Wauw! Zonsondergang

Mag ik jullie allemaal danken voor jullie prachtige reacties op het blog met de mist foto’s en het verhaal wat ik vertelt heb? Wat mij vooral hierin opviel? Dat velen van jullie het zo bijzonder vinden dat ik open sta voor verhalen van andere mensen. Voor mij, is dat eigenlijk heel gewoon.

zonneschijn1

Sterker nog, mijn moeder was daar niet altijd blij mee, al als jong meisje maakte ik vlot en snel contact. En dan bedoel ik ook, zo snel dat het gewoon bij de bakker of de slager kon gebeuren als het ontzettend druk was en er nog vele mensen voor ons waren. Rijen soms tot buiten waren. Ja ik spreek nu over de late seventies hoor, toen er nog niet zoveel supermarkten waren en je nog echt brood, groente, vlees bij de dealer haalde die ervoor bedoeld was.

zonneschijn2

Tijdens het wachten kon ik dus alles al op de grond gooien, mij totaal onbewust dat sommige dingen van thuis voor thuis waren bedoeld en niet voor die vreemde in de rij bij één van bovenstaande genoemd. Haha, mijn arme moeder. Want ik begon spontaan vragen te stellen of gewoon te vertellen.

zonneschijn3

Zo is er het verhaal en vaag weet ik het nog, heel vaag, ja dat ik de vraag heb gesteld, maar niet dat ik echt stil heb gestaan en dat de oude vrouw sprak tegen mij. Gewoon bij ons in de straat, ik hinkelde altijd als dat kon en mijn moeder dat toe kon laten, rende een stukje maar bleef ook al achter hangen omdat ik dan ineens een insect zag gaan die ik gebiologeerd kon volgen. Mijn moeder wist wel dat ik haar wel weer inhaalde. Op deze bewuste dag liepen wij in onze straat en dan net aan de andere kant van wat wij meestal deden, er zat een vrouw voor haar huisje, (Amsterdam Oud West, Mercatorbuurt, seventies).

Ze had grijs haar, zag er misschien wat onverzorgd uit (dit deel weet ik van mijn moeder), ik bleef staan, keek haar aan, ze had een wrat schijnbaar op haar gezicht een hele grote misschien wel op haar neus. Kortom ik was weer eens gebiologeerd, mijn moeder liep langzaam door en gaf mij de gelegenheid, misschien was dat niet de bedoeling. De vrouw sprak tegen mij: ‘Dag meisje!’ Mijn moeder vertelt mij, dat ik netjes: ‘Dag Mevrouw!’ heb gezegd om vervolgens en dit weet ik dan nog… achter haar aan te rennen om haar in te halen, de afstand was best al groot, denk ik was pas een jaar of 6, om dan al te keihard te roepen naar mijn moeder:

‘Maaaaaahaaaaaaaaam, is dat nu een heks?”

Ik denk dat mijn moeder ter plekke de grond in had willen zakken maar goed er was een goede reden voor. Ik was mij pas net echt aan het verdiepen in de sprookjes, de echte sprookjes dat ik het ook kon onthouden en zelf begon te lezen…. Ze pakte mijn hand en sleepte mij wat sneller mee richting ons eigen huis…

zonneschijn4

Ja, ik sta open voor verhalen, ooit kon ik binnen 5 minuten mijn levensverhaal vertellen zelfs, ook bij de slager maar ook elders, bij de bushalte. Dit is gekeerd, ik luister nu liever naar anderen, vooral als zij een bijzonder verhaal hebben. En weten jullie? Iedereen, maar dan ook iedereen heeft ergens een bijzonder verhaal, soms komt dat eruit en soms ook even niet. Het ene verhaal en ontmoeting blijft bij mij, en andere vergaan alsnog ergens, dit verhaal bleef hangen, en zal blijven hangen denk ik zomaar.

zonneschijn5

Voor mij, dus heel normaal, en laten we eerlijk zijn, ik heb daar vaak ook de tijd voor, soms heel soms ook niet en dan zeg ik dat ook. Nu gehuld in de mist, had ik er tijd voor, het voelde goed, lekker ook, bijna jammer dat het ineens twee uur later was en ik nog even dat boodschapje wilde doen, maar zij ook richting eten moesten voor hun kleine en tijd werd voor bed.

Gisteren en vandaag, heb ik visite gehad, lieve iedereen, jullie merken het misschien al, ik neem hier ook de tijd voor en laat alles heerlijk los en gaan. Soms zal ik een blog plaatsen om dan op de bank te gaan hangen en andere keer kom ik kijken, maar ik neem mijn tijd en doe rustig aan. Ik dank jullie voor alle mooie en prachtige reacties, geniet van deze bijzonder Zonne foto’s, zonsondergang op 29 oktober 2015. Deze stonden ook al in de wacht en dit leek mij wel een hele mooie aanleiding na de mist foto’s.

zien jullie ook een vlinder boven de zon over de breedte gespreid? En dan rechts bovenin een prachtige vogel met gespreide vleugels of een engel of zo?

zien jullie ook een vlinder boven de zon over de breedte gespreid? En dan rechts bovenin een prachtige vogel met gespreide vleugels of een engel of zo?

Morgen ben ik onverwacht een dagje thuis, be carefull what you wish for… iets meer rust en balans vinden en de andere partij geeft aan dat… een weekje even niet. Wat ook prima is! Gisteren is mijn kapper geweest (beste vriend), heb ik mijn pony weer terug, yesssssss. Hij was het toch wel met zichzelf eens dat ik op een Beatle begon te lijken als ik mijn haar helemaal los liet hangen. En ouder, heel wat ouder leek, zoals ik mijn pony op de enige manier mogelijk achterover stak, haha

Vandaag vlak voor ik naar fysio ging en moest, appte mijn dochter, ben je thuis? Ja… vervolgens kwam zij en bleef tot de zon bijna onder was. Morgen komt ze weer, ze is haar lader vergeten, en ze solliciteert eerst om de hoek hier. Duimen jullie mee voor haar?

Twee vogels door elkaar rechts boven en nog nog steeds de vlinder rond de zon, denk ik?

Twee vogels door elkaar rechts boven en nog nog steeds de vlinder rond de zon, denk ik?

Zien jullie het ook? De vogels of de engel en de vlinder rond de zon? πŸ˜‰

Vraag van de dag: heb jij ooit jouw moeder/vader, opa/oma of andere familieleden per ongeluk voor schut gezet? Zo ja, kom maar op met jouw verhaal πŸ˜‰

Advertenties

61 thoughts on “Wauw! Zonsondergang

  1. Haha, mijn vrouw een keer bij V&D, inmiddels al weer jaren terug. We waren gezellig aan het winkelen voor wat speelgoed voor het eerste kind van mijn schoonzusje, wat ons petekind zou worden. Staat er een irritante verkoper die ons op de voet volgt. Na een tijdje komt hij naar ons toe en vraagt kan ik u helpen. Zeg ik droog tegen hem als jij nu aan de andere kant van de zaak gaat kijken zoeken wij hier verder…
    Hij droop af en mijn vrouw wilde onmiddellijk vertrekken, ze schaamde zich dood voor mij.

    Liked by 1 persoon

  2. Prachtige foto’s zeg. Je bent me er een, je moeder zo te laten schrikken met die uitspraak haha.
    Maar ja dat zijn kinderen eigen.
    Ik kan me niet herinneren dat ik mijn moeder of iemand anders voor gek heb gezet. Mijn moeder en ik dΓ©den samen altijd gek. En mijn zusje schaamde zich dan en ging 10 meter voor of achter ons lopen. Dan moesten we nog harder lachen πŸ˜€
    X

    Liked by 1 persoon

  3. Gewoon, mooie foto’s van een mooi kunststukje van Moeder Natuur. Ook ik klets veel en makkelijk. Dat heeft mij zelfs wel eens een baan gekost! Mijn klantmanager van de gemeente zei onlangs: ‘Nog nooit iemand ontmoet die zo makkelijk ‘out of the box’ denkt. Ik antwoordde: ‘Voor mij bestaan die kaders niet.’ Of in Matrix terminologie: ‘The box does not exist’.

    Liked by 1 persoon

  4. Bij ons is het regelmatig vice versa. Schamen de kinderen zich voor ons gedrag. Pubers hè!?
    Vorige week stond ik los te gaan op een nummer van Armin van Buuren – Embrace tijdens wat vervelende huishoudelijke klusjes. Dit deelde ik vrolijk op social media. Binnen een half uur een bericht van dochterlief. Mam! Wat doe je? Heb je gesnoven ofzo??? Hahahha… Nee joh, hooguit een pilletje reageerde ik.
    Mijn echtgenoot maakt het nog bonter. Die doet het zelfs in het openbaar. In de herfstvakantie gingen we een dagje shoppen in Enschede. Stonden we voor een stoplicht, deed hij alsof hij uit de auto wilde ontsnappen. Deed het raampje open en riep keihard: “HELP, HELP…” Voorbijgangers achterom op de fiets. Dan duiken de kinderen onder de stoelen.

    Liked by 1 persoon

    • whahahaha ja die periode heb ik ook met mijn dochter gehad inderdaad, dat zij zich schaamde voor mij, soms misschien nog steeds? Nah, ik hou nu rekening met haar πŸ˜€ Geweldig, dank je wel voor jullie verhaal!

      Like

  5. Je hebt niet alleen een schrijf talend, mooie foto’s maken kun je ook.
    Ze zijn prachtig, ik hou van zulke foto’s.
    Is juist goed om contact te kunnen maken, is een positieve eigenschap.
    Als kind floep er wel eens wat uit, onbewust. Hans

    Liked by 1 persoon

  6. Ik denk dat ik nog maar eens een borrel moet nemen, want ik zie echt geen vlinder of vogels. Ik zie ze nog niet vliegen, dat denk ik dan nog maar. Ehhhh, mijn moeder voor wat.. wat denk jij wel. Ik was zo’n lief jochie.. Nee, hoor da was het niet, ik was vroeger eigenlijk altijd of aan het sporten (vier keer in de week) of aan het lezen of rekenen. Maar lief was ik ook.. echt.. wat kan een mens veranderen he πŸ˜‰

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 2 people

  7. Om met je vraag te beginnen: Dat kan ik me niet herinneren. Mijn moeder is redelijk jong gestorven toen ik 15 was, en met mijn vader heb ik sindsdien geen band meer. Alles voor die tijd is redelijk ver weg en/of vergeten door alles wat er in mijn leven gebeurt is.
    Ik praat nog steeds makkelijk met iedereen. En dat komt mooi uit gezien de politieke richting die ik aan het inslaan ben. Het zou wat zijn als ik niet kon praten. Luisteren kan ik ook goed, en ook dat is een voordeel.

    Grts

    Liked by 1 persoon

  8. Ik zou eerder zeggen engel of elf…. Maar een vlinder heeft ook vleugels πŸ˜€

    Eens zien, echt voor schut? Oh ja ik weet dat ik eens op de bus de zakken van mijn vader nakeek, ik zal me verveeld hebben. Tot ik daar opeens iets uithaalde wat voor heel intiem gebruik was! Dus door heel de bus heen schreeuwde ik: “Papa wat is dit?” Whoeps… Die man zal zich dood geschaamt hebben hihi

    Liked by 1 persoon

  9. Wat ik hierboven zie zijn geen engelen maar beslist schitterende foto’s Morgaine! Hier mag je gerust fier op zijn… en zeg eens eerlijk, dat ben je toch wel hΓ©?
    Een verhaal over het voor schut zetten van mijn ouders heb ik niet, althans, ik kan het me niet herinneren. Verdringing zal er wel voor een stuk tussen zitten *wink, big smile*.
    Hopelijk gaat het ondertussen al wat beter met je, weet dat ik er hard voor duim!

    Liked by 1 persoon

  10. Prachtige foto. Ik kan het echt waarderen al mensen goed kunnen luisteren.
    Ik heb mijn tante ooit voorschut gezet. Ik had een meester Wiel, en meester wielie rijmt op pielie, dat zei ze dus wel eens. Totdat ik het aan meester zelf vertelde. Toen heeft ze het nooit meer gezegd haha.

    Liked by 1 persoon

  11. Oh, ik zal vast weleens een van mijn ouders voor schut hebben gezet, maar dat is iets wat in een ‘vorig leven’ moet gebeurd zijn (zo lang is dat geleden), daar herinner ik me niets meer van.

    Ik vind het indrukwekkend prachtige foto’s die je gemaakt hebt, Moraine. Want een mooie zonsondergang is één ding, maar hem ook nog zo mooi op de gevoelige plaat vastleggen, dat is nog héél wat anders!

    Liked by 1 persoon

    • Dank je wel Sunny, en ach ja, ik heb wel meer leuke dingen gedaan, van die verhalen noemen wij dat altijd, die je blijven volgen tot in het graf πŸ˜‰ Of je familie er niet meer is, haha En die zon, ik was zelf ook verbaasd, maar tijdens de bloedmaan fotografie heb ik iets ontdekt met mijn camera en dankzij die lichte bewolking zag ik hoe de zon uitkwam en ben blijven inzoomen πŸ˜‰ Voor het eerst dat ik de zon zo op de foto heb van zo dichtbij.

      Like

    • Och zo heb ik ook wel een keer aan de hele bakkerij vertelt hoe mijn moeder heette om vervolgens zoiets te zeggen terwijl ik tussen al die benen door huppelde, dit is mijn moeder en zij heet…. hahahaha Dat zie ik dus ook nog voor mij, was ik ook 6 of 7 jaar oud. πŸ˜‰

      Like

  12. Nog een keer proberen, ik kon steeds niet antwoorden vanmorgen.
    Ik heb zeker mijn moes ook eens flink voor schut gezet in de trein.
    Daar spotte ik namelijk een knappe man, die ik wel als mijn stiefvader zag zitten.
    Ik wees mijn moeder daarom luid en duidelijk dat deze beste man geen trouwring om had en dus vast en zeker wel geΓ―nteresseerd zou zijn ……
    Dat werd echt ontzettend op prijs gesteld door mijn inmiddels vuurrood aangelopen moeder πŸ˜€

    P.S wat een prachtige plaatjes weer, ik zie de figuren er zeker in terug ❀

    Liked by 1 persoon

  13. Toen ik klein was (geboren 1960) zat ik op een dag met mijn moeder in de wachtzaal. Recht tegenover ons zat een neger. Ik bekeek de man met open mond en dan luid tegen mijn moeder : dat is wel een heel zwarte neger, nietwaar ?” Mijn moeder schrok zich een ongeluk. Gelukkig kon de man er mee lachen.

    De engel zie ik ook. Hopelijk is het een beschermengel. Je weet maar nooit of het dezelfde is die indertijd Maria een bezoekje bracht.

    Liked by 1 persoon

  14. Ik heb ooit mijn moeder voor schut gezet bij de slager door direct bij binnenkomst al te bleren om een stukje worst, vond ze echt niet leuk van me! Mooie foto’s trouwens! Ik zie zulke mooie zonsondergangen helaas hier nooit!

    Liked by 1 persoon

  15. Prachtig verhaal! Vooral het heks gedeelte hahaha. Hilarisch! En inderdaad, iedereen heeft een eigen verhaal en dat is zo leuk en interessant… Ik kan me zelf trouwens niet goed een situatie herinneren waarin ik mijn ouders voor schut heb gezet, maar nog niet zo lang geleden vertelde mijn vader dat we ooit vanuit ons kleine dorpje naar Amsterdam gingen om tapijt te kopen. Ik was toen een jaar of 6 ook denk ik. Mijn broertje 3. Terwijl mijn ouders daar binnen met de verkoper stonden te praten, kwam er een tram langs. Mijn vader kon zich nog maar al te goed herinneren dat ik meteen keihard naar mijn ouders riep: ‘Pap, wat is dat??’ πŸ˜› Ik had nog nooit een tram gezien…

    Liked by 1 persoon

  16. Mensen per ongeluk voor schut zetten doe ik niet. Met opzet, dat doe ik dan weer wel. Ik ben een kleine, grote plaag.
    Soms moet ik wennen aan de gigantische lappen tekst, maar als ik bij het eind ben voelt het net alsof ik er echt bij was. Blijf lekker jezelf, ik ben fan ❀

    Liked by 1 persoon

  17. Van mezelf weet ik het zo niet, maar ik weet wel dat mijn broer een keer zoiets gedaan heeft. Hij was toen een jochie van een jaar of 7 en kreeg voor zijn verjaardag een plastic blokfluit van de buurvrouw. Hij brak het ding zo doormidden en zei: “die hoef ik niet”. Nou, toen konden mijn ouders waarschijnlijk ook wel door de grond zakken, hahaha πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

    • Oh wat erg, hahahaha maar ik snap het wel πŸ˜‰ Dan wil je ook een echte van hout natuurlijk. Welke ik wel ooit heb gehad en gekregen omdat ik eigenlijk piano wilde spelen, schijnbaar moet je dan eerst de blokfluit gaan spelen om te zien of… nou, onlogisch als je nog zo echt kind bent. πŸ˜‰

      Liked by 1 persoon

  18. Haha, geweldig! Ik heb niet zozeer mijn ouders voor schut gezet maar meer mezelf toen ik eens bij de Wibra hele verhalen begon af te steken in de veronderstelling dat ik tegen mijn moeder aan het praten was… die een paar meter verderop lachend toekeek…
    De vlinder zie ik niet, de vogels wel πŸ™‚ Mooie foto’s!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s