De zaterdagperikelen

Het is weer zaterdag en eigenlijk vind ik dat maar niets zoals in het blog van afgelopen maandag is vertelt door mij. En toch voel ik wel een verandering op dit moment, misschien omdat ik een hele andere week dan de jaren hiervoor heb beleefd. Gezien mijn beslissing half februari veranderd er voor mij een heleboel nu.

Zo heb ik meer dagen voor mijzelf waarin ik daadwerkelijk eindelijk eens met die mensen kan afspreken wat ondertussen al jaren in het vat zit, maar nooit kon omdat dagen en tijdstippen niet samen konden komen en ook mijn pijnen de rust nodig hadden en ik gewoon nee moest zeggen, omdat ik dan echt een dag op de bank of bed moest gaan hangen. Hoe dit in een paar weken kan veranderen omdat je besluit nieuwe dingen te gaan doen.

Nu was het wel altijd al zo dat ik op de zaterdag vooral mijn huishouding aanpak en zo ook vandaag. Hoe het komt weet ik niet, maar al drie dagen op rij lig ik voor 12 uur in bed en slaap dan ook rond die tijd uiterlijk of net erna, gisteravond lag ik om half 12 op bed en de wekker vertelde mij dat ik om 5 over 12 het licht uitdeed na nog wat gelezen te hebben.

Weerwater, boek over Almere, later meer.

Weerwater, boek over Almere, later meer.

Vanmorgen was ik ergens rond 7 uur al wakker, ik moest erom glimlachen en draaide mij zeer ontspannen nog heel even om, opdat ik mijn spieren weer aan het werk kreeg, uitrekken, rustig opstaan, iets wat ik moet dankzij de fibromyalgie die ik heb. En dan ja, word ik graag wakker bij de laptop, nu ik weer blog en ondertussen ook al 17 blogsters volg, is het heerlijk lezen, kijken, luisteren en kan ik heel ontspannen wakker worden met een kop koffie erbij, de koffie tag komt binnenkort 😉

Op de donderdag en vrijdag heb ik iets minder tijd voor het blog om zelf wat neer te zetten omdat ik dan andere zaken heb wat ik graag doen, mijn vrijwilligerswerk en op de vrijdag fiets ik naar een vriend die even tussen 2 banen zit en wacht tot hij weer kan en mag werken ergens. Maar ja, de leeftijd speelt in zijn nadeel, dus drinken we een bakkie, kletsen wat, want ja, dat heeft hij even nodig zo nu en dan, om dingen kwijt te kunnen gezien hij in een depressie zit. Ondanks dat, weet ik hem altijd weer op te vrolijken, al is het maar voor even.

Picasso die zich afvraagt of hij moet moven of mag blijven liggen op mijn plekkie op de bank.

Picasso die zich afvraagt of hij moet moven of mag blijven liggen op mijn plekkie op de bank.

En dan vandaag, even voor 8 uur zat ik al op en ontspannen hier, om dan als vanzelf mijn wasdag in te voeren. Welke eigenlijk op de vrijdagavond begint, als ik van fysio sportuurtje afkom. Ik start meestal tussen 4 en half 5 en ben ruim een uurtje bezig om dan nog even mijn wervels recht te laten trekken als mijn fysiotherapeut zijn laatste cliënt heeft gehad, de rest van de groep ook binnen is gedruppeld en ongeveer vanaf 5 uur zelf erbij komt om ons allemaal te helpen en begeleiden, vooral af te beulen dus 😉 Dan douche ik en is mijn handdoeken kast bijna leeg, dus zet ik na mijn warme douche op de vrijdagavond alvast de witte was aan, lekker op die 95 graden en op de zaterdagochtend gooi ik deze nu nog in de droger, als het straks weer beter weer is, dan hang ik het buiten, nog fijner! Omdat je dan al iets doet voor je gevoel, bekijk ik de rest van de mand maar verschoon ik ook automatisch mijn bed, die in de machine, en direct schoon goed op bed weer, gelukkig heb ik vele mooie overtrekken om uit te kiezen, vind ik dan.

Deze is dan niet meer, nu ligt er puur rood op bed met rozen, dat dan weer wel!

Deze is dan niet meer, nu ligt er puur rood op bed met rozen, dat dan weer wel!

Dan denk ik altijd, alles loopt ik neem even pauze. Dan loop ik de keuken in en zie de ene keer, vandaag dus wel, mijn aanrecht nog vol staan, oh ja, de vaatwasser, Picasso krijgt wat melk of snoepjes en dan haal ik de vaatwasser leeg en vul deze weer, ja dan ben ik toch bezig, meteen mijn aanrecht even aan kant en fornuis, hoewel dat altijd meevalt omdat ik dat elke dag wel bij hou, omdat ik veelal zelf kook, dus je moet wel.

De was op Marken/Volendam

De was op Marken/Volendam

Als mijn motor eenmaal in beweging is, dan komt het zomaar uit dat ik op de zaterdag er meestal voor zorg dat mijn huisje aan kant is. Een heerlijk gevoel telkens weer! Nu wil ik alleen nog even mijn vloer doen, vegen, stofzuigen en de stoomreiniger eroverheen halen, en ik ben weer aan kant! Dan zie ik na het weekend weer verder.

Zelf sambal Oelek gemaakt voor mijn pa.

Zelf sambal Oelek gemaakt voor mijn pa.

 

One thought on “De zaterdagperikelen

  1. Pingback: Deze week in de afgelopen week | Morgaine's Passions

Reacties zijn gesloten.