IN THE EYE

In the Eye

In the Eye

Hij pakt Rosa bij de hand. Hij vertelt haar om heel voorzichtig haar benen aan die ene kant van het bed te zetten. Rosa komt overeind, haar hand in de Zijne. Ze voelt zich wat zenuwachtig. Ze voelt het, ze begint te praten, heel snel. Hij zegt tegen haar dat ze heel voorzichtig moet gaan staan. ‘Het gaat wel!’ zegt Rosa tegen Hem. Maar Hij probeert haar op te vangen als zij op haar benen gaat staan. ‘PAS OP’, ben je niet duizelig? Of wat misselijk misschien? Maar Rosa staat al naast het bed, ze voelt dat niet. Ze babbelt zelfs en dan zegt Hij ineens; ‘Kom eens hier, voor mij staan.’ Rosa wordt even stil, ze luistert direct. Ze staat voor Hem, en dan zegt Hij haar om Hem diep in Zijn ogen te kijken.
Rosa ziet de glimlach, het mooie gezicht, de lippen, de bronskleurige huid van Zijn gezicht en dan Zijn ogen. Durft ze wel? Maar langzaam tilt Rosa haar gezicht op naar Zijn ogen, ze kijkt erin, ze voelt de zenuwen springen in haar buik, haar lichaam, de amber-brons-goudkleurige ogen lachen naar haar. Ze kijkt Hem aan, draait dan alweer weg. ‘KIJK ME AAN’ Zegt Hij haar. Rosa kijkt nog een keer in Zijn ogen, iets meer stabiel, ze staart Hem recht in de ogen aan. Ze ziet dat ze verder kan kijken, ze ziet Zijn ziel, maar ze durft niet verder te kijken, wat heeft het voor zin?

Al gauw zegt Hij haar, ‘daar hangt een spiegel, kijk zelf maar….’ Rosa draait zich iets te snel om, de kleine kamer vol van licht, en ze ziet de spiegel die Hij bedoeld, ze loopt ernaar toe, twee passen maar en kijkt in de spiegel. Hij volgt haar en kijkt mee via de spiegel en laat haar zien.


‘Kijk het is nog wel rood en wat blauw, de gerstekorrel is nu weg, volgende keer wel eerder komen, hoe sneller ik erbij kan, des te eerder heb ik hem eruit! Jij kunt nog wel een blauw en wat dik oog krijgen dat verdwijnt vanzelf weer, rustig aan! Dit gaat heel mooi worden als het allemaal weer normaal is!’ Zegt Hij nog tegen haar.
Rosa draait zich weer om naar de Dermatoloog die net de gerstekorrel van haar ooglid heeft verwijderd en vraagt of zij nog terug moet komen. Dat hoeft niet, als Rosa vragen heeft, kan zij hem wel bellen natuurlijk en dan zullen ze zien. De gerstekorrel kan wel terugkomen helaas, zegt Hij haar nog, maar dan moet Rosa ook meteen bellen en dan sneller weg laten halen. Rosa kijkt Hem weer even in de ogen aan, MAN, wat een ogen, wat een gezicht, Hij is niet veel groter dan Rosa zelf, maar een hoofd? En zo voorzichtig, is die man echt dermatoloog? Hij doet of hij een plastisch chirurg is. Rosa vuurt nog wat vragen af en dan is het gedaan. Binnen de 20 minuten die Hij voor haar had gerekend zijn met 15 klaar en voor tijd staat Rosa weer buiten, ze trekt haar jas aan, sjaaltje om en haar zonnebril gaat op, dan stapt zij weer naar buiten, het zonnetje laat zich ondertussen zien.
Rosa voelt de jeuk nog, en het jeukt nu nog, maar dit gaat goed komen, een dag later op deze vrijdag is Rosa wakker geworden, haar oog voelt wel wat droog, en jeukt nog wat, maar het blauwe is verdwenen, zo goed als, de roodheid van de behandeling ook. Rosa heeft het maar mooi alleen gedaan dit keer zonder enige begeleiding van een levend wezen aan haar zijde!

One thought on “IN THE EYE

Reacties zijn gesloten.