Bizar #2

Gisteren gaf ik mijn eerste update over hoe mijn afgelopen week en vooral de dinsdag is verlopen, bizarheid is niet eens een bestaand woord. Hier ~Klik~ kun je deel 1 lezen en verder wat vet gedrukt staat vind je vaak ook een link onder naar eerdere blogs met gebeurtenissen of omdat er meer te lezen valt.

De diploma uitreiking

Kwart voor zes ik ben thuis, ik ren naar de slaapkamer, trek mijn kast open, gooi mijn zwart grijze jurkje uit en pak mijn fifties dress in een licht paarse, wat is het eigenlijk voor kleur. Een grijze riem en aan met dat ding. Ik verwissel mijn parels niet eens, tijd voor make up is er ook niet of om mijzelf op te frissen zoals ik normaal zou doen, douchen en zo. Ik bel mijn ouders thuis maar ze zijn al onderweg, ze nemen niet op. Ik zet snel een beetje koffie en zet mijn laptop snel aan, misschien heb ik daar nog een berichtje, niets en dus wacht ik af, ik weet het gewoon!

De koffie heb ik net op als mijn moeder belt vanaf haar mobiel, zorg dat je beneden staat! We zijn al LAAT! Ja, bizar, wij zijn al laat, pfffffffffff ik ben net thuis… Wat is dan laat, na wat je net hebt gedaan en mee hebt gemaakt. Maar die gedachte laat ik los, in de spiegel kijk ik ook niet meer, mijn kind is geslaagd en ik zoek mijn gevoel van trots zijn op! Het lukt natuurlijk, met gemak, even vergeet ik alles van de middag, tijd voor feest!

Ik pak de plant met grote mooie pot en sleep deze mee naar beneden, camera dit keer wel in de tas en daar sta ik. Als ik een paar minuten beneden sta in de volle zon, zie ik mijn ouders de straat inrijden, snel instappen en gaan met die banaan. Ik rij dit keer samen met hen, nog een keer langs het crematorium…. Ik kijk, en kijk weg, recht naar voren, nu even niet! Klinkt dit koud? Nee, zij weet het, dit is gewoon bizar!

Dochter belt opa en vraagt waar we zijn, we zijn er bijna! Net op tijd, ja hoor, echt wel op tijd, en we verzamelen buiten, toevallig? Komen mijn oom, nicht en haar vriend tegelijk aan, als wij uitstappen, stappen zij ook uit in de garage, ze hebben tegen over ons geparkeerd en dat is dan weer mooi, nog zo’n teken, met een complete familie lopen we af op mijn dochter en haar beste vriendin. Nu alleen haar vriend nog, die ook bijna aanwezig is, ja die moest ook gewoon werken! Voor ons die roken was er nog even tijd, langzaam naar binnen waar een casino was ingericht, een open bar en al gezellig druk. Wel warm, echt, airco’s op school, ik ben voor!

Er waren te weinig stoelen om iedereen te laten zitten en dus werden zij die niet lang konden staan uitgenodigd om te komen zitten, natuurlijk zaten er ook mensen die wel lang konden staan, maar zo gaat dat nu eenmaal, ik schoot naar een plek en riep mijn moeder, want wij, moeten zitten. Toevallig? Zaten we achter ons eigen bloed die op de voorste rij voor ons kwam te zitten. Nee niet zo uitgekiend, dat gebeurde gewoon.

Lies die voor ons zit op de eerste rij. Trots!

Lies die voor ons zit op de eerste rij. Trots!

Eerst werd de klasgenote die The Voice heeft gedaan uitgenodigd alleen om haar diploma met verhaal te komen halen en tekenen. Jaaaaaaaa heus waar, Renee is haar naam, zij heeft dankzij The Voice waarin zij heel ver is gekomen toen een tussen jaar genomen, dat kon niet anders, maar nu, na 4 jaar had ook zij haar diploma op zak.

Renee in The Voice, ja ze had Ali B. gekozen als…

En haar blind audition wat maakte dat ze een jaar eruit moest op school:

Daarna werden de geslaagden per 2 telkens uitgenodigd en was voor een ieder een leuk geweldig verhaaltje gemaakt over hoe zij waren in de klas maar ook op hun stages en vele tussen jaren, ja dat kan dus gebeuren, vooral voor diegenen die echt richting toneel of zang carrière gaan. Lies, heeft uiteindelijk gekozen voor de organisatie kant.

Het officiële gedeelte was klaar ergens en daarna was er even een pauze en werd het rad van fortuin gedraaid, iedereen had 1 of meerdere lootjes gekregen onze familie zat er net naast, maar leuk was het. De warmte zorgde ervoor dat we liever weer naar buiten wilden gaan en ergens, namen we na nog wat familie foto’s genomen te hebben, we waren compleet! Zijn wij als eerste weer vertrokken, weer thuis, was ik moe, maar natuurlijk wilde mijn familie en mijn kind direct de foto’s hebben, en dus ook even op Fb gezet en ja, bijzonder hoe je tot op de dag van vandaag zoveel likes krijgt, felicitaties, het was zo niet passend om ook over de crematie iets te melden, al was het alleen de roos geweest. Alsof het nooit is gebeurd. Maar ik weet, dat het goed is. Wel heb ik diezelfde avond nog even gesproken met de nicht van Sandra, die ook net thuis was, met mijn vriendin in Rotterdam, maar ook met mijn familie en mijn andere vriendin hier, die dezelfde avond naar de musical van haar zoon was geweest.

Gewoonweg BIZAR!

En dit was alleen dinsdag….

De rest van de week

Woensdag fietste ik in de ochtend naar mijn andere vrienden, wederom langs het crematorium, zij wonen er praktisch naast zullen we maar zeggen, alleen water en wat groen scheidt hen van het crematorium.

Donderdag gisteren, fietste ik dom genoeg naar mijn werk, mijn denkwijze was, altijd nog koeler dan geplakt in de bus zitten, daar bij de Deen boodschappen doen en dan op de fiets weer terug, ergens had ik wel gelijk, maar ik was stuk. En elk moment wel, als ik thuis ben, kijk ik naar de kaart van Sandra, er staat een foto van haarzelf voorop en denk ik even aan haar… en deze hele week is gewoon bizar.

Ik trakteerde op waterijsjes van de Deen voor iedereen, zomaar omdat het zo heet was. Iedereen zat wel buiten, maar zo heet! Dat ik begon met natte handdoeken uit te delen, zelfs één van mijn collega’s volgde, ze werd kriegel zo op het einde van de dag, en zo ook een aantal cliënten gaf ik een halve natte frisse schone handdoek, als ze maar koel bleven. Een badje stond buiten en een enorme baan met vissen erin om die te vangen, een spel. Een cliënt riep mij; ‘SANDRA!’ Ik zag de verwarring, want juist hij, kent mij nu al 8 maanden en noemt mij altijd direct bij de juiste naam, nu hoorde ik hem de naam van mijn vriendin roepen, en nee mijn collega’s wisten het niet van afgelopen dinsdag of wat er gebeurt was. Nog niet eigenlijk. Het was overduidelijk alweer een teken, ik zag haar in mijn hoofd, lachen, het grapje had ze gemaakt voor vandaag. Alleen de Flex medewerker stond naast mij en legde ik het uit in het kort…. Daarna begon er ergens een watergevecht, collega’s die achter elkaar aan sjeesden, ik gaf mij gewoon over, dat was niet leuk volgens hen, iemand die wil. Nee, maar rennen kan ik ook niet echt, we had fun!

Het is zo fijn te weten dat ik daar gewaardeerd wordt ook, door collega’s en cliënten, zo ondertussen zit ik er alweer 8 maanden, de tijd vliegt!

Mijn huis, als dat nu mijn spiegel is? Ziet er voor mijn doen niet uit, moet ik aan de slag, vooral de vloeren…  ik heb veel koffie en water gemorst bijv. Iets wat amper gebeurt, de asbak liet ik uit mijn handen vallen, mijn handen krampten ergens constant weg.  Ik viel telkens in slaap en schrok weer wakker, overdag dan. Picasso is rustig zodra de middag nadert en wordt pas weer actief tegen een uur of 10 a 11 in de avond, ik ook, maar ergens rond half 1 gaat toch het licht uit.

Blessings, genieten…. Zo belangrijk, want je weet nooit, wanneer het voorbij is.

Nu heb ik best al wel wat mensen weggebracht naar hun laatste rustplek en plaats, van jong tot oud, wel of juist niet ziek, maar zo bizar als deze week, heb ik het nooit eerder beleefd. En ja, ik ben trots op mijn dochter. Nu verwerk ik langzaam omdat het kan, omdat ik vrij ben, het komt goed, en geniet ik van de hitte omdat mijn spieren beter gaan nu, al zit ik binnen, met ramen en deuren dicht, doe ik vroeg in de ochtend en in de middag lekker niks.

Ik wens iedereen een cool weekend toe, keep it cool!

15 thoughts on “Bizar #2

  1. Ik moet zeggen hoe prachtig je deze ook weer geschreven hebt. En hoe bizar ook je vriendin zou jou het hoogst kwalijk genomen hebben als je niet genoten zou hebben. Wellicht zou ze zich zelfs schuldig gevoeld hebben, en gedacht kon die crematie niet op een andere dag. Ik ben zo blij voor je dat je het zo leuk hebt met je collega’s !! Het leven is ying en Yang… Met zoveel geluk staat er helaas iets triest tegenover. Maar wauw wat heb je het mooi verwoord!!! Fijne dag lieve schat!

    Geliked door 1 persoon

  2. Ze zeggen altijd dat je leeft bij het moment. Als het moment daar is dat je moet genieten van je dochter, dan moet je dat zeker doen. Ht voordeel van deze temperatuur is dat mensen nu eindelijk begrip tonen als ik het wat rustiger aan doe… 😉

    Love As Always
    Di Mario

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat een heftige week heb jij gehad. Ik vind het knap hoe je er zo mee om bent gegaan. Het lijkt me mega moeilijk om zoiets zwaars opzij te zetten voor iets geestelijks en ook nog op dezelfde dag. Veel sterkte! ❤

    Geliked door 1 persoon

  4. Trots is dan een fijn gevoel he. Trots zijn op je kind is zoveel leuker dan trots zijn op wat anders.
    Jullie lijken wel zusjes op die foto 🙂
    En van dat meisje die mee deed aan the voice had ik nog nooit gehoord. Maar dat programma ken ik dan ook niet.

    Geliked door 1 persoon

    • Wat leuk dat je het opmerkt van het ‘zusjes’ zijn, wat ik gemist heb, is dat een lerares van Lies aan haar vroeg, heb ik dus gemist, dat er gevraagd werd of ik haar moeder was, oké, gewoon haar moeder, maar dat we zo op elkaar lijken. In dit geval, hebben we allebei onze haren ook nog eens net laten knippen, en op ongeveer dezelfde lengte, niet helemaal dezelfde coupe, maar wel praktisch gelijk al zie je dat hier niet helemaal omdat ik meer vast heb hangen hier 😉 Renee, als je nooit naar The Voice kijkt snap ik dat, ik heb omdat ik het WIST dat zij erin zat, natuurlijk wel gekeken, ik ben er namelijk ook allang eigenlijk klaar mee 😀 Maar ja… als je weet dat je ze tegen gaat komen omdat ze bij je kind in de klas zit… ben je toch nieuwsgierig, de ene helft gaat dus echt richting toneelscholen vanuit haar klas.

      Geliked door 1 persoon

  5. Mooie foto’s Morgaine! Nogmaals gefeliciteerd met je dochter, ze lijkt inderdaad op jou!
    Fijn dat ze nu weet wat ze wil..
    Maar het is allemaal wel te bizar voor woorden wat je meemaakt!
    Mak an doen eventjes, als je de kans hebt, zou ik zeggen!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.