leuk vindt om te doen. Heel veel succes en laat je niet gek maken.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s