Costa Brava 6: Blanes een hele wandeling die in het water liep?

Lees hier Deel 1, Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5

Uitzicht op het perron van Malgrat de mar

Uitzicht op het perron van Malgrat de mar

We pakten de trein in Malgrat zelf dit keer onderweg naar Blanes. Vanuit Blanes was mij vertelt kon je een prachtige wandeling maken die mij zeker zou gaan bevallen, dat wist mijn moeder zeker! Helemaal naar Llorret de Mar! En vanuit daar, dat is dan weer een voordeel als je met de trein bent, konden we de bus en trein weer terug pakken eventueel terug naar Santa Susanna.

Spanjaarden die werken ;-)

Spanjaarden die werken ๐Ÿ˜‰

Zo gezegd, zo gedaan! Omdat deze vakantie toch al zeer aparte dingen vertoonde die ik nog niet eerder had meegemaakt als ik met mijn ouders op vakantie was, vroeger niet en nooit niet. Zag ik de humor er op den duur wel van in als het dus even anders liep. Mijn ouders die al eerder vanuit Calella deze trips hadden gemaakt, hadden dus ook deze wandeling al een paar jaar eerder gedaan. Daarom wist mijn moeder zo zeker dat ik het ontzettend mooi zou vinden en ze wist dan ook dat mijn camera vooral bleef klikken. Ergens hoor ik mijn pa nog zeggen, later in de vakantie dan. ‘Zij? Zij ziet de vakantie pas echt als ze thuis de foto’s gaat kijken!’ Shhhhhhhht, hij had wel een beetje gelijk, ik dacht meer als een fotografe zo ondertussen voor later vooral, dan dat ik er misschien werkelijk van genoot op dat moment.

Blanes, het doel, daar in de verte willen we heen

Blanes, het doel, daar in de verte willen we heen

Ook niet helemaal waar natuurlijk, het gaat samen, maar ja, soms bleef ik achter, was mijn Pa mij kwijt, om dan te merken dat ik ze allang alweer gepasseerd had en voor hen liep. Hahahaha erg leuk. Toen besloot hij maar dat ik wel goed terecht kwam en hen altijd zou vinden, en anders hadden we ook nog een mobiel. Het is de hele vakantie goed gegaan verder.

Blanes, vissersbootjes op het strand

Blanes, vissersbootjes op het strand

Eenmaal in Blanes, moesten mijn ouders wel even kijken welke kant op ook alweer, het leek zo makkelijk. Echter ging het toch verkeerd, geen kaart bij ons dit keer en we begonnen te stijgen. De zee moest in zicht blijven, maar die leek wat te verwijderen juist. Het is ook een drukke route, dus volg de rest? Maar er was niet zo’n grote rest en natuurlijk, was ook dit ene dag waarin de hitte ons overviel, heerlijk, maar het kostte heel veel water voor ons allemaal. Lang leve de kleine flesjes. We stapten door en door en ergens kwamen we in een gewone woonwijk uit, de zee leek te verdwijnen. Overleg en gewoon doorgaan doen wij dan graag aan. En ja hoor, we vonden een trap, die naar beneden ging.

Blanes, nog meer vissersbootjes.

Blanes, nog meer vissersbootjes.

Mijn moeder wat ongerust, omdat in Lloret de Mar zelf het ergens verkeerd ging met mij. Daar was namelijk weer een trap die over een berg heen liep en aan de andere kant lag ook weer iets. Ik liep natuurlijk achter en mijn camera bleef knippen. Ergens keek ik omlaag, er was geen leuning meer op de trap die gewoon uit de rotsen gehouwen was en ineens kreeg ik een paniekaanval. Ik dorst niet meer voor of achteruit en mijn ouders met mijn dochter waren al een heel eind verderop boven. Ik zag ze niet meer.

Op de boulevard

Op de boulevard

Er was 1 man, die in zeer gebrekkig Engels vroeg wat er aan de hand was. Ik gierde zowat van de tranen dat ik niks meer dorst. Ja ik durf er vooruit te komen. Dit gebeurd niet vaak, het is een vreemde combi van soms een gevalletje hoogtevrees als ik het idee heb dat ik mij nergens aan vast kan houden. Zolang er een balk hangt aan palen waar ik mijn handen op kan leggen zo nu en dan, dan is er niks aan de hand. Maar die verdween op dat stuk, een draai in die trap, maakte ook dat ik het ‘beneden’ niet meer zag, en zo stond ik verstijfd tegen de muur aan. De man vroeg waar mijn familie was, of hij iets kon doen. ‘Ask for my daughter, Eliza and my mom, she has a special name to! you won’t miss her.’ Kon ik met de gierende halen in tranen nog uitbrengen. En zo klom de man omhoog, met een signalement en de specifieke Nederlandse naam die je echt niet veel tegenkomt onderweg, ‘Call her Swan!’ Had ik hem gezegd ๐Ÿ˜‰

Blanes, het doodlopende strandje

Blanes, het doodlopende strandje

En zo geschiedde. Ik weet niet hoe dat over is gekomen bij hen, zij waren zeker al zovele trappen hoger en eigenlijk al met zijn drietjes bijna bij de top waar we heen wilden gaan. Zeer bezorgd mijn Pa voorop pakt hij mij als eerste vast, dat gebaar deed mij al een stuk rustiger worden. Hij vroeg natuurlijk wat er aan de hand was, maar probeer dat maar eens uit te leggen. Als dit nog maar 3x in je leven is gebeurd en de andere 2 keren in kastelen is gebeurd gewoon in Nederland. En dit de derde keer was. Hij legde mijn hand op zijn schouder en liep voor mij de trap af naar beneden, terug Llorret in met mijn moeder bezorgde moeder en dochter achter ons aan, als een bescherming. Eenmaal weer op het rechte pad beneden, kwam ik weer helemaal bij, kon ik weer ademhalen.

Blanes, we stijgen, de jachthaven ligt er rustig bij.

Blanes, we stijgen, de jachthaven ligt er rustig bij.

In Blanes, liepen we vast, we kwamen uit op een klein stenen strandje met rotsen en kliffen inderdaad en konden niet verder. En dus hop de weg weer op en verder naar boven. In een cafรฉ de weg gevraagd, we waren gewoon 1 paadje net de verkeerde kant op gegaan. Maar we zaten er niet ver vanaf. Echter was het nog wel even dat stukje lopen.

Blanes, we zijn de Botanische tuin net voorbij, we zijn in de buurt?

Blanes, we zijn de Botanische tuin net voorbij, we zijn in de buurt?

Weer een trap dus, maar deze was recht en had een vaste muur, die kon ik wel af, en toen nog erger, een smaller trappetje maar! Met een houten leuning en balken erlangs, en die doe ik zo! Nu was het mijn dochter die samen met oma heeeeeeeeeel voorzichtig naar beneden ging. Ja, we zijn een aparte en bijzondere familie.

Blanes, zo prachtig!

Blanes, zo prachtig!

Eenmaal beneden kwamen uit op het pad wat we vanaf het begin hadden moeten hebben. Alleen was het er doodstil, geen mens te bekennen. Mijn pa besloot alvast een stukje verder te lopen want dit klopte niet, terwijl ik stond te gapen naar de prachtige natuur die ik vanaf dit pad zag, en was er helemaal klaar voor! Maar nee, mijn pa kwam terug en vertelde ons dat er een boom over de weg lag, en half in zee hing. Uhm? En daarachter nog meer bomen die om waren gegaan. Dus gingen we de andere kant op, waar we al strand zagen met mensen erop. Daar was dus wel leven. We liepen dus die kant op en kwamen nu met zijn allen een boom tegen over het pad. En nog altijd niemand te zien.

Ik geniet van dit uitzicht, terwijl mijn pa dat trappetje gevonden heeft, even aan het verkennen is.

Ik geniet van dit uitzicht, terwijl mijn pa dat trappetje gevonden heeft, even aan het verkennen is.

We doken onder de boom door en kwamen uit op een strandje, met een restaurantje maar ook borden dus aan het begin van dit pad wat we wilden lopen. Het was gesloten omdat de storm die in de begin dagen had gewoed de bomen over de weg waren gevallen en half in zee hingen, er was gewoon gevaar voor instorten van bomen en de rotsen ook natuurlijk. Je mocht er niet op! Right!

HET trappetje waar ik dan weer zo afloop, no problemo! Mijn dochter denkt hier dan weer anders over. ;-)

HET trappetje waar ik dan weer zo afloop, no problemo! Mijn dochter denkt hier dan weer anders over. ๐Ÿ˜‰

Evengoed, hebben we genoten, of ik in elk geval, heb ik evengoed prachtige foto’s kunnen maken in Blanes zoals jullie kunnen zien.

Blanes, uitzicht veel lager bij zee, het pad waar wij moesten zijn, niemand te bekennen

Blanes, uitzicht veel lager bij zee, het pad waar wij moesten zijn, niemand te bekennen

De komende twee dagen zijn weer mijn dagen dat ik vooral buitenshuis ben, en het kan even zijn dat het stil blijft, maar dat zeg ik wel vaker ๐Ÿ˜‰ Maak jullie echter geen zorgen, ik kom vanzelf weer terug. Hier nog at foto’s van die dag.

Blanes, 1 boom waar we onderdoor moesten om in de bewoonde wereld terug te kunnen komen.

Blanes, 1 boom waar we onderdoor moesten om in de bewoonde wereld terug te kunnen komen.

Blanes, we zijn bijna terug.

Blanes, we zijn bijna terug.

Blanes, we staan aan het begin waar het pad normaal begint en in de bewoonde wereld weer.

Blanes, we staan aan het begin waar het pad normaal begint en in de bewoonde wereld weer.

Blanes, een prachtige bloeiende bloem gewoon ergens.

Blanes, een prachtige bloeiende bloem gewoon ergens.

Blanes, paaltje langs de weg, het is mij nog altijd een raadsel waarom die slakken zo hoog zitten met zijn allen.

Blanes, paaltje langs de weg, het is mij nog altijd een raadsel waarom die slakken zo hoog zitten met zijn allen.

Blanes, lekker ruig

Blanes, lekker ruig

Advertenties

23 thoughts on “Costa Brava 6: Blanes een hele wandeling die in het water liep?

  1. Krijg gewoon zin om weer naar Spanje te gaan! Die ruige kust is ook wel erg mooi hรจ? Ik maak ook echt overal foto’s van en soms zie ik dus inderdaad pas na afloop hoe mooi het er was, omdat ik teveel met mijn camera bezig was. Tegenwoordig helemaal erg omdat ik ook foto’s maak met mijn mobiele voor instagram, dus ja…

    Liked by 1 persoon

  2. Hoogtevrees is iets vreselijks lijkt me. Ik heb er gelukkig geen last van. Ik kan me dus ook niet precies voorstellen hoe het is, maar dat het lastig is blijkt wel uit je verhaal.
    Je hebt weer een paar leuke foto’s neergezet ๐Ÿ™‚

    Liked by 1 persoon

  3. Mooi verhaal met mooie foto’s! De paniek aanval is zo herkenbaar! Ik barstte een keer in tranen uit toen ik aan het klimmen was op een rots en ik na 1 meter hoogte totaal in paniek raakte. Dorst niet meer naar boven en ook niet naar beneden. Ook gevalletje hoogtevrees zonder houvast hihi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s